Μετά από 7 χρόνια και 100000χλμ με το 650 και 1,5 έτος με το 700 abs και 12000χλμ νομίζω πως μπορώ να έχω πλέον τεκμηριωμένη άποψη για τις διαφορές ή τις ομοιότητες μεταξύ των δύο. Και οι δύο είχαν αγοραστεί καινούργιες, χρώματος μαύρου, η 650 μοντέλο 2003 και η 700 μοντέλο 2010. Η επιλογή της 650 έγινε μεταξύ των μοντέλων της εποχής (bmw 650 abs, ktm adventure 640, suzuki freewind). Εκτός από το θέμα με το γρανάζι του κοντερ δεν με απασχόλησε με άλλα προβλήματα. Όμως όπως χαρακτηριστικά έγραφε και ο ειδικός τύπος της εποχής ήταν μια μηχανή που έκανε τα πάντα με συμβιβασμούς που της έλειπε ο χαρακτήρας. Όταν ήρθε ο καιρός για την αντικατάσταση της ήμουν μεταξύ της gs1200 και της varadero 1000abs MK2 λόγω της λογικής αναβάθμισης που προσφέρουν τα κυβικά σε επιδόσεις και γενικότερα χαρακτήρα. Το 700 λόγω της εμπειρίας από το 650 θεωρούσα αρχικά πως δεν ήταν άξιος αντικαταστάτης, εξαιτίας της ιδιαίτερης εμφάνισης και των λίγων κυβικών του. Το βαραντέρο ήταν η λογική αναβάθμιση του 650 αλλά για καθημερινή χρήση στη πόλη αποκλείστηκε λόγω βάρους. το 1200 ύστερα από την εγγραφή μου σε φορα της Bmw και διαπίστωση από τους ίδιους τους κατόχους για τα συνήθη προβλήματα, θεώρησα απαράδεκτο να δώσω τόσα λεφτά και να μην γνωρίζω εαν η μηχανή μου θα πάρει μπροστά μετά από μερικές μέρες ακινησίας κλπ. Κατέληξα τυχαία και ύστερα από προτροπή του Μπαξεβάνη να οδηγήσω το 700 έχοντας πάει για τεστ ραιντ σε ένα βαραντέρο. Η πρώτη μου επαφή ήταν ένα πολιτισμικό σοκ λόγω της αίσθησης του γκαζιού και του ήχου. Η γυναίκα μου ως συνεπιβάτης ενθουσιάστηκε και θεώρησε την θέση της ανετότερη του 650 αλλά και του βαραντέρο. Εγώ ήμουν πιο συγκρατημένος παρά την έντονη παρουσία του χαρακτήρα που δεν είχε το 650 λόγω της έλλειψης αεροδυναμικής προστασίας από την εργοστασιακή ζελατίνα σε σχέση με την κάλυψη που με είχε συνηθίσει η ερμαχ του 650. Με μια γρήγορη αναζήτηση υπήρχε λύση με την μεγάλη εργοστασιακή και τελικά την αγόρασα. Με την προσθήκη της ζελατίνας δεν υπήρχε τομέας που να μην είναι πολύ ανώτερη από την προκάτοχο. Για τα φρένα ειδικότερα δεν γνωρίζω άλλες μηχανές που να σου παρέχουν τέτοια επίπεδα φρεναρίσματος με ταυτόχρονη αίσθηση ασφάλειας. Το γκάζι το καταλαβαίνεις παντού από τα φανάρια εως την εθνική κυνηγώντας τα 100αρια, χωρίς καθυστερήσεις. Ακόμα και στο χώμα δεν έχω διαπιστώσει διαφορά παρά τον 19αρη τροχό, ίσως μου φαίνεται καλύτερη λόγω της σημαντικά ελαφρύτερης αίσθησης και της φαρδύτερης διάστασης του πίσω. Όμως το κυριότερο είναι ότι δεν αισθάνεσαι ότι κάνεις συμβιβασμούς έχοντας μηχανή που τα κάνει όλα αλλά μέτρια, αλλά ότι έχεις μία μηχανή ικανή να τα κάνει όλα πολύ καλά και κάποια (φρένα) καλύτερα από οποιαδήποτε άλλη σε συνδυασμό με χαρακτήρα μηχανής. Το μόνο πράγμα που θεωρώ απαράδεκτο είναι είναι οι χρωματικοί συνδυασμοί, κάτι που βέβαια το άλλαξα βάφοντας μαύρα την ασημί-γκρι σχάρα-χειρολαβές, το ανοξείδωτο προστατευτικό της εξάτμισης, την ασημί γκρι ποδιά και τα πλαινά του φαιρινγκ αριστερά και δεξιά δίπλα από τα όργανα, (δηλαδή οτιδήποτε ασημί σε μαύρο) δίνοντας το total black look και αναδεικνύοντας την.
