Hellas Transalp Forum

Για τον οδηγό => Ταξίδια - Συναντήσεις => Τα ταξιδιωτικά σας (αφήγηση, φωτογραφίες, πληροφορίες) => Topic started by: M. I. Pagalos on Τετάρτη 06 Μάιος 2009, 23:21:59 μμ

Title: Φεύγω Λιθουανία
Post by: M. I. Pagalos on Τετάρτη 06 Μάιος 2009, 23:21:59 μμ: Αυτό ήταν. Όλα ετοιμάστηκαν, οι βαλίτσες φορτώθηκαν με ευλάβεια ώστε να είναι ισοβαρείς (κατάφερα 400 γραμμάρια διαφορά η μια από την άλλη) και φεύγω απόψε (21:00 αναχώρηση πλοίου) για Λιθουανία. Από εκεί θα έρθω στην ΙΤΤ.
Φωτογραφίες και ταξιδιωτικό θα αναρτώνται συχνά (αυτή τη φορά στο φόρουμ, αφού την προηγούμενη φορά δόθησαν σε περιοδικό).

Τα λέμεεεεε...... :moped: :moped: :moped:
Title: Απ: Φεύγω Λιθουανία
Post by: Παύλος on Τετάρτη 06 Μάιος 2009, 23:24:36 μμ: Καλό δρόμο Μιχάλη και καλή αντάμωση
Title: Απ: Φεύγω Λιθουανία
Post by: Ghallas on Τετάρτη 06 Μάιος 2009, 23:26:39 μμ: Quote from: M. I. Pagalos on Τετάρτη 06 Μάιος 2009, 23:21:59 μμ
Αυτό ήταν. Όλα ετοιμάστηκαν, οι βαλίτσες φορτώθηκαν με ευλάβεια ώστε να είναι ισοβαρείς (κατάφερα 400 γραμμάρια διαφορά η μια από την άλλη) και φεύγω απόψε (21:00 αναχώρηση πλοίου) για Λιθουανία. Από εκεί θα έρθω στην ΙΤΤ.
Φωτογραφίες και ταξιδιωτικό θα αναρτώνται συχνά (αυτή τη φορά στο φόρουμ, αφού την προηγούμενη φορά δόθησαν σε περιοδικό).

Τα λέμεεεεε...... :moped: :moped: :moped:

βάλε και 400g χώμα από την Κρήτη στην ελαφριά να είσαι αλφάδι.

ή λίγη ρακή... ;)
Title: Απ: Φεύγω Λιθουανία
Post by: Hypersonic on Τετάρτη 06 Μάιος 2009, 23:28:22 μμ: Καλο δρομο!!
Title: Απ: Φεύγω Λιθουανία
Post by: apnea_xaos on Τετάρτη 06 Μάιος 2009, 23:29:32 μμ: καλο δρομο και θα τα πουμε συντομα... ;D ;D ;D
Title: Απ: Φεύγω Λιθουανία
Post by: Yianni on Τετάρτη 06 Μάιος 2009, 23:37:07 μμ: Καλό ταξίδι Μιχάλη και καλή αντάμωση στα ξένα.

Θέλω λεπτομέρειες από το ταξίδι στη Λιθουανία... Συντηρώ ένα όνειρο που ελπίζω να πραγματοποιήσω κάποτε... :D
Title: Απ: Φεύγω Λιθουανία
Post by: panbou on Πέμπτη 07 Μάιος 2009, 03:11:23 πμ: Καλό ταξίδι Μιχάλη, περιμένουμε τις φωτό :)
Title: Απ: Φεύγω Λιθουανία
Post by: Ταξιδευτής on Πέμπτη 07 Μάιος 2009, 03:23:50 πμ: άντε καί μέ τό καλό νά ξανασμίξωμε
:eusa_clap: :eusa_clap: :eusa_clap: :eusa_clap:
Title: Απ: Φεύγω Λιθουανία
Post by: Giorgio on Πέμπτη 07 Μάιος 2009, 04:45:37 πμ: Καλό ταξίδι Μιχάλη. ;)
Title: Απ: Φεύγω Λιθουανία
Post by: ΚΡΑΣΟΠΑΤΕΡΑΣ on Πέμπτη 07 Μάιος 2009, 04:56:37 πμ: Καλοτάξιδος Μιχάλη !
Θα τα πούμε στα ξένα… ;)
Title: Απ: Φεύγω Λιθουανία
Post by: παλτακης on Πέμπτη 07 Μάιος 2009, 05:03:56 πμ: Καλο ταξιδι Μιχαλη και να περασεις καλα ;) :D
Title: Απ: Φεύγω Λιθουανία
Post by: thanos on Πέμπτη 07 Μάιος 2009, 05:05:38 πμ: καλο ταξίδι φίλε
Title: Απ: Φεύγω Λιθουανία
Post by: costas on Πέμπτη 07 Μάιος 2009, 05:18:15 πμ: Quote from: M. I. Pagalos on Τετάρτη 06 Μάιος 2009, 23:21:59 μμ
Αυτό ήταν............. φεύγω............ για Λιθουανία.....

Οχι!!!!!!!!!! :'( Μιχάλη, όλα θα φτιάξουν στην Ελλάδα θα γίνουμε καλοί οι Δημόσιοι Υπάλληλοι ... μη φεύγεις :'(για μας.......... :'(

Αντε καλό ταξίδι και να περνάς όμορφα!!!!!!!! ;) ;)
Title: Απ: Φεύγω Λιθουανία
Post by: memos on Πέμπτη 07 Μάιος 2009, 05:23:57 πμ: Καλό δρόμο Μιχάληηηη!!!
Να τα περάσεις καλά!!!

:eusa_clap: :eusa_clap: :eusa_clap:
Title: Απ: Φεύγω Λιθουανία
Post by: georig25 on Πέμπτη 07 Μάιος 2009, 05:39:51 πμ: Καλο ταξιδι Μιχαλη και να περασεις καλα!!!
Title: Απ: Φεύγω Λιθουανία
Post by: makisaris on Πέμπτη 07 Μάιος 2009, 07:09:40 πμ: καλο ταξιδι κ καλο γυρισμο!!!να περασετε υπεροχα!!!
Title: Απ: Φεύγω Λιθουανία
Post by: thanos_trikala on Πέμπτη 07 Μάιος 2009, 10:24:16 πμ: Καλο δρομο Μιχαλη και να περασεις οπως γουσταρεις! 8)
Title: Απ: Φεύγω Λιθουανία
Post by: louros on Πέμπτη 07 Μάιος 2009, 16:23:02 μμ: Αέρα στα πανιά σου Μχάλη΄μ. :wave:
Title: Απ: Φεύγω Λιθουανία
Post by: makis30 on Πέμπτη 07 Μάιος 2009, 16:54:52 μμ: καλο δρομο μιχαλη.
Title: Απ: Φεύγω Λιθουανία
Post by: xamogelo on Πέμπτη 07 Μάιος 2009, 18:43:21 μμ: Καλό δρόμο να' χεις και καλή αντάμωση με τους υπόλοιπους..... :) 8) :) 8) :)
ΟΧΙ! ΟΧΙ! Μη φανταστείς πως ζηλεύουμε.... Καθόλου! :goofy:
Title: Απ: Φεύγω Λιθουανία
Post by: kotskofi on Πέμπτη 07 Μάιος 2009, 18:47:33 μμ: Ώρα καλή και καλό δρόμο!
Title: Απ: Φεύγω Λιθουανία
Post by: African Boy on Πέμπτη 07 Μάιος 2009, 19:24:19 μμ: Καλό δρόμο Μιχάλη.....;)

Να προσέχεις...... ;)
Title: Απ: Φεύγω Λιθουανία
Post by: Nikos-Veria on Παρασκευή 08 Μάιος 2009, 15:36:52 μμ: Καλο δρομο και καλα να περασετε. :)
Title: Απ: Φεύγω Λιθουανία
Post by: Ταξιδευτής on Σάββατο 09 Μάιος 2009, 04:04:24 πμ: τό πρωί ήταν στή Σόφια

τό μεσημέρι στό Βουκουρέστι

τώρα στό Πλοίέστι
Title: Απ: Φεύγω Λιθουανία
Post by: Βάιος ο Βραδύπους_ΤΑ on Σάββατο 09 Μάιος 2009, 04:36:40 πμ: Quote from: Ταξιδευτής on Σάββατο 09 Μάιος 2009, 04:04:24 πμ

τό πρωί ήταν στή Σόφια

τό μεσημέρι στό Βουκουρέστι

τώρα στό Πλοίέστι

του εχεις βαλει gps να τον παρακολουθεις να μην χαβαλεδιαζει στο δρομο?
Title: Απ: Φεύγω Λιθουανία
Post by: tranten on Σάββατο 09 Μάιος 2009, 05:05:57 πμ: καλο ταξιδι συντεκνε..κ καλους δρομους στο διαβα σου.
Title: Απ: Φεύγω Λιθουανία
Post by: georig25 on Σάββατο 09 Μάιος 2009, 06:26:44 πμ: Quote from: Ταξιδευτής on Σάββατο 09 Μάιος 2009, 04:04:24 πμ

τό πρωί ήταν στή Σόφια

τό μεσημέρι στό Βουκουρέστι

τώρα στό Πλοίέστι

Εαυ που ησουν 11:41 που ειδα ενα εργαλειο που "σφυριζε" με κατευθυνση απο σαν γουιντ προς Σητεια?
Title: Απ: Φεύγω Λιθουανία
Post by: Ταξιδευτής on Σάββατο 09 Μάιος 2009, 17:10:23 μμ: Quote from: georig25 on Σάββατο 09 Μάιος 2009, 06:26:44 πμ
Εαυ που ησουν 11:41 που ειδα ενα εργαλειο που "σφυριζε" με κατευθυνση απο σαν γουιντ προς Σητεια?

. . . δουλειά . . .
γιατί δέν μίλησες ?
Title: Απ: Φεύγω Λιθουανία
Post by: M. I. Pagalos on Σάββατο 09 Μάιος 2009, 17:47:21 μμ: Iste oli poli siginitiki. :'( Efxaristo. Ime apo xtes Ploiesti Roumanias, voria apo to Voukouresti. Evgala seri Athina-Sofia me mia stasi stin pista ton Serron.
Meta Sofia- Ploiesti episis seri. Ekana to lathos omos na bo Voukouresti. :-\ :-\
Pros to paron i perigrafes tha ine periliptikes. Perissotera ke analitikotera se plires arthro pou tha grafti argotera.
Title: Απ: Φεύγω Λιθουανία
Post by: Βάιος ο Βραδύπους_ΤΑ on Σάββατο 09 Μάιος 2009, 21:59:19 μμ: Quote from: M. I. Pagalos on Σάββατο 09 Μάιος 2009, 17:47:21 μμ
Iste oli poli siginitiki. :'( Efxaristo. Ime apo xtes Ploiesti Roumanias, voria apo to Voukouresti. Evgala seri Athina-Sofia me mia stasi stin pista ton Serron.
Meta Sofia- Ploiesti episis seri. Ekana to lathos omos na bo Voukouresti. :-\ :-\
Pros to paron i perigrafes tha ine periliptikes. Perissotera ke analitikotera se plires arthro pou tha grafti argotera.

ετσι ειμαστε εμεις αγαπησιαρηδες :-* :-* :-*
Title: Απ: Φεύγω Λιθουανία
Post by: georig25 on Σάββατο 09 Μάιος 2009, 23:42:05 μμ: Quote from: Ταξιδευτής on Σάββατο 09 Μάιος 2009, 17:10:23 μμ
. . . δουλειά . . .
γιατί δέν μίλησες ?
δεν σε πρόλαβα αμέσως (μου φάνηκες πολύ αδύνατος ;D) είπα να κάνω στροφή επί τόπου αλλά σιγά μην σε προλαβαίνα με το αμάξι. Μετά βέβαια σκέφτηκα σιγά μην έχει και άλλη σφυρίχτρα εκεί κάτω!!!
Title: Απ: Φεύγω Λιθουανία
Post by: Ταξιδευτής on Κυριακή 10 Μάιος 2009, 00:34:09 πμ: Quote from: georig25 on Σάββατο 09 Μάιος 2009, 23:42:05 μμ
δεν σε πρόλαβα αμέσως (μου φάνηκες πολύ αδύνατος ;D) είπα να κάνω στροφή επί τόπου αλλά σιγά μην σε προλαβαίνα με το αμάξι. Μετά βέβαια σκέφτηκα σιγά μην έχει και άλλη σφυρίχτρα εκεί κάτω!!!

όντως άρχισα νά ρέβω στή δουλειά :2hysterical: :2hysterical: :2hysterical:
Title: Απ: Φεύγω Λιθουανία
Post by: kotskofi on Κυριακή 10 Μάιος 2009, 00:47:00 πμ: Quote from: Βάιος ο Βραδύπους_ΤΑ on Σάββατο 09 Μάιος 2009, 04:36:40 πμ

του εχεις βαλει gps να τον παρακολουθεις να μην χαβαλεδιαζει στο δρομο?
καλό, γέλασα... ;)
Title: Απ: Φεύγω Λιθουανία
Post by: GVARaDerAKIS on Δευτέρα 11 Μάιος 2009, 06:35:49 πμ: Καλά να περάσεις Μιχαλιόοοοοοο :eusa_clap: :eusa_clap: :eusa_clap:
Title: Απ: Φεύγω Λιθουανία
Post by: Ταξιδευτής on Δευτέρα 11 Μάιος 2009, 15:23:52 μμ: Quote from: M. I. Pagalos on Σάββατο 09 Μάιος 2009, 17:47:21 μμ
Iste oli poli siginitiki. :'( Efxaristo. Ime apo xtes Ploiesti Roumanias, voria apo to Voukouresti. Evgala seri Athina-Sofia me mia stasi stin pista ton Serron.
Meta Sofia- Ploiesti episis seri. Ekana to lathos omos na bo Voukouresti. :-\ :-\
Pros to paron i perigrafes tha ine periliptikes. Perissotera ke analitikotera se plires arthro pou tha grafti argotera.

μπήκε χθές Ουγγαρία αλλά κόλησε λόγω βροχής
Title: Απ: Φεύγω Λιθουανία
Post by: Ταξιδευτής on Πέμπτη 14 Μάιος 2009, 02:58:43 πμ: Quote from: Ταξιδευτής on Δευτέρα 11 Μάιος 2009, 15:23:52 μμ

μπήκε χθές Ουγγαρία αλλά κόλησε λόγω βροχής

σήμερα είναι Πολωνία
510 χλμ. από τό Vilnius ( Λιθουανία )
Title: Απ: Φεύγω Λιθουανία
Post by: M. I. Pagalos on Παρασκευή 15 Μάιος 2009, 17:39:22 μμ: ΚΡΗΤΗ-ΛΙΘΟΥΑΝΙΑ Μάιος 2009

Η προετοιμασία

Ποια προετοιμασία? Τίποτα δεν έκανα. Έφυγα μια μέρα όπως όλες, μόνο που αντί για δουλειά πήγαινα Λιθουανία! Το ταξίδι το είχα ξανακάνει τον περασμένο Οκτώβριο, οπότε λίγο-πολύ είχα μια ιδέα. Η μηχανή είχε ακόμα κάπου 3500 χλμ για το επόμενο σέρβις, όσα και τα χλμ για τον προορισμό μου δηλαδή. Ό,τι χρειαστεί θα το κάνω εκεί που είναι και φτηνά. Έλεγξα μόνο τακάκια, αλυσιδογράναζα και ο μηχανικός μόνο που δεν με έδειρε όταν επέμενα να τα αλλάξουμε χωρίς να χρειάζεται. Για την ιστορία, να πω ότι μετά από 37980 χλμ είμαι ακόμα με τα εργοστασιακά τακάκια και αλυσιδογράναζα!

Λάστιχα είχα βάλει καινούρια (Bridgestone Battlewing) δύο μέρες πριν το ταξίδι στην Καλαμπάκα (Μάρτιος 2009), άρα από λάστιχα ήμουν ήσυχος. Το μόνο που φρόντισα από καιρό ήταν ρεύμα για το GPS. Την τελευταία φορά είχα ζοριστεί άσχημα όταν τελείωνε η μπαταρία σε κάτι πολύ δύσκολα σημεία. Εφεδρικό δοχείο για βενζίνη, εργαλεία, λάδι για την αλυσίδα και φύγαμε!

Και έτσι, μπήκα στο πλοίο από Ηράκλειο Τετάρτη 6-5-2009. Άντε, καλό μας ταξίδι!

Μέρα πρώτη, Πέμπτη 7-5-2009

Μέχρι και τη στιγμή που το πλοίο έφτασε στον Πειραιά δεν είχα αποφασίσει ακόμη ποια διαδρομή θα ακολουθήσω: Ιταλία ή Βαλκάνια? την περασμένη φορά πήγα από Βουλγαρία-Ρουμανία (3500 χλμ) και γύρισα από Αυστρία-Ιταλία (1800 χλμ). Από άποψη χρόνου είναι σχεδόν το ίδιο αφού από Ιταλία τρως δυο μέρες στο καράβι, απλώς γλιτώνεις τα μισά χιλιόμετρα.
Έχω εδώ και καιρό μια υπόθεση στη Θεσσαλονίκη σχετικά με την άλλη μου ιδιότητα του πιλότου, η οποία χρονίζει και έλεγα μήπως το συνδυάσω, αλλά σκέφτομαι και τα χιλιόμετρα. Από την άλλη πάλι, δυο μέρες στο καράβι για Ιταλία πάει πολύ. Και επί πλέον το πλοίο από Πάτρα φεύγει απόψε τα μεσάνυχτα και είναι μόλις 7 το πρωί. Μια ολόκληρη μέρα δηλαδή, χαμένη σε ανούσια αναμονή σε ένα εχθρικό περιβάλλον.
Με αυτές τις σκέψεις βγαίνω Πειραιά. Και εκεί, ό,τι δεν μπορούσα να αποφασίσω μέχρι τώρα, το αποφάσισα μέσα σε δύο δευτερόλεπτα. Αποκλείεται να περιμένω ούτε λεπτό σε αυτό το χάλι! Αυτές τις μέρες διάβασα σε περιοδικό μοτοσυκλέτας τα σχόλια κάποιου συντάκτη στη στήλη "τι σας έφτιαξε/χάλασε το 15ήμερο που πέρασε". Έγραφε τα εξής: "κάθε φορά που πάω επαρχία θυμάμαι τι σημαίνει ποιότητα ζωής". Εγώ το αντιστρέφω: "κάθε φορά που ανεβαίνω Αθήνα διαπιστώνω σε τι ονειρεμένο και ανθρώπινο περιβάλλον ζω". Και συμπληρώνω: "να μην το ασχήμαιναν και οι κάτοικοί του με τον τρόπο τους....".
Βουρ! Φύγαμε όσο πιο μακριά γίνεται, όσο πιο γρήγορα γίνεται. Τη μία ολόκληρη μέρα που θα περιμένω μέχρι τα μεσάνυχτα για να πάρω το πλοίο από Πάτρα, θα έχω φτάσει κιόλας οδηγώντας Ρουμανία!
Έτσι και έγινε. Φεύγω χωρίς δεύτερη σκέψη μέσω Βαλκανίων. Χαλάλι τα χιλιόμετρα. Στο κάτω-κάτω για τα χιλιόμετρα τα κάνουμε όλα.

Η διαδρομή βγαίνει εύκολα στην αρχή. Διάθεση στα ύψη, ακμαίο ηθικό, ξεκούραστος, ο καιρός καλός, ο δρόμος (ο μοναδικός που έχουμε) καλός. Κανά-δυό πολύ μικρές στάσεις για καφέ και κατούρημα και πρώτος ανεφοδιασμός 18 χλμ πριν το Βόλο έχοντας διανύσει 341 χλμ από το τελευταίο (χτες) γέμισμα. Έχω ακόμα μισό ντεπόζιτο αλλά θέλω να διανύσω όσο το δυνατόν μεγαλύτερη απόσταση χωρίς άλλη στάση. Γεμίζω και το εφεδρικό πεντάλιτρο δοχείο βενζίνης που έχω στη μια βαλίτσα με τέσσερα μόνο λίτρα για ίση κατανομή του βάρους των βαλιτσών και είμαστε εντάξει. Επόμενη στάση υπολογίζω σύνορα.
Πολύ εύκολα φτάνω Θεσσαλονίκη και μια και όλο αυτό γίνεται για να γλιτώσουμε μια μέρα, ούτε λόγος να μπω μέσα στην πόλη. Την τελευταία φορά που σκέφτηκα να περάσω από μέσα για να δω ένα φίλο μου, αναγκάστηκα να κάνω μια επί πλέον διανυκτέρευση εκεί. Η δουλειά που έχω ας περιμένει. Δεν είναι δα και κάτι επείγον. Αν ήταν θα το είχα φροντίσει. Τόσο καιρό περιμένει, λίγο ακόμα δεν χάλασε ο κόσμος. Δεν κρατιέμαι!
Και συνεχίζω περιφερειακά για Βουλγαρία. Η διαδρομή καλή, ο καιρός έχει βάλει και ζέστη στο μεταξύ -είμαι με κοντομάνικο μέσα από το δερμάτινο τζάκετ και σκάω- και ο δρόμος καλός. Σε μερικά μάλιστα σημεία που το οδόστρωμα είναι καινούριο, προσφέρεται για γενναίες κλίσεις. Είμαι ομως και πολύ προσεκτικός με το βάρος των πλαϊνών βαλιτσών να μην μου είναι ακόμα οικείο. Προσπάθησα πολύ στο φόρτωμα, και τελικά κατάφερα να έχουν 400 γραμμάρια διαφορά η μια από την άλλη, υπολογίζοντας και τα 4 λίτρα βενζίνης.

Στη διασταύρωση Σερρών-Προμαχώνα σταματώ. Με έχει κόψει πείνα αλλά το κυριότερο που έχει καρφωθεί στο μυαλό μου και με αγχώνει τρομερά είναι που δεν πήρα ένα κιτ επισκευής ελαστικών tubeless. Είναι βέβαια καινούρια τα λάστιχά μου αλλά ποτέ δεν ξέρεις. Κανένα βενζινάδικο δεν έχει (σιγά μην είχαν) και αυτό με αγχώνει για να συνεχίσω. Τελικά βρίσκω ένα γελοίο σετ με 4 ευρώ στο Praktiker. Δεν έχει αμπούλες όμως. Την τελευταία φορά μέχρι τρόμπα ποδιού είχα πάρει μαζί μου, τώρα όμως όχι. Τέλος πάντων, από το τίποτα καλό είναι κι αυτό.

Μ' αυτά και μ' αυτά η ώρα έχει προχωρήσει και αρχίζω να σκέφτομαι αν πρέπει να συνεχίσω ή να διανυκτερεύσω κάπου εδώ για να συνεχίσω αύριο. Αν μπω τώρα Βουλγαρία έχω δύο επιλογές: ή διανυκτερεύω εκεί ή συνεχίζω να την περάσω όλη μονομιάς και φτάνω Ρουμανία. Την τελευταία φορά που το έκανα αυτό έφτασα Βουκουρέστι νύχτα με κρύο, σκοτωμένος. Άρα αυτό αποκλείεται. Να κοιμηθώ πάλι στη Βουλγαρία φοβάμαι για τη μηχανή. Ακόμη δεν έχω ξεπεράσει την κλοπή της έξι μηνών καινούριας μοτοσυκλέτας μου το 1991 και έτσι το κύριο μέλημά μου για τα ξενοδοχεία όταν ταξιδεύω είναι να ΕΧΟΥΝ ΙΔΙΩΤΙΚΟ ΚΛΕΙΣΤΟ ΠΑΡΚΙΝΓΚ και μετά έρχονται τα υπόλοιπα, τιμή, πρωινό κλπ.
Δίνω λίγο χρόνο στον εαυτό μου να το σκεφτεί κατευθυνόμενος προς την πίστα των Σερρών. Πίνω ένα χυμό, χαζεύω τους Σέρβους που έχουν έρθει για να δοκιμάσουν κάτι αγωνιστικά, πάω τουαλέτα, ξεκουράζομαι, αναδιοργανώνομαι και αποφασίζω να συνεχίσω και ο Θεός βοηθός. Ξέρω ότι περισσότερο ψυχολογικά είναι όλα αυτά παρά πραγματικότητα και ότι σήμερα πια περισσότερη εγκληματικότητα έχει φτάσει να έχει η Ελλάδα, αλλά ψυχολογικό-ξεψυχολογικό δεν παύει να σε βασανίζει.

Η ώρα με όλα αυτά έχει πάει κάπου 16:00. Ανεφοδιασμός στα σύνορα -έχω ακόμα βενζίνη αλλά θέλω να έχω όλη την τεράστια αυτονομία του V-Strom διαθέσιμη όταν μπω Βουλγαρία καθώς δεν ξέρω πού θα χρειαστεί να πάω- και όλα είναι έτοιμα. Φύγαμε!

(http://img41.imageshack.us/img41/5468/008ld.jpg) (http://img41.imageshack.us/i/008ld.jpg/)
Σύνορα Βουλγαρίας

Στα σύνορα ο Έλληνας αστυνομικός απλώς κοιτάζει το διαβατήριό μου ενώ στο βουλγαρικό φυλάκιο μου κάνουν νόημα να φύγω. Βινιέτα εδώ (φόρος για τη χρήση των δρόμων) οι μοτοσυκλέτες δεν πληρώνουν. Βουλγαρικό έδαφος πια και τηρούμε τα όρια ταχύτητας όσο το δυνατόν περισσότερο. Η αστυνομική παρουσία είναι έντονη στη Βουλγαρία και όχι για τα μάτια του κόσμου. Δεν ξέρω, αλλά επειδή είναι η τρίτη μου φορά με μοτοσυκλέτα εδώ -και πράγμα που επαναλαμβάνεται παύει να είναι σύμπτωση- μου φάνηκε ότι δεν σταματούν μοτοσυκλέτες, αρκεί βέβαια να μην προκαλείς, ε! Εννοείται ότι θα σε σταματήσουν αν πρέπει. Και αυτά που λένε για χρηματισμό των αστυνομικών κλπ, για να μην πω άκομψα ότι είναι τεράστιες μπαρούφες, θα πω ότι εμένα τουλάχιστον δεν μου έχει συμβεί ποτέ. Απεναντίας, μάλλον πιο ασφαλής αισθάνομαι στη Βουλγαρία παρά στην Ελλάδα!

Η διαδρομή όμορφη, με δέντρα, ποτάμια και χωριά με ταβέρνες με ψησταριές έξω και μαγαζιά με ελληνικές επιγραφές. Φτάνοντας στη Σόφια αργά το απόγευμα, ακριβώς 200-300 μέτρα μετά την πινακίδα στην είσοδο της πόλης που λέει "Σόφια" το μάτι μου πέφτει στην επιγραφή ενός ξενοδοχείου. Από το δρόμο τίποτα δεν δείχνει ότι είναι ξενοδοχείο. Απλώς δεν φαίνεται. Είναι σε ψηλότερο επίπεδο από το δρόμο, και πρέπει να ανεβείς μια πλακόστρωτη ανηφόρα που οδηγεί στην αυλή-πάρκινγκ. Ααααα! Ό,τι χρειαζόταν. Ανεβαίνω την ανηφόρα και βγαίνω σε ένα υπέροχο πάρκινγκ με γκαζόν, απομονωμένο από τον δρόμο.

(http://img97.imageshack.us/img97/333/010ej.jpg) (http://img97.imageshack.us/i/010ej.jpg/)

Ανεβαίνοντας αυτό το κρυφό μονοπάτι στην είσοδο της Σόφιας αποκαλύπτεται.....

Δέχονται ευρώ. Αγγλικά ούτε λέξη και τελικά καταφέρνουμε να βρούμε την άκρη σάτρα-πάτρα με τη βοήθεια της 12χρονης κόρης των ιδιοκτητών. Για Βουλγαρία είναι ψιλοακριβό, 34 ευρώ με πρωινό, αλλά στη θέση που είναι είναι ανεκτίμητο για' μένα, για την ασφάλεια της μηχανής. Εδώ θα περάσω τη νύχτα και αύριο συνεχίζω.

(http://img41.imageshack.us/img41/7470/011xi.jpg) (http://img41.imageshack.us/i/011xi.jpg/)

.....αυτό το καλαίσθητο και ήσυχο ξενοδοχείο.

Στο δίπλα εστιατόριο με το όνομα "Μακεδονία", για πρώτο πιάτο, σαλάτα, δεύτερο πιάτο, μπύρα, διπλό εσπρέσσο, πληρώνω 10 ευρώ. Πάμφθηνα μου φάνηκε.

Πάμε για ύπνο τώρα. Αύριο έχουμε δρόμο. Καληνύχτα
Title: Απ: Φεύγω Λιθουανία
Post by: GVARaDerAKIS on Παρασκευή 15 Μάιος 2009, 19:26:32 μμ: Aσ' τον ύπνο και συνέχισε μη μας αφήσεις στα κρύα του λουτρού!!! Γράφεεεεεεεεε ;D
Title: Απ: Φεύγω Λιθουανία
Post by: Hypersonic on Παρασκευή 15 Μάιος 2009, 19:56:40 μμ: Quote from: M. I. Pagalos on Παρασκευή 15 Μάιος 2009, 17:39:22 μμ
Πάμε για ύπνο τώρα. Αύριο έχουμε δρόμο. Καληνύχτα

Τι; Μονο αυτο; Ασε τον υπνο κα ικανε κανα χιλιομετρο....

....
Ειδες; Ο λαος απαιτει!!!
Title: Απ: Φεύγω Λιθουανία
Post by: M. I. Pagalos on Σάββατο 16 Μάιος 2009, 00:33:54 πμ: Μέρα δεύτερη, Παρασκευή 8-5-2009

Τη νύχτα, έτσι για να μη χαλάμε την παράδοση, είδα το γνωστό εφιάλτη ότι μου κλέβουν τη μηχανή. Δύο φορές βγήκα με τα σώβρακα στο μπαλκόνι. Όλα ήταν στη θέση τους. Ηρεμία, γλυκιά νύχτα, απόλυτη γαλήνη! Προς μεγάλη μου έκπληξη, ενώ είμαστε περιτριγυρισμένοι από δέντρα και πράσινο, δεν είχε καθόλου υγρασία. Το μόνο που ακούγονταν μέσα στη νύχτα ήταν ο απαλός ήχος του νερού που έρεε στο δίπλα από το δωμάτιό μου, κατηφορικό ρυάκι. Μαγεία! Και το πιο σπουδαίο ήταν ότι η μηχανή ήταν στη θέση της! Θα μπορούσα να μείνω να απολαμβάνω την ηρεμία της νύχτας για ώρες, είχε και κάτι σεζ-λονγκ στο γρασίδι στον κήπο, ό,τι πρέπει, αλλά την άλλη μέρα είχα δρόμο και έπρεπε να ξεκουραστώ καλά.

(http://img40.imageshack.us/img40/8371/015aj.jpg) (http://img40.imageshack.us/i/015aj.jpg/)
Ο μόνος θόρυβος που ακουγόταν τη νύχτα ήταν αυτός του τρεχούμενου νερού.

Και ο Θεός ξημέρωσε την άλλη μέρα. Κατεβαίνω για πρωινό, κάθομαι έξω στον κήπο. Έτσι κι αλλιώς μέσα κάπνιζαν. Φορτώνω τη μηχανή ευλαβικά, με κοιτάζουν οι λιγοστοί υπόλοιποι ένοικοι, ξεθαρρεύουν, έρχεται ένας 60άρης Αλβανός, ο ιδιοκτήτης της Μερσεντές που είναι δίπλα στη μηχανή μου και μου λέει σε σπαστά ελληνικά ότι έχει ζήσει στα Χανιά ένα διάστημα κλπ.

(http://img4.imageshack.us/img4/4180/017ydp.jpg) (http://img4.imageshack.us/i/017ydp.jpg/)
Πρωινό στον κήπο. Λίγο έλειψε να περάσω τη μαγικά ήρεμη νύχτα στις σεζ-λόνγκ πίσω.

Έρχεται η ώρα, τους χαιρετάω και φεύγω. Πρέπει να περάσω ένα κομμάτι μέσα από τη Σόφια, την οδό Τσαρ Μπόρις, το χειρότερο καθώς είναι κάπου 5 χλμ πλακόστρωτο που σπάει τα μηχανάκια και τα νεύρα (και τη μέση) του οδηγού. Αλλά τι να κάνω? Θα το υποστώ. Σε μερικά μάλιστα σημεία λείπουν πέτρες και αν πέσεις μέσα στη λακούβα την έχεις τη ζημιά σίγουρη.
Η Σόφια, άθλια. Τριτοκοσμική εικόνα. Χαλασμένοι δρόμοι, σπασμένες νησίδες, χώματα στο κέντρο της πόλης! Και σκόνη. Και το πλακόστρωτο, στην οδό Τσαρ Μπόρις, να μη λέει να τελειώσει. Πάω σιγά και δεξιά για να τη βγάλω καθαρή. Βούλγαροι από τα πίσω καθίσματα των αυτοκινήτων με χαιρετάνε σχηματίζοντας με τα δάχτυλα το σήμα της νίκης!
Ώσπου μετά από κανονικό αστικό περιβάλλον με φανάρια και πυκνή κίνηση όπου κοντεύω να σκάσω από τη ζέστη και είναι μόλις 9 το πρωί, βγαίνω στην ανοιχτή εθνική οδό με κατεύθυνση προς Βάρνα και τη Μαύρη Θάλασσα. Φυσικά δεν φτάνουμε ως εκεί. Στρίβουμε αριστερά προς Ρούσε που είναι η είσοδος στη Ρουμανία (από εκείνη την πλευρά). Λάδωμα στην αλυσίδα, μόλις βγήκα λίγο εξω, και φεύγουμε.

(http://img97.imageshack.us/img97/1356/018ct.jpg) (http://img97.imageshack.us/i/018ct.jpg/)
Οδός Τσαρ Μπόρις στη Σόφια, μερικά χιλιόμετρα πλακόστρωτο. Οπλιστείτε με υπομονή και πολλή προσοχή!

Η διαδρομή στην αρχή είναι όμορφη. Δηλαδή όλη είναι όμορφη, αλλά μετά από λίγο παύεις να τη βλέπεις έτσι. Θα φτάσουμε και σ' αυτό. Ένας δρόμος, λοιπόν, ανάμεσα σε τεράστιο κάμπο με καλλιέργειες, με καλό οδόστρωμα, λιγοστές στροφές και δέντρα στις άκρες. Ευχάριστο τοπίο. Συχνή κι εδώ η αστυνομική παρουσία, ενώ κάθε τόσο είναι και ΙΧ σταματημένα στην άκρη του δρόμου, στη μέση του πουθενά, χωρίς κανένα λόγο ύπαρξης εκεί, που μάλλον πρόκειται για μυστικούς αστυνομικούς.
Πανέμορφες νεαρές πόρνες στέκονται στην άκρη του δρόμου, κάνοντάς σου με αέρινες κινήσεις σήμα να σταματήσεις. Το σκηνικό όμως αυτό διαρκεί για κάπου 250 χλμ. Στην αρχή είναι ωραίο, μετά από λίγο όμως κυριολεκτικά "λαλείς". 250 χλμ ίδιου τοπίου, μονοτονία, οδηγώντας μόνος, χωρίς επιταχύνσεις ή επιβραδύνσεις, χωρίς τίποτα το συνταρακτικό, αυτή η μοναξιά του σχοινοβάτη, να οδηγείς, οδηγείς και να μη βγαίνεις πουθενά, κυριολεκτικά σε σκοτώνουν.

(http://img84.imageshack.us/img84/5566/019uj.jpg) (http://img84.imageshack.us/i/019uj.jpg/)
Σταθμός ξεκούρασης στη Βουλγαρία (συγκρατείστε αυτήν την εικόνα για αργότερα)

Κάποια στιγμή άρχισα να κραυγάζω. Δεν άντεχα άλλο. Να βρω κάπου να σταματήσω πριν τρελλαθώ! Και να μην υπάρχει τίποτα να σταματήσεις για μεγάλη απόσταση. Επιτέλους, σε ένα κατοικημένο μέρος με μαγαζιά σταματώ για ξεκούραση, νερό, κατούρημα, τρώω μια σαλάτα, πίνω ένα χυμό, συνήλθα. Εκεί βλέπω και το μήνυμα στο κινητό από τους Ρουμάνους φίλους του Τρανσάλπ κλαμπ Ρουμανίας, που στο μεταξύ έχουν ειδοποιηθεί από τα...."κεντρικά" στην Ελλάδα, ότι με περιμένουν.
Λαδώνω ξανά την αλυσίδα και ανανεωμένος ξεκινάω για το υπόλοιπο που είναι πλέον κάπου 80κάτι χλμ για Ρουμανία. Μην αφήνετε τη φυσική σας κατάσταση να πέφτει. Μπορεί να είναι μοιραίο. Άσε που δεν απολαμβάνεις τίποτα.
Μην αφήνετε τον εαυτό σας να διψάει, πεινάει, κατουριέται. Δημιουργεί τρομερή νευρικότητα και άγχος, θολώνει την κρίση, δεν απολαμβάνεις και είναι και επικίνδυνο. Κάθε δυο ώρες να σταματάτε ανεξαρτήτως του πόσα χλμ έχετε διανύσει. Όσοι ταξιδεύετε βέβαια γιατί όσοι πηγαίνετε σπίτι-γραφείο απλώς δεν σας αφορούν αυτά.
Το πώς λειτουργεί ο οργανισμός μελετάται πλέον από την επιστήμη και ξέρουμε πράγματα που δεν ξέραμε στο παρελθόν. Υπάρχει δε σήμερα μέχρι και ιατρική ειδικότητα "ιατρός αεροπορικής ιατρικής". Ακόμη και ένα ποτήρι νερό μπορεί να κάνει τη διαφορά και σας το δηλώνω υπεύθυνα ως κάποιος που αφ' ενός τα έχει διδαχθεί δίνοντας εξετάσεις λόγω αντικειμένου (αεροπλάνα) και αφ' ετέρου τα έχει δει να συμβαίνουν και στην πράξη (μοτοσυκλέτα). Κλείνει η παρένθεση.

(http://img142.imageshack.us/img142/7483/022al.jpg) (http://img142.imageshack.us/i/022al.jpg/)
Ρουμανία σε μισό χιλιόμετρο

Με τα πολλά, φτάνω σύνορα Ρουμανίας στο Giurgiu. Ο έλεγχος υποτυπώδης. Τι υποτυπώδης λέω εγώ? Ανύπαρκτος! Από μακριά με ρώτησε η υπάλληλος από ποια χώρα είμαι, της απάντησα Γκρέτσια και μου έκανε νόημα από μακριά να φύγω. Επίσης, ούτε εδώ πληρώνουν βινιέτα οι μοτοσυκλέτες.
Στη μακριά αλλά στενή γέφυρα πάνω από το Δούναβη που ενώνει Βουλγαρία-Ρουμανία, το τοπίο την προηγούμενη φορά που πέρασα σούρουπο ήταν ειδυλιακό με τον ήλιο να δύει πάνω από το Δούναβη! Και με νταλίκες εμπρός-πίσω μου ήταν αδύνατο να σταματήσω για φωτογραφία. Τώρα, έχοντας απωθημένο, το είχα σχεδιάσει από πριν: θα άφηνα να περάσουν και θα έβρισκα μια στιγμή που δεν θα ερχόταν κανείς. Δυστυχώς όμως, τώρα ντάλα μεσημέρι, η εικόνα ήταν απολύτως βιομηχανική με γερανούς και εργοστάσια στις όχθες του Δούναβη.

(http://img514.imageshack.us/img514/3203/023kj.jpg) (http://img514.imageshack.us/i/023kj.jpg/)
Διασχίζοντας αυτήν τη γέφυρα πάνω από το Δούναβη βρίσκεσαι Ρουμανία

Άλλα 60κάτι χιλιόμετρα και είμαι Βουκουρέστι. Εκεί έκανα το πρώτο μεγάλο λάθος: να μπω μέσα στην πόλη. Τι το 'θελα? Τα παιδιά που με περιμένουν βρίσκονται στην πόλη Πλοϊέστι άλλα 60κάτι χιλιόμετρα βόρεια του Βουκουρεστίου. Θα μπορούσα να κινηθώ περιφερειακά, άνετα και ωραία. Παίξανε τα νεύρα μου! Έχασα ώρα, ταλαιπωρήθηκα και εγώ και η μηχανή, ίδρωσα και ρούφηξα τη σκόνη και το καυσαέριο "της αρκούδας", σε ένα μποτιλιάρισμα ατελείωτων χιλιομέτρων μέχρι πολύυυυυ έξω από την πόλη. Το μεγαλύτερο και χειρότερο μποτιλιάρισμα που έχω βιώσει ποτέ. Μέχρι εκείνη τη στιγμή το χειρότερο που είχα δει ήταν στη Ρίγα της Λετονίας που τώρα έπεσε στη δεύτερη θέση.
Μα δεν θυμόμουνα να είναι έτσι το Βουκουρέστι βρε παιδί μου, γι' αυτό έκανα το λάθος να μπω μέσα. Απ' ό,τι μου είπε αργότερα ο Μιχάϊ, ήταν επειδή ήταν Παρασκευή απόγευμα που όλοι φεύγουν προς τα έξω για Σαββατοκύριακο.

Μέσα σ' αυτό το χαμό, που έδειχνε να μην έχει τέλος και δεν μπορούσα να κάνω και διηθήσεις εύκολα με το τριβάλιτσο, είδα ένα Γάλλο με BMW 1200 GS, να προσπαθεί κι αυτός να επιβιώσει. Χαιρετηθήκαμε μάλιστα και χαθήκαμε. Μετά από λίγο, όταν η κίνηση είχε λασκάρει, τον είδα σταματημένο δεξιά. Σταμάτησα να δω αν θέλει τίποτα, και μου είπε ότι περιμένει τους δύο συντρόφους του που είχαν χαθεί μέσα στο μποτιλιάρισμα. Χαιρετηθήκαμε ξανά και έφυγα. Κρατήστε το αυτό, έχει συνέχεια αργότερα.

Φτάνω Πλοϊέστι, τηλεφωνιόμαστε και συναντιόμαστε με το Μιχάϊ, βρίσκω ένα πολύ καλό ξενοδοχείο με κυριότερο προσόν όπως πάντα το ότι έχει περιφραγμένο πάρκινγκ. Είναι αρκετά ακριβό για Ρουμανία: 48 ευρώ με πρωινό. Είναι καλό όμως, αξίζει τα λεφτά του δεν λέω, και κυρίως έχει πάρκινγκ. Τα παιδιά στη ρεσεψιόν πολύ ευγενικά. Μετά από λίγο, επειδή με είδαν ότι ήμουν έτοιμος να πάθω εγκεφαλικό με το θέμα ασφάλεια της μηχανής, μου είπαν να μην την αφήσω στο πάρκινγκ (που έτσι κι αλλιώς ήταν πολύ ασφαλές από μόνο του) αλλά να τη φέρω μπροστά στη ρεσεψιόν όπου ήταν πάντα κάποιος για ακόμα καλύτερα. Τους ευχαρίστησα και με ρώτησαν αν μπορούσαν να κάτσουν στη μηχανή για μια φωτογραφία.
Δώσαμε ραντεβού με το Μιχάϊ το βράδυ, αφού θα έκανα ένα μπανάκι και τακτοποιούσα τα πράγματά μου λίγο.

Το βράδυ ο Μιχάϊ ήρθε με το λεωφορείο. Επρόκειτο να πιούμε, λέει, άρα δεν οδηγούμε. Εδώ τα σχόλια δικά σας. Κρατούσε και μια τσάντα με μια μπουκάλα Tzuika, το παραδοσιακό ποτό της Ρουμανίας, από δαμάσκηνα. Κάτι σαν τη δική μας τσικουδιά στην Κρήτη και το τσίπουρο στη Β.Ελλάδα. Άφησα κι εγώ τη μηχανή στο ξενοδοχείο και κατευθυνθήκαμε με τα πόδια. Θα συναντούσαμε και άλλους μοτοσυκλετιστές-ταξιδιώτες που τους είχε αναλάβει ένας άλλος φίλος του από το σύλλογο. Αυτός ανέλαβε εμένα και ο φίλος του ανέλαβε τους άλλους!
Φτάνουμε στο Jazz club όπου μας περιμένουν ήδη οι υπόλοιποι. Και τι να δω? Είναι ο Γάλλος που συνάντησα νωρίτερα στο μποτιλιάρισμα!!! Μαζί με άλλους δυο, έναν ακόμα Γάλλο και έναν Ιταλό που ζει χρόνια στη Γαλλία, επέστρεφαν από ταξίδι σε Ελλάδα και Τουρκία. Και όχι τίποτα παιδαρέλια αλλά μεγάλοι, παντρεμένοι άνθρωποι με παιδιά! Αυτά να τα βλέπουν μερικοί-μερικοί που έχουν πεθάνει πριν την ώρα τους! Δεν υπάρχουν δικαιολογίες. Υπάρχουν μόνο δυνατές ή λιγότερο δυνατές επιθυμίες.
Ο Ιταλός, ο Φραντσέσκο 52 ετών, ήταν μάλιστα συντάκτης σε ξένα περιοδικά μοτοσυκλέτας που αυτή τη στιγμή βρισκόταν σε τεστ 15000 χλμ με ένα Honda DN-01.
Και έτσι, όλοι μαζί, δύο Γάλλοι, δύο Ρουμάνοι, ένας Ιταλός και ένας Έλληνας, άνθρωποι που ποτέ δεν είχαμε ξανασυναντηθεί αλλά ήταν σαν να ξέραμε ο ένας τον άλλον χρόνια, με κοινό σύνδεσμο την αγάπη μας για τη μοτοσυκλέτα, περάσαμε ένα ήσυχο και όμορφο βράδυ ανάμεσα στα δέντρα του κήπου του Jazz club. Αθάνατο πνεύμα μοτοσυκλετισμού! Όσο κι αν κάποιοι προσπαθούν να κάνουν τη μοτοσυκλέτα Ολυμπιακός-Παναθηναϊκός δεν θα τα καταφέρουν.

Κάλεσαν ένα ταξί, εγώ γύρισα με τα πόδια, ήταν κοντά, ευχηθήκαμε καλή συνέχεια ο ένας στον άλλον και χωρίσαμε μέσα στη νύχτα, τραβώντας καθένας την πορεία του και τη ζωή του.
Ίσως για πάντα. Ίσως δεν ξανασυναντηθούμε ποτέ. Οι στιγμές όμως που η μοτοσυκλέτα ενώνει ανθρώπους τόσο διαφορετικούς μα τόσο όμοιους, θα μείνουν για πάντα ανεξίτηλες στις καρδιές όλων μας, μέχρι μια μέρα να φύγουμε για το μεγάλο ταξίδι!

Συνεχίζεται.
Title: Απ: Φεύγω Λιθουανία
Post by: M. I. Pagalos on Σάββατο 16 Μάιος 2009, 18:45:12 μμ: Μέρα τρίτη, Σάββατο 9-5-2009

Την άλλη μέρα χαλαρά μια και δεν υπάρχει σαφές σχέδιο. Υπάρχει βέβαια η γενική ιδέα ότι θα προχωρήσω λίγο ακόμη προς την ενδοχώρα της Ρουμανίας πλησιάζοντας προς Ουγγαρία, αλλά δεν ξέρω πώς ακριβώς θα γίνει αυτό, από πού και τι ώρα αφού θέλω να συναντήσω και το Μιχάϊ πριν φύγω. Είναι όμως ένα από τα Σάββατα που ειδικά πρέπει να είναι στη δουλειά για λίγο, χαλαρά κι αυτός, αν και δεν δουλεύει Σάββατα συνήθως. Επί πλέον περιμένει κάτι φίλους του από Βουκουρέστι (οι οποίοι μάλιστα θα είναι και στην ΙΤΤ στη Γερμανία σε μερικές μέρες).
Περιμένω λοιπόν μέχρι να ξεκαθαρίσει το σκηνικό και δούμε τι θα κάνουμε και πώς. Ο Μιχάϊ μάλιστα επιμένει να μείνω καμιά μέρα ακόμη να πάμε καμιά βόλτα τώρα που είναι και Σαββατοκύριακο. Δεν διαφωνώ με την ιδέα αλλά υπάρχει πάντα ο κίνδυνος να χάσω την ΙΤΤ. Πρέπει πρώτα να πάω Λιθουανία να...."φορτώσω" και από εκεί Γερμανία διπλός. Εντάξει, υπάρχει χρόνος αλλά πάλι ποτέ δεν ξέρεις.

Απολαμβάνω το πρωινό, τον καφέ μου, κάνω τις ετοιμασίες μου και περιμένω. Παίρνω τηλέφωνο το Μιχάϊ και κανονίζουμε να συναντηθούμε στη δουλειά του. Ευκαιρία να δω και πώς είναι τα ιδιωτικά ΚΤΕΟ εδώ όπου δουλεύει. Οι φίλοι του όμως αργούν και όταν τελικά φτάνουν θέλουν να αλλάξουν και λάστιχα πρώτα. Έτσι που πάει, τελικά δεν θα τη γλιτώσω την επί πλέον μέρα εδώ. Μέχρι να αλλάξουνν λάστιχα, φεύγω κάνω μια μικρή βόλτα στην πόλη, πίνω ένα καφέ περιμένοντας και κάποια στιγμή συναντιόμαστε έτοιμοι να φύγουμε. Για πού? Ούτε που ξέρω αλλά δεν πειράζει. Απλά απολαμβάνω χωρίς άγχος, χωρίς σχέδιο, χωρίς βιασύνη. Ό,τι γίνει καλό είναι.

(http://img14.imageshack.us/img14/4820/035lo.jpg) (http://img14.imageshack.us/i/035lo.jpg/)
Πανέμορφα τοπία σαν αυτό.......

Κινούμαστε προς τη Ρουμάνικη εξοχή, κάποια στιγμή όμως πρέπει να βγούμε στην εθνική. Ο Θεός να την κάνει έξοδο προς εθνική. Δυστυχώς δεν μπορούσα να σταματήσω για φωτογραφία γιατί μόνο με φωτογραφία γίνεται αντιληπτό για το τι πράγμα μιλάω!!! Μέχρι και ο Μιχάϊ ερχόμενος δίπλα μου μου λέει χαμογελώντας ειρωνικά για το χάλι αυτό, "αυτός είναι ο περίφημος ρουμάνικος κόμβος! Σε μερικά πράγματα η πανέμορφη κατά τα άλλα Ρουμανία είναι 100 χρόνια πίσω. Υπάρχει μάλιστα και ανέκδοτο που κυκλοφορεί μεταξύ των Ρουμάνων που λέει ότι αν αύριο έρθει το τέλος του κόσμου αυτοί δεν κινδυνεύουν γιατί είναι 100 χρόνια πίσω.
Για να λέμε όμως όλη την αλήθεια το οδικό δίκτυο δεν είναι παντού τόσο χάλια. Σε μερικά σημεία μάλιστα είναι πολύ καλύτερο και από το ελληνικό. Απλώς, η κυβέρνηση διατείνεται ότι οι δρόμοι δεν είναι στις προτεραιότητές της. Προσωπική μου γνώμη πάντα, η Ρουμανία, η Βουλγαρία και άλλες χώρες στη διαδρομή μου (Σλοβακία, Πολωνία) δεν ήταν έτοιμες για την Ε.Ε. Προσωπική γνώμη ξαναλέω, χωρίς να είμαι ειδικός.

(http://img41.imageshack.us/img41/4912/050mb.jpg) (http://img41.imageshack.us/i/050mb.jpg/)
.......και σαν αυτό, θα απολαύσετε πολλά στη Ρουμανία!

Η ρουμάνικη φύση απλά πανέμορφη. Σταματάμε σε ένα οικισμό καμιά 20 χλμ παραπέρα να συναντήσουμε άλλους φίλους, μέλη του κλαμπ, και συγκεκριμένα μια τριμελή οικογένεια. Προσπαθούν να μας εξηγήσουν πώς θα πάμε πού. Εγώ έχω ρίξει απο νωρίς την ιδέα να κάνουμε τη βόλτα που ήθελε ο Μιχάϊ αλλά να κινηθούμε πάνω στην πορεία μου έτσι ώστε το βράδυ εγώ να μείνω όπου φτάσουμε έχοντας κερδίσει αρκετές εκατοντάδες χιλιόμετρα και υτοί να γυρίσουν πίσω. Συζητούν πάνω σε αυτό όταν ο Μιχάϊ τους λέει μεταξύ αστείου και σοβαρού: "αντί να μας εξηγείτε γιατί δεν έρχεστε μαζί μας να μας δείξετε"?
Δεν ήθελαν δεύτερη κουβέντα! Σε 5-6 λεπτά ήταν έτοιμοι με τις κορντούρες τους και όλα τους. Ποιοί? Μα και οι τρείς! Η τριμελής οικογένεια που λέγαμε. Μαμά, μπαμπάς και γιος καθένας με τη δική του μοτοσυκλέτα να πηγαίνουν όλοι μαζί βόλτα! Καταπληκτικό?
Έτσι η παράξενη παρέα ξεκινάει για μια μεγάλη βόλτα όπως αποδείχτηκε. Είμαστε πλέον 7 μηχανές και κινούμαστε στη ρουμάνικη, απλά πανέμορφη ύπαιθρο με καταπληκτικά τοπία, πράσινο, δάση, χωριουδάκια. Ορδές Ρουμάνων έχουν βγει για πικ νικ στα λιβάδια Σαββατοκύριακο προκαλώντας μου τεράστια έκπληξη. Μήπως, λέω μήπως, έχουμε χάσει το νόημα εκεί κάτω στο νότο? Η ζωή είναι απλή τελικά. Ορδές επίσης Ρουμάνων μοτοσυκλετιστών συναντήσαμε σε όλη τη διαδρομή, οι περισσότεροι με σούπερ-σπορτ. Όλοι μα όλοι μας χαιρέτησαν! Εκτός από 2-3 που τους πετύχαμε με τους "καθρέπτες κάτω" σε στροφή! Γενικά διαπίστωσα μια τρομερή αλληλεγγύη μεταξύ των μοτοσυκλετιστών που στην Ελλάδα τείνει να χαθεί τελευταία.

(http://img245.imageshack.us/img245/4328/044i.jpg) (http://img245.imageshack.us/i/044i.jpg/)
Η κοιλάδα του Μπραν με.........

Αργά το βράδυ έχοντας περάσει από μικρά χωριά έως μεγάλες πόλεις (Μπρασόβ), φτάνουμε Μπραν στο πιο γνωστό από τα κάστρα του Βλαντ Τέπες του ηγεμόνα της Βλαχίας στο μεσαίωνα, που αργότερα η λογοτεχνία και πολύ αργότερα το Χόλλυγουντ αυθαίρετα και ηλίθια παράλλαξε την ιστορία αφήνοντάς τον γνωστό ως Δράκουλα. Ακόμα και σήμερα ο ανιστόρητος κόσμος, που οι γνώσεις του πηγάζουν από τα δελτία ειδήσεων και τα καφενεία, πιστεύει ότι είναι ένα φανταστικό, ανύπαρκτο πρόσωπο ή ένας μυθικός βρικόλακας!

(http://img245.imageshack.us/img245/9558/046k.jpg) (http://img245.imageshack.us/i/046k.jpg/)
.......το κάστρο του Βλαντ Τσέπες να δεσπόζει στο βάθος!

Ψάχνουμε για κατάλυμα για 'μένα και μετά τα παιδιά θα γυρίσουν πίσω. Οι πρώτες απόπειρες αποτυγχάνουν. Το μέρος είναι ημι-τουριστικό και είναι Σαββατοκύριακο. Και τότε ο Τζον, ο πατέρας από την τριμελή οικογένεια μοτοσυκλετιστών, κάνει ένα τηλεφώνημα και μας λέει να τον ακολουθήσουμε. Μπαίνουμε σε μια κοιλάδα, το Cheile Gradiste, περιτριγυρισμένοι από τα Καρπάθια με δολοφονικά κακό δρόμο και σε λίγο φτάνουμε σε ένα τοπίο που κόβει την ανάσα: πανύψηλοι, καταπράσινοι λόφοι δεξιά κι αριστερά και στη μέση ξύλινα σπίτια με σοφίτες, πρόβατα που βόσκoυν στις πλαγιές και στο βάθος ο ήλιος να δύει πάνω από τα Καρπάθια. Μόνο στην Αυστρία έχω δει πιο όμορφη φύση. Τα περισσότερα από αυτά τα σπίτια ήταν ξενοδοχεία. Ένα από αυτά ανήκε σε ένα συμμαθητή του Τζον (που είχε τηλεφωνήσει πριν). Φάγαμε, μιλήσαμε και με λύπη χαιρετηθήκαμε και έφυγαν για πίσω ενώ εγώ πήγα στο δωμάτιό μου.
Σίγουρα θα κανονίσω να τους ξαναδώ.

Συνεχίζεται.

(http://img237.imageshack.us/img237/1101/049g.jpg) (http://img237.imageshack.us/i/049g.jpg/)
Άλλο ένα από τα μεσαιωνικά κάστρα που είναι διάσπαρτα στη Ρουμανία
Title: Απ: Φεύγω Λιθουανία
Post by: Ταξιδευτής on Δευτέρα 18 Μάιος 2009, 05:56:50 πμ: άντε ρέ φίλε .............μάς γκάστρωσες
ανέβασε καί φωτό νά δούμε
Title: Απ: Φεύγω Λιθουανία
Post by: GVARaDerAKIS on Δευτέρα 18 Μάιος 2009, 08:44:03 πμ: Ti μου θυμίζεις ρε Μιχάλη!!! Εχω λίώσει εντελώς από την αφήγησή σου. ΚΑΛΗ ΣΟΥ ΩΡΑ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΕΣΑΙ!!! :eusa_clap: :eusa_clap: :eusa_clap:
Title: Απ: Φεύγω Λιθουανία
Post by: M. I. Pagalos on Δευτέρα 18 Μάιος 2009, 15:49:46 μμ: Quote from: GVARaDerAKIS on Δευτέρα 18 Μάιος 2009, 08:44:03 πμ
Ti μου θυμίζεις ρε Μιχάλη!!! Εχω λίώσει εντελώς από την αφήγησή σου. ΚΑΛΗ ΣΟΥ ΩΡΑ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΕΣΑΙ!!! :eusa_clap: :eusa_clap: :eusa_clap:

Και έχει ακόμη κι άλλο. Ακόμη φτάνω στη Ρουμανία (στην αφήγηση εννοώ). Μέχρι Λιθουανία (όπου είμαι τώρα) συνέβησαν διάφορα (βροχές, χαλάζι, χάλασε το GPS κλπ).
Σήμερα, Δευτέρα 18-5-2009 όπως γράφω και στο νήμα της ΙΤΤ, φέυγω από Λιθουανία διπλός, θα διασχίσω την Πολωνία λξώς, Τσεχία κι ΙΤΤ. Υπολογίζω 3 μέρες.

Φωτογραφίες δεν μπορώ να ανεβάσω ακόμη Ζαχούλη μου, γιατί δεν έχω τα κατάλληλα εργαλεία εδώ και τα αρχεία είναι πολύ μεγάλα και δεν ανεβαίνουν. Υπομονή!

ΥΓ: Άντε, και για να μη σου θυμίζω Βαρδάκη, κανόνισε την πορεία σου. Την επόμενη φορά μαζί. :P
Title: Απ: Φεύγω Λιθουανία
Post by: GVARaDerAKIS on Δευτέρα 18 Μάιος 2009, 17:54:12 μμ: Καλό δρόμο φίλε & καλά χιλιόμετρα!
Title: Απ: Φεύγω Λιθουανία
Post by: M. I. Pagalos on Πέμπτη 28 Μάιος 2009, 01:30:43 πμ: Μέρα τέταρτη, Κυριακή 10/5/2009

Την επόμενη μέρα, Κυριακή 10/5/2009, ξύπνησα από τον ήλιο που έμπαινε από παντού στο δωμάτιο από πολύ νωρίς το πρωί. Το συκγρότημα έδειχνε νεότευκτο αλλά επίτηδες με πολλές παραλείψεις, μάλλον για μείωση του κόστους.
Η θέα από το παράθυρο με αποζημίωνε, ενώ μια παράξενη παρέλαση, αγελάδες με όλη την οικογένεια βοσκών να τις οδηγεί, λάμβανε χώρα στο δρομάκι.

Ενώ αρχικά, χτες στο τηλέφωνο απ΄ό,τι είπε ο Τζον, είχαν πει για 80 λέϊ το δωμάτιο, σήμερα που ο Τζον έλειπε μου το χρέωσαν 100. Επίσης δεν είχε πρωινό και έπρεπε να παραγγείλεις επί πλέον. Αλλά τι να παραγγείλεις? Ο καφές άθλιος: στιγμιαίος. Αλλά τέλος πάντων, πέρασα τη νύχτα και δεν άφησα όλα αυτά να μου χαλάσουν τη διάθεση. Δεν είναι παντού το ίδιο καλά.

(http://img205.imageshack.us/img205/1016/048by.jpg) (http://img205.imageshack.us/i/048by.jpg/)
Ο ήχος από τα κουδούνια των αγελάδων με ξύπνησε το πρωί σ' αυτήν την κοιλάδα των Καρπαθίων

Ετοιμάστηκα και συνέχισα το ταξίδι μου. Σήμερα το πρόγραμμα έλεγε Ουγγαρία και ήθελα πάσει θυσία να περάσω τα σύνορα και να φτάσω όσο το δυνατόν πιο βόρεια. Αρχικός μου στόχος είναι να φτάσω Βουδαπέστη, αλλά βλέπουμε. Η διαδρομή επαρχιακή, ο καιρός ζεστός. Αλλά παρ' όλο που είναι Κυριακή και υποτίθεται, όπως μου είπαν και τα παιδιά χτες, ότι δεν θα έχει νταλίκες, συναντώ αρκετές. Από εδώ είναι το οδικό πέρασμα προς κεντρική Ευρώπη και γίνεται χαμός. Τον περασμένο Οκτώβριο, στην ίδια διαδρομή πάλι, είχα ζοριστεί. Βέβαια, σε καμία περίπτωση δεν συγκρίνεται σήμερα αλλά πάλι είναι αρκετές.
Μετά από μία-δύο μικρές στάσεις για ξεμούδιασμα και κατούρημα και μία μεγάλη για βενζίνη και κολατσιό στο Fagaras, φτάνω στο Nadlac στα σύνορα Ρουμανίας-Ουγγαρίας γύρω στις 16:00. Οι μέρες είναι μεγάλες, ο καιρός τρομερά ζεστός, ο ήλιος ψηλά ακόμη και δεν έχω βγει ακόμη από τον αρχικό προορισμό μου, τη Βουδαπέστη που είναι γύρω στα 300 χλμ από εδώ. Στάση αναδιοργάνωσης στ σύνορα, αγοράζω τη βινιέτα (κάτι ανάλογο με τέλη κυκλοφορίας για όσες μέρες είσαι στη χώρα) που τώρα κοστίζει 8,5 ευρώ σε αντίθεση με την τελευταία φορά που κόστιζε έξι. Με κερνάνε μάλιστα και καφέ οι δυο Ρουμάνες του καταστήματος και πασχίζουν αγχωμένες να με ενημερώσουν ότι στη χώρα υπάρχει αυστηρός έλεγχος με ραντάρ. Λαδώνω την αλυσίδα, ξεκουράζομαι, ενώ παραπέρα κάτι νταλικέρηδες ψήνουν σουβλάκια στα κάρβουνα στη φορητή ψησταριά τους. Αυτοί οι άνθρωποι, έχω διαπιστώσει και από άλλες φορές, έχουν τα πάντα μαζί τους. Η νταλίκα είναι ένα ολόκληρο νοικοκυριό, και πώς να μην είναι άλλωστε όταν ζουν σ' αυτή το μεγαλύτερο μέρος της ζωής τους.

(http://img260.imageshack.us/img260/6324/052i.jpg) (http://img260.imageshack.us/i/052i.jpg/)
Nadlac, sύνορα Ρουμανίας-Ουγγαρίας

Και τότε ακούω βροντές στο βάθος. Ωχ, αυτό δεν μ' αρέσει! Βροντές, για όσους ξέρουν, ίσον καταιγίδες. Και με τέτοια ζέστη όλη μέρα σε τόσο επίπεδα εδάφη είναι πολύ εύκολος ο σχηματισμός τους. Δεν βρέχει όμως ακόμη και αποφασίζω να συνεχίσω και όπου φτάσω. Δεν κάνω όμως 200 μέτρα από τα σύνορα και αρχίζουν οι πρώτες ψιχάλες. Σταματώ, βάζω τα αδιάβροχα και πριν προλάβω να τα φορέσω σταματάει. Συνεχίζω και πραγματικά λίγο παραπέρα είναι τελείως στεγνά, δεν έχει βρέξει καθόλου. Μια μικρή, εντελώς τοπική καταιγίδα, σκέφτομαι, ήταν και πέρασε.

(http://img252.imageshack.us/img252/7227/054l.jpg) (http://img252.imageshack.us/i/054l.jpg/)
Λίγα μόνο μέτρα στο έδαφος της Ουγγαρίας και να η πρώτη βροχή

Τηρώ τα όρια ταχύτητας ευλαβικά, τις προτεραιότητες στους πανέμορφους, ιδιαίτερα φροντισμένους κυκλικούς κόμβους και πάνω απ' όλα τις διαβάσεις πεζών. Παντού, έξω από την Ελλάδα, άπαντες σταματούν στη διάβαση πεζών.

(http://img180.imageshack.us/img180/6404/057w.jpg) (http://img180.imageshack.us/i/057w.jpg/)
Απίθανα φροντισμένο και καθαρό περιβάλλον συναντάμε στην Ουγγαρία, η οποία συναγωνίζεται την Αυστρία σε τάξη και καθαριότητα. Προσέξτε τον ποδηλατόδρομο και το χώρο στάθμευσης ποδηλάτων στα αριστερά της εικόνας.

Στα δεξιά του δρόμου, σε μια πίστα για ποδήλατα και σκέϊτ-μπορντ κάτι παιδιά επιδίδονται σε φιγούρες και στην εξέδρα κάθονται οι φίλοι τους, κορίτσια κυρίως και παρακολουθούν. Σταματώ για φωτογραφία. Μόλις με βλέπουν βάζουν τα δυνατά τους να κάνουν ότι καλύτερο μπορούν. Μέχρι και κάποιοι που ήταν ξαπλωμένοι κάτω και ξεκουράζονταν, σηκώθηκαν και άρχισαν να κάνουν φιγούρες και αυτοί. Οι κοπελίτσες γυρνάνε, με βλέπουν και αρχίζουν να φωνάζουν.
Μια παχουλούλα, η πιο τολμηρή απ' όλες τρέχει αλαφιασμένη προς το μέρος μου να με προλάβει καθώς κάνω στροφή να φύγω. Δεν έχω σκοπό να της χαλάσω το χατήρι. Στρίβω προς την κατεύθυνσή μου και περιμένω στην ακρη του δρόμου να έρθει. Μου λέει κάτι, δεν καταλαβαίνω λέξη.
-“English?” της λέω.
Σκέφτεται λίγο και μου απαντάει: “small”. Μου έρχεται στο μυαλό σαν αναλαμπή η ΜΟΝΑΔΙΚΗ ουγγρική λέξη που ξέρω από ένα αγώνα Ουγγαρίας-Ελλάδας παλαιά, και που τώρα ήρθε και έδεσε απόλυτα με την περίσταση:
-“Gorogorzag” (Ελλάδα) της λέω.
-“Oh, my God” απαντάει φέρνοντας το χέρι στο στόμα, ενώ φεύγω αφήνοντας την να τσιρίζει υστερικά, κοριτσίστικα “Good byeeeeeeeeeeeeee......” με όλη της τη δύναμη, φέρνοντας στα αυτιά μου καθώς απομακρύνομαι τη μετάφραση των υστερικών τσιρίδων: “στάσου πού πας, πάρε με μαζί, μη μ' αφήνεις εδώ”.
Ίσως απόψε ονειρευτεί τον παράξενο αυτόν καβαλάρη. Ίσως μετά από χρόνια να θυμάται την εικόνα του τρελλού, μοναχικού ταξιδιώτη, του χαμένου ονείρου, της γεύσης του απραγματοποίτητου.

Η δυνατή βροχή που πιάνει απότομα με αποσπά από τις ποιητικές μου σκέψεις. Μπαίνω στο παρκινγκ ενός σούπερ μάρκετ. Η βροχή είναι δυνατή και δεν φαίνεται να σταματάει γρήγορα. Το ταξίδι για σήμερα φαίνεται να σταμτατάει εδώ. Ακριβώς απέναντι βλέπω την επιγραφή μιας πανσιόν. Μάλιστα έχει και περιφραγμένο χώρο με ψηλή, ξύλινη αυλόπορτα. Ό,τι πρέπει για τις φοβίες μου σχετικά με την ασφάλεια της μηχανής. Πάω με τα πόδια, χτυπάω, βγαίνει ένας ευγενικός νέος άνθρωπος, μου λέει σε σπαστά αγγλικά ότι έχει ελεύθερα δωμάτια (σιγά μην δεν είχε) για 19,5 ευρώ!!!! Ο τεράστιος σκύλος μόλις μας είδε να μιλάμε σηκώθηκε από τη θέση του βαριεστημένα και μπήκε στο σπίτι του. Ο άντρας μου εξηγεί γελώντας ότι μόλις δει πελάτες ξέρει ότι παιχνίδι τέλος και πάει δυσαρεστημένος στο σπίτι του. Χαχαχα!
Φέρνω τη μηχανή, πληρώνω το δωμάτιο-δέχονται ευρώ- στην τρομερή τιμή των 19,5 ευρώ και τότε μου έρχεται η αναλαμπή. Ωχ, λέω, πρόκειται για ξενώνα. Πραγματικά διαπιστώνω ότι πρόκειται για ξενώνα, πλην όμως είμαι σε ένα δίκλινο και ολομόναχος. Το όλο μέρος είναι τόσο περιποιημένο και καθαρό που προκαλεί έκπληξη. Το κάθε πράγμα στη θέση του, τίποτα δεν προεξέχει, τίποτα δεν λείπει, αλλά και τίποτα το περιττό δεν υπάρχει. Τα σεντόνια μυρίζουν λεμόνι-βανίλια! Απίστευτο! Και η μηχανή προστατευμένη και όλα αυτά στην τιμή των 19,5 ευρώ!
Είναι ακόμα μέρα, μάλιστα σε λίγο βγαίνει και δειλά ήλιος. Θα μπορούσα να έχω ροκανίσει αρκετά χιλιόμετρα ακόμη, αλλά τι να κάνουμε?

(http://img258.imageshack.us/img258/7172/056p.jpg) (http://img258.imageshack.us/i/056p.jpg/)
Πίστα ποδηλάτων και skate-board για τους νέους σε κάποιο χωριό της Ουγγαρίας. Έχω δει αντίστοιχα και σε άλλα μέρη της Ευρώπης. Άραγε πότε θα φτιάξουμε κι εμείς εδώ χώρους ψυχαγωγίας και άθλησης?

Στο δωμάτιο κάνω τα σχέδιά μου για αύριο. Σχεδιάζω πορείες στο GPS, μετράω αποστάσεις, χρόνους και τότε το GPS αρχίζει να κάνει τρελλά, άλλα να του λέω άλλα να κάνει, να εκτελεί εντολές μετά από αρκετά λεπτά, ώσπου παραδίδει το πνεύμα του ολοκληρωτικά! Φτου ρε γαμώτ. Μόνο αυτό χρειαζόμουν τώρα! Πήρε νερό από τη βροχή. Ελπίζω μέχρι αύριο να έχει στεγνώσει.
Καληνύχτα.

Συνεχίζεται...
Title: Απ: Φεύγω Λιθουανία
Post by: strofakias on Πέμπτη 28 Μάιος 2009, 02:10:01 πμ: Quote from: M. I. Pagalos on Πέμπτη 28 Μάιος 2009, 02:00:11 πμ
Περνώντας το Δούναβη προς Ρουμανία.
πολυ καλες μηχαλι...εκει ημουν πανεπηστημιο (στη ρουσε)και ειναι πανεμορφα αν εχεις χρονο να την γυρισεις...
Title: Απ: Φεύγω Λιθουανία
Post by: M. I. Pagalos on Πέμπτη 28 Μάιος 2009, 02:11:56 πμ: Το κάρο σταμάτησε στο βουλκανιζατέρ.....
Title: Απ: Φεύγω Λιθουανία
Post by: M. I. Pagalos on Πέμπτη 28 Μάιος 2009, 02:12:36 πμ: ....για να φουσκώσει τα λάστιχα!!!!! Τα κάρα στη Ρουμανία είναι κανονικά οχήματα με πινακίδες!
Title: Απ: Φεύγω Λιθουανία
Post by: M. I. Pagalos on Πέμπτη 28 Μάιος 2009, 18:32:57 μμ: Μέρα 5η, 11/5/2009

Ξύπνησα την επόμενη μέρα ελπίζοντας ότι το GPS θα έχει στεγνώσει και θα δουλεύει. Μάταια. Χμμμ! Και τώρα? "Houston, we have a problem"! Πρέπει κάτι να κάνω. Υπάρχουν ακόμη τρεις χώρες να διασχίσω (Ουγγαρία, Σλοβακία, Πολωνία, και Λιθουανία μέχρι τη μέση) και μετά η διαδρομή προς τα πίσω για την ΙΤΤ στη Γερμανία και μετά Ελλάδα. Άρα το GPS, ή μάλλον η απουσία αυτού είναι εκτός συζήτησης. Αλλά το μόνο που φαίνεται ότι μπορώ να κάνω αυτή τη στιγμή είναι να αγοράσω ένα άλλο.
Μετά τις ετοιμασίες και το λάδωμα της αλυσίδας, και αφού είδα έκπληκτος τα μέλη της οικογένειας των ιδιοκτητών να φεύγουν ΜΕ ΠΟΔΗΛΑΤΑ ο ένας μετά τον άλλον για δουλειά, ξεκινώ ψάχνοντας μεγάλο κατάστημα πάνω στη διαδρομή και μετά από λίγο βρίσκω ένα METRO, μεγάλη αλυσίδα σούπερ μάρκετ. Είναι η πιο εύκολη επιλογή μου αφού αν αναλωθώ στο ψάξιμο εξειδικευμένου καταστήματος ηλεκτρονικών μέσα στην πόλη θα χάσω όλη τη μέρα. Ακόμη κι έτσι η καθυστέρηση είναι σημαντική αλλά τουλάχιστον σε λίγο φεύγω με καινούριο GPS.

(http://img258.imageshack.us/img258/861/060n.jpg) (http://img258.imageshack.us/i/060n.jpg/)
Σε όλη την Ευρώπη κυριαρχεί μια τεράστια αληλεγγύη μεταξύ των μοτοσυκλετιστών, από Χαρλεάδες μέχρι σκουτεράδες σταματούν να βοηθήσουν και όλοι μα όλοι χαιρετούν ο ένας τον άλλον. Μέχρι που στην Τσεχία χαιρετούν ακόμη και με το πόδι όταν για κάποιο λόγο δεν μπορούν να αφήσουν το τιμόνι, όπως σε προσπέραση πχ. Εδώ, το ζευγάρι Ούγγρων Χαρλεάδων σταμάτησε να με βοηθήσει όταν σκάλιζα το καινούριο GPS στην άκρη του δρόμου. Πριν μερικούς μήνες, στην Πολωνία είχε σταματήσει ένας με σκούτερ. Στη Γερμανία με βοήθησε ένας Τούρκος με τσόπερ, πηγαίνοντάς με ακριβώς μέχρι τον προορισμό μου. Πάει! Το χάσαμε ΚΑΙ αυτό στην Ελλάδα, πατριώτεεεεεες!

Βγαίνοντας έξω από την πόλη σταματάω δεξιά να ρυθμίσω το νέο GPS, που ακόμα δεν ξέρω καλά τη λειτουργία του. Ένα ξευγάρι Ούγγρων Χαρλεάδων ερχόμενοι από το αντίθετο ρεύμα σταματούν και με ρωτάνε αν έχω πρόβλημα και αν χρειάζομαι κάτι. Το ίδιο συνέβη και πέρυσι στην Πολωνία όταν στάματησε ένας μέγκα-σκουτεράς. Σε όλη την Ευρώπη διαπιστώνω μια τεράστια αλληλεγγύη μεταξύ των μοτοσυκλετιστών, όλοι χαιρετιούνται ακόμα και κατά την καθημερινή τους μετακίνηση μέσα στις πόλεις, πράγμα ανύπαρκτο στην Ελλάδα πλέον.

Αφού μιλήσαμε, τον ευχαρίστησα, του ζήτησα να τους βγάλω μια φωτογραφία, χαιρετηθήκαμε και συνέχισα. Οι δρόμοι της Ουγγαρίας καταπληκτικοί και το Ουγγρικό τοπίο όμορφο. Απόλυτη τάξη και καθαριότητα επικρατεί παντού. Από τις χώρες που έχω πάει, η Ουγγαρία μαζί με την Αυστρία είναι η πιο περιποιημένη και καθαρή χώρα, ενώ και οι άνθρωποι είναι ευγενέστατοι.

(http://img169.imageshack.us/img169/9247/062of.jpg) (http://img169.imageshack.us/i/062of.jpg/)
Σταθμός ξεκούρασης στην Ουγγαρία. Κρατήστε ΚΑΙ αυτή τη φωτογραφία για αργότερα.

Συνεχίζεται....
Title: Απ: Φεύγω Λιθουανία
Post by: GVARaDerAKIS on Παρασκευή 29 Μάιος 2009, 00:00:20 πμ: Keep riding Mike , χαιρετίσματα στην Αsta! :eusa_clap: :eusa_clap: :eusa_clap:
Title: Απ: Φεύγω Λιθουανία
Post by: M. I. Pagalos on Παρασκευή 29 Μάιος 2009, 00:12:00 πμ:   Αφού προχώρησα απολαμβάνοντας το όμορφο Ουγγρικό τοπίο και τους υπέροχους δρόμους, αργά το απόγευμα αλλά μέρα ακόμη, μπαίνω Σλοβακία. Και εδώ δεν υπάρχουν σύνορα. Οι εγκαταλελειμένες εγκαταστάσεις με σπασμένα τζάμια και χόρτα παντού θυμίζουν ότι κάποτε γινόταν έλεγχος. Τώρα μόνο οι πινακίδες δείχνουν ότι μπαίνεις σε άλλη χώρα.

(http://img230.imageshack.us/img230/7463/063hj.jpg) (http://img230.imageshack.us/i/063hj.jpg/)
Σύνορα Ουγγαρίας-Σλοβακίας. Εικόνα εγκατάλειψης. Μπαίνεις έτσι απλά. Μόνο οι πινακίδες δείχνουν ότι μπαίνεις σε άλλη χώρα


Σταματάω για βινιέτα στο πρώτο βενζινάδικο αλλά μου λένε ότι οι μοτοσυκλέτες δεν πληρώνουν. Περίεργο! Και όμως, θα έπαιρνα όρκο ότι πριν εφτά μήνες που ξαναπέρασα πλήρωσα 6 ευρώ. Ή μπερδεύω τη χώρα με κάποια άλλη, ή όντως πλήρωσα γιατί δεν ήξερε η υπάλληλος ότι οι μοτό δεν πληρώνουν. Όταν γυρίσω Ελλάδα θα ψάξω τα χαρτιά μου να δω, αλλά αυτή τη στιγμή λίγο μ' ενδιαφέρει. Μ' ενδιαφέρει μόνο που μπήκα σε ακόμα μία χώρα ροκανίζοντας αρκετή από τη συνολική απόσταση που μου απομένει. Ένα καφέ, βενζίνη (διαπιστώνω ότι και εδώ το νόμισμα είναι το ευρώ πλέον), τουαλέτα και φύγαμε. Το Σλοβάκικο τοπίο όμορφο κι αυτό. Πράσινο, λιβάδια, χωριουδάκια.

(http://img339.imageshack.us/img339/4356/065zy.jpg) (http://img339.imageshack.us/i/065zy.jpg/)
Σλοβακικό τοπίο. Ο φακός αδικεί την πραγματικότητα

Αλλά σε λίγο, καθώς το απόγευμα προχωρεί, ξανά τα ίδια τα χτεσινά: βροντές. Αρχίζω να αναρωτιέμαι γιατί συμβαίνει αυτό κάθε απόγευμα. Η απάντηση έρχεται εύκολα. Επίπεδα εδάφη έχουν μεγάλη θερμοχωρητικότητα. Ζεστές μέρες σαν αυτή, μαζεύουν θερμότητα όλη μέρα και ο θερμός αέρας πάνω από αυτά ανυψώνεται. Ψηλότερα όμως συναντά ψυχρότερες μάζες και υγροποιείται μετασχηματιζόμενος σε σύννεφα, συνήθως καταιγιδοφόρα (cumulonimbus).

(http://img527.imageshack.us/img527/2897/064f.jpg) (http://img527.imageshack.us/i/064f.jpg/)
Τα όρια ταχύτητας στη Σλοβενία. Τα σύννεφα στο βάθος επρόκειτο σύντομα να ξεσπάσουν την οργή τους!

  Μάλιστα. Άρα λοιπόν δεν ήταν τυχαίο χτες στην Ουγγαρία και μάλλον θα πρέπει να περιμένω και άλλα τέτοια φαινόμενα στη διαδρομή μου. Αλλά αυτή τη στιγμή σημασία έχει να δω τι θα κάνω γιατί έχει αρχίσει να βρέχει και σταματώ στο πρώτο βενζινάδικο. Ρωτάω πού μπορώ να βρω ξενοδοχείο και μετά από προσπάθεια για να συνεννοηθούμε καταλαβαίνω ότι έχει σε 500 μέτρα.
  Ένας τύπος που βάζει βενζίνη και ακούει τη συζήτηση προσφέρεται να μου δείξει το δρόμο.
-"Ευχαριστώ" του λέω αλλά θα περιμένω να τελειώσει η βροχή.
-"Άσε εδώ", μου λέει, "τη μηχανή να σε πάω με το αυτοκίνητο". Αρνούμαι ευγενικά λέγοντας μεταξύ άλλων ότι δεν αφήνω μόνη τη μηχανή.
  Φεύγει ο άνθρωπος και αναγνωρίζω στο πρόσωπό του ότι σχεδόν νιώθει ένοχος που με ενόχλησε. Από την άλλη όμως, ποτέ δεν ξέρεις. Δεν μπορείς να εμπιστεύεσαι έτσι εύκολα τον οποιοδήποτε στη μέση του πουθενά.

  Στο ξενοδοχείο, μια όμορφη πανσιόν με κεραμίδια στην έξοδο του επόμενου χωριού ακριβώς πάνω στο δρόμο μου, η όμορφη και φιλικότατη Σλοβάκα, με ενημερώνει σάτρα-πάτρα για τα δωμάτια όταν ξαφνικά ακούω ένα τρομερό θόρυβο σαν κάποιο φορτηγό να ξεφορτώνει πέτρες ή κάποιος να ρίχνει πέτρες από την ταράτσα.

-"Η μηχανήηηηηηη", είναι το πρώτο που σκέφτομαι πανικόβλητος και τρέχω προς τα έξω. Έχει αρχίσει μια τρομερή χαλαζόπτωση σε μέγεθος καρυδιού!!! Μόλις που προλαβαίνω να μπω κάτω από μια πέργκολα με ξύλινα τραπέζια στην αυλή του ξενοδοχείου αλλά δεν υπάρχει πουθενά να βάλω τη μηχανή. Δεν ξέρω τι να πρωτοκάνω. Κακήν-κακώς προλαβαίνω να βγάλω το GPS - αν χαλάσει και δεύτερο GPS μέσα σε δύο μέρες, ακόμα δεν το πήρα, θα κόψω τις φλέβες μου!

Παρακολουθώ αμέτοχος χαλάζι τεραστίου μεγέθους να πέφτει με δύναμη στη μηχανή και δεν μπορώ να κάνω τίποτα. Το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να περιμένω να δω τι και πόση ζημιά θα μου προκαλέσει. Σπασμένη ζελατίνα? Σπασμένα όργανα? Βαθουλώματα στο ντεπόζιτο? Γδάρσιμο πλαστικών? Καθρέφτες? Γιατί είναι σχεδόν βέβαιο ότι τέτοιο μέγεθος και ποσότητα θα κάνει ζημιά. Απλώς περιμένω. Σε δύο λεπτά όλα είναι άσπρα! Απίστευτη ορμή! Βγαίνουν έξω πελάτες και η όμορφη Σλοβάκα να δουν τι είναι αυτή η φασαρία και ο χαλασμός και παρακολουθούν εκστασιασμένοι!

(http://img194.imageshack.us/img194/5561/069rn.jpg) (http://img194.imageshack.us/i/069rn.jpg/)
Τεράστιες ποσότητες από χαλάζι αυτού του μεγέθους παρακολουθούσα να πέφτουν στην απροστάτευτη μοτοσυκλέτα μου με τρομερό θόρυβο, ανήμπορος να αντιδράσω. Ίσα που πρόλαβα να βγάλω το (καινούριο) GPS!
  Και επιτέλους τελειώνει και τρέχω με όλη μου τη δύναμη στη μηχανή για να διαπιστώσω κυριολεκτικά με ευτυχία ότι η μηχανή είναι ανέπαφη! Φίουυ, ανακούφιση. Πάω κάτω στο υπόγειο μπαρ. Χρειάζομαι γρήγορα μια βαρελίσια να συνέλθω από το σοκ. Εκεί είναι άλλη μια όμορφη Σλοβάκα και δυο τύποι που μπεκροπίνουν με τα σάλια τους να έχουν φτάσει στο πάτωμα. Προσφέρουν φωτιά στο κορίτσια και τέτοια. Σιχαμάρα! Αυτή η μυρωδιά της λιγούρας μου γυρίζει τα άντερα. Κακομοίρηδες!

  Δεν μπορώ να τους βλέπω. Ζητάω λογαριασμό, μου λέει 12,80 ευρώ. Ώπααααα, νάταααα! Μια μπύρα, 13 ευρώ? Αφού αποκλείω αστραπιαία το ενδεχόμενο να θέλει να με κλέψει, το επόμενο πράγμα που σκέφτομαι είναι ότι έχει κάνει λάθος με την ισοτιμία των νομισμάτων μια και έχουν μπει πρόσφατα στη ζώνη του ευρώ. Της λέω αποκλείεται μια μπύρα να κάνει 13 ευρώ.
  -"Μα όχι", λέει, "είναι και το δωμάτιο μαζί στην τιμή"!!!!!!!!!!!!! Και μένω μακάκας! Μάλιστα! Ένα δωμάτιο και μια μπύρα στη Σλοβακία, €12,80. Της δίνω 15 λέγοντας να κρατήσει τα ρέστα και με κοιτάει έκπληκτη. Μάλλον της φάνηκε μεγάλο το φιλοδώρημα.

(http://img340.imageshack.us/img340/732/020bx.jpg) (http://img340.imageshack.us/i/020bx.jpg/)
Αυτό το όμορφο και καθαρό ξενοδοχείο στη Σλοβακία......

(http://img169.imageshack.us/img169/2673/058tg.jpg) (http://img169.imageshack.us/i/058tg.jpg/)
......κόστιζε €11,62!!!!!

Συνεχίζεται....
Title: Απ: Φεύγω Λιθουανία
Post by: Ταξιδευτής on Παρασκευή 29 Μάιος 2009, 02:56:35 πμ: Keep going!
Title: Απ: Φεύγω Λιθουανία
Post by: M. I. Pagalos on Παρασκευή 29 Μάιος 2009, 06:19:41 πμ: Μέρα 6η, 12/5/2009

Ξύπνησα από το φως που έμπαινε στο δωμάτιο. Κοιτάζω το ρολόϊ και προς μεγάλη μου έκπληξη ήταν 5:00 το πρωί!! Και όμως έξω ήταν κανονική μέρα. Κοιτάζοντας από την κουρτίνα απογοητεύομαι ακόμα πιο πολύ: βρέχει! Φαντάσου δηλαδή να μην έβρεχε κιόλας. Τι θα ήταν? Ήλιος? Και τώρα τι? Κολλήσαμε εδώ για μία μέρα (ή και παραπάνω)? Ούτε που θέλω να το σκέφτομαι. Περιμένω μαρτυρικά να πάει τουλάχιστον 7:00 να πιω κανένα καφέ και να δω πώς εξελίσσονται τα πράγματα.

Εργαζόμενοι μαζεύονται έξω από το δωμάτιό μου, κάτω από την πέργκολα, μιλούν, καπνίζουν πριν φύγουν για δουλειά. Από χτες είχα καταλάβει ότι το μέρος αυτό, το ξενοδοχείο με το μπαρ-πιτσαρία στο υπόγειο είναι τόπος συνάντησης, κάτι σαν το "must" του χωριού. Είναι και οι όμορφες Σλοβάκες κράχτες.....
Στο μπαρ παραγγέλνω καφέ, του κάνω νόημα με τα χέρια "τεράστιο" και ταυτόχρονα του δείχνω μια μεγάλη φλιτζάνα και πληρώνω το αστρονομικό ποσό των 0,80 ευρώ!!!! Του αφήνω ολόκληρο το ευρώ!!! Απίστευτο. Με ένα ευρώ πίνεις τεράστιο καφέ και αφήνεις και φιλοδώρημα!!!
Όσο εγώ πίνω καφέ, ένας τύπος πίνει μπύρα 7:00 το πρωί. Τον βλέπω και μου 'ρχεται να ξεράσω ενώ ταυτόχρονα νιώθω ένα μίγμα οίκτου και οργής. Στα μισά της μπύρας παραγγέλνει και ένα σφηνάκι!!!!!! Τελειώνει τη μπύρα, πληρώνει και φεύγει για δουλειά, κανονικά σαν να μη συμβαίνει τίποτα. Πήρε το πρωινό του και πάει για δουλειά, ένα πράμα. Η μοίρα του μάλλον είναι προδιαγεγραμμένη, σκέφτομαι, αλλά η φράση "στ' @ρχίδι@ μου" έρχεται αμέσως μετά να διαδεχτεί τις σκέψεις μου. Ο καθένας καθορίζει τη μοίρα του, κανείς δεν εξαναγκάζεται σε τίποτα. Κι εγώ έχω τα δικά μου να σκεφτώ αυτήν την ώρα.

Η βροχή στο μεταξύ έχει σταματήσει αλλά όλα είναι βρεγμένα ακόμη. Σκέφτομαι τι να κάνω, να προχωρήσω και ό,τι γίνει ή να περιμένω μια μέρα? Μια μέρα? Μια ολόκληρη μέρα σ' αυτήν την ερημιά, με όλους αυτούς τους losers γύρω μου, χωρίς να έχω τι να κάνω, ούτε καν κάτι να διαβάσω, απλά περιμένοντας τη μοίρα μου, ενώ σε μια μέρα μπορώ να φτάσω στη μέση της Πολωνίας? Και ας πούμε εντάξει για σήμερα. Αν βρέχει και αύριο? Η ιδέα και μόνο μου φέρνει αποστροφή και με κάνει να αποφασίσω γρήγορα: φεύγω.

Το GPS με πάει από τα Γκράβαρα της Σλοβακίας. Μικροί επαρχιακοί δρόμοι που αν μείνεις εδώ δεν θα σε βρουν ποτέ, που περνούν κάθε τόσο από μικρούς οικισμούς. Οδηγώ και δεν βγαίνω πουθενά, πίκρα! Δεν έχω επιλογές, δεν ξέρω πού είμαι ώστε να αναπροσαρμόσω τη διαδρομή, δεν ξέρω πού πάω, απλώς ακολουθώ τυφλά το GPS. Στο μεταξύ έχει πιάσει ψιλόβροχο. Καθώς περνάω μέσα από ένα δάσος ένα στρώμα υγρασίας αιωρείται και ο δρόμος είναι βρεγμένος. Κι εκεί που αρχίζω να απογοητεύομαι σε μια στροφή μεσ' στο δάσος χωρίς κανένα άλλο σημάδι πριν, μια ταμπέλα αναγγέλει την είσοδο στην Πολωνία! Το μόνο άλλο που υπάρχει εκτός από την ταμπέλα είναι κάτι στρογγυλό που μοιάζει με περίπτερο αλλά εγκαταλελειμένο. Τόσο απλά, στα καλά καθούμενα, με μια ταμπέλα όλη κι όλη μπαίνεις στην επόμενη χώρα!

(http://img339.imageshack.us/img339/5852/066rd.jpg) (http://img339.imageshack.us/i/066rd.jpg/)
Εντελώς ξαφνικά, μια ταμπέλα μέσα στο δάσος που βλέπεις την τελευταία στιγμά αφού είναι σε στροφή, σου λέει ότι μπαίνεις στην Πολωνία!!! Έτσι απλά!

Το ηθικό μου απογειώνεται στα ύψη αλλά κρατάει λίγο καθώς αρχίζει να βρέχει. Βάζω τα αδιάβροχα, η βροχή γίνεται ραγδαία όσο πάει, μερικά αυτοκίνητα μου κάνουν σήμα με τα φώτα άλλα μου κορνάρουν, θέλοντας να πουν "πού πας ρε τρελέ με τέτοιο καιρό, κρύψου κάπου".

Αυτό θέλω κι εγώ αλλά για μεγάλη απόσταση δεν υπάρχει τίποτα. Και ξαφνικά, να ένα βενζινάδικο με μοτέλ, εστιατόριο, σούπερ μάρκετ. Ως εδώ ήταν λοιπόν για σήμερα? Στενοχωριέμαι που θα χάσω όλη τη μέρα αλλά δεν γίνεται να συνεχίσω με τέτοιο καιρό. Στη ρεσεψιόν όμως μου λένε ότι δεν έχουν όμως δωμάτια!

Συνεχίζεται....
Title: Απ: Φεύγω Λιθουανία
Post by: tranten on Παρασκευή 29 Μάιος 2009, 07:33:22 πμ: παμε μιχαλη,αλλαξε ταχυτητα κ συνεχισε να μας ταξιδευεις.. :eusa_clap:
Title: Απ: Φεύγω Λιθουανία
Post by: junior CAESAR on Παρασκευή 29 Μάιος 2009, 07:45:43 πμ: :eusa_clap: :eusa_clap: :eusa_clap: :eusa_clap: :eusa_clap:
:eusa_clap: :eusa_clap: :eusa_clap: :eusa_clap: :eusa_clap:
Title: Απ: Φεύγω Λιθουανία
Post by: GVARaDerAKIS on Παρασκευή 29 Μάιος 2009, 08:08:33 πμ: Με έχεις σκάσει ΑΧΡΗΣΤΕ.......

:eusa_clap: :eusa_clap: :eusa_clap: :eusa_clap: :thawave: :thawave: :thawave:
Title: Απ: Φεύγω Λιθουανία
Post by: M. I. Pagalos on Παρασκευή 29 Μάιος 2009, 16:39:33 μμ: Αποδείχτηκε καλύτερα που δεν είχαν δωμάτια. Αφού πήρα μια ανάσα, πήγα τουαλέτα, παρατήρησα για λίγο την καθημερινή ζωή στο βενζινάδικο, η βροχή κόβει λίγο και σε λίγο σταματάει τελείως. Αποφασίζω να συνεχίσω με προορισμό την Κρακοβία. Παραπέρα μάλιστα, δείχνει να μην έχει βρέξει καθόλου. Θα είχα χάσει μία μέρα άδικα - ευτυχώς που δεν είχαν δωμάτια.

Έχω το νου μου να βρω το ξενοδοχείο που είχα μείνει τον περασμένο Οκτώβριο λίγο έξω από την Κρακοβία -πάντα μένω έξω από τις πόλεις- αλλά δεν θυμάμαι αν ήταν σε αυτήν την διαδρομή αφού τότε είχα μπει στην Πολωνία από άλλο σημείο. Απόγευμα πια κατά τις 15:00, πλησιάζω Κρακοβία και έχω το νου μου να σταματήσω στο πρώτο ξενοδοχείο που θα βρω πριν μπω στην κόλαση των πόλεων αλλά και πριν αρχίσει πάλι να βρέχει. Ήδη πέφτουν ψιχάλες. 20 χλμ πριν την πόλη, πάνω στον αυτοκινητόδρομο, βλέπω ένα πολύ ωραίο ξενοδοχείο με μεγάλο περιφραγμένο πάρκινγκ. Εδώ είμαστε!

(http://img26.imageshack.us/img26/319/068zl.jpg) (http://img26.imageshack.us/i/068zl.jpg/)
Πανέμορφο ξενοδοχείο στην Πολωνία, 20 χλμ έξω από την Κρακοβία, και με περιφραγμένο πάρκινγκ. Κόστιζε 21 ευρώ με πρωινό.

Μόλις 21 ευρώ με πρωινό για ένα τόσο καλό ξενοδοχείο και με ασφαλές πάρκινγκ, τέλεια! Αλλά αφού πληρώνω το δωμάτιο, πίνω ένα καφέ και ξεφορτώνω τα πράγματα, ο ήλιος κάνει την εμφάνισή του και κρατάει μέχρι αργά το βράδυ. Τα νεύρα μου! Μέχρι τις 21:00 που νυχτώνει εδώ είχα τουλάχιστον άλλες 3-4 γεμάτες ώρες οδήγησης.
Τέλος πάντων, ας ξεκουραστούμε γιατί αύριο έχουμε μπροστά μας όλη την Πολωνία.

Συνεχίζεται....
Title: Απ: Φεύγω Λιθουανία
Post by: actros on Σάββατο 30 Μάιος 2009, 01:49:40 πμ: ΔΩΣΕ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΑΤΑ ΣΤΟ ΚΑΟΥΝΑΣ ΜΙΧΑΛΗ.
ΕΓΩ ΕΧΩ ΚΑΝΕΙ ΑΥΤΗ ΤΗ ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΜΕ ΤΟ ΑΥΤΟΚΙΝΙΤΟ
ΧΕΙΜΩΝΑ ΚΑΙ ΥΠΟΘΕΤΩ ΤΩΡΑ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΗ....
ΣΕ ΖΗΛΕΥΩ
Title: Απ: Φεύγω Λιθουανία
Post by: M. I. Pagalos on Κυριακή 31 Μάιος 2009, 23:27:00 μμ: Μέρα 7η, 13/5/2009

Μετά από πολύωρη ξεκούραση, πολύ καλό και φτηνό φαγητό στο ξενοδοχείο (€7,70 για τρία πιάτα συν μπύρα), ξεκίνησα με όρεξη να περάσω όλη την υπόλοιπη Πολωνία σήμερα και να φτάσω στον προορισμό μου τη Λιθουανία. Είμαι όμως πολύ χαμηλά στην Πολωνία ακόμα και στο βάθος του μυαλού μου ξέρω ότι δεν είναι και πολύ πιθανό αλλά ξεκινάω με αυτόν τον στόχο και βλέπουμε.
Την περασμένη φορά που έκανα το ίδιο δρομολόγιο, ξεκίνησα από ακόμα πιο βόρεια, λίγο έξω από τη Βαρσοβία, και το έβγαλα μεν όλο αλλά με τρομερή δυσκολία και κίνδυνο. Πάμε και βλέπουμε.

Η μόνη περίπτωση να βγει όλη είναι από αυτοκινητόδρομους αλλά δεν καλύπτεται όλη η διαδρομή από τέτοιους. Και σαν να μη φτάνει αυτό, έχοντας αφήσει το GPS -μιας και δεν το ξέρω ακόμα τόσο καλά- στην επιλογή "συντομότερη διαδρομή" με πάει από επαρχιακό δίκτυο, χωριά και γκράβαρα. Είναι μεν η συντομότερη (σε χλμ) αλλά όχι η ταχύτερη (σε χρόνο). Στην αρχή λέω "θα βγούμε σε αυτοκινητόδρομο όπου να 'ναι, δεν μπορεί". Αλλά ή ώρα περνάει και όταν πια καταλαβαίνω τη γκάφα είναι αργά για να γυρίσω πίσω.

Από εδώ και πέρα θέλω να ξεχάσω αυτήν τη μέρα. Μετά από εφτά ώρες είχα διανύσει γύρω στα 200κάτι χιλιόμετρα!
Ναι, εφτά ώρες οδήγησης για μόλις 200 χλμ! Απελπισία! Δοκιμασία νεύρων! Μέσα από χωριά με όριο ταχύτητας τα 50 χαω και στα υπόλοιπα να μη μπορείς να πας πάνω από 80-90 είτε λόγω ορίων (και υπάρχουν κάμερες παντού) είτε λόγω δρόμων ούτως ή άλλως.
Πίεζα τον εαυτό μου να αντέξει σε αυτή τη δοκιμασία και να βγάλω όσο περισσότερα χιλιόμετρα μπορώ αλλά οδηγούσα, οδηγούσα και δεν έφτανα πουθενά. Στο τέλος της μέρας άρχισα να τρελαίνομαι! Και σαν να μην έφτανε όλο αυτό το μαρτύριο άρχισε και να ψιλοβρέχει. Είχα φτάσει 260 χλμ από τον τελικό προορισμό μου το Βίλνιους, την πρωτεύουσα της Λιθουανίας αλλά μου ήταν αδύνατον να συνεχίσω άλλο, όσο κι αν πίεζα τον εαυτό μου. Τα νεύρα μου ήταν σε πολύ άσχημη κατάσταση και επί πλέον ψιλόβρεχε. Την προηγούμενη φορά, είχα πιέσει τον εαυτό μου σε ακραία ιατρικά όρια (υποθερμία, οπτικές παραισθήσεις κλπ), πράγμα που μπορούσε να αποβεί μοιραίο, και σε καμία περίπτωση δεν ήθελα να το επαναλάβω.

Αποφάσισα να σταματήσω, όσο κι αν η σκέψη ότι είχα φτάσει 260 χλμ από τον προορισμό μου ήταν δυσάρεστη. Στο Augustov θυμόμουν αρκετά ξενοδοχεία πάνω στο δρόμο. Αλλά αυτό στο οποίο κατέληξα δεν ήταν και η καλύτερη επιλογή. Σε τέτοιες στιγμές όμως δεν έχεις το καθαρό μυαλό να σκεφτείς. Τουλάχιστον είχε πάρκινγκ για να νιώθω κάπως ασφαλή τη μηχανή, το οποίο οι γελοίοι μου χρέωσαν επί πλέον!!!! Πας σε ένα ξενοδοχείο και σου χρεώνουν το ότι παρκάρεις το όχημά σου στην αυλή τους!!!!!!!
Ο χοντρός, βαριεστημένος και σχεδόν αγενής υπάλληλος, πασχίζει με όλη του τη δύναμη να φανεί ευγενικός αλλά δεν τα καταφέρνει. Άσ'το μεγάλε! Αν δεν το 'χεις μέσα σου.....Εννοείται ότι αυτό το ξενοδοχείο έχει σβήσει οριστικά από το σκληρό δίσκο του μυαλού μου.

Παραδίπλα, σε ένα πάρκο αναψυχής, μεταξύ άλλων υπάρχουν και αθλητικές εγκαταστάσεις, όπου κάποιοι παίζουν ποδόσφαιρο 5χ5. Αφού χάζεψα λίγο για να ξεκουράσω το μυαλό μου αλλά και για να περάσει λίγη ώρα αφού ήταν ακόμα μέρα, πήγα για ύπνο με το φως της μέρας. Για τόση κούραση μιλάμε. Είναι τρομερό το πόσο πολύ επιδρά στο σώμα η ψυχολογική κατάσταση.

Συνεχίζεται....
Title: Απ: Φεύγω Λιθουανία
Post by: GVARaDerAKIS on Τετάρτη 03 Ιούνιος 2009, 06:23:03 πμ: Εχεις ακόμα περίπου δέκα μέρες διήγηση, ή εμάς θα γκαστρ@σεις ή την ιστορία θα ξεχάσεις.....
Δώστουουου
Title: Απ: Φεύγω Λιθουανία
Post by: M. I. Pagalos on Παρασκευή 05 Ιούνιος 2009, 18:21:16 μμ: Μέρα 8η, 14/5/2009

Ξύπνησα πάλι με το φως της μέρας όπως και στη Σλοβακία. Κοιτάζω το ρολόϊ, ήταν 04:40 το πρωί!!!! Τώρα βγάζω νόημα. Όσο πιο βόρεια πάμε αυτήν την εποχή τόσο πιο μεγάλες είναι οι μέρες. Στη νότια Φινλανδία πχ το καλοκαίρι νυχτώνει κατά τη 01:00 τα μεσάνυχτα και ξημερώνει κατά τις 04:00. Στη δε βόρεια είναι έξι μήνες μέρα!

(http://img26.imageshack.us/img26/9489/055cs.jpg) (http://img26.imageshack.us/i/055cs.jpg/)
Augustov, στη βόρεια Πολωνία. Και όμως είναι μόλις 04:40 το πρωί!!!!

Και τώρα τι κάνουμε? Τόσο νωρίς και όμως να είναι μέρα, όλα αποδιαργανώνονται με πρώτο το βιολογικό μας ρολόϊ. Πρέπει να περιμένω κανά δίωρο. Κάνω όμως τις ετοιμασίες μου ώστε να φύγω όσο το δυνατόν γρηγορότερα απ' αυτό το μέρος. Είναι όμορφη πόλη με πράσινο, με ποτάμια, με πάρκα, με βάρκες αλλά μου έχει κάτσει στραβά λόγω του απαίσιου ξενοδοχείου.
Κατεβαίνω κάτω να τσεκάρω τη μηχανή και να πάρω καθαρά ρούχα. Είναι στη θέση της! Η μεγάλη μου φοβία! Ξέρω ότι υπερβάλω αλλά είναι υποσυνείδητη διαδικασία, δεν την ελέγχω. Και πριν 19 χρόνια από την αυλή ξενοδοχείου μου είχαν κλέψει την καινούρια μου μοτοσυκλέτα. Γύρισα αργά τα ξημερώματα από τη δουλειά μου και η μηχανή έλειπε. Δεν θα πω τίποτα άλλο. Εύχομαι μόνο να μην τύχει ποτέ σε κανέναν!

Κάνει λίγο ψύχρα αλλά δεν ανησυχώ. Λαδώνω και την αλυσίδα μια και κατέβηκα, να είμαι όσο το δυνατόν έτοιμος. Στη ρεσεψιόν ξυπνάω άθελά μου το χτεσινό τύπο. Μου λέει κάτι στα Πολωνικά , καλημέρα μάλλον, του λέω καλημέρα στα ελληνικά!
Και ή ώρα περνάει και κατεβαίνω για πρωινό. Ο Θεός να το κάνει πρωινό! Όπως και πέρυσι έξω από τη Βαρσοβία έτσι κι εδώ. Χάλια. Κάπως το περίμενα όταν μου είπαν ότι το πρωινό πληρώνεται έξτρα. Σου φέρνουν ό,τι να' ναι, άσχετα αν τα τρως εσύ ή όχι και συχνά πολύ κακής ποιότητας. Την επόμενη φορά που δεν θα περιλαμβάνεται πρωινό στην τιμή, δεν θα πληρώσω έξτρα. Θα σταματήσω στο πρώτο μοτέλ ή έστω βενζινάδικο και θα φάω κανονικά.

Τέλος πάντων, άντε να φεύγουμε γιατί δεν αντέχω άλλο εδώ. Φεύγοντας, διαπιστώνω ότι σε ακτίνα 100 μέτρων από το ξενοδοχείο υπάρχουν άλλα 3-4 ξενοδοχεία ενδεχομένως πολύ καλύτερα. Τι να πεις? Όταν τα πράγματα γίνονται βεβιασμένα λόγω μη καθαρού μυαλού όπως χτες βράδυ μετά από ατελείωτες ώρες οδήγησης και με επερχόμενη βροχή, είναι σίγουρο ότι θα γίνουν λάθος επιλογές. Το να επιλέξεις το χειρότερο ξενοδοχείο από όσα έχεις διαθέσιμα δεν είναι δα και το πιο τραγικό πράγμα στη γη. Καμιά φορά όμως, σε άλλες περιπτώσεις, οι λάθος επιλογές, το μη καθαρό μυαλό, η απόφαση κάτω από πίεση, μπορεί να είναι μοιραία. Μετά την εμπειρία του περασμένου Οκτωβρίου στο ίδιο δρομολόγιο, με 14 ώρες οδήγησης με νταλίκες, σκοτάδι, κρύο, ομίχλη και βροχή, υποθερμία και οπτικές παραισθήσεις δεν έχω σκοπό να επαναλάβω κάτι παρόμοιο.

Απέχω μόνο 260 χλμ από τον τελικό προρορισμό μου, τοΒίλνιους την πρωτεύουσα της Λιθουανίας , δηλαδή κάπου 130 χλμ από τα σύνορα, και αυτό με κάνει να είμαι πολύ χαλαρός και χαρούμενος. Όλα δείχνουν ότι άλλος ένας στόχος επετεύχθη. Άλλο ένα ταξίδι, άλλη μια εμπειρία. Το να ταξιδεύεις με μοτοσυκλέτα είναι υπέροχο. Το να ταξιδεύεις με μοτοσυκλέτα μόνος είναι όνειρο, είναι μαγεία, είναι πρόκληση, είναι για λίγους! Με αυτές τις σκέψεις οδηγούσα χαλαρά, χωρίς να βιάζομαι, απολαμβάνοντας το τοπίο, ξέροντας ότι σε 2-3 ώρες θα είμαι στον προορισμό μου.

Κάνει λίγο ψυχρούλα αλλά δεν με πειράζει και πολύ. Το ηθικό είναι στα ύψη, όταν φτάνω δε στα σύνορα απογειώνομαι! Κανένας έλεγχος και εδώ αφού η χώρα είναι στη ζώνη της συνθήκης Σέγκεν. Περνάς έτσι. Σταματώ όμως στο πρώτο γραφείο για βινιέτες να επιβεβαιώσω αν χρειάζεται να πληρώσω και ο υπάλληλος μου λέει ότι οι μοτοσυκλέτες δεν πληρώνουν.

(http://img527.imageshack.us/img527/3149/071i.jpg) (http://img527.imageshack.us/i/071i.jpg/)
Είσοδος στη Λιθουανία
(http://img200.imageshack.us/img200/9421/072pl.jpg) (http://img200.imageshack.us/i/072pl.jpg/)
Τα όρια ταχύτητας για φορτηγά στη Λιθουανία. Στην αρχή μπερδεύτηκα.

Απολαμβάνω αφάνταστα το απέραντο πράσινο και κίτρινο λιβάδι με τους καταπληκτικούς δρόμους που περνάν ανάμεσά του, που λέγεται Λιθουανία! Ναι, λιβάδι αφού το ψηλότερο σημείο όλης της χώρας είναι 275 μέτρα!!! Απολαμβάνω τους καλούς δρόμους, απολαμβάνω το ότι τηρώ τα όρια ταχύτητας, απολαμβάνω τα πάντα. Το συναίσθημα δεν περιγράφεται.
Έχω διανύσει κάπου 3.500 χλμ ως εδώ ταξιδεύοντας μόνος, χωρίς απρόοπτο, χωρίς ζημιά, έχοντας περάσει εφτά χώρες, έχοντας συναντήσει φίλους (Ρουμανία), έχοντας δει απίστευτα τοπία, έχοντας κουραστεί, έχοντας νευριάσει, έχοντας πάρει πολλές φωτογραφίες, έχοντας βγάλει σημαντικότατα συμπεράσματα και, το σπουδαιότερο, έχοντας ακόμα ένα να θυμάμαι όταν πεθάνω. Γιατί, όπως λέει και ένας πολύ καλός φίλος, ο Ζάχος: "όλοι θα πεθάνουμε, λίγοι όμως θα ζήσουμε" . Το γεγονός δε ότι σε λιγο θα συναντήσω και αγαπημένα πρόσωπα συμπληρώνει τη χαρά μου.
Για άλλη μια φορά, σε αυτό το ταξίδι, σκέφτομαι πόσο μηδαμινοί είμαστε σ' αυτόν τον πλανήτη και πόσο πλούσιος σε εμπειρίες και γνώση γίνεσαι ταξιδεύοντας. Η λέξη πλούσιος, άλλωστε, προέρχεται από τη λέξη "πλους" (ταξίδι με πλοίο). Στην αρχαιότητα πλούσιος θεωρούνταν αυτός που είχε πολλούς "πλόες" (ταξίδια με πλοίο).
Σκέφτηκα όλους εκείνους που νομίζουν ότι τα ξέρουν όλα, κάτι γραφικούς και συμπαθείς παπούδες στο χωριό μου, έχοντας πάει σε όλη τους τη ζωή μέχρι το καφενείο. Μου ήρθαν στο μυαλό άνθρωποι που εμφανίζονται ως ειδικοί-ξερόλες και δίνουν και συμβουλές (συχνά λάθος) παπαγαλίζοντας όλα κι όλα τα εγχειρίδια οδηγιών των κατασκευαστών αλλά δεν έχουν πάει μακρύτερα από "σπίτι-γραφείο". Διαπίστωσα και από τον ίδιο μου τον εαυτό, ότι όσο πιο λίγες εμπειρίες έχεις τόσο περισσότερα νομίζεις ότι ξέρεις και σχεδόν ένιωσα ευτυχία με αυτή τη διαπίστωση. Το μυρμήγκι που ζει στα έγκατα ενός τεράστιου καθεδρικού ναού, διάβασα κάποτε σε ένα βιβλίο, νομίζει ότι όλος ο κόσμος είναι η φωλιά του και ότι είναι κυρίαρχος του κόσμου.

Σταματώ για καφέ και κολατσιό 50 χλμ έξω από το Βίλνιους. Περιποιημένα μοτέλ-εστιατόρια υπάρχουν κάθε λίγα χιλιόμετρα ενώ σήμανση στον αυτοκινητόδρομο σε ειδοποιεί γι' αυτά. Προσπαθώ να μιλήσω Λιθουανικά κάνοντας τις δυο όμορφες Λιθουανές να γελάνε!
Και μπαίνω στην πολιτιστική πρωτεύουσα της Ευρώπης για το 2009, το Βίλνιους, έχοντας εκπληρώσει άλλο ένα στόχο, άλλο ένα όνειρο. Είναι αυτά τελικά που σε κρατάνε ζωντανό. Αξίζει, φίλε να υπάρχεις για ένα όνειρο κι ας είναι η φωτιά του να σε κάψει...

(http://img397.imageshack.us/img397/4352/073w.jpg) (http://img397.imageshack.us/i/073w.jpg/)
Βίλνιους, πολιτιστική πρωτεύουσα της Ευρώπης 2009

Εμπρός για το επόμενο. Επόμενος στόχος η ΙΤΤ 2009 στη Γερμανία, σε μερικές μέρες. Σηκωθείτε από τους καναπέδες, βγείτε από τα γραφεία. Ο καλύτερος καναπές είναι η σέλα της μηχανής, το καλύτερο γραφείο (όπως λέμε εμείς οι πιλότοι) είναι το κόκπιτ του αεροπλάνου. Ζήστε, ρουφήξτε ό,τι μπορείτε. Δεν θα το ξαναβρείτε. Δεν θέλει κόπο, θέλει τρόπο. Μη σταματάτε, έχουμε πολύ δρόμο ακόμη. Γιατί,
ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΔΡΟΜΟΣ, KEEP GOING!
Title: Απ: Φεύγω Λιθουανία
Post by: kotskofi on Παρασκευή 05 Ιούνιος 2009, 19:15:25 μμ: Η βδομάδα μου πήγε χάλια από την αρχή, λόγω προβλήματος υγείας, αλλά κλείνει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο με την επικείμενη εξόρμηση τριημέρου και κερασάκι στην τούρτα τις αφηγήσεις σου. Μπράβο και ευχαριστώ για το νοητό ταξίδι που μόλις έκανα... ;)
Title: Απ: Φεύγω Λιθουανία
Post by: GVARaDerAKIS on Παρασκευή 05 Ιούνιος 2009, 20:54:11 μμ: ααααααααααααχχχχχχχχχχχ
Title: Απ: Φεύγω Λιθουανία
Post by: African Boy on Παρασκευή 05 Ιούνιος 2009, 21:19:43 μμ: Μιχαλιό μπράβο μπράβο................... :eusa_clap: :eusa_clap: :eusa_clap:

ΆΝΤΕ ΚΑΙ ΣΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ............... :goofy:
Title: Απ: Φεύγω Λιθουανία
Post by: thanos on Παρασκευή 05 Ιούνιος 2009, 22:19:33 μμ: bravo φίλε είσαι υπέροχος
Title: Απ: Φεύγω Λιθουανία
Post by: panbou on Παρασκευή 05 Ιούνιος 2009, 22:30:19 μμ: Πολύ καλό οδοιπορικό, Μπράβο Μιχαλιόοοοο :D
Title: Απ: Φεύγω Λιθουανία
Post by: παλτακης on Παρασκευή 05 Ιούνιος 2009, 22:34:25 μμ: Μιχαλη ποτε θα βγει σε βιβλιο να το βαλω στην συλλογη μου .................. ;D ;D ;D

Ωραιο και μεγαλο ταξιδι :eusa_clap: :eusa_clap:
Title: Απ: Φεύγω Λιθουανία
Post by: tranten on Παρασκευή 14 Αύγουστος 2009, 22:00:45 μμ: Η λέξη πλούσιος, άλλωστε, προέρχεται από τη λέξη "πλους" (ταξίδι με πλοίο). Στην αρχαιότητα πλούσιος θεωρούνταν αυτός που είχε πολλούς "πλόες" (ταξίδια με πλοίο).
Σκέφτηκα όλους εκείνους που νομίζουν ότι τα ξέρουν όλα, κάτι γραφικούς και συμπαθείς παπούδες στο χωριό μου, έχοντας πάει σε όλη τους τη ζωή μέχρι το καφενείο. Μου ήρθαν στο μυαλό άνθρωποι που εμφανίζονται ως ειδικοί-ξερόλες και δίνουν και συμβουλές παπαγαλίζοντας όλα κι όλα τα εγχειρίδια οδηγιών των κατασκευαστών αλλά δεν έχουν πάει μακρύτερα από "σπίτι-γραφείο". Διαπίστωσα και από τον ίδιο μου τον εαυτό, ότι όσο πιο φτωχός σε εμπειρίες είσαι τόσο περισσότερα νομίζεις ότι ξέρεις και ένιωσα ευτυχία με αυτό.

μιχαλη τωρα καταφερα να το διαβασω,χιλια κ ενα μπραβο που πλουτιζεις τοσο εσυ οσο κ εμεις διαβαζοντας τα ταξιδιωτικα σου.ποσο δικιο εχεις σε οσα γραφεις κ ποσα θα ανακαλυψουμε ακομα γυριζοντας τον κοσμο...
κ παλι μπραβο ρε φιλε κ του χρονου μακρυτερα.. :eusa_clap:
Title: Απ: Φεύγω Λιθουανία
Post by: M. I. Pagalos on Παρασκευή 14 Αύγουστος 2009, 22:27:09 μμ: Ευχαριστώ! Η μεγαλύτερη ικανοποίηση για κάποιον που γράφει κάτι είναι να του πουν ότι βρήκαν κάτι διαβάζοντάς το. Ευτυχία!

ΥΓ: Αν σε ενδιαφέρει, στο τεύχος Αυγούστου του ΜΟΤΟ που κυκλοφορεί τώρα στα περίπτερα, δημοσιεύεται και ένα άλλο ταξιδιωτικό μου (πρώτο μέρος, η συνέχεια το Σεπτέμβριο).
Title: Απ: Φεύγω Λιθουανία
Post by: KostasC on Παρασκευή 14 Αύγουστος 2009, 22:42:00 μμ: Μπράβο Μιχάλη. Το συγγραφικό σου ταλέντο σε συνδυασμό με το ανήσυχο μοτοσικλετιστικό πνεύμα, μας πλάθουν οικείες εικόνες που μας
ταξιδεύουν στα μέρη που πήγες. Εύκολα μπαίνουμε στο σώμα σου και φτιάχνουμε τις εικόνες που είδες. (αν έβαζες και καμια Σλοβάκα, θα βοηθούσε περισσότερο :goofy: )
Title: Απ: Φεύγω Λιθουανία
Post by: tranten on Παρασκευή 14 Αύγουστος 2009, 22:59:35 μμ: Quote from: M. I. Pagalos on Παρασκευή 14 Αύγουστος 2009, 22:27:09 μμ
Ευχαριστώ! Η μεγαλύτερη ικανοποίηση για κάποιον που γράφει κάτι είναι να του πουν ότι βρήκαν κάτι διαβάζοντάς το. Ευτυχία!

ΥΓ: Αν σε ενδιαφέρει, στο τεύχος Αυγούστου του ΜΟΤΟ που κυκλοφορεί τώρα στα περίπτερα, δημοσιεύεται και ένα άλλο ταξιδιωτικό μου (πρώτο μέρος, η συνέχεια το Σεπτέμβριο).

το εχω υπ'ψιν.. ;D δεν χανονται αυτα!
Title: Απ: Φεύγω Λιθουανία
Post by: M. I. Pagalos on Παρασκευή 14 Αύγουστος 2009, 23:46:59 μμ: Quote from: KostasC on Παρασκευή 14 Αύγουστος 2009, 22:42:00 μμ
Μπράβο Μιχάλη. Το συγγραφικό σου ταλέντο σε συνδυασμό με το ανήσυχο μοτοσικλετιστικό πνεύμα, μας πλάθουν οικείες εικόνες που μας
ταξιδεύουν στα μέρη που πήγες. Εύκολα μπαίνουμε στο σώμα σου και φτιάχνουμε τις εικόνες που είδες. (αν έβαζες και καμια Σλοβάκα, θα βοηθούσε περισσότερο :goofy: )

Ούτε εσύ το είχες διαβάσει? Μα έχει Σλοβάκα η ιστορία και μάλιστα δύο ;D
Title: Απ: Φεύγω Λιθουανία
Post by: KostasC on Δευτέρα 17 Αύγουστος 2009, 06:28:48 πμ: στο περιοδικό λες? δεν αγοράζω περιοδικά...
Title: Απ: Φεύγω Λιθουανία
Post by: GVARaDerAKIS on Δευτέρα 17 Αύγουστος 2009, 07:30:58 πμ: Quote from: M. I. Pagalos on Παρασκευή 14 Αύγουστος 2009, 23:46:59 μμ

Ούτε εσύ το είχες διαβάσει? Μα έχει Σλοβάκα η ιστορία και μάλιστα δύο ;D

εσύ ρε φιλαράκι τώρα που είσαι??? γιατί εχω μπερδευτει...!??
Title: Απ: Φεύγω Λιθουανία
Post by: M. I. Pagalos on Δευτέρα 17 Αύγουστος 2009, 17:01:20 μμ: Quote from: KostasC on Δευτέρα 17 Αύγουστος 2009, 06:28:48 πμ
στο περιοδικό λες? δεν αγοράζω περιοδικά...

Όχι στο περιοδικό. Στο περιοδικό είναι άλλο, από άλλη χρονική στιγμή, από άλλο ταξίδι. Δύο διααφορετικά πράγματα, διαφορετικές ιστορίες. Εδώ στο φόρουμ λέω. Είναι καιρός που το έχω ανεβάσει. Μάλλον έλειπες. Και επίσης αν νομίζετε ότι αξίζει, ανεβάστε το στη σελίδα του συλλόγου.

Quote from: GVARaDerAKIS on Δευτέρα 17 Αύγουστος 2009, 07:30:58 πμ
εσύ ρε φιλαράκι τώρα που είσαι??? γιατί εχω μπερδευτει...!??

Τώρα είμαι Λιθουανία ξανά, αφού εσύ ξέρεις βρε. Απλώς κάποιοι φίλοι διάβασαν τώρα το παλιό ταξιδιωτικό και ανακίνησαν το νήμα.
Μόνο που είμαι χωρίς μηχανή και πάω να σκάσω από το κακό μου. Από το σπίτι μου η Λευκορωσία είναι κάπου 180 χλμ και το μέρος της Ρωσίας στη Βαλτική (Καλίνινγκραντ) ακόμα λιγότερο. Με τις δρομάρες εδώ και καλό καιρό θα τα είχα ξεπετάξει έτσι για πλάκα, για καφέ.
Άσε, πάω να σκάσω σου λέω. Βρήκα μια Honda Deauville 700 (το μικρό Paneuropean) μεταχειρισμένη για 11.000 λύτας (3.188 ευρώ) και κρατιέμαι με το ζόρι μην την αγοράσω. Αν την παζαρέψω θα την κατεβάσω κι άλλο. Ή μπορεί να γυρίσω να φέρω το στρομ.
Title: Απ: Φεύγω Λιθουανία
Post by: Ταξιδευτής on Δευτέρα 17 Αύγουστος 2009, 19:47:32 μμ: πάρε τό Deauville 700 καί κράτα το εκεί γιά καβάτζα. ;)
θά σέ βολέψει στίς βόλτες σου.
χαζό , χρονοβόρο καί δραχμοβόρο, νά γυρίσεις καί νά ξαναφύγεις :eusa_naughty:
Title: Απ: Φεύγω Λιθουανία
Post by: M. I. Pagalos on Δευτέρα 17 Αύγουστος 2009, 20:12:30 μμ: Βρε λες...? :eusa_think: Μη με τσιγκλάς γιατί κρατιέμαι με νύχια και με δόντια. Στην ελλάδα δεν παίρνεις ούτε σκούτερ σ' αυτήν την τιμή. Επίσης βρίσκω Tiger 955 (του Ευτύχη) με 3.478 ευρώ και Caponord με 2500 ευρώ. Το προηγούμενο Paneuropean (το 1100) με 4500 ευρώ. Κάτσε να ξαναπεράσω μια βόλτα ;)
Title: Απ: Φεύγω Λιθουανία
Post by: Ζορπας on Δευτέρα 17 Αύγουστος 2009, 22:01:40 μμ: Μιχαλη τωρα διαβασα ολο το νημα, απλα υπεροχο, με ταξιδεψες μαζι σου, τρομερη αφηγηση. :eusa_clap:
Παντα τετοια ευχομαι, να ταξιδευεις παντου και να εκπληρωνεις τους στοχους σου φιλε
Title: Απ: Φεύγω Λιθουανία
Post by: GVARaDerAKIS on Δευτέρα 17 Αύγουστος 2009, 22:06:23 μμ: Quote from: M. I. Pagalos on Δευτέρα 17 Αύγουστος 2009, 20:12:30 μμ
Βρε λες...? :eusa_think: Μη με τσιγκλάς γιατί κρατιέμαι με νύχια και με δόντια. Στην ελλάδα δεν παίρνεις ούτε σκούτερ σ' αυτήν την τιμή. Επίσης βρίσκω Tiger 900 (του Ευτύχη) με 3.478 ευρώ και Caponord με 2500 ευρώ. Το προηγούμενο Paneuropean (το 1100) με 4500 ευρώ. Κάτσε να ξαναπεράσω μια βόλτα ;)

Μιχάλη πάρε το DEAUVILLE μην το σκέφτεσαι, με 500 γιούργια το εκτελωνίζεις άμα γουστάρεις. Θα με θυμηθείς.
Title: Απ: Φεύγω Λιθουανία
Post by: KostasC on Δευτέρα 17 Αύγουστος 2009, 23:23:02 μμ: Quote from: GVARaDerAKIS on Δευτέρα 17 Αύγουστος 2009, 22:06:23 μμ
Μιχάλη πάρε το DEAUVILLE μην το σκέφτεσαι, με 500 γιούργια το εκτελωνίζεις άμα γουστάρεις. Θα με θυμηθείς.

ναι ναι... πήγαινε να το εκτελωνήσεις... να δεις και αυτή την πλευρά της ελληνικής πραγματικότητας... και αν το γλυτώσεις το ψυχιατρείο, φέρε και μια για μένα !!! 3200 το μηχανάκι και 8000 οι ψυχίατροι... Euroβόρο λέμε !
Title: Απ: Φεύγω Λιθουανία
Post by: M. I. Pagalos on Τρίτη 18 Αύγουστος 2009, 02:58:31 πμ: Quote from: KostasC on Δευτέρα 17 Αύγουστος 2009, 23:23:02 μμ
ναι ναι... πήγαινε να το εκτελωνήσεις... να δεις και αυτή την πλευρά της ελληνικής πραγματικότητας... και αν το γλυτώσεις το ψυχιατρείο, φέρε και μια για μένα !!! 3200 το μηχανάκι και 8000 οι ψυχίατροι... Euroβόρο λέμε !

'Αμα σου τώρα ότι είχα αρχίσει να γράφω ένα κατεβατό με αυτά ακριβώς που λες και κουράστηκα μόνο που το διάβασα και δεν το πόσταρα τελικά?
Άρχιζε έτσι: [i[]]"Άσε γιατρέ μου,δεν πρόκειται να μπω στη διαδικασία να μπλέξω με ηλίθιες ελληνικές διαδικασίες εκτελωνισμού που έχουν θεσπίσει ηλίθιοι πολιτικοί (και για τις οποίες ο ελληνικός λαός πληρώνει υπέρογκα πρόστιμα στην ΕΕ). Καμία συναλλαγή με ελληνικό δημόσιο πλέον. Μόνο που το σκέφτομαι, κουράζομαι. Γι' αυτό άλλωστε έφυγα από ελλάδα. Αν το πάρω, πράγμα αμφίβολο γιατί δεν μ' αρέσει ο ψόφιος κινητήρας του, θα το αφήσω εδώ να το έχω όταν έρχομαι"[/color].[/i] Αλλά δεν το έστειλα τελικά για να μην πουν πάλι ότι κατηγορώ την ελλάδα.

Το ξέρω το θέμα Κώστα, το έχω ψάξει δις. Ήθελα να φέρω ένα Kawasaki GTR 1400 από Φλόριντα που εκείμου κατέβαινε 9000 ευρώ καινούριο αντί 17000 που κάνει στην Ελλάδα, αλλά τελικά σου κατεβαίνει ακριβότερο να το φέρεις. Χώρια οι ψυχίατροι!
Title: Απ: Φεύγω Λιθουανία
Post by: Ταξιδευτής on Τρίτη 18 Αύγουστος 2009, 03:13:25 πμ: Quote from: KostasC on Δευτέρα 17 Αύγουστος 2009, 23:23:02 μμ
ναι ναι... πήγαινε να το εκτελωνήσεις... να δεις και αυτή την πλευρά της ελληνικής πραγματικότητας... και αν το γλυτώσεις το ψυχιατρείο, φέρε και μια για μένα !!! 3200 το μηχανάκι και 8000 οι ψυχίατροι... Euroβόρο λέμε !

:2hysterical: :eusa_clap: :2hysterical: :eusa_clap: :2hysterical: :eusa_clap: :2hysterical: :eusa_clap: :2hysterical: :eusa_clap: :2hysterical:
Title: Απ: Φεύγω Λιθουανία
Post by: memos on Τρίτη 18 Αύγουστος 2009, 08:16:05 πμ: Μπράβο Μιχάλη :eusa_clap: :eusa_clap: :eusa_clap:
Πολύ καλό το οδοιπορικό (μόλις το διάβασα)... περιμένω και του Σεπτεμβρίου!!!