Τρίτη πρωί με την ησυχία μας ξεκινάμε για Θεσσαλονίκη. Η εθνική άδεια, αλλά επειδή έχει λίγη ψύχρα για καλοκαιρινά μπουφάν και για οικονομία απολαμβάναμε το τοπίο με 120 πάνω κάτω. Το ΤΑ δουλεύει ρολόι. Στον Πλαταμώνα ξεμένει στιγμιαία από δύναμη, αλλά εγώ πρόλαβα να φοβηθώ. Έτσι φτάσαμε αισίως στη Θεσσαλονίκη, όπου όπως είπα είχα δουλειά, δουλειά με το άλλο Τρανσάλπ το οποίο είχε ανώδυνο ευτυχώς ατύχημα και χρειαζόταν και το δεύτερο σφίξιμο στα κωνικά του λαιμού.
Με το ατύχημα έχανε και το αριστερό ψυγείο λίγο και χρειαζόμουν αριστερό ψυγείο. Έψαξα στην Αθήνα, πριν το Φ.Ρ. αλλά τσατίστηκα με τη λογική που επικρατεί. Όλα τα αφτερμάρκετ δηλαδή κινέζικα ψυγεία, ακόμα και τα μεγάλα μονά των στρητ μοτοσυκλετών, είναι γύρω στο κατοστάρικο. Όλα; Όχι όλα, τα κινέζικα ή τα ελληνικά για τρανσάλπ κάνουν 180. Και γιατί; Γιατί ο Σαρακάκης το έχει 280! Μα είναι λογική αυτή; Είναι δεν είναι τραβάει, τις τιμές των μεταχειρισμένων στα 80 με 100. Με τόσα υπήρχαν αγγελίες και στη Θεσσαλονίκη, οπότε αποφάσισα να μη το κουβαλάω από Αθήνα.
Όταν είδα τη ζημιά στα κάγκελα, απόρησα πώς γλύτωσαν τα γόνατα.
Τα κάγκελα προστατεύουν, αλλά εξαρτάται και από την περίπτωση. Αφαίρεσα το κάγκελο λοιπόν και το αριστερό ψυγείο. Ευχαριστώ και από εδώ τον Αλέξη Goikoetxea, ο οποίος μου χάρισε ένα ψυγείο, το δεξιό στη φωτό, που ήταν καινούριο μπροστά στο στραπατσαρισμένο δικό μου, αλλά χρειαζόταν κόλλημα.
Τσατισμένος από τις τιμές των μεταχειρισμένων προσανατολιζόμουν να ψάξω συγκολλητή για το ψυγείο του Αλέξη. Για κακή μου τύχη όμως έσκασαν μύτη στη Θεσσαλονίκη ψυγεία με 50€. Πάμε και παίρνομε ένα, το τοποθετούμε, το γεμίζομε και ...ΧΑΝΕΙ!
Άντε το βγάζομε και το πάμε πίσω. Η Τετάρτη είχε προχωρήσει και ψάχναμε για συγκολλητή. Ο πρώτος που βρήκαμε είπε ότι δεν κολλιέται, προσφέρθηκε να το αντιγράψει, να κατασκευάσει ένα το ίδιο, αλλά εγώ αύριο το πρωί είχα βαπόρι να με περιμένει στην Καβάλα. Ο δεύτερος προσπάθησε, αλλά όντως δεν κολλιόταν. Τρυπιόταν!
Εδώ λεπτομέρεια από το ψυγείο του Αλέξη. Συμπέρασμα: 20 χρονών αλουμινένιο ψυγείο, ψιλοσάπιο, δεν κολλιέται. Θα το πάω βέβαια σε συγκολλητή του οποίου γνωρίζω τις ικανότητες, αλλά μου φαίνεται χλωμό, δεν είναι σε καλή κατάσταση το μέταλλο και εκεί που δεν έχει τρυπήσει. Τα μεταχειρισμένα δεν γνωρίζεις αν είναι στεγανά, επειδή οι κάθετοι σωλήνες στεγανοποιούνται με εκτόνωση, μπορεί να χάνουν ακόμα και από το ζόρισμα στο βγάλσιμο. Ψάχνομε λοιπόν για:
Κινέζικο, μάλλον αδύνατο με τους ελέγχους κεφαλαίων...
Ελληνικό, υπάρχει μόνο για το 650...
Κάποιον να αντιγράψει το ψυγείο του Αλέξη.
Είχε σχεδόν σκοτινιάσει και έσφιξα τα κωνικά ήμουν κουρασμένος και αύριο το βαπόρι αποπλέει στις 9 το πρωί. Θα έφευγα από τη Θεσσαλονίκη αφήνοντας το PD 10 χωρίς ψυγείο.
