Η αληθεια ειναι οτι προσπαθουσα να σκεφτω εναν καταλληλο τιτλο για αυτο το thread (που το καθυστερησα).
Αλλα δε μπορουσα να σκεφτω εναν μονο.
Θα μπορουσα να βαλω εναν απλο (θα καταλαβετε παρακάτου) αλλα ηθελα και καποιον πιασιαρικο (που μπορει να μην ειναι και απολυτα ξεκαθαρος)....
Και γιατι να γραψω θα ρωτησει ο τυχαιος αναγνωστης... (και γιατι να τα διαβασω επισης).
Διοτι, ειναι καλο να μοιραζεσαι και τα ευχαριστα και τα δυσαρεαστα της ζωης σου με τους φιλους σου, αν και ξερεις οτι για τα ασχημα θα τους στεναχωρησεις, αλλα θα τους εχεις κοντα σου.
Ξερεις ομως οτι για τα ευχαριστα θα χαρουν διπλά, οποτε καλο ειναι και αυτο.
Το 2012 μου ηταν... ιδιαιτερο.
Καλο δεν το λες... σε καμια περιπτωση... μαλλον....
Εκτος απο τη γνωστη πλεον οικονομικη κριση και την ψυχολογικη κριση (που δε με αγγιζει λογω χαρακτηρα) λογω της κρισης, υπηρχε και μια απολυση μετα απο χρονια δουλειας.
Αλλα οκ, δεν ημουν ο μονος και δεν εφταιγα κιολας γιατι ημουν καλος στη δουλεια.
Αλλα δεν πειραζει (αν το δεις μονοπλευρα "βρε δε γ@μι€ται"), γιατι ηταν και το προγραμματισμενο ταξιδι σαν αντιδοτο.
Ταξιδι που φυσικα δεν εγινε, γιατι ενας
πολίτης (sic - bold) ειχε αλλη
αποψη.
Ειχε λοιπον στα καλα καθουμενα και πολλα νοσοκομεια... 20 μερες δικες μου, καμια 50αρια η μανα μου.... καναμε κανα 3μηνο να βρεθουμε...
Ειχε και μια νεα δουλεια που δεν εκατσε, γιατι με πατεριτσες που να κατσει....
Ενα 2012 που απο τους 12 μηνες του, τους 3 ημουν "ξαπλα", αλλους 2 πατεριτσα κούτσα-κούτσα και τους υπολοιπους σε διαφορες καταστασεις...
Που καπου μεταξυ πατεριτσας και κουτσό στριμωξες και εναν γαμο... με καθυστερηση... και αυτος...
Απλα οταν εχεις περασει ενα 2012 "αξεχαστο" απο αρνητικες καταστασεις, που θες να το ξεχασεις, λες οχι αλλο καρβουνο και ζητας την αποζημειωση σου για ολο το χρονο. Κατι καλο ρε γαμωτο μεσα σε ολη αυτη τη μαυριλα...
Και η αποζημειωση δεν ειναι οικονομικη, γιατι απο αυτην πηρες οταν σε απελυσαν μεσα στην κριση...
Ξερεις ομως απο πριν ποια θα ειναι η αποζημειωση σου... ειναι λιγο προγραμματισμενο και σα να σου εχουν πει πως τελειωνει η ταινια, αλλα δεν ξερεις πραγματικα πως ακριβως θα ειναι.... Μονο οποιος το εχει βιωσει θα καταλαβει.
Και ειναι τοσο δυνατη αυτη η αποζημειωση που ξεχνας οτι ηθελες να ξεχασεις το 2012.
Και εκει που το 2012 ηταν το χειροτερο ετος, γινεται το καλυτερο.
Δε σε νοιαζει πια τιποτα, ουτε η κριση, ουτε η ανεργια, ουτε, ουτε, ουτε....
Μεχρι πριν λιγο καιρο αναθεωρησες και εμπρακτως τη "ζωη" και τα πραγματα (που οπως λεει ... τα καλυτερα πραγματα δεν ειναι πραγματα) και απλα τα προβληματα δε σε ενοιαζαν, γιατι βγηκες ζωντανος μεσα απο τις κορντουρες.... αυτο σου ηταν 50% αρκετο. Εμενε αλλο ενα 50%.
Και ερχεται εκει στα τελη Νοεμβρη αυτη η στιγμη της... αποζημειωσης που (εγωιστικα) μας χρωστουσε το αδικο 2012 και δε μπορεις να περιγραψεις με λογια ή γραμματα και δεν την εξαγοραζεις με τιποτα υλικο.
Απλα....
Αφιερωμενο στη μαμα και στη μπεμπα μας.
