Αγάλια αγάλια θα φτάσουμε και στον καναπέ. Έλεγα εδώ και καιρό με τον Θείο να διοργανώσουμε κάνα κοπάνημα στο βουνό δίπλα και μετά κρετοκρεπάλη στο σπίτι και μετά τα ξύδια να φτάσουνε καναπέ. Αλλά με διάφορα τρεχάματα μείναμε στα σχέδια.
Το μαμημένο το υπόγειο, ενέπνευσε κάποτε το στίχο "ξημέρωσε και εσύ με τα ίδια ρούχα... να περιμένεις για τσιμούχα" στον μεγάλο Πανούτσο μαζί με τρόμο σε πλείστους ιδιοκτήτες. Με θυμάμε να πηγαίνω πλακωμένος με το ΑΧ και να κόβω όχι για να μην πέσω αλλά γιατί μου ερχότανε στο μυαλό η φάτσα του μουστάκια στο υπόγειο όταν σε κοίταζε με ένα ύφος "να δω τι άλλο θα ζητήσεις ρε μεγάλε..." βαριεστημένο και καρτερικό... άσε χέσε με...
