Ενα Σαββατιατικο πρωινο ξεκινησαμε να κανουμε μια αντρικη βολτα...
Στοχος μας ηταν να κατακτησουμε το αγριο βουνο
και να ''ανεβουμε'' στις παλιες εγκαταστασεις του ΟΤΕ.
Ξεκινησαμε απο τη Σπηλια χαλαρα.
περασαμε πανω απο την Ανατολη, νιωθοντας το βουνο να αγριευει με την παρουσια μας...
Ετοιμαστηκαμε να δεχτουμε την προκληση του και να χωθουμε στο αγνωστο...
Μας χαρισε μοναδικες αισθησεις...
Αλλα εχοντας αξιοπιστη και ακουραστη συντροφια,
καθως και μια καταπληκτικη ομαδα,
χαραξαμε δικους μας δρομους...
Περασαμε απο μαγευτικα τοπια
τα οποια κοσμησαμε με την παρουσια μας...
Λιγες στιγμες ξεκουρασεις πριν απο την ''super ειδικη'' αναβαση για την ''Ιθακη'' μας...
Σκληρη enduro διαδρομη, με δυσβατο εδαφος, πετρες
μεγαλα νεροφαγωματα και ενα κολλημα που αντιμετωπισαμε χαλαρα και με κεφι...
Καποια στιγμη επιτελους φανηκε απο μακρια ο στοχος μας...
Απο τον οποιο μας χωριζαν ομως πολλα φυσικα εμποδια...
Χωρις να φοβηθουμε συνεχισαμε το ταξιδι μας,
φτανοντας ολο και πιο κοντα στον προορισμο μας,
ολο και πιο κοντα...
Σχεδον μια ανασα...
Ο τελικος προορισμος...
Η ''Ιθακη'' μας...1730m υψομετρο...
Νιωθοντας δεος...
Και τελικα ο στοχος επιτευχθει...
Ανεβηκαμε στις εγκαταστασεις του ΟΤΕ...
Θεα και αισθηση μοναδικη...
Οι παλιες εγκαταστασεις.
Η ωρα του γυρισμου ειχε φτασει...Αφου αποχαιρετισαμε την ''Ιθακη'' μας,
αρχισαμε την καθοδο...
Υποταγμενο πλεον το βουνο μας επετρεψε να ξεκουραστουμε,
αλλα και μας θυμησε οτι πρεπει να το σεβομαστε με την εντονη βλαστηση του...
Εμεις το απολαυσαμε,
οπως και οι καλες μας...
Για το τελος το απαραιτητο καφεδακι στην παραλια...
Υ.Γ.
Θα ηθελα να πω ενα μεγαλο ευχαριστω στον Βασιλη (BilLar)
τον ασταματητο και ακουραστο καλλιτεχνη/φωτογραφο
για την καταπληκτικη εμπειρια που μου χαρισε, την κεφατη παρεα του και το απαραιτητο GPS του...
Τα καλυτερα επονται...Keep Riding...
