24-6-07
Το ρολόι άρχισε να χτυπάει στις 8:00πμ.
Μετά την πρωινή διευθέτηση (δεν πιστεύω να θέλετε λεπτομέρειες) κουμπώνω τις βαλίτσες στον Διαλπινιστή μου, βάζουμε τα μπουφάν τις καλαμίδες και το μοτέρ ζωντανεύει με το πάτημα της μίζας.
Μηδενίζω το trip computer για να έχουμε στοιχεία, κάνουμε τον σταυρό μας για ένα ασφαλές ταξίδι και ξεκινάμε όταν το ρολόι δείχνει 8:45
Τα πρώτα χιλιόμετρα βαρετά όπως τα περιμέναμε μέχρι να αρχίσει η ανάβαση των περτουλιώτικων βουνών. Μόνη δυσάρεστη νότα ένα κακό συναπάντημα με έναν ΙΧ ρουμάνο ο οποίος ήταν άκρως επικίνδυνος. Μέχρι να το περάσω γλίτωσε παρά τρίχα από 3 μετωπικές. Ήταν εξωφρενικός. Εκνευρίστηκα τόσο πολύ που έψαχνα να βρω αστυνομικό για να τον καταγγείλω. Δυστυχώς ο πρώτος αστυνομικός βρέθηκε στην Πύλη πολύ αργά πλέον.
Φτάνοντας στην Πύλη είχαμε προγραμματίσει στάση στο γεφύρι για καφέ, μια και δεν είχαμε πιει το πρωί. Πλήρης απογοήτευση όμως. Το ποτάμι τελείως στεγνό. Μας κόπηκε η διάθεση αμέσως για στάση. Συνεχίζουμε λοιπόν και επόμενος προορισμός για καφέ η Ελάτη. Μόλις άρχισε η ανηφόρα και το στροφιλίκι άρχισε και η διασκέδαση. Αν και βρήκαμε κίνηση λόγω του ανταμώματος των Σαρακατσάνων, η διαδρομή άξιζε και η δροσιά αυξανόταν μαζί με το υψόμετρο. Η Ελάτη πλησίαζε και ο καφές μου «μύριζε» ήδη.
Το ρολόι έδειχνε 10:30 όταν πάρκαρα τη μηχανή κάτω από ένα παχύ πλατανίσιο ίσκιο. Δίπλα ακριβώς ήταν το café. Για την υπόλοιπη μισή ώρα απολαύσαμε την, σχετική, δροσιά και το καφεδάκι μας, οργανώνοντας το πρόγραμμα μας.
