Εμπειριας κατάθεση. (Κατόπιν προτροπής του Τάσου)
Η όλη φάση ήταν πολύ καλή. Αρκετά μηχανάκια καλός καιρός και η πίστα σε καλή κατάσταση. Παρά το γεγονός ότι έχω οδηγήσει σε χωματόδρομους, με πιό δύσκολους κάτι περιεργους που οδηγούσαν σε ειδικές του ακρόπολις, αυτή ήταν η πρώτη φορά που έμπαινα σε πίστα χωμάτινη, με εμπόδια για άλματα, με ανηφόρες με απότομες κλίσεις κλπ. και πράματι γουστάρισα.
Στην αρχή πήγαινα φυλαγμένα μιας και τα λάστιχά μου (ασφάλτινα) δεν ήταν ότι καλύτερο. Αρχίζοντας να παίρνω την αίσθηση άνοιγα περισότερο και δοκίμαζα και πιο δύσκολα περάσματα.
Το καλύτερο όμως ήταν στο τέλος όταν πήγαμε μαζί με τον Μάνο (δεν γνωρίζω nickname) σε κάτι περίεργες ανηφόρες και κατηφόρες. Για να είμαι ειλικρινής κάποιες είχαν αρκετά μεγάλη κλίση και βλέποντάς τες από κάτω (και απο πάνω) αρχικά μάσησα. Στη συνέχεια όμως βγήκε το θερίο από μέσα μου και ακολουθώντας τις οδηγίες του Μάνου η ανηφορίες και η κατηφορίες κατακτήθηκαν.
Ασφαλώς και επιβεβαιώνεται για μιά ακόμα φορά ότι ο μηχανοκίνητος αθλητισμός απαιτεί τέλεια φυσική κατάσταση (πόδια άρχισαν κάποια στιγμή να την ακούνε και φυσικά ιδρώτας με το τσουβάλι)
Να σας πώ την αμαρτία μου με το χώμα δεν είχα ασχοληθεί αλλά χθές αλλαξα γνώμη. Δεν μπορώ να πώ ότι έφαγα το τρελό κόλλημα (όπως όταν είχα οδηγήσει για πρώτη φορά καρτ) αλλά σίγουρα κατι σαν το χθεσινό θα το ξανακάνω σίγουρα.
Και βέβαια ανακάλυψα ότι το μηχανάκι μου μπορεί να κάνει περισσότερα από όσα φανταζόμουνα!!!
Κι αν πτωχική την βρεις, η Ιθάκη δεν σε γέλασε.
Έτσι σοφός που έγινες, με τόση πείρα,
ήδη θα το κατάλαβες η Ιθάκες τι σημαίνουν.
