Αφού πήρε μπροστά, τι να λέμε!

Πολύ ωραία μέρα στο συνεργείο του μπαρμπα-Τεό, γελάσαμε, ιδρώσαμε, σπάσαμε, φτιάξαμε, φάγαμε και ξανασπάσαμε..
Ο Θεόφραστος αν χάσει τη δουλειά του, έχει την πισινή να το γυρίσει σε βαφέας/συντηρητής φέρινγκ, ο τύπος είναι απλά μαέστρος, ό,τι και να πάθουν τα πλαστικά της γριάς, ξέρω που θα την πάω...

Η γριά έκανε και το λίφτινγκ της (τα φρύδια της όπως είπε και ο Χρήστος) βάψαμε τις χούφτες που έγιναν μούρλια και στην πινακίδα έκρυψα την ονομασία του λωποδύτη που μου είχε πουλήσει την γριά σαν μοντέλο του 99 και το είχα στο μυαλό μου...
Με το καπάκι τελικά, έπρεπε να μας πει ο Ντε Ζε ότι γίνεται, για να πιέσουμε λίγο παραπάνω το καρμπιρατέρ και με λίγες μανούβρες βγήκε τελικά.. Είναι μπόλικη δουλίτσα να φτάσεις εκεί και να τα ξαναβάλεις στη θέση τους όλα, και χρειάζονται πάνω από ένα άτομο για διάφορες φάσεις της διαδικασίας.. Σίγουρα δουλειά όχι για λιπόψυχους!
Είμαι περίεργος να μάθω από τον Χρήστο αν τελικά πάει καλά η καλή του..
Πάντως το "φωτιστικό κεφαλής" όλα τα λεφτά!



