1ο μέρος
Φέτος τα πράγματα εξελίχθηκαν λίγο περίεργα για το ταξίδι μας. Για αλλού ξεκινήσαμε και αλλού βρεθήκαμε. Άλλες ημερομηνίες σχεδιάζαμε να πάμε και τελικά άλλες πήγαμε. Η γνωστή παρέα των τριών, έγινε πενταμελής, ύστερα εξαμελής και τελικά μείναμε πάλι οι τρεις.
Αλλά ας τα πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Φέτος, κατά τον Μάη ο φίλος Νίκος και ο φίλος Γιώργος, μας είπαν ότι θα θέλανε να έρθουν κι αυτοί μαζί μας εκδρομή και λίγες ημέρες αργότερα προστέθηκε και ο φίλος Μάκης στην παρέα και σχεδιάζαμε να πάμε αρχές Ιουλίου στη Ρουμανία και να επισκεφθούμε τα Καρπάθια. Κάναμε τους σχετικούς σχεδιασμούς επί χάρτου και βγάλαμε ωραίο δρομολόγιο. Το μόνο πρόβλημα ήταν ότι ο Νίκος δεν μπορούσε να λείψει από τη δουλειά του μέχρι τη λήξη του moudial και αποφασίσαμε να φύγουμε στις 12-7-10. Κατά τα μέσα Ιουνίου ο Νίκος μας είπε ότι τελικά δεν μπορεί να έρθει λόγω δουλειάς, ο Γιώργος λόγω οικονομικών προβλημάτων, ενώ ο Μάκης έσπασε το πόδι του.
Έτσι μείναμε και πάλι οι τρεις μας και αποφασίσαμε να πάμε τελικά στις Ιταλικές Άλπεις, για να πάμε άλλη φορά στη Ρουμανία, όλοι μαζί, και να φύγουμε το διάστημα από 10-7 μέχρι 18-7. Και πάλι όμως ο απρόβλεπτος παράγοντας μπήκε στη μέση κι έτσι οι ημερομηνίες άλλαξαν και πάλι γιατί στον Χρήστο παρουσιάσθηκε ένα απρόβλεπτο οικογενειακό πρόβλημα κι έτσι καταλήξαμε να φύγουμε από 16 έως 22/7/10, λιγότερες ημέρες και ανάλογα τροποποιημένο το πρόγραμμα, με αναγκαστική επιλογή το πλοίο από Ηγουμενίτσα μέχρι Βενετία και επιστροφή με το αντίστροφο δρομολόγιο.
Ημέρα 1η. Παρασκευή 16-7-2010 Θεσσαλονίκη - Ηγουμενίτσα - Βενετία 332 χιλ
http://www.bing.com/maps/explore/?org=aj#/hhh35jb074nm8x4cΜε όλα αυτά στις 01.00 τα ξημερώματα της Παρασκευής 16-7-10 βρεθήκαμε στη Βέροια και μετά από μία ώρα περίπου οι τρεις μας ο Χρήστος με το varadero, ο Γιάννης με το transalp 700 και ο Κώστας με το cbf1000 ξεκινήσαμε για Ηγουμενίτσα, όπου φτάσαμε μετά από 3,5 ώρες περίπου, με τη σχετική καθυστέρηση για βενζίνη στα Γιάννενα, χωρίς απρόοπτα.
.
Αφού πήραμε τα εισιτήρια και περιμέναμε 2 ώρες να έρθει το πλοίο «ΛΕΥΚΑ ΟΡΗ» της ΑΝΕΚ, μπήκαμε στο πλοίο και στις 08.30 φύγαμε για Βενετία. Το ταξίδι με το πλοίο, βαρετό και χωρίς κανένα ενδιαφέρον. Φτάσαμε στη Βενετία σε 24 ώρες και η έκπληξη ήταν ότι λόγω κάποιου φολκλορικού φεστιβάλ τα πλοία δένανε στο εμπορικό λιμάνι, με αποτέλεσμα να δούμε μία διαφορετική Βενετία από αυτήν που συνήθως βλέπεις από το καράβι.
.
Ημέρα 2η. Σάββατο 17-7-2010. Βενετία – Brescia - Vilpiano 402 χιλ
http://www.bing.com/maps/explore/?org=aj#/419kg871obvn1bbwΤα χιλιόμετρα φύγανε εύκολα στην autostrada Βενετία – Μιλάνο και μετά την Brescia στρίψαμε βόρεια κι αρχίσαμε ν’ ανεβαίνουμε προς τις ιταλικές Άλπεις με κατεύθυνση το Vilpiano, που βρίσκεται ανάμεσα σε Boilzano και Merano και όπου είχαμε κλείσει δωμάτιο σε ξενοδοχείο. Σε ελάχιστα χιλιόμετρα φτάσαμε στη λίμνη ISEO, ακολουθήσαμε το δρόμο από τη δυτική της όχθη, που το ένα τούνελ διαδέχονταν το άλλο και σε κάποιο γοητευτικό σημείο της, αφήσαμε τον δρόμο και κατεβήκαμε στην όχθη της λίμνης για καφέ και ξεκούραση.
Συνεχίσαμε βόρεια και μπήκαμε στον κύριο όγκο των Ιταλικών Άλπεων
και δια μέσου του passo dello Adamello περάσαμε το Ponte di Lagno. Από εκεί κι ενώ το πρόγραμμα ήταν να στρίψουμε βόρεια προς Bormio, χάσαμε τη διασταύρωση (δεν μας γέμισε και το μάτι γιατί ήταν ένας στενός δρόμος), αν και φώναζε το καημένο το gps, και συνεχίσαμε βόρειο – δυτικά, ώσπου σταματήσαμε σε ένα πλάτωμα με ξενοδοχεία και χιονοδρομικό κέντρο
και όταν ρωτήσαμε για την κατεύθυνσή μας, μας είπαν ότι έπρεπε να γυρίσουμε 50 χιλιόμετρα πίσω. Αποφασίσαμε να συνεχίσουμε για τον προορισμό μας, αφού ήδη ήταν αργά και δια μέσου της Lago di Santa Giustina
φτάσαμε στο Nales και από εκεί στο Vilpiano
που όπως είπαμε, είχαμε κλείσει ξενοδοχείο.
Το ξενοδοχείο
http://www.hotelsparerhof.it/en/start μικρό, όμορφο, καθαρό και φτηνό (112 € το τρίκλινο με πρωινό), και ευγενικό προσωπικό
.
Αφού αποθέσαμε και κάναμε μπάνιο, πήγαμε σε ένα ιταλικό εστιατόριο 50 μέτρα από το ξενοδοχείο για φαγητό και μετά στον κήπο του ξενοδοχείου για ποτό. Είχε ήδη βραδιάσει όταν άρχισαν οι αστραπές και οι κεραυνοί
,
αλλά τελικά έριξε 10 ψιχάλες κι εμείς πέσαμε για ύπνο.
Όλη η διαδρομή που κάναμε την ημέρα αυτή ήταν από αυτές που αγαπάμε εμείς οι μοτοσικλετιστές, με πολλές στροφές, αλλά και δρόμο που η μηχανή κόλλαγε και σου έδινε μία επιπλέον σιγουριά και ασφάλεια σε ό,τι έκανες
.
Δεν ήταν τυχαίο το γεγονός ότι στο δρόμο ήταν χιλιάδες οι μοτοσικλέτες.
