Παιδιά συγνώμη που δεν γράφω αλλά έτρεχα να προλάβω ημερομηνιες
. Δεν έμεινα σε καμιά πόλη, σταματούσα μόνο για ύπνο. τώρα είμαι στο Panevezys της Λιθουανίας, 135 χλμ βόρεια από την πρωτεύουσα Βίλνιους. Μετά την Κρακοβία της Πολωνίας, τα πράγματα έγιναν εφιαλτικά. Ήταν στιγμές που είπα "η ζωή εδώ τελειώνει"! Ατέλειωτες ουρές από νταλίκες, όπως σε όλη την ευρώπη άλλωστε, αλλά τώρα εν μέσω ομίχλης, βροχής, σκότους, τα φώτα μου ήταν καλυμένα από ένα στρώμα λάσπης και δεν έβλεπα, και με GPS χωρίς μπαταρία.
Μετά από 14 ώρες (!!!!) συνεχούς οδήγησης σε τέτοιες συνθήκες, ακόμα και μέσα σε σύννεφα (stratus για όσους ξέρουν), που δεν έιναι τίποτα άλλο από νερό που αιωρείται στον αέρα, έκανα σερί Κρακοβία (πολωνία) - Βίλνιους (λιθουανία), κάπου 1000 κάτι χλμ, έχοντας φτάσει στα απολύτως ακραία όριά μου.
Τα όρια του ανθρώπου είναι ανεξάντλητα, μένει μόνο να τα ανακαλύψουμε. Είμαι ευτυχής τώρα που όλα τέλειωσαν αισίως, αλλά δεν πρόκειται να ξανακάνω κάτι τέτοιο. Δεν μπορείτε να φανταστείτε για τί πράγμα μιλάμε!
Βέβαια έχω ακόμα την επιστροφή
Με τρομάζει, αλλά τουλάχιστον δεν με κυνηγάει ο χρόνος και σίγουρα δεν θα πάω από την ίδια διαδρομή, αλλά από Αυστρία, ιταλία και με φερυ στην Ελλάδα. Τα μισά μόνο χλμ (κάπου 1800 μόνο) και θα σταματάω όπου κουραστώ ή όπου βρέχει.
Πανεμορφα, φτηνά και καλά μοτέλ υπάρχουν διάσπαρτα στη διαδρομή. Δεν υπάρχει περίπτωση να μη βρείτε κάτι.
Παιδιά, δεν μπορείτε να καταλάβετε για τί εμπειρία μιλάμε!!!!!!!
ΥΓ: Αργότερα σήμερα ίσως μπορέσω να βάλω και κανά-δυο φωτογρρφίες αφού είμαι στο "δικό μας" λάπτοπ πλέον (εξ ου και τα ελληνικά).
