Το πρωί ξεκινάμε από Βερόνα και η κίνηση είναι μια χαρά, η αριστερή λωρίδα κατά κανόνα άδεια. Το Μπλάκμπερντ αν δεν είχε την Τρανσάλπ μαζί θα μπορούσε να πάρει την αριστερή μέχρι τη Μπολώνια. Εκεί όμως παρόλο που οι λωρίδες αυξάνονται έχει ουρές χιλιομέτρων και ο τρόπος οδήγησης γίνεται μεσογειακός, δηλαδή η αριστερή λωρίδα δεν είναι η ταχύτερη. Κινούμαστε κι’ εμείς μεσογειακά, δηλαδή σε όποια λωρίδα είναι η ταχύτερη και όταν τα αυτοκίνητα σταματούν, συνεχίζουμε ανάμεσα. Μια καγκούρο με Ντουκάτι, αμάνικο και προστασία σπονδυλικής στήλης, περνά από τη ΛΕΑ. Συνεχίζει ένα Βε Στρομ, ένα Ρόουντ Κίνγκ, μια Τζι Ες αέρα πατέρα, σχεδόν με τρόμαξε περνώντας κοντά μου καθώς πήγαινα στη δεξιά. Όλα τα μηχανάκια θα πηγαίνουν στη λωρίδα ανάγκης και εμείς θα πουλάμε πολιτισμό και χαρακτήρα; Στη ΛΕΑ κι’ εμείς προσεκτικά.
Φοβόμουνα ότι η κίνηση θα αυξάνονταν πλησιάζοντας Ανκόνα, αλλά συνέβη το αντίθετο και οι στροφές πριν την Ανκόνα απόλαυση, το κερασάκι στην τούρτα. Τελικά προλάβαμε το καράβι των μία και βρήκαμε και εισιτήριο!
Η ΑΝΕΚ αντιμετωπίζει με ευρύτητα πνεύματος την οικονομική θέση. Μπορείς να χρησιμοποιήσεις τα ράφια των αποσκευών σαν κουκέτα, ή να στήσεις σκηνή στο κατάστρωμα. Ο γύρος της όμως είναι δυσφήμιση του γύρου και κάνει ζημιά στα ψητοπωλεία, καθότι είναι είσοδος στη χώρα.
Μη βάζετε δύναμη, χρησιμοποιήστε σφυρί.
Εάν το πρόβλημα δεν λυθεί, χρησιμοποιήστε βαρύτερο σφυρί.
Αν παρόλα αυτά το πρόβλημα επιμένει, εεε τότε θα είναι ηλεκτρολογικό!
