Δύο χρόνια έχω την μηχανή, και δεν είχα καταφέρει να πάω μέχρι το χωριό μου (έβρεχε, ακύρωνε η παρέα κλπ). Αυτό το ΣΚ όμως τα κατάφερα και το καταευχαριστήθηκα

Με ένα φιλαράκι με fenduro φύγαμε από αθήνα Σάββατο μεσημέρι με τελικό προορισμό Μαντούδι.
Τα "εργαλεία" της χαράς, η "αφεντιά μου" με τα παραπανήσια κιλάκια της

, και η διαδρομή του παραδείσου . . .Απίστευτη διαδρομή ανεβαίνοντας από Χαλκίδα προς Άγιο . . .μέσα στα Πέυκα (Θέε μου βάλε το χέρι σου να μη το κάψουν οι ανεγκέφαλοι πάλι τώρα που έχει αρχίσει να παίρνει τα πάνω του), απίστευτες στροφές, καλή άσφαλτος . . .

Κατεβαίνοντας από άγιο προς Προκόπι-Μαντούδι, το τοπίο συνεχίζει να μαγεύει. Στην αμέσως προηγούμενη στροφή τα "είδα όλα" καθώς είχα μπει χαλαρά (50-60 km/h), και ενώ ήμουν στην κορυφή της (με αρκετά μεγάλη κλίση) η μηχανή έφυγε ΦΕΤΑ

. Εντελώς υποσυνείδητα έβαλα πόδι (πολύ δυνατά, πόνεσε...) και το έσωσα . . . . Γραμμή δεν είχα πατήσει (νομίζω), αλλά μισό μέτρο δεξιά αριστερά από την γραμμή υπηρχε χρώμα - ξεβαμμένης γραμμής . . .ίσως να έφταιγε αυτό.

Αφού περάσαμε το Μαντούδι, φτάσαμε για μπανάκι παραλία Αγ. Άννας (αγ. βασίλης). Ευτυχώς λίγος κόσμος και ηρεμία. Στην συνέχεια πήραμε ένα όμορφο στενό παραλιακό δρομάκι (δεξιά βουνό - αριστερά γκρεμός/Θάλασσα) και βγήκαμε Παραλία Αχλαδίου (Φραγκάκη) όπου ήταν τέλεια...
Φώτογραφίες από Αγ. Βασίλη.

Επιστροφή στο Μαντούδι και στάση στην παραλία (κυμάσι) για φαγητό. Στις παλιές εγκαταστάσεις του Σκαληστήρη - ΒΙΟΜΑΓΝ λειτουργεί μια όμορφη ταβέρνα και μια καφετέρια. Είναι τα μοναδικά που υπάρχουν, αλλά το service είναι πολύ καλό, το φαγητό τέλειο, με μεγάλη ποικιλία (από ψητά, κοντοσούβλι, παϊδάκια μέχρι ψάρια και θαλάσσινά) και οι τιμές κάτι περισσότερο από ανθρώπινες. Πολλές από τις παλιές εγκαταστάσεις του εργοστασίου έχουν απομακρυνθεί, ή μεταποιούνται, και γενικότερα αναπλάθεται ευχάριστα ο χώρος. Θα γίνει πόλύ όμορφος αν συνεχίσουν έτσι...
Κυμάσι λοιπόν:

και ακριβώς πίσω από το κυμάσι, η μικρή, αμμουδερή, απόμερη παραλία Αμίτσα

Ελάχιστα βοριότερα η παραλία "Πελέκι", που ουσιαστικά είναι συνέχεια της παραλίας "Κρύα βρύση"

Τέλος, ελάχιστα νοτιότερα από το κυμάσι, βρίσκεται μια δυσπρόσιτη παραλία, που αξίζει το κόπο να την επισκεφθεί κανείς. Λίγο προσοχή θέλει όμως, γιατί ο χωματόδρομος είναι λίγο κακοτράχαλος. Δε καταφέραμε δυστυχώς να φτάσουμε κάτω, γιατί ο φίλος μου είχε μια πτώση, ευτυχώς χωρίς παρατράγουδα (ένα σπασμένο φλας μόνο), οπότε είπαμε να γυρίσουμε . . .
Το σημείο της πτώσης

, είναι πιο κατηφορικό από ότι φαίνεται, το έδαφος γλιστράει πολύ από τις πέτρες, και παρά τα "μαθήματα" που έκανα στο φιλαρακι μου (πρώτη του φορά off) δε τα κατάφερε. Δε πειράζει Μητσάκο, next time


Και η παραλία που λέγαμε . . . Δαφνοπόταμος:

Καλές βόλτες να έχουμε όλοι μας φίλοι μου
