Με τη φανταστικη σιδεροκωλη παρεα παμε καθε χρονο ενα ταξιδι στα Βαλκανια και για φετος ειπαμε να πατησουμε τις ροδες μας στη Ρουμανια για να περασουμε το Transfagarasan και την Transalpina που εχουνε γινει κλασικοι μοτο-προορισμοι. Το φετινο ταξιδι ητανε προγραμματισμενο για τα τελη Ιουνη αλλα δυστυχως το πραγμα στραβωσε ασχημα για μενα, ενα κοντινο συγγενικο προσωπο και ταυτοχρονα πολυ φιλος εφυγε για το μεγαλο ταξιδι εκει πανου
και ητανε φυσικο να μεινω να τον χαιρετησω αντι να ξεκινησω με τα φιλαρακια για Ρουμανια.
Στις αρχες Αυγουστου ειχα πλανο να παω στα βουνα του Ποντου στην Τουρκια και να γυρισω απο Αγκυρα να δω ενα φιλο on my way to Chios αλλα λιγο η αλλοπροσαλη συμπεριφορα του Ερδογανη και λιγο το γεγονος οτι ειχα χασει το ταξιδι με τα παιδια στη Ρουμανια συντελεσανε ωστε ν'αλλαξω γνωμη και να ξεκινησω για Ρουμανια. Θα ταξιδευα μονος αλλα τοχω ξανακανει αρκετες φορες και μου αρεσει πολυ, προτιμω φυσικα το ταξιδι με
καλη παρεα αλλα το μονος δε με χαλαει καθολου καθως παντα βρισκω τροπο ναρθω σε επαφη με τους ντοπιους. Και τελικα ειναι πολυ καλυτερο απο μια "στραβη" παρεα οπου καποιος/καποιοι κακοπροαιρετος/τοι θα χαλασει/σουν ενα μερος του ταξιδιου - αν και ακομη και σε τετοιες συνθηκες δε γραφω, αγνοω και συνεχιζω να απολαμβανω το ταξιδι κατα το δυνατον.
Εχασα λοιπον τις βιβλικες βροχες που φαγανε τα παιδια στα βουνα της Ρουμανιας αλλα οταν ξυπνησα το πρωι της Παρασκευης 3 Αυγουστου στην Ελατη Τρικαλων οπου βρισκομουνα και οπου ητανε η αφετηρια μου, ακουσα την μανα ολων των βροχων να πεφτει
οπως ειχε κανει για ωρες και το προηγουμενο απογευμα. Επρεπε εκεινη τη μερα να κανω 750 χιλιομετρα μεχρι το Βελικο Ταρνοβο της Βουλγαριας οποτε δεν μεπαιρνε να περιμενω πολυ. Ημουνα σε αναμενα καρβουνα λοιπον μεχρι τις 10:30 που εριχνε καταρακτες και μολις σταματησε να ριχνει σκρινια και εγινε απλα μια δυνατη βροχη, φορεσα τα αδιαβροχα και ξεκινησα. Επρεπε να σταματησω στα Τρικαλα για μια δουλεια και στα 30 χιλιομετρα μεχρι εκει ειχε μπασει νερο το «αδιαβροχο» παντελονι απο τον καβαλο και ειχα μουσκεψει μεχρι το βρακι Αλλα ουτε σκεψη να σταματησω, εξ’αλλου τα παιδια ειχανε φαει πολυ χειροτερες βροχες στο τελος Ιουνη, οποτε βουρ. Μετα τη Φαρκαδονα η βροχη εκοψε και φτανοντας στην Πηνειαδα στα ορια του νομου Λαρισης ητανε στεγνα τα παντα – result!!
Μπαινοντας στη Θεσσαλονικη για να πιω καφεδακι με τον φιλο Γιωργο γλυτωσα ξωφαλτσα μια μπορα-κατακλυσμο αλλα εφαγα μια καλη στην εξοδο. Απο κει και μετα δεν ειχε απολυτως τιποτα και εβγαλα επιτελους τα αδιαβροχα στα συνορα στον Προμαχωνα. Σταση για μια γρηγορη φωτο διπλα στον Βουλγαρικο Στρυμωνα, η διαδρομη εξαιρετικη μεχρι τον αυτοκινητοδρομο πριν τη Σόφια.
Λογω της καθυστερημενης εκκινησης εφτασα μολις νυχτωνε στο πανεμορφο Βελικο και βγηκα αμεσως για βολτα και φαγητο. Το φωτισμενο καστρο διπλα στο ξενοδοχειο που εμεινα ητανε εξαιρετικο θεαμα οπως και μια απο τις πολυ ωραιες εκκλησιες εκει κοντα.
Γυρνωντας λιγο πριν τα μεσανυχτα στο ξενοδοχειο, ολα τα φωτα των δρομων της πολης σβησανε, ακουσα συμφωνικη μουσικη και ειδα κοσμο να μαζευεται προς το καστρο. Μεσα κι’εγω και απολαυσα ενα καταπληκτικο θεαμα με μουσικη και διαφορετικους φωτισμους του καστρου για κανενα μισαωρο. Οι τουριστες γυρω μου ειχανε τυπωμενο οδηγο για το event και αφου επιασα κουβεντα, μου λεγανε τι συμβαινει. Εξαιρετικο τελος της μερας με μεταμεσονυχτιο event!
