Πραγματικά ένα μηχανάκι που το καβαλάω αύριο και φεύγω για Μογγολία χωρίς 2η σκέψη. Πολύ σημαντικό αυτό όχι τόσο για το πρακτικό κομμάτι (σίδερα είναι ποτέ δεν ξέρεις) όσο για το ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΟ. Μεγάλη υπόθεση να σου εμπνέει εμπιστοσύνη το μηχανάκι σου αν είσαι μοτοταξιδιώτης. Απλά priceless πλεονέκτημα.
Ακριβώς αυτό έλεγα στο ποστ μου
http://www.transalpforum.gr/index.php?topic=2007.msg29359#msg29359 συζυτώντας για άλλες μηχανές. Για μένα που ταξιδεύω ανα την Ευρώπη και τα Ελληνικά και Γαλλικά βουνά μόνος, αυτό είναι πραγματικά priceless πλεονέκτημα όπως λέει κι΄ο Φώτης. Είχα διάφορα μηχανάκια Honda (C50, XR200, XR250, XLR250, XLV650, VFR800 VTEC) και ένα Kawasaki KMX200. Δεν είχα ποτέ τίποτα άξιο λόγου με τα Honda ενώ το KMX200 μου έκαψε το KIPS. Μερικές λεπτομέρειες για τα μηχανάκια που έχω τώρα:
XLR250 1982 με 60000 χμ (μόλις έγινε κλασικό - 25 χρονών, αγοραστηκε Οκτώβρη'82): ατέρμονας κοντέρ στα 38Κ χμ, ντίζα συμπλέκτη στα 41Κ χμ, ντίζα μπροστινού φρένου στα 47Κ χμ, ρουλεμάν λαιμού στα 55Κ χμ.
XLV650 2002 με 65000 χμ: ρουλεμάν λαιμού στα 54Κ χμ.
VFR800 2004 με 25000 χμ: απολύτως τίποτα.
Επίσης τα δυο XR και το C50 δεν είχανε ποτέ κανένα προβλημα, μάλιστα δοκίμασα κάποτε να κολλήσω το C50 για τα το κάνω 70άρι και το άφησα με τα ίδια λάδια για κάπου 3 χρόνια και 20Κ χμ ενώ του τάχωνα άγρια, χωρίς να πάρει χαμπάρι το άτιμο

Επίσης στα δύο μου τωρινά XL - εξ'ου και XLGeorge

- τους πίνω το αίμα οδηγώντας τα στο όριο αλλά αυτά δεν ιδρώνουν. To VFR είναι κομματάκι δύσκολο να οδηγηθεί για πολύ στο όριο

Αντε τώρα να πάρω 1200GS (φτου κακά) η KTM950/990 η ακόμα και 800GS έτσι πως έχω καλομάθει

Μανωλιέ ΑΚΟΥΣ???
