Καλημερα φιλοι μου,
Οπως προείπα σας παραθέτω ένα 5ημερο οδοιπορικό στην Κωνσταντινούπολη, τον κρυφό πόθο κάθε Έλληνα.
Τόπος αναχώρησης ήταν το πανέμορφο νησί τις Μυτιλήνης. Μετά από το σχετικό ψαχτηρι στο internet για ξενοδοχείο κατέληξα στο Adora hotel (
http://www.adorahotel.com/ )ένα ξενοδοχείο το οποίο κόστισε 250€ για πέντε νύχτες. Με κάθε επιφύλαξη λοιπόν έκανα την κράτηση (που στην συνεχεια αποδειχτηκε ενα πολυ καλο ξενδοχειο με πολυ φιλικο προσωπικο που ηξερε Αγγλικα πολυ καθαρο, προσφατα ανακαινισμενο στην περιοχη του sultanahmet, μια περιοχη που κατα την γνωμη μου ηταν η καλυτερη διοτι ολα τα κυρια μνημεια ηταν πολυ κοντα με τα ποδια) και στην συνεχεία κατευθύνθηκα προς τον ταξιδιωτικό μου πράκτορα για να προμηθευτώ τα απαραίτητα εισιτήρια για το δρομολόγιο Μυτιλήνη- Δικελί (προτίμησα αυτό γιατί το καράβι το έχει Έλληνας και είναι και πολύ φθηνότερο το εισιτήριο) το κόστος λοιπόν ήταν 20€ ανά άτομο και 25€ η μηχανή όλα μετ’επιστροφης. Τελειώνοντας λοιπόν με τα των εισιτηρίων και με εμφανή τα σημάδια της χαράς κατευθύνθηκα προς το σπίτι μου έχοντας ήδη αρχίσει να σκέφτομαι και να σχεδιάζω το τι ετοιμασίες θα πρέπει να γίνουν ώστε να έρθει και αυτό το ταξίδι εις πέρας!
Η μεγάλη ημέρα της αναχώρησης έφτασε λοιπόν και μετά από τις απαραίτητες προετοιμασίες φτάσαμε στο τελωνείο της Μυτιλήνης στις 8 ακριβώς! Βέβαια χρειάστηκε να ξανάπαω σπίτι διότι μόλις έφτασα συνειδητοποίησα ότι όλα μου τα χαρτιά ήταν σπίτι! Ευτυχώς οι αποστάσεις είναι πολύ κοντινές και μετά από 10 λεπτά ήμασταν και πάλι έξω από το τελωνείο! Μετά τον απαραίτητο έλεγχο, συνειδητοποιώ ότι έχω κλειδώσει με λάθος λουκέτο το tank bag του οποίου το κλειδί έχω χάσει εδώ και πολύ καιρό! Ευτυχώς παραδίπλα από εκεί που είχα αφήσει την μηχανή ήταν ένα συνεργείο με κάτι εργάτες που έβαζαν μια τέντα στο τελωνείο και σε χρόνο ρεκόρ λύθηκε και αυτό το ευτράπελο με την βοήθεια ενός τροχού που είχε ένας εργάτης.(ο θεός να τον έχει καλά).
Αφού ξεπεράσαμε και αυτό το σοκ επιβιβαστήκαμε στο καράβι το οποίο έφευγε στις 9, και μετά το απαραίτητο δέσιμο της μηχανής ανεβήκαμε στο κατάστρωμα με σκοπό να απολαύσουμε το μιάμισης ώρας ταξίδι μας. Τα σημάδια της προσμονής για το τι θα συναντούσαμε ήταν εμφανή. Με την παρέα των γλαρών καθ’ολη την διάρκεια του ταξιδιού μας στις 10:40 φτάσαμε στο Δικελι και η πρώτο πράγμα που διαπιστώσαμε ήταν ότι αυτό το μέρος δεν ήταν σίγουρα Τουρκία αλλά Ελλάδα! Οι ομοιότητες ήταν εμφανείς, κάτι που μας έκανε να αισθανθούμε πολύ οικεία. Μετά από μια ώρα και τους απαραίτητους έλεγχους από το άψογο και πολύ φιλικό προσωπικό ασφάλειας (αστυνομία) του τελωνείου το οποίο ήξερε Ελληνικά παρακαλώ, κατευθυνθήκαμε στην πλησιέστερη τράπεζα προκείμενου να αλλάξουμε τα ευρουλακια μας με λίρες(ισοτιμία 1€ = 1,95YΤL) και να προμηθευτούμε έναν χάρτη μιας και στην Μυτιλήνη δεν μπορούσα να βρω(5YTL)
Χωρίς να χάσουμε χρόνο καθώς η ώρα είχε πάει 11:45 ξεκινήσαμε για το Αδραμύττιο στο οποίο θα γινόταν και η πρώτη μας στάση. Όντως μετά από περίπου 1 ώρα και 80 χιλιόμετρα σε απόσταση φτάσαμε στο Αδραμύττιο εκεί κάναμε την πρώτη στάση σε ένα βενζινάδικο για το πρώτο γέμισμα (36 λίρες, περίπου 12 λίτρα αφού το λίτρο είχε 3€ παρακαλώ) και γνωρίσαμε ένα τούρκο τον ‘Μουσταφά’ ο οποίος ήταν πολύ φιλικός ιδιαίτερα όταν έμαθε ότι είμαστε YUΝAN δηλαδή Έλληνες (στην κυριολεξία Ίωνες ) αφού μας κέρασε τσάι το οποίο έκαιγε σαν διάολος μας χάρισε ένα χάρτη ολόκληρο τόμο, τον αποχαιρετήσαμε και ξεκινήσαμε για το Τσανακαλε (130χλμ αποσταση) όπου θα ήταν και η δεύτερη μας αναγκαστική στάση διότι θα έπρεπε να πάρουμε ένα καραβάκι για να μας πάει απέναντι στο Eceabat. Η ώρα αναχώρησης από το Αδραμύττιο ήταν στις13:15 και αφού ταξιδέψαμε κατά μήκος των ακτών της πανέμορφης και πολύ εύφορης Μικρας Ασίας φτάσαμε στο λιμάνι του Τσανακαλε στις 15:00.
Αφού αγοράσαμε τα απαραίτητα εισιτήρια τα οποία κόστισαν 8 λίρες και γεμίσαμε το τεπιζιτο μας για δεύτερη φορά με 38 λίρες μπήκαμε στο καραβάκι το οποίο μετά από 15 λεπτά είχε φτάσει στο λιμάνι του eceabat.
Ο δρόμος μέχρι εδώ ήταν καλούτσικος με τεράστιες ευθείες αλλά πολύ κακή ποιότητα ασφάλτου και κακοστρωμένος με αποτέλεσμα να πηγαίνεις όλη την ώρα πάνω κάτω λες και ταξίδευες με άλογο(αφού προς στιγμήν μου ήρθε να ονομάσω το ΤΑ μου άστραχαν).
Αφού αφήσαμε το eceabat πίσω μας και είχαμε μπει πια στο Ευρωπαϊκό κομμάτι της Τουρκίας ξεκινήσαμε για το sarkoy (95χλμ αποσταση) το μέρος που θα ήταν η επόμενη στάση μας. Όντως μετά από μια πολύ ωραία και πιο ξεκούραστη διαδρομή φτάσαμε στο sarkoy στις 16:30. μετά από μια στάση περίπου ενός τέταρτου αναχωρήσαμε για το Τekirdag (85 χλμ αποσταση) το οποίο θα ήταν το μέρος που είχαμε αποφασίσει να κάνουμε την μεγάλη στάση για ξεκούραση και φαγητό.
Όντως μετά από 2 ώρες οδήγησης σε πολύ καλό δρόμο φτάσαμε στο Τekirdag στις 18:30. Αφού γεμίσαμε το ρεζερβουάρ μας με άλλες 36 λίρες κάτσαμε για φαγητό σε ένα εστιατόριο στο οποίο δοκιμάσαμε για πρώτη φορά σε τούρκικο έδαφος τα κλασσικά sis kebab και γιαουρτλου κεμπαπ που πιστέψτε με δεν έχουν καμία σχέση με αυτά που τρώμε στην Ελλάδα. Ο εστιάτορας μόλις άκουσε ότι ήμασταν Έλληνες έβαλε στόχο να μας σκάσει στο φαΐ και το κατάφερε!!! Μας έφερνε πίτες αραβικές, λαχματζουν γλυκά αναψυκτικά και ότι χωράει ο νους σας, και όλα αυτά με 25 λίρες μόνο, δηλαδή περίπου 12-13 ευρω !!!!!!
Μετά από το φαγοπότι και καθώς η ώρα είχε φτάσει 19:15 και το φαγητό κόντευε να βγει από τα αυτιά μας αναχωρήσαμε για τον τελικό μας προορισμό την Πόλη (150χλμ αποσταση). Μετά από 1 ώρα οδήγησης και φτάνοντας λίγο πιο έξω από την πόλη συναντήσαμε τέτοια κίνηση που όμοια της δεν έχω ξανασυναντήσει με αποτέλεσμα να φτάσουμε στο ξενοδοχείο στις 21:30, όπου καταλάβαινε όλοι τι ακολούθησε!
Κλείδωμα τις μηχανής σε υπόγειο γκαράζ του ξενοδοχείου μπάνιο 2 μπύρες σε ποτήρι μισό λίτρο (15 λίρες) στο lobby του ξενοδοχείου και ΥΠΝΟ!
Αυτα για την πρωτη ημερα!
Ανακεφαλαιωση
Διανυθεντα χιλιομετρα περιπου 540-550.
Εξοδα εισητηριων
• 65 ευρω 2 ατομα και μηχανη με επιστροφη (Μυτιληνη-Δικελι)
• 8λιρες περιπου 4 ευρω απο τσανακαλε στο ετσαμπατ.
Εξοδα για βενζινη 110 λιρες δηλαδη περιπου 56-60 ευρω.
Εξοδα για φαγητο και ποτο 40 λιρες περιπου 20 ευρω
Διαφορα εξοδα 10 λιρες περιπου 5 ευρω.
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ...
Υ.Σ οι φωτο βρισκονται εδω:
http://s295.photobucket.com/albums/mm125/apnea_xaos/konstantinoupoli/προσεξτε τους Τουρκους Ζηταδες με τα varadero και τα GS!!! και φυσικα εμενα στην μεση!
στην φωτο που λεει Ιωακειμ ειναι ενας βερος κωνσταντινουπολιτης που γνωρισαμε εξω απο τον ναο της Αγιας Τριαδας!
