Δηλαδή με τα δάχτυλα καταλαβαίνεις αν ένα λάδι διατηρεί τις λιπαντικές του ικανότητες και δημιουργεί φιλμ προστασίας σε κινούμενες μεταλλικές επιφάνειες σε θερμοκρασίες <100οC και υψηλές πιέσεις σε ένα κινητήρα εσωτερικής κάυσης μεγάλου κυβισμού.... μμμμ, μάλιστα. Εγώ στη θέση σου θα το ασφάλιζα αυτό το χέρι ή θα το πούλαγα στη Motul !
Το αν καταλαβαινω οτι το λαδι δημιουργει λεπτο φιλμ προστασιας σε κινουμενες μεταλλικες επιφανειες
σε ψηλες θερμοκρασιες ειναι δικες σου "εξυπναδες". Ειπα οτι μπορω να αισθανθω οτι το ιξωδες του λαδιου εχει μειωθει και αυτο για μενα ειναι σημαντικο για να αισθανομαι την ποιοτητα των χρησιμποποιημενων λαδιων και να αλλαζω λαδια το πολυ στα 6Κ χμ οταν χρησιμοποιω τη μηχανη σε μικτο κυκλο λειτουργιας.
Η αίσθηση του κιβωτίου είναι ΠΟΛΥ υποκειμενική. Εγώ σου λέω, και σου ΥΠΟΓΡΑΦΩ αν θες, οτι η δική μου αίσθηση αυτή τη στιγμή στο κιβώτιο με λάδια που έχουν κάνει 10.000 χλμ είναι ΑΚΡΙΒΩΣ η ίδια με όταν τα άλλαξα. (HONDA 10W-30)
Δικια σου η αισθηση, δικια σου η επιλογη για την αλλαγη ή οχι.
Οι μετρήσεις που λες οτι κάνατε στις αρχές της δεκαετίας του 80 (!!!) αφορούν λάδια κατα κύριο λόγο ορυκτέλαια (και προγενέστερων προδιαγραφών), σε κινητήρες μη καταλυτικούς, χωρίς(?) φίλτρο λαδιού, πιθανά μικρού κυβισμού και χαμηλής συμπίεσης, με βενζίνη σούπερ και μοιάζουν πιο πολύ με το παπάκι του Στάθη Ψάλτη και το ψευδό-enduro του Σταμάτη Γαρδέλη. Δηλαδή δεν έχουν ΚΑΝΕΝΑ πεδίο σύγκρισης και είναι ΑΠΟΛΥΤΑ αδύνατος ο παραλληλισμός που κάνεις με το σήμερα για την εξαγωγή συμπερασμάτων.
Ειχαμε μετρησει Elf και Motul. Οι κινητηρες ητανε φυσικα μη καταλυτικοι και τα φιλτρα λαδιου ητανε σιτας οπως συνηθιζοτανε στις μηχανες της εποχης. Φυσικα και δεν υπαρχουν αμεσοι παραλληλισμοι αλλα τοτε τα λαδια "τα παιζανε" στα 3Κ χμ και τωρα τα παιζουνε παλι σε καποια χμ. Επαναλαμβανω, συμφωνα με την εμπειρια μου για καποιον που οδηγει αρκετα στην πολη (ή ταξιδευει σε ψηλες στροφες κοντα στα ορια του κινητηρα) τα σημερινα ημισυνθετικα λαδια ΔΕΝ κανουν για 12Κ χμ. Εγω προτιμω να τα αλλαζω στα 6Κ χμ και εχω δει πολυ καλα αποτελεσματα σε μηχανακια με πολλα χιλιομετρα. Και αυτο κανουν και πολλοι αλλοι σε Ελλαδα, Αγγλια και Γαλλια που ειναι τρεις χωρες που ξερω καλα.
Η σχολή Μηχανολόγων - Ηλεκτρολόγων Μηχανικών του ΕΜΠ διαχωρίστηκε το 1975 στις 2 ξεχωριστές ειδικότητες.
Αυτο απλα σημαινε οτι καποιος εμπαινε σαν μηχανολογος ή ηλεκτρολογος ενω πριν η κατευθυνση καθοριζοτανε στο τριτο ετος. Αλλα πολλα μαθηματα ητανε (και ειναι) κοινα μεχρι ενα σημειο. Το πτυχιο μου ειναι μηχανολογου μηχανικου αλλα τωρα πια ειμαι καθηγητης σε τμημα ηλεκτρονικων κ ηλεκτρολογων μηχανικων (εξ'ου και το μηχ.-ηλ.). Οι δε μηχανολογοι ειναι μερικους οροφους απο κατω και αν ειχα καιρο θα μετραγα παλι το ιξωδες του Motul 5100 που βαζω μετα απο 6Κ χμ.
Υ.Γ. Αν κάποιος πάει μόνιμα καρφωμένος με 8.000 στροφές ή έχει κάνει τη μοτοσυκλέτα παπί και την "καεί" μόνιμα μέσα στην κίνηση και τον αστικό κάυσωνα, ας το σκεφτεί μήπως πρέπει να ελέγχει πιο τακτικά τα λάδια του. Στις υπόλοιπες περιπτώσεις κανονικής χρήσης δεν νομίζω ότι συντρέχει λόγος.
Νομιζεις. Για ενα ΤΑ600/650 που ταξιδευει συχνα με 140-150χμω (>=6500στροφες) και κινειται και αρκετα στην πολη, τα λαδια χανουνε τις αρχικες λιπαντικες τους ιδιοτητες μετα τα 6Κ χμ το πολυ κατ'εμε, ακομη και νωριτερα να κινειται συνεχως στην πολη. Και τη γνωμη μου απ'οτι ξερω ασπαζονται πολλοι.
Τελος παντων, ο καθενας μπορει να κρινει και να πραξει αναλογα. Αρκετα απο μενα επι του θεματος.
