"ΚΑΛΩΣ ΗΡΘΑΤΕ ΣΤΗ ΜΑΓΕΥΤΙΚΗ ΖΑΧΑΡΩ"
Μια τεράστια αφίσα του Δήμου δέσποζε στο κεντρικό σταυροδρόμι της Ζαχάρως . Έδειχνε μια υπέροχη παραλία - απέραντη αμμουδιά με καταγάλανα νερά στεφανομένη στις παρυφές της από πυκνό παρθένο δάσος .
Η άφιξή μας στον τόπο των φετινών διακοπών μας δεν μπορούσε να είναι πιο ελιπδοφόρος για μερικές ημέρες ξεκούρασης , χαλάρωσης και πολλών και πολυαναμενόμενων εκδρομών στην ευρύτερη περιοχή των Νομών Ηλείας , Μεσσηνίας και Αρκαδίας , της πατρογονικής γής και των ζεστών αναμνήσεων των διακοπών των παιδικών χρόνων .
Και ως γνήσια παιδιά της πόλης , στερημένοι των διακοπών , αμέσως μετά την άφιξή μας "εφοδεύσαμε" στις φημησμένες παραλίες της δυτικής - νοτιοδυτικής Πελλοπονήσου και στις εγγύς ψαροταβέρνες .
Ζαχάρω , Καϊάφας , Κακόβατος , Νεοχώρι , Γιαννιτσοχώρι , Πύλος , Μεθώνη , Φοινικούντα μας ξαναδέχτηκαν μετά από σχεδόν 20 χρόνια με τα ίδια καθαρά νερά , ζεστές ακρογυαλιές και τοπία - διαδρομές απίστευτου φυσικού κάλλους αν και με αρκετά περισσότερα εξοχικά και βίλλες "φυτρωμένα" ανάμεσα στα δέντρα .
Αλλά και οι εκδρομές μας ήταν μια πηγή ευχαρίστησης , αναζωογόννησης και υπερηφάνιας από τη διαπίστωση πως μετά από 20 χρόνια απουσίας η διαδρομή Κρέστενα , Ανδρίτσαινα , Καρύταινα , Λυκόχια (το χωριο των προγόννων μου) Μεγαλόπολη , Δερβένι , Τσακώνα , Παραδείσι , Αλλαγή , Αετός , Ζευγολατιό , Κυπαρισσία , ακόμα διατηρεί τη διάσημη για την ομορφιά της , φύση της . Δάση πυκνά σε υψόμετρο από πέυκα και έλατα , πηγές και μονοπάτια από τα οποία πέρασαν από την αρχαιότητα ως σήμερα , ολυμπιονίκες , στοχαστές , επαναστάτες του '21 , αντάρτες πολεμιστές κ.α.
Όλα αυτά μέχρι την Παρασκευή 24-8-07 το απόγευμα . Τότε η διασκέδαση αντικαταστάθηκε από την αγωνία , το κέφι από την σύγχιση , η χαλάρωση από την υπερένταση .
"Η Ζαχάρω καίγεται !" Οι φωνές από την πλατεία με ξυπνάνε και κακόκεφος κάνω να σηκώσω το κεφάλι . το κεφάλι μου πονάει , ο λαιμός μου καίει , τα μάτια τσούζουν . Ο καπνός πυκνός ανακατεμένος με στάχτες και αποκαήδια τρυπώνει από τα παντζούρια και με πνίγει . Κοιτάζω το ρολόι και η ώρα έιναι 16:00 . Κι όμως έξω είναι νύχτα !
Έξω πανικός ! Άλλοι μαζεύουν τα πράγματά τους για να φύγουν , άλλοι ήδη μπαίνουν στα αυτοκίνητα και αναχωρούν (προς τα που ? οι δρόμοι είναι κλεισμένοι) , οι πιο ψύχραιμοι κάνουμε τις ετοιμασίες μας για αναχώρηση και περιμένουμε το κατάλληλο "timing" .
Τα μηνύματα από τα κοντινά χωριά (1,5 με 2 χιλιόμετρα μακρυά) προκαλούν σοκ στους πιο ευαίσθητους .
Όσοι προσπάθησαν να διαφύγουν , πάνω στον πανικό τους συγκρόυστηκαν μεταξύ τους και με ένα πυροσβεστικό όχημα που έσπευδε στη φωτιά , και κάηκαν όλοι ζωντανοί !
Σε λίγα λεπτά οι φλόγες - τεράστιες 10 με 15 μέτρα υψος - έχουν περάσει την κορυφογραμμή και εφορμούν προς την πόλη σαν πύρηνοι δαίμονες του Tolkien , περιγελλούν τις πενιχρές προσπάθειες των μικροσκοπικών ανθρώπων τόσο στο έδαφος όσο και από τον αέρα . Είναι σαν να προσπαθείς να σβήσεις το τζάκι του σπιτιού σου με ένα κουτάλι νερό !
Αυτά που συνηθήσαμε να βλέπουμε από τις τηλεοράσεις μας μασουλόντας πίτσα και λέγοντας μπουκομένοι "κοίτα να δείς !" , τώρα είναι εμπρός μας , ολοζώντανα και απειλητικά - πολύ απειλητικά !
Τώρα είμαστε εμείς τα νέα , αποτελούμε μέρος του δράματος .
Το θέαμα είναι ομολογουμένως εντυπωσιακό , μας καθηλώνει και παρακολουθούμε ανήμποροι και υπνωτισμενοι το κακό να έρχεται με δρασκελιές !
Η νύχτα περνάει δύσκολα φυλάγοντας σκοπιά μιας και ο καπνός είναι τόσο πυκνός που δεν μπορούμε να ξέρουμε που ακριβώς είναι το μέτωπο της φωτιάς , έτοιμοι στο πρώτο σημάδι ότι πλησιάζει σε κρίσιμη απόσταση να διαφύγουμε προς την παραλία . Έχουμε πιαστεί στη φάκα ! Μπρός φωτιά και πίσω θάλασσα ! Το τηλεφωνικό δίκτυο έχει καταρρέυσει προ πολλού και με δυσκολία μπορώ να μιλήσω για δευτερόλεπτα πριν πεσει πάλι ή να στείλω ένα μήνυμα . Ευτυχώς έχουμε ρεύμα (!!!!) και νερό και έτσι στο δωμάτιο οι συνθήκες είναι καλές με κλιματσμό και τηλεόραση .
Και μια και είπα τηλεόραση : μόνο που βλέπω τους άθλιους δημοσιογράφους - βεντέτες των κεντρικών δελτίων ειδήσεων νοιώθω μια τάση για εμετό . Είναι δυνατόν να λέγονται τέτοια ψέματα και ανακρίβιες ? Είμουν εκεί και είδα με τα δυό μου μάτια (+2 τα γυαλιά , σύνολο 4) την κινητοποίηση των πυροσβεστών και των αστυνομικών . Αυτό δεν είναι δημοσιογραφία , αλλά χειραγώγηση της κοινής γνώμης. Σίγουρα ο Γκέμπελς θα χασκογελάει από τον τάφο του για τα επιτεύγματα των σύγχρονων μαθητών του - Νεοελλήνων δημαοσιογράφων .
Τέλος πάντων , με το ξημέρωμα διαπιστώνουμε πως η φωτιά έχει περάσει την εθνική οδό και είναι 500-600 μέτρα από τον τόπο μας , πέρνουμε το ρίσκο μαζί 2-3 άλλα αυτοκίνητα να περάσουμε από τα καμένα προς τα Νότια . Ευτυχώς πετυχαίνουμε ανοιχτό "παράθυρο" διαφυγής για ένα μισάωρο και περνάμε προτού η αστυνομία ξανακλείσει το δρόμο .
Εν τω μεταξύ καίγεται και η Αρκαδία σε ένα μέτωπο που το μήκος του σε ευθεία γραμμή φτάνει τα 70 (!) χιλιόμετρα . Στα όρια των Νομών Μεσσηνίας - Αρκαδίας στην Τσακώνα μας σταματάει η αστυνομία . Η κατάσταση δραματική : προς Βορρά ο δρόμος κλειστός αλλά και απ'ότι μας ενημερώνουν οι στυνομικοί και ο δρόμος απ'όπου ήρθαμε έκλεισε μιας και καίγεται και το μέρος που ξεκινήσαμε . Αλλά ούτε και προς Σπάρτη μπορούμε να πάμε μιας και καίγεται κι εκεί ο τόπος .
Τελικά ο καπνός η ζέστη και η εξάντληση μας αναγκάζουν σε υποχώρηση στην Καλαμάτα όπου και φτάνουμε αργά το απόγευμα και βρίσκουμε ένα από τελευταία εναπομείναντα δωμάτια ενός άθλιου ξενοδοχείου το οποίο πληρώνουμε σχεδόν μαύρη αγορά .
Τελικά την Κυριακή το πρωί , νωρίς - νωρίς , περνάμε από την Αστυνομική Διεύθυνση Καλαμάτας όπου και μας δίνουν το πράσινο φώς για να ταξιδέψουμε προς Αθήνα μέσω Μεγαλόπολης - Τρίπολης δια της εθνικής οδού .
Τη διαδρομή την κάνουμε σαν κυνηγημένοι (150 και άνω χαω μουαγέν) τόσο για τον φόβο των Ιουδαίων αλλά και για να φτάσουμε νωρίς Αθήνα .
Δυστυχώς πολλά από τα μέρη που επισκευτίκαμε δεν υπάρχουν πια . Και μαζί μ'αυτά δεκάδες συνάθρωποί μας χάθηκαν μαζί τους στην απέλπιδα προσπάθειά τους είτε να διαφύγουν , είτε να υπερασπιστούν το βιός τους μέχρι την τελευταία στιγμή .
Μαζί με τα πεύκα τις ελιές και τα χωράφια , σε 5 μέρες κάηκε η κοινή λογική και ο πολιτισμός μας .
