Sepang, 23 Οκτωβρίου του 2011.
Η μέρα ξεκίνησε όπως όλες οι υπόλοιπες για τον Marco Simoncelli, αλλά κανείς δεν μπορούσε να περιμένει πως ο δεύτερος γύρος του Grand Prix, θα και ήταν ο τελευταίος στη ζωή του 24χρονου αναβάτη.
Αυτό που αρχικά όλοι πίστευαν ότι θα τελειώνε απλά, ως ακόμα μία πτώση σ' ένα αγώνα μοτοσυκλετών, κατέληξε να είναι η μεγαλύτερη τραγωδία που έχουν ζήσει τα MotoGP, από τον θάνατο των Jarno Saarinen και Renzo Pasolini στην Monza το 1973, ενώ πρόσφατα στα Moto2 υπήρχε μία ανάλογη περίπτωση με τον χαμό του Shoya Tomizawa μόλις στην ηλικία των 19 ετών.
Ο Marco ήταν μία ιδιαίτερη προσωπικότητα στον κόσμο του μηχανοκίνητου αθλητισμού.
Οι τρέλες του, εκτός και εντός πίστας, τον έκαναν ξεχωριστό. Προσθέτοντας κάθε φορά κάτι το δικό του στους αγώνες, εντυπωσιάζοντας μάλιστα τις περισσότερες φορές με την απόδοσή του.
Η χαρακτηριστική του αφάνα και το πλατύ χαμόγελο που χάριζε συνεχώς σ' όλο τον κόσμο, τον είχαν κάνει αγαπητό στο κοινό, ενώ η μαχητικότητα του και η οδήγηση στα άκρα, ήταν τα στοιχεία που τον ξεχώριζαν στους αγώνες.
Η αγάπη του για τις μηχανές ήταν αυτή που τον έφερε στον κόσμο των MotoGP, ενώ η δίψα για τη νίκη και ο εγωϊσμός του, ήταν αυτά που του έδιναν δύναμη σε κάθε αγώνα, στην προσπάθειά του να φτάσει στην κορυφή.
Δυστυχώς, δεν τα είχε καταφέρει...
Έδειχνε όμως στοιχεία. Στοιχεία που τον κατέτασσαν ως ένα από τα πιο υποσχόμενα ταλέντα στην οδήγηση με τις δύο ρόδες.
Με μικρή εμπειρία στην μεγάλη κατηγορία κατάφερε να σημειώσει δύο pole position. Την πρώτη του στην Καταλονία, εκεί που έδειξε ότι μπορεί να σταθεί απέναντι σε πιο έμπειρους οδηγούς.
Και την δεύτερη δύο Gran Prix μετά, στην Ολλανδία, επιβεβαιώνοντας αυτούς που έλεγαν ότι θα είναι το επόμενο αστέρι των δύο τροχών.
Οι μεγαλύτερες του επιτυχίες ήταν να ανέβει στο βάθρο δύο φορές, χωρίς να έχει προλάβει να κατακτήσει, έστω μία φορά, την πρώτη θέση στην μεγάλη κατηγορία.
Η «καταραμένη» ενδέκατη στροφή στην Sepang θα μείνει χαραγμένη στην μνήμη όλων.
Εκεί που ο Marco ετοιμαζόταν για ακόμα μία παράσταση, ακόμα μία οδήγηση στα άκρα, μία «μάχη» με τους υπόλοιπους αναβάτες για να φτάσει στην κορυφή.
Ήταν μόλις ο δεύτερος γύρος όταν ο 24χρονος Ιταλός μετά από τις "στροφή-στροφή" μονομαχίες που είχε με τον Alvaro Bautista για μία καλύτερη θέση βρέθηκε μπροστά μετά την 10η και έχασε τον έλεγχο δείχνοντας να κλίνει περισσότερο απ' όσο έπρεπε στην πίστα.
Οδηγούμενος στην έξοδο, ο πίσω τροχός άρχισε να ξαναπιάνει πρόσφυση με τον Marco να μην αφήνει το τιμόνι, κίνηση που τον έφερε ξανά εντός circuit στις γραμμές των επερχόμενων Colin Edwards και του αδελφικού του φίλου, Valentino Rossi.
Η σύγκρουση ήταν σφοδρή. Το κράνος του άτυχου Marco έφυγε από το κεφάλι και κύλησε αρκετά μέτρα μακριά. Οι περισσότεροι αντιλήφθηκαν τότε ότι κάτι σοβαρό είχε συμβεί.
Οι προσπάθειες των γιατρών για αρκετή ώρα δεν έφεραν κάποιο αποτέλεσμα, καθώς οι τραυματισμοί στο κεφάλι, τον αυχένα και τον θώρακα ήταν μεγάλοι και στις 16:56 (τοπική ώρα) ο Marco άφησε την τελευταία του πνοή...
Όπως δήλωσε σε συνέντευξη Τύπου για τον χαμό του Ιταλού αναβάτη ο Paul Butler, διευθυντής των αγώνων, θα γίνουν όλες οι απαραίτητες έρευνες για να εξακριβωθούν τα αίτια του δυστυχήματος, ενώ για ακόμα μία φορά θα συζητηθεί το θέμα της ασφάλειας των αναβατών ώστε να μην υπάρξουν άλλες τέτοιες περιπτώσεις.
Η είδηση του θανάτου του συγκλόνισε ολόκληρο τον κόσμο, άσχετα με το αν παρακολουθεί MotoGP ή όχι.
Η «τρέλα» του Marco θα λείψει σε όλους εμάς που ασχολούμαστε με τον μηχανοκίνητο αθλητισμό.
Το χαμόγελό του θα λείψει περισσότερο στην οικογένεια του και τους φίλους του, που έχασαν από κοντά τους έναν άνθρωπο γεμάτο ενέργεια και δίψα για ζωή.
Η προσωπική του ιστοσελίδα θα μείνει πλέον με τον τίτλο που έχουμε δανειστεί και εμείς για να γράψουμε, λίγα, τελευταία λόγια γι' αυτό τον σπουδαίο οδηγό που έχασε τόσο νωρίς τη ζωή του.
Ciao "Super Sic"...
πηγη - woop.gr
