Την πρώτη φορά που πήγα στην Κρήτη το 1988 είχα σκοπό να την γυρίσω όλη, μέχρι που βρέθηκα στον Λέντα , οι Κρητικοί θα το ξέρουν φαντάζομαι είναι νότια στον νομό Ηρακλείου .Για τα επόμενα τέσσερα χρόνια πηγαίναμε στην Κρήτη μόνο για αυτό το μέρος που ήταν τότε ακόμα παρθένο.Σήμερα ο δρόμος έχει γίνει άσφαλτος , η ταβέρνα του Οδυσσέα έχει γίνει φαστ φούντ και η παραλία έχει γεμίσει με ομπρέλες και ξαπλώστρες ,για να μην πω και για τον κόσμο που μαζεύετε.Τότε είχα προλάβει και την Πρέβελη στα καλύτερά της.
Εγώ αγαπητέ πρόλαβα την Πρέβελη όταν ήταν ακόμα όπως τα Μάταλα το '70. Με αναρχοαυτόνομα φρικιά απ' όλο τον κόσμο που ζούσαν μόνιμα εκεί. Μερικοί σε καλύβες πάνω στα δέντρα, άλλοι σε σπηλιές και άλλοι απλώς δίπλα στο ποτάμι ή στην παραλία.
Κάθε βράδυ γινόταν αυτοσχέδιες συναυλίες ροκ γύρω από φωτιές με όλα τα σχετικά....
