Ο ΜΑΝΩΛΙΟΣ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ
Ο Μανωλιός έρχεται για πρώτη φορά στην Αθήνα για κάτι δουλειές και η γυναίκα του του λέει συνεχώς:
_Μανώλη και Μανώλη …το νου σου, μη σου φάει κανένας απατεώνας τα λεφτά!
Φτάνοντας στην Πλατεία Συντάγματος βλέπουν τα περιστέρια καθισμένα διάσπαρτα μπροστά από το μνημείο του άγνωστο στρατιώτη, το γεγονός του φαίνεται παράξενο και κάθονται και τα χαζεύουν. Σε κάποια στιγμή ο Μανωλιός λέει στη γυναίκα του:
_Ρε γυναίκα, όταν επιστρέψουμε με το καλό στο χωριό, θα πούμε για τα περιστέρια και δεν θα μας πιστεύουν. Εγώ πάντως θα τα μετρήσω , για να τους πω και πόσα ακριβώς ήταν, και έτσι δεν θα έχουν λόγο να μην μας πιστέψουν. Και αρχίζει και μετρά: 1..2.. 3… αποκρινόμενος από την γυναίκα του.
Βλέποντας τον ένας απατεώνας του λέει :
_Τι κάνεις εδώ, Κρητικέ?
_Δεν βλέπεις, μετρώ τα περιστέρια!
_Α, αυτό που κάνεις, απαγορεύεται, του απαντά ο άλλος. Και αυτό, γιατί τα περιστέρια είναι του προέδρου της βουλής και ο νόμος λέει ότι όσα περιστέρια μετρά κάποιος τόσα ευρώ πρόστιμο πληρώνει. Εσύ, πόσα περιστέρια μέτρησες? Όσα μέτρησες δώσε μού τα σε ευρώ, γιατί εγώ είμαι αστυνομικός με πολιτικά. Αν αρνηθείς, θα σε χώσω μέσα, εντάξει?
_Ε να ξέρεις εγώ μέτρησα μόνο 100, πάρε 100 ευρώ.
Βλέποντας από μακριά η γυναίκα του Μανώλη τον άντρα της να δίδει σε ένα άγνωστο λεφτά τρέχει και του λέει:
_Βρε μπουνταλά, έτσι μου φαίνεται ότι ο Αθηναίος σου έφαγε τα λεφτά?
Και κείνος της απαντά με καμάρι:
_Ποιος είναι, ρε γυναίκα, ο μπουνταλάς, εγώ ή αυτός, που ενώ εγώ είχα μετρήσει 350 περιστέρια του είπα ότι είχα μετρήσει μόνο 100!