Ημέρα 5η Βελιγράδι - Crikvenica 540 χλμ

Στο αρχικό μας σχέδιο ήταν να πιούμε και ένα καφέ στο Ζάγκρεμπ αλλά στην πορεία είδαμε οτι ο χρόνος που θα είχαμε για να ψάξουμε για κατάλυμα θα περιοριζόταν αισθητά προτιμήσαμε να πιούμε τον καφέ σε βενζινάδικο έξω απο την πόλη και να συνεχίσουμε την πορεία μας.
Ο Δρόμος από Βελιγράδι μέχρι και Ζάγκρεμπ 400 χλμ πάρα πολύ καλός και απόλυτα βαρετός, με 150 στο κοντέρ της ΤΑ είχες την αίσθηση ότι μπορούσες να κατέβεις από τη μηχανή...

το τοπίο ένας απέραντος κάμπος και ο δρόμος μια παρατεταμένη ευθεία μέσα σε αυτόν, η οποία μας προκαλεί τρομερή νύστα. Η διαδρομή αυτή ήταν και η μόνη που με έκανε να σκεφτώ ότι θα χρειαζόμουν μια πιο μεγάλη μηχανή.
Στην στάση για καφέ αρχίζουν τα πρώτα κρούσματα αφηρημάδας της παρέας...
Βγάζω το tank bag πάνω από το ντεπόζιτο για να βάλω βενζίνη το αφήνω πάνω από την αντλία και αφού φουλάρω το ΤΑ παρκάρουμε σε μια σκιά και καθόμαστε για καφέ. Ευτυχώς που μια κυριούλα, καθαρίστρια της καφετέριας, έρχεται και μας ρωτάει αν είμαστε μοτοσικλετιστές και αν χάσαμε τίποτα. Εμείς σχεδόν αδιάφοροι την παρακολουθούμε, πιστεύοντας ότι φυσικά κάποιοι άλλοι ανόητοι κάτι έχασαν...εκείνη τη στιγμή θυμάμαι την κίνηση να βγάζω το tank bag και πετάγομαι από την καρέκλα...
Η διαδρομή προς την πόλη Ριέκα και τα παράλια της Κροατίας μας αποζημίωσε. Ευρωπαϊκός αυτοκινητόδρομος, πολύ καλό οδόστρωμα εναλλαγές τοπίου τούνελ και γέφυρες.
Νωρίς το απόγευμα ήμασταν στην Crikvenica.




Κατά τον κ. Τσέρτς η εύρεση δωματίου αλλά και η ορθή επιλογή του θα ήταν μια απλή υπόθεση μια που οι αυτόχθονες ρουμλετατζίδες θα έσπευδαν να μας προτείνουν ένα σωρό δωμάτια...
Η αλήθεια ήταν διαφορετική.
Αρχίσαμε να βολτάρουμε με τις μηχανές δυσκίνητες μέσα στα στενά δρομάκια του παραλιακού θέρετρου, με κόσμο να κυκλοφορεί με τα μπανιερά του και εμείς αρματωμένοι να ιδρώνουμε ....
Όλα τα δωμάτια που ρωτάγαμε ήταν γεμάτα, οπότε αρχίσαμε να ψάχνουμε σε πρακτορεία. Το τελευταίο το έδωσα χτες ήταν η πιο ευχάριστη απάντηση που ακούγαμε...
όταν όμως στην παρέα το 50% είναι ποντιακής καταγωγής η τύχη δεν σε εγκαταλείπει ποτέ

και φυσικά δεν πρέπει να αγχώνεσαι.
Βρέθηκε διαμέρισμα ολοκαίνουργιο με δύο κρεβατοκάμαρες σαλόνι, κουζίνα, μπαλκόνι στο ηλιοβασίλεμα κλπ. με 80€ τη βραδιά... Δηλαδή απλά super.
Μετά από χαλάρωση και μπανάκι ήμασταν έτοιμοι να βγούμε το βράδυ για αναζήτηση φαγητού, ποτού και παγωτού.

Επίσης παρατηρήσαμε ότι τα μηχανάκια έκαναν και πάλι την εμφάνισή τους όπως και στην Ελλάδα.
