Γενικά δεν έχω φάει πολλές κλήσεις στη οδηγική μου ζωή. Απ' όσες έχω φάει εκτός Αθηνών σε μία (ναι σε μία) είχε ο τροχαίος απόλυτο δίκιο και το αναγνωρίζω αυτό. Σ' όλες τις άλλες μεταξύ ντόπιων κι εμού, ήμουν αυτός του πλήρωσε την νύφη για την ίδια παράβαση. Πως λοιπόν να μην είμαι καχύποπτος;
Έχω φάει κλήση (σ' επαρχιακό δρόμο) για υπερβολική ταχύτητα ενώ όλοι με προσπερνούσαν σαν σταματημένο. Σε κάποια πόλη, παρκαρισμένος μαζί μ' άλλους (ντόπιους) ήμουν ο μοναδικός που έφαγα κλήση. 'Αστο Μιχάλη..........
Το ίδιο λέω κι εγώ: Άσ' το Γιάννη γιατί τα ξέρω από μέσα. Υπάρχει οδηγία να σταματούν συγκεκριμένο αριθμό οχημάτων ανάλογα με τον αριθμό τών αστυνομικών. Η αναλογία είναι περίπου δύο προς ένα. Δηλαδή όταν είναι δύο αστυνομικοί θα σταματούν έναν οδηγό. Μόνο αφού τελειώσουν με αυτόν θα σταματήσουν τον επόμενο. Όσοι περάσουν την ώρα που έχουν σταματήσει κάποιον μοιραία θα την γλιτώσουν. Αυτό το μεταφράζουν "μ' έγραψε εμένα και άφησε τους άλλους".
Για το πρακάρισμα που έγραψαν εσένα και άφησαν όλους τους άλλους συμβαίνει το εξής. Αυτοκίνητα πάνε κι έρχονται, παρκάρουν, ξεπαρκάρουν (και δεν μιλάω για την Αθήνα όπου τα αυτοκίνητα μένουν ακίνητα για κανένα μήνα αλλά για επαρχιακές πόλεις όπου υπάρχει ζωή, κινητικότητα). Ο αστυνομικός γράφει αυτούς που θα γράψει και φεύγει, πάει αλλού στην περιοχή του (αυτό συνέβαινε τουλάχιστον όταν λειτουργούσαν σωστά).
Από 'κει και μετά τα αυτοκίνητα μπορεί να αλλάξουν 3-4 φορές. Πας τώρα εσύ μετά από μια-δυο ώρες και βλέπεις κλήση μόνο στο δικό σου. Μα φυσικά, αφού τα υπόλοιπα ήρθαν μετά. Κι αυτό το μεταφράζουν "έγραψε μόνο εμένα επειδή είχα αθηναϊκή πινακίδα".
Μού έχει συμβεί προσωπικά και μάλιστα πολλές φορές όταν ήμουν στην δημοτική αστυνομία γι' αυτό σού λέω. Έρχεται ένας κάποτε και κάνει παράπονα ότι έγραψα μόνον αυτόν. Με καλεί ο διοικητής, τού βγάζω το μπλοκάκι και βλέπει καμιά 10αριά αυτοκίνητα γραμμένα στον ίδιο δρόμο την ίδια ώρα, στην σειρά με ένα λεπτό διαφορά το ένα απ' το άλλο, και το βουλώνει με την ουρά στα σκέλια. Είχαν φύγει τα υπόλοιπα και έμεινε μόνο αυτός με την κλήση πάνω.
Άλλο περιστατικό. Έρχεται Αθηναίος, κατακαλόκαιρο, και παρκάρει στο καρα-κέντρο τής καρα-κεντρικής πλατείας, στο πιο καρα-νευραλγικό σημείο τής πόλης. Πάρκαρες εκεί, έκλεισε όλη η πόλη, τέλος! Περνάω πεζή περιπολία και τον προλαβαίνω την στιγμή που ετοιμάζεται να φύγει. Τού εξηγώ ευγενικά ότι δεν γίνεται να παρκάρει εκεί και συμμορφώνεται και φεύγει. Συνεχίζω την πεζή περιπολία μου και φεύγω. Ενώ εγώ δεν είμαι εκεί, έρχεται ένας άλλος "έξυπνος" ελληνάρας, ντόπιος και παρκάρει εκεί. Κάνει ο Αθηναίος τον κύκλο τού τετραγώνου και βλέπει έναν άλλον παρκαρισμένο εκεί ακριβώς που τού είχα απαγορέψει πριν. Εγώ όμως δεν ήμουν εκεί, αν ήμουν εκεί και επέτρεπα στον άλλον θα είχε δίκιο.
Επιστρέφω μετά από μερικά λεπτά στο σημείο και αρχίζει να ωρύεται, να σκίζει τα ρούχα του και να με βρίζει επειδή, λέει, τού απαγόρευσα να σταθμεύσει επειδή ήταν αθηναίος ενώ επέτρεψα στους ντόπιους.
Μαζεύονται περίοικοι, μαγαζάτορες κλπ που έχουν δει όλο το περιστατικό και έφριξαν με τις βρισιές που μού αράδιαζε, και ούτε μ' άφηνε να τού εξηγήσω, τον βάζουν μπροστά τους και λίγο έλλειψε να τον λυντσάρουν.
Έφυγε κακήν-κακώς και είμαι σίγουρος ότι θα εξιστορεί σ' όλη την ζωή του τότε πού πήγε στην επαρχία και οι κακοί επαρχιώτες μπάτσοι τού απαγόρευσαν να παρκάρει επειδή ήταν Αθηναίος ενώ επέτρεπαν στους ντόπιους.
Γι' αυτό σού λέω κι εγώ "άσ' το".

Καλύτερα να συμφιλιωθείτε με την ιδέα ότι στις επαρχιακές πόλεις κάποια πράγματα ισχύουν ακόμα και ότι αν πάτε εκεί υπάρχει και η περίπτωση να σάς γράψουν
