Απολαμβάνοντας Κρήτη
Μετά από πολύ κόπο καταφέραμε και φέτος να κλέψουμε ένα τριήμερο για να απολαύσουμε ένα μέρος από τις ομορφιές της Κρήτης.
Το καλοκαίρι τελείωνε και η επιθυμία για χιλιόμετρα γινόταν εντονότερη.
Ταχτοποιήσαμε τις τελευταίες εκκρεμότητες και σχεδιάσαμε τις διαδρομές που θα μας γέμιζαν ενέργεια, μυρωδιές τις φύσης ρουφώντας το κάθε χιλιόμετρο, απολαμβάνοντας Κρήτη.
Η αναχώρηση θα γινόταν από το σπίτι του Νίκου στο Ηράκλειο, θα κατεβαίναμε νότια του Νομού και στρίβοντας δυτικά θα ακολουθούσαμε την ακτογραμμή του νομού Ρεθύμνου με τελικό προορισμό τα Χανιά.
Έτσι την Παρασκευή 28/08 πουρνό πουρνό φόρτωσα τα πράγματα που ήδη είχα ετοιμάσει από την προηγούμενη και κατηφόρισα στο σπίτι του Νίκου.
(ψιτ φίλος οι ιμάντες κρέμονται…)
Η συνεννόηση ήταν να φεύγουμε στις 08:00 αλλά φύγαμε 09:30 ( τον ασήκωτο είχε).
Περάσαμε εν τάχη την Αγία Βαρβάρα,…..
….τους Αγίους Δέκα,…
….Καπαριανά…
….Μοίρες,…
…Τυμπάκι…
….και 1η στάση στην Αγία Γαλήνη στα όρια νομού Ηρακλείου με Ρέθυμνο.
Μια ωρίτσα αργότερα φτάσαμε στις παραλίες του Αγίου Παύλου….
Τα νησιά παξιμάδια.
Εδώ το TA και το σκούτερ ADV. Σας πληροφορώ μια χαρά πάει σε χώμα.
Επόμενη στάση στην Ακουμιανή Γιαλιά. Την παραλία την χωρίζει από τον Άγιο Παύλο ο μεγάλος βράχος που φαίνεται στο βάθος.
Και ο Ακουμιανός ποταμός εκβάλει στην παραλία (περίεργο που καλοκαιριάτικα έχει νερό).
Μάλλον σημάδια κατασκηνωτών.
Συνεχίζοντας δυτικά προς την μικρή Τριόπετρα….
…και τη μεγάλη Τριόπετρα που το όνομά τους το πήρανε από τους τρείς βράχους μέσα στη Θάλασσα που φαίνονται στο βάθος δίπλα στα νησιά Παξιμάδια.
Και μια πανοραμική.
Επόμενη στάση παραλία Λίγκρες (στα υπόψη για ελεύθερο camping).
Μετά από της Λίγκρες μέσα από ένα βατό χωματόδρομο, (τοπίο άγριας ομορφιάς κατά μήκος της νότιας ακτογραμμής) θα καταλήξουμε στην παραλία Δρυμισκιανό Αμμούδι όπου ξεκινάει το μονοπάτι για την παραλία της Πρέβελης.
Στο βάθος διακρίνεται η Πρέβελη.
Δρυμισκιανό Αμμούδι.
Το χωματόδρομο που φαίνεται διασχίσαμε προς το Δρυμισκιανό Αμμούδι. Η διαδρομή απλά υπέροχη.
Αφήσαμε τις μηχανές κάτω από τα αλμυρίκια και αρχίσαμε το περπάτημα για την παραλία της Πρέβελης.
Πόρτες παντού!!!
Παραλία Πρέβελη.
Γεμάτο τουρίστες κάτω από τα δέντρα. Καλύτερα έτσι από το να έχουν καρεκλομπρέλες όπως παλιότερα.
Χωθήκαμε μέσα στο φοινικόδασος και με έκπληξη διαπίστωσα ότι η φύση είχε επουλώσει της πληγές της μετά την καταστροφική πυρκαγιά.
Μετά από μια γρήγορη βουτιά στα κρυστάλλινα νερά επιστρέψαμε στις μηχανές.
Ένας κακός σε πολλά σημεία χωματόδρομος σε οδηγεί μετά από σχεδόν 5 χιλιόμετρα στην έξοδο με κατεύθυνση βόρια.
Περνώντας από το χωριό Λευκώγεια τραβήξαμε νότια για την παραλία Σχοινάρια.
Κατηφορίζοντας βρεθήκαμε στην παραλία Αμμούδι, Κλεισίδι, μικρά Σχοινάρια και Δαμνόνη. Είναι τόσο κοντά η μία με την άλλη που μπορεί κάποιος να της επισκεφτεί και με τα πόδια.
Αμμούδι
Κλεισίδι
Μικρά Σχοινάρια (η χαρά των γυμνιστών).
Δαμνόνι
Διασχίζοντας μερικά χιλιόμετρα ακόμη περνάμε από το φαράγγι Κουρταλιώτη για τον τελικό προορισμό,…
….με μια στάση στο Ρέθυμνο να φάμε το κατιτίς μας,….
Μερικά χιλιόμετρα απέμεναν ακόμα ( και αυτά στην εθνική οδό) για να βρεθούμε στο κάμπινγκ.
Μετά από ένα μισάωρο ξεκούρασης συνεχίσαμε για τα Χανιά…
….φτάνοντας το απογευματάκι στρωθήκαμε στη «δουλειά» για το στήσιμο των σκηνών….
….και μετά στο φαγητό που κρατούσαμε. Το μενού ήταν κοτόπουλο με λαχανικά σχάρας.
Πήγαμε και για ένα ποτάκι.
Χιλιόμετρα που διανύσαμε 280
Πεζοπορία 1 χιλιόμετρο.
Σκόνη που φάγαμε, ίσα με τρία κιλά ο καθ’ ένας…
Συνεχίζεται..
