Με τα πολλά - με τα λίγα, φτάσαμε Σεπτέμβρη και έγινε και η εκδρομή μας στον περιβόητο Αρμενιστή.
Εμείς φτάσαμε Παρασκευή απόγευμα, χάνοντας την μισή μέρα στην προετοιμασία, αφού έπρεπε να ρυθμιστούν κάποια πράγματα πριν φύγουμε. Είχαν ήδη φτάσει από Τετάρτη ο Ανδρέα με τον Μάνο, ενώ εμείς φτάσαμε μετά τον Θανάση και τον Κώστα.
Με τον Κώστα είχε πλάκα, γιατί τηλεφωνηθήκαμε το πρωί και μας είπε "φύγετε παιδιά, εγώ θα αργήσω"...Τελικά μας προσπέρασε 10 χλμ πριν τον Αρμενιστή που σταματήσαμε για φουλάρισμα...
Η αλήθεια είναι πως η παρέα και το κέφι που μας συνόδεψε ήταν τα καλύτερα της εκδρομής, καθότι ανέμενα πολλά περισσότερα από το ίδιο το μέρος. Αλλά η φούρια που κουβαλάμε πάνω μας, μας κάνει να βλέπουμε προβλήματα και εκεί που δεν υπάρχουν...ή μήπως υπάρχουν ?
Τέλος πάντων, χαρήκαμε πολύ που μοιραστήκαμε αυτές τις μέρες με τους φίλους μας : Ανδρέα (πάντα XL), Κώστα (jazz 'n' bourbon), Μάνο (ένας αλλά Λέων), Θανάση (Αχ καλέ μου γείτονα), Έλενα, Χρήστο (άντε και στα επόμενα), Άννα, Βασίλη (καλή λευτεριά ρε παιδιά), Δημήτρη, Βασίλη και Σοφία (νεοεμφανιζόμενοι αλλά σαν να είμασταν χρόνια παρέα), οικογένεια Κετίκογλου (Γιάννη, Τασούλα/ Μαρία και Τζίνα με την απίστευτη γλυκύτητά τους) και φυσικά τον Χρήστο (ως guest star με αδιάβροχη ένδυση παραλίας)
Το κέφι ήταν μεγάλο, η παρέα άψογη, οι ώρες μοναδικές. Για ένα 2ήμερο με την Έλλη μου - σαν τις μόνες μας δικές μας διακοπές φέτος - το άξιζε και με το παραπάνω.
Μερικές φώτο από τις λίγες που βγάλαμε.
Ευχαριστώ όλους τους φίλους μας για την συμμετοχή τους και εύχομαι σε όλους να είμαστε πάντα καλά, Καλό Χειμώνα και καλό υπόλοιπο εκδρομικού του H.T.C.
