Το μονότοξο αυτό γεφύρι με μήκος 24 μέτρα και ύψος 13 μέτρα το συναντάμε σε κείμενα, χάρτες και πινακίδες, με τρία ονόματα: Γεφύρι του Νούτσου, Γεφύρι του Κόκκορου και Γεφύρι του Κόκκορη.
Βρίσκεται 39 χλμ από τα Ιωάννινα, στο δρόμο προς Καπέσοβο και Τσεπέλοβο, λίγο πριν την διασταύρωση για το χωριό Κήποι. Ενώνει τις δυο όχθες του Μπαγιώτικου ρέματος, λίγο πριν αυτό ενωθεί με τον Ξηροπόταμο και καθώς είναι ακριβώς δίπλα από τον κεντρικό δρόμο και το σύγχρονο γεφύρι, θα μπορούσε κανείς να πει ότι είναι το πιο «δημοφιλές» πέτρινο γεφύρι στο Ζαγόρι.
Κτίστηκε το 1750 με χρηματοδότηση του Νούτσου Κοντοδήμου από το Βραδέτο γι αυτό ονομάστηκε Γεφύρι του Νούτσου. Το όνομα Γεφύρι του Κόκκορου το πήρε το 1910, όταν ο Κόκκορος (ή Κόκκορης;) από το Κουκούλι, που είχε έναν μύλο εκεί κοντά, χρηματοδότησε την επισκευή του. Το 1960 έγιναν νέες επισκευές με χρηματοδότηση από την Ένωση Ζαγορισίων.
Κοντά στο γεφύρι βρίσκεται η «σπηλιά του Νταβέλη», που αποτέλεσε καταφύγιο του ληστή Γιώργου Νταβέλη το καλοκαίρι του 1881, όταν τον κυνηγούσε τουρκικό σταρτιωτικό απόσπασμα. Ο Νταβέλης απέδωσε τη σωτηρία του στην Αγία Παρασκευή, επειδή κοντά στο γεφύρι βρίσκεται ένα ξωκκλήσι της Αγίας Παρασκευής. Για το λόγο αυτό, ο ληστής κατασκεύασε το εικόνισμα μέσα στη μικρή σπηλιά.
http://ioannina360.com/206/zagori-to-gefiri-tou-kokkorou-i-noutsou
