ΤΑΞΕΙΔΙ ΣΤΗΝ ΤΥΝΗΣΙΑ
ΠΡΟΛΟΓΟΣ
Γράφει ο Διονύσης Μπαρζός
Επίσκεψη στον γείτονα της απέναντι πόρτας θα χαρακτήριζα αυτό το ταξίδι στην Τυνησία, αφού είναι τόσο κοντά μας. Ένας παράδεισος για μοτοσικλετιστές κάθε είδους και κατηγορίας και μια μεγάλη ποικιλία διαδρομών ασφάλτινων, χωμάτινων σε βραχώδη όρη και φυσικά αμμουδερών στην έρημο της Σαχάρας, με την βενζίνη πάμφθηνη να σε προκαλεί να κάνεις χιλιόμετρα. (0.40€ το λίτρο 98οκτ)
Πολύ φθηνή διαμονή σε Camping και ξενοδοχεία αλλά και πολύ καλό φαγητό σε τιμές ...1/3 από αυτές που ξέρουμε στην Ελλάδα. Και ενώ την αλωνίζουν με τις μηχανές τους Ιταλοί, Γάλλοι, Γερμανοί, μεμονωμένα η ομαδικά, παρόλα αυτά παραμένει άγνωστη στους Έλληνες μοτοσικλετιστές που και άξιοι και πεισματάρηδες οδηγοί είναι.....γιατί? Η Τυνησία για εμάς τους Έλληνες είναι η πιο κοντινή χωρά που μπορούμε να πάμε επί Αφρικανικού εδάφους, είναι σίγουρα η πιο πολιτισμένη χωρά από όλες τις αραβικές της Βορ. Αφρικής, και ο συντομότερος δρόμος για να δούμε και να οδηγήσουμε την έρημο της Σαχάρας.
Έχουμε σχηματίσει την εντύπωση ότι όταν βγούμε να ταξιδέψουμε εκτός Ελλάδος
θα μας ληστέψουνε, θα μας κλέψουν την μηχανή, θα πάθουνε δηλητηρίαση, κτλ, κτλ.
Πρωσικά πιστεύω ότι ταξίδι που δεν έχει δόση ρίσκου και κάποιο βαθμό επικινδυνότητας δεν είναι ταξίδι adventure .
ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ
Φθάνοντας στην Τυνηδα συναντάς μια σύγχρονη μεγαλούπολη με πολύ σύγχρονο οδικό δύκτιο, γέφυρες, ενώ σύγχρονες ενημερωτικές πινακίδες σε καθοδηγούν σωστά και δεν υπάρχει περίπτωση να χαθείς οπού και αν πηγαίνεις Οι επαρχιακοί δρόμοι είναι επίσης από μέτριοι έως καλοί ενώ πινακίδες για το πώς και που πας υπάρχουν συχνά πυκνά παντού.
Η αστυνομία είναι απανταχού παρούσα, πολύ φιλική και εξυπηρετική με τους ξένους. Πρώτος σταθμός του ταξιδιού μας η ΝΑΜΠΟΥΛ
και μείναμε στο
http://www.hotellesjasmins.com/ πολύ φθηνό, πεντακάθαρο, με καλή πισίνα, γεμάτο λουλούδια.
Αφού ξεκουραστήκαμε 2 ημέρες Ξεκίνησα για τον επόμενο σταθμό του ταξιδιού μου και αφού πέρασα από την ΧΑΜΑΜΕΤ και τα ΣΟΥΣΑ με τα πανέμορφα πειρατικά πλοία, το αρχαίο φρούριο, που σήμερα είναι ένα τεράστιο παζάρι, και τις πάμφθηνες ψαροταβέρνες.
Έφθασα στο ΚΑΙΡΟΥΑΝ όπου και έμεινα στο 5 αστέρων hotel la KASBAH μιας και δεν έβρισκα πουθενά αλλού να μείνω.
Η πόλη είναι πάμπτωχη και ο κόσμος ζει πολύ κάτω από τα όρια της φτώχειας.
Μετά από 2ημερη παραμονή και εδώ ξεκίνησα για την έρημο της Σαχάρας , που ήταν και το ζητούμενο για μένα, και περνώντας από το ΣΦΑΞ και τον κόλπο ΓΚΑΜΠΕΖ, άρχισα μια ανάβαση μήκους 50 χλμ μέσα από βραχώδη όρη μέχρι που έφτασα στην πόλη ΜΑΤΜΑΤΑ . Εδώ αρχίζει να μυρίζει έρημος, η θερμοκρασία ανεβαίνει αρκετά ενώ ένα άγριο και αφιλόξενο περιβάλλον υποδέχεται τον ταξιδιώτη Οι πρώτοι Βεδουίνοι με τις καμήλες τους κάνουν την εμφάνιση τους. Το βιντεακι το δανιστικα απο το you-tube για να εχεται ποιο ακριβη εικονα της πολης αυτης.
Από την πόλη της ΜΑΤΜΑΤΑΣ ένας ευθύς δρόμος ( άσφαλτος) μήκους 96χλμ μέσα από την έρημο οδηγεί στην πόλη ΝΤΟΥΖ,
που ενώ ήθελα 30 περίπου χλμ για να φθάσω, άρχισε να φυσά ένας πολύ δυνατός αέρας ανακατεμένος με άμμο της ερήμου. Το φαινόμενο της αμμοθύελλας ήταν τόσο έντονο που ενώ τα κράνη, τόσο το δικό μου όσο και της συνοδηγού μου, ήταν ερμητικά κλειστά, η άμμος όχι μονό μπήκε μέσα στα κράνη αλλά κατάφεραν και μπήκαν κάποιοι κόκκοι άμμου και στα ματιά μας.
Στην πόλη ΝΤΟΥΖ εγκαταστάθηκα στο
www.campingdouz.skyblog.com προς 10 δηνάρια (5ευρω) την ημέρα.
Εδώ πρέπει να σας πω ότι η διαδρομή ΓΚΑΜΠΕΖ-ΜΑΤΜΑΤΑ-ΝΤΟΥΖ συνολικού μήκους 150χλμ δεν έχει ΠΟΥΘΕΝΑ βενζινάδικο αλλά ούτε και πειρατές με μπετόνια στο δρόμο!!!! Από καθαρή τύχη δεν έμεινα από βενζίνη και δεν έκλαψα πικρά καταμεσής της ερήμου, μιας και η κίνηση του δρόμου δεν είναι καθόλου συχνή ( 1-2 αυτοκίνητα κάθε 3-4 ώρες) και το κυριότερο δεν σταματά κανένας για κανέναν. Τα παιδιά στο κάμπινγκ της ΝΤΟΥΖ ήξεραν καλά από έρημο και μου εξήγησαν πολλά για τα φαινόμενα της ερήμου και το πώς και τι πρέπει να προσέχω. Μετά από 2ημερη ξεκούραση και αφού είχε σταματήσει αυτός ο καταραμένος αέρας με την άμμο, αποφάσισα να κινηθώ αλλά 150χλμ νοτιότερα στο ΚΣΑΡ_ΓΚΙΛΑΝ.
Αφού ενημερώθηκα ότι δεν υπήρχε καθ’ όλη την διαδρομή πουθενά βενζινάδικο εκτός από έναν πειρατή με μπετόνια στο χωριό που θα πήγαινα, γέμισα το ρεζερβουάρ και ξεκίνησα. Τα πρώτα 100χλμ της διαδρομής πήγαν καλά, στα υπόλοιπα όμως 50 η αμμοθύελλα είχε σκεπάσει την άσφαλτο, αλλού λίγο, αλλού πολύ και αλλού εντελώς.
Οδηγώντας πολύ σιγά, με την συνοδηγό μου να κατεβαίνει διαρκώς και να σπρώχνει για να μην κολλήσω στην άμμο, και προσεχοντας να μην τρακαρω με καμια καμηλα ........
Απο τις τοσες αδεσποτες που κυκλοφορουν.....έκανα περίπου 3 ώρες να καλύψω την απόσταση. Φθάνοντας στο χωριό σε οποία καλύβα πήγα να ζητήσω λίγο νερό και να ρωτήσω προς τα πού να πάω έπαιρναν τα παιδιά τους μέσα και έκλειναν την πόρτα.
Αυτό επαναλήφθηκε 6-7 φορές μέχρι που μια γυναίκα με σπαστά Άγγλο-Γάλλο-ιταλικά μου έδειξε έναν αμμοχωματόδρομο στην έρημο και μου έδωσε να καταλάβω ότι οι τουρίστες πάνε από εκεί.
Είχα να πιω 4-5 ώρες νερό και πίεζα το στόμα μου να βγάλει σάλιο να βρέξω το λαρύγγι μου, η θερμοκρασία της μηχανής κοιλημένη στο 95-98 με το βεντηλατερ να δουλεύει αδιάκοπα τις τελευταίες 2-3 ώρες, κοίταξα τον δρόμο που μου έδειχνε η βεδουίνα.....δεν είχα άλλη επιλογή. Οδηγώντας σιγά, με πρώτη, και την συνοδηγό μου να κατεβαίνει συνεχώς από την μηχανή να σπρωχνει στην άμμο μετά από 1500μ είδαμε την πόρτα του κάμπινγκ.
Το θερμόμετρο του κάμπινγκ έδειχνε 52 βαθμούς υπό σκιά.
Μετά από 2ημερη ξεκούραση και βόλτες στην έρημο με καμήλες
πήραμε τον δρόμο της επιστροφής με 3ημερη στάση στην κοσμοπολίτικη ΤΟΥΖΕΡ,
μείναμε στο
www.beauxreves.koi29.comΤέλος διασχίζοντας αυθημερόν την διαδρομή από ΤΟΥΖΕΡ έως ΤΥΝΗΔΑ (μέσω Γκαφσας-Σπειλα- Καιρουαν) , που δεν υπάρχει βενζινάδικο ούτε για δείγμα, ευτυχώς όμως έχει αρκετούς πειρατές με μπετόνια,
πήρα το καράβι της επιστροφής για την Ιταλία.
ΕΠΙΛΟΓΟΣ
Η καλύτερη εποχή να πάει κανείς στην νοτιά Τυνησία δεν είναι ο Σεπτέμβρης που πήγα εγώ αλλά από τον Νοέμβρη και μετά μέχρι τον Απρίλιο. Η διαδρομή που ακολούθησα για να πάω είναι Πάτρα-Αγκόνα, (440€ δίκλινη καμπίνα με επιστροφή) οδικώς Αγκόνα-Ρώμη- Σιβιταβέκια, ( 370χλμ) Σιβιταβέκια-Τύνηδα. (849€ δίκλινη καμπίνα μετά επιστροφής). Την τελευταία μέρα όμως που έφευγα στην Τυνηδα γνώρισα έναν Έλληνα, ο οποίος είναι μόνιμος κάτοικος εκεί και μου έμαθε ένα δρόμο ασύγκριτα πιο οικονομικό. Πάτρα-Μπάρι η Πρίντεζι, στην συνεχεία οδικός για Τραπανι (είναι μετά το Παλέρμο στην Σικελία) μια διαδρομή περίπου 800χλμ. Από το λιμάνι της Τράπανι η Τύνηδα είναι 6 ώρες και στοιχίζει 65€ οδηγός και αυτοκίνητο, τα 2 άτομα 130€ και μετά επιστροφής 260€, εγώ πλήρωσα 849€ υπάρχει λοιπόν μια οικονομία 600€ που πραγματικά είναι άξια λογού. Για Τυχόν απορίες γράψατε μου στο ranioti@gmail.com.
Διονύσης Μπαρζός 09/ 2009
