Θα ήθελα να ξαναπαρέμβω λίγο στο θέμα.
Αν εξαιρέσουμε την περίπτωση βλάβης που διερευνά ο φίλος zafeiros, δεν καταλαβαίνω προς τι η επιθυμία να κατεβάσουμε τη θερμοκρασία του κινητήρα όσο πιο χαμηλά. Ο κινητήρας έχεις ένα εύρος θερμοκρασίας λειτουργίας το οποίο είναι φυσιολογικό και είναι ρυθμισμένος να λειτουργεί με αυτό τον τρόπο. Δεν σημαίνει ότι όσο πιο χαμηλά τόσο το καλύτερο, αυτό είναι λάθος, πρέπει να δουλεύει μέσα στο εύρος που του δίνει ο κατασκευαστής.
Ο θερμοστάτης αρχίζει να ανοίγει στους 80-85 οC και ανοίγει πλήρως στους 95οC. Δεύτερη γραμμή άμυνας είναι το βεντιλατέρ στους 103 oC. Αυτές οι θερμοκρασίες είναι πλήρως φυσιολογικές για τον κινητήρα.
Η Honda λέει ότι ο κινητήρας μπορεί να τεθεί σε κίνδυνο εάν η θερμοκρασία ψυκτικού του κινητήρα αρχίσει να ξεπερνάει (και αυτό φυσικά λόγω βλάβης του βεντιλατέρ ή του κυκλώματος) τους 122 oC (όπου η ένδειξη θα αρχίσει να αναβοσβύνει για προειδοποίηση). Τότε συστήνει να σβήσουμε τον κινητήρα για να μην ανέβει περισσότερο και οδηγήσει σε βλάβη (που έρχεται μετά τους 140 οC).
Και στην έρημο Σαχάρα να οδηγήσεις ο κινητήρας δεν θα ανεβάζει αν έχει μέσα αρκετό ψυκτικό υγρό, πάνω απο 110 οC.
Δεν είναι φυσιολογικό, ούτε καλό να ταξιδευεις και η θερμοκρασία να είναι στους 70 οC, το αντίθετο μάλιστα. Περισσότερη ζημιά κάνεις.
Με ένα άλλο ψυκτικό υγρό μπορεί να ρίξει κάποιος (λίγο) τη θερμοκρασία εντός του, όμως έχει άλλα μειονεκτήματα όπως δυσκολία στο πρωινό ζέσταμα, μικρότερο εύρος διακύμασνης θερμοκρασίας περιβάλλοντος, αναποτελεσματική λίπανση, πιθανή διάβρωση αλουμινιένιων κινητήρων και τσιμουχών κ.α.
ή μήπως κάθε μήνα θα αλλάζουμε το ψυκτικό υγρό του κινητήρα? Δεν γίνονται αυτά τα πράγματα.
Προσωπικά δεν θα έβαζα στον κινητήρα ένα προΙόν που δεν ανακοινώνει τη σύνθεσή του, με μόνο κριτήριο τα πράγματα που "υπόσχεται" στην ταμπέλα του ότι κάνει. Στον κινητήρα πρέπει να βάζεις το περίφημο paraflu το οποίο να είναι 1:1 μίγμα απεσταγμένου νερού (για την ψύξη) και αιθυλενογλυκόλης (για τη μεταβολή των σημείων πήξης και τήξης του υγρού και ΑΝΤΙΔΙΑΒΡΩΤΙΚΗ προστασία).
Διάφορα άλλα πρόσθετα που μπορεί να βάζουν διάφοροι κατασκευαστές για να πετύχουν και άλλες ιδιότητες (όπως π.χ. πυριτικής βάσης παράγοντες) μπορούν να σου δώσουν στην καλύτερη περίπτωση την αντλία νερού στο χέρι μετά απο κάποιο διάστημα. Στη χειρότερη, δεν θες καν να το σκέπτεσαι. Απο ποιόν θα βρεις μετά το δίκιο σου, αμα πάθεις ζημιά...?
Δεν είναι με όλους τους κινητήρες συμβατά αυτά τα προϊόντα, και έχουν και συγκεκριμένο πεδίο δράσης. Σε εμάς (λόγω τύπου μηχανής και περιβάλλοντος λειτουργίας) είναι ΤΕΛΕΙΩΣ ΑΧΡΗΣΤΑ.
Υ.Γ.
Τέλος ένα σχόλιο. Η κύρια πηγή θερμότητας εντός του κινητήρα δεν είναι οι τριβές αλλά η θερμότητα που παράγεται απο την καύση στους θαλάμους. Για το λόγο αυτό εαν βάλεις σε μια κατηφόρα δυο ίδιες μηχανες να κινούνται με την ίδια ταχύτητα (με τελείως κλειστό το γκάζι) και π.χ. στην μια 5η στο κιβώτιο και 2000 στροφες/min και η άλλη με 3η και 4000 στροφές/min στη 2η μηχανή η θερμοκρασία του κινητήρα θα πέσει πιο σύντομα γιατί η αντλία νερού κινείται απο τις στροφές του κινητήρα και όχι του σασμάν και έτσι κυκλοφορεί πιο γρήγορα το νερό στο κύκλωμα και το περνάει πιο συχνά απο το ψυγείο.
Η χρυσή τομή πάντα εξαρτάται απο το φορτίο του κινητήρα, τη θερμοκρασία περιβάλλοντος, τη σχέση στο κιβώτιο και την ταχύτητα κίνησης. Το καλύτερο είναι να βρίσκεσαι μέσα στο ωφέλιμο εύρος (είτε προς τα κάτω, είτα προς τα πάνω) ΡΟΠΗΣ του κινητήρα. Τότε το παραγόμενο έργο σε σχέση με τις στροφές λειτουργίας είναι εύλογο.
Υ.Γ.2 Αλλαγή του τελικού της εξάτμισης στο ΤΑ700 δεν προκαλεί πτώση της θερμοκρασίας στον κινητήρα. (μόνο άνοδο του θορύβου!)