Μετά από ένα σεβαστό αριθμό χιλιομέτρων και κυρίως μετά και την τελευταία εκδρομή στη Ροδόπη όπου το ΚΤΜ οδηγήθηκε μονοκάβαλο στο χώμα με κατάλληλα ελαστικά (Karoo) είμαι σε θέση να διατυπώσω την ολοκληρωμένη άποψή μου για τη μοτοσικλέτα αυτή.
Να προλάβω αυτούς που ούτως ή άλλως δεν την γουστάρουν και να τους πω ότι το topic δεν τους αφορά. Κάποιοι όμως έχουν ζητήσει τη γνώμη μου και σε αυτούς απευθύνομαι.
Καταρχήν να υπενθυμίσω ότι ήμουν κάτοχος ΤΑ 600 ’96 για 9 χρόνια και έχω κάνει πολλά ταξίδια ασφάλτινα και χωμάτινα. Επίσης έχω ένα ΚΤΜ 400 EXC για ερασιτεχνικό enduro. Αυτά τα λέω γιατί έχουν τη σημασία τους. Πάμε λοιπόν.
Εξοπλισμός κόκπιτ: Ψηφιακό κοντέρ, αναλογικό στροφόμετρο. Ψιλοσπαρτιάτικα πράγματα. Ένας ολικός και 2 μερικοί χιλιομετρητές (χρήσιμο το να έχει 2), δείκτης θερμοκρασίας, ώρα και ένας 3ο χιλιομετρητής που ενεργοποιείται και εμφανίζεται αυτόματα όταν μπαίνει η ρεζέρβα και αρχίζει να μετράει χλμ. Από εκείνη τη στιγμή υπολογίστε 40-50χλμ ακόμα αυτονομία.
Κατανάλωση-αυτονομία: Παρά το γεγονός ότι έχει καρμπυρατέρ και 950 κυβικά είναι πιο οικονομικό από το ΤΑ 600 που είχα αλλά σίγουρα πιο βενζινοβόρο από οτιδήποτε έχει ψεκασμό (ΚΤΜ 990, GS 800/1200 κλπ). Η μέση κατανάλωση στο δικάβαλο ταξίδι είναι 6-6,5lt/100km με συντηρητική οδήγηση (όχι άσκοπες επιταχύνσεις, 140-150 στην εθνική). Αυτό σε συνδυασμό με το 22lt ρεζερβουάρ του δίνει μια αξιοπρεπή αυτονομία της τάξης των 350χλμ (αρκετά πάνω από το ΤΑ μου). Στο χώμα στη Ροδόπη πρόσεξα ότι καίει περισσότερο, 7-7,5lt/100km αλλά δεν μπορώ να πω ότι αυτό ήταν με συντηρητικούς ρυθμούς κάθε άλλο! Στην πόλη δεν το έχω μετρήσει, δεν ξέρω τι καίει.
Άνεση στο ταξίδι: Είμαι από αυτούς που δε συμπαθούν τις δίτροχες σαλοτραπεζαρίες οπότε τα κριτήρια μου ίσως είναι διαφορετικά από άλλους. Η κάλυψη από τον αέρα είναι επαρκέστατη και αφορά και τα πόδια (είμαι 1.76). Τη σέλα τη βρήκα απροβλημάτιστη, στάση σώματος με φυσικές γωνίες. Ο συνεπιβάτης επίσης κάθεται καλά, μάλιστα η γυναίκα μου που έχει κάτσει και σε διώροφες σέλες τύπου Vara προσωπικά προτιμάει το ότι στο ΚΤΜ ο συνεπιβάτης μπορεί, ανάλογα με τις οδηγικές συνθήκες, να κολλήσει στον αναβάτη και να γίνει ένα σώμα. Κατά τα λοιπά ταξιδεύει άνετα με ό,τι ταχύτητα θέλετε έως τα 170-180. Στο δικό μου πρόσεξα σε κάποιες στροφές κάποιους υψίσυχνους κραδασμούς στα χέρια και θέλω να πειραματιστώ με άλλα γκριπ, πιο μαλακά. Όχι κάτι προβληματικό πάντως.
Άνεση στην πόλη: Σε πηγμένο δρόμο δεν είναι ό,τι καλύτερο όπως αντιλαμβάνεστε, καθώς είναι ψηλό και δυσκολεύει τους πολύ στραμπουληχτούς ελιγμούς. Επίσης ειδικά το καλοκαίρι ζεσταίνεται εύκολα καθώς ο κινητήρας είναι πακτωμένος από τα ρεζερβουάρ και δεν παίρνει αέρα οπότε ανάβει πολύ εύκολα το βεντιλατέρ και σε ενοχλεί. Γενικά δεν είναι μηχανή για καθημερινή μετακίνηση σε μποτιλιαρισμένους δρόμους. Για όσους αρέσκονται στα ινδιάνικα εννοείται ότι είναι η κατάλληλη μηχανή.
Άνεση στο χώμα: στο χώμα ταξιδεύει τους αναβάτες του άνετα και γρήγορα χωρίς να κουράζει. Αν όμως οι αναρτήσεις είναι με σφιχτή ρύθμιση θα πρέπει να πηγαίνει σβέλτα ώστε να μη μεταφέρονται οι ανωμαλίες. Αλλιώς ρυθμίζεις τις αναρτήσεις στο μαλακό και πας χαλαρά.
Κινητήρας: Δεν θα πω πολλά, έχει παραπάνω δύναμη απ’ ό,τι θα χρειαστείτε ποτέ. Θα επιταχύνει αστραπιαία χωρίς κομπιάσματα, θα προσπεράσει δικάβαλο και φορτωμένο χωρίς δεύτερη σκέψη, θα μπει στα κόκκινα για πλάκα. Πολύ δυνατός και εύστροφος κινητήρας. Ένας μεγάλος μύθος είναι ότι «το μηχανάκι αυτό δεν οδηγιέται χαλαρά». Αυτό είναι παντελώς λάθος, ο κινητήρας μπορεί να γουργουρίζει χωρίς πρόβλημα γύρω στις 3.000 σαλ και να κινείται δικάβαλο σε ορεινούς δρόμους. Το «χαλαρά» και το «ινδιάνικα» είναι στο μυαλό μας.
Αναρτήσεις-πλαίσιο: Πολύ καλό πακέτο! Η WP δεν έχει αποκτήσει τη φήμη με αέρα κοπανιστό. Κατά τη γνώμη μου ό,τι καλύτερο κυκλοφορεί στην κατηγορία. Πηρούνι με 3 ρυθμίσεις (προφόρτιση, απόσβεση συμπίεσης και απόσβεση επαναφοράς) και αμορτισέρ με 4 (υδραυλική προφόρτιση, απόσβεση συμπίεσης χαμηλών και υψηλών ταχυτήτων και απόσβεση επαναφοράς). Δεν υπάρχει περίπτωση να μη βρείτε αυτές που σας ταιριάζουν. Και ρυθμίζονται και εύκολα κατά περίσταση. Και όταν έρθει η ώρα με ένα σέρβις στην αντιπροσωπία WP γίνονται καινούριες. Το πλαίσιο είναι άκαμπτο και πραγματικά ξυράφι (πως λέμε ΤΑ 600, καμία σχέση).
Οδική συμπεριφορά στην άσφαλτο: Στις ευθείες και στα πολλά χιλιόμετρα είναι σταθερό και εμπνέει απόλυτη εμπιστοσύνη. Στα στροφιλίκια είναι σκέτη απόλαυση. Οδηγιέται με ό,τι στυλ θέλετε αργό, γρήγορο, φρένα βαθιά στη στροφή, απότομα πλαγιάσματα, άγρια κατεβάσματα, κρέμασμα από τη μηχανή, σπάσιμο μέσης κλπ. Προσωπικά οδηγώ χαλαρά και απολαμβάνω το γεγονός ότι όταν θέλω μπορώ να γείρω περισσότερο, να έχω άμεσα περισσότερη δύναμη, δυνατά φρένα κλπ. Είναι απίστευτο το πόσο εύκολα μεταμορφώνεται αυτό το μηχανάκι…
Οδική συμπεριφορά στο χώμα: Αυτός είναι για μένα ο βασικός λόγος που θα αγοράσει κάποιος αυτή τη μηχανή. ΤΟ ΑΠΟΛΥΤΟ ON-OFF εργαλείο. Απλά οδηγιέται σαν enduro. Και επειδή οι περισσότεροι δεν ξέρουν τι σημαίνει αυτό εξηγούμαι: διαλέγεις τη γραμμή σου ατενίζοντας το δρόμο μπροστά σου, σηκώνεσαι, ανοίγεις το γκάζι και μετά η μηχανή τα κάνει όλα, καταπίνει τα πάντα. Το μόνο που πρέπει να κάνεις είναι να τοποθετείς σωστά το σώμα σου πάνω στη μηχανή και να μεταφέρεις φόρτιση στα σωστά σημεία τις σωστές στιγμές και να χειρίζεσαι το γκάζι. Και η σχεδίαση της μηχανής (γιατί ακριβώς για αυτό σχεδιάστηκε) σε βοηθάει πολύ. Τα ρεζερβουάρ είναι στενά με αποτέλεσμα τα γόνατα να μαγκώνουν και να χειρίζονται τη μηχανή πανεύκολα (έχει σχεδόν τα ίδια ανοίγματα με το EXC!), η σέλα σου επιτρέπει να μετακινείσαι από τέρμα πίσω μέχρι πάνω από το τιμόνι σχεδόν, ελάχιστο τμήμα της μοτοσυκλέτας προεξέχει πίσω από ύψος του πίσω άξονα και και και (ακόμα ανακαλύπτω χαρακτηριστικά που υπάρχουν ακριβώς για να πηγαίνει έτσι στο χώμα)… Από εκεί και πέρα ό,τι και να βρεθεί στο δρόμο σου θα το περάσεις (καλά, δεν περνάει και μέσα από τοίχους, είπαμε). Δε χρειάζεται να πανικοβάλλεσαι και να αγωνίζεσαι να αποφύγεις εμπόδια που μια άλλη μηχανή θα είχε πρόβλημα. Βλέπεις ξαφνικά τη φυτευτή κοτρώνα μπροστά σου? Το λούκι? Την άμμο? Ανοίγεις το γκάζι να ελαφρύνεις το μπροστινό, ρίχνεις το σώμα πίσω και έληξε. Κομμάτια που με το ΤΑ έλεγα ωχ θα βροντήξει, ωχ θα κοπανήσει, ωχ θα βογγήξει, ωχ θα κολλήσει, απλά το ΚΤΜ τα περνάει και χασμουριέται. Ατέλειωτα παντιλίκια, στρίψιμο με ανάποδα τιμόνια ο χωματόδρομος γίνεται παιδική χαρά. Ακριβώς για αυτούς τους λόγους μπορεί να μαζέψει εύκολα χιλιόμετρα γι’ αυτό και δεν χαζεύεις τριγύρω, αλλά προσηλώνεσαι απόλυτα σε αυτό που κάνεις. Αν τώρα θέλεις να χαζέψεις, δεν θέλεις ή δεν ξέρεις να πας έτσι, τότε κάθεσαι στη σέλα και πας χαλαρά περνώντας πάνω από σχεδόν οτιδήποτε μονοκάβαλος ή δικάβαλος.
Ένα άλλο συμπέρασμα που βγαίνει από όλα αυτά είναι ότι μπορείς να οδηγείς στο χώμα όλη μέρα (πχ σε συνθήκες χωμάτινου ταξιδιού), σβέλτα και απολαυστικά και στο τέλος να είσαι ξεκούραστος. Αυτό είναι μεγάλη υπόθεση, γιατί στο χώμα τα χοντρά λάθη τα φέρνει συχνά η κούραση…
Τέλος να πω ότι η μηχανή χάρις στο πολύ καλό πλαίσιο και αναρτήσεις κάνει εντυπωσιακά πράγματα ακόμα και με τα μαμά λάστιχα που είναι street oriented. Αν όμως φορέσεις και Karoo…
Αξιοπιστία: Μέχρις στιγμής (34000χλμ στο κοντέρ) καμία σημαντική βλάβη. Άλλωστε τα 950 του 2005 δεν είχαν τυχαία 3ετή εγγύηση. Τα ρουλεμάν λαιμού αλλάχτηκαν στο μεγάλο σέρβις ( ο μάστορας είπε ότι «δάγκωναν»…). Ένα ίδρωμα λαδιού από ένα o’ring στο σημείο που ένας σένσορας έμπαινε στον κινητήρα, αυτά. Στη Ροδόπη οδηγήθηκε ψυχωμένα και δεν έβγαλε κιχ.
Αλλαγές λαδιών σκοπεύω να κάνω μόνος όπως και στο ΤΑ, άλλωστε online βρίσκεις owner’s και repair manual. Αυτό που έχω ακούσει είναι ότι είναι προβληματικής σχεδίασης και μειωμένης αξιοπιστίας ένα εξάρτημα του υδραυλικού συμπλέκτη με αποτέλεσμα κάποια να θέλουν αντικατάσταση κάθε 10-15.000 χλμ. Δεν ξέρω κατά πόσο ισχύει για τα τελευταία μοντέλα αυτό, πάντως με την πρώτη ευκαιρία θα το αντικαταστήσω προληπτικά με ένα after market που υποτίθεται εξαλείφει το θέμα.
Στο δια ταύτα: Οι παρατηρητικοί θα πρόσεξαν ότι η μεγαλύτερη παράγραφος του κειμένου είναι αυτή που αφορά το χώμα. Κι αυτό λέει πολλά και λέει κυρίως το εξής: Αν δεν σκοπεύεις να εκμεταλλευτείς τις ΜΟΝΑΔΙΚΕΣ δυνατότητες που έχει αυτό το μηχανάκι στο χώμα τότε ίσως δεν θα έπρεπε να σκεφτείς να το πάρεις. Διότι θα βρεις κάτι που θα ταξιδεύει πιο άνετα (Vara, Capo,Vstrom κλπ), κάποιο που στην πόλη θα είναι παπί (Transalp, GS 650), κάποιο που θα έχει καλύτερη μεταπώληση (GS 1200) και πάει λέγοντας. Αν όμως ψάχνεις μια μηχανή που να είναι απολαυστική στην άσφαλτο σαν funbike, να ταξιδεύει χωρίς ιδιαίτερες παραχωρήσεις και όταν μπαίνει στο χώμα να σε κάνει να παραμιλάς και να έχεις ένα χαμόγελο μέσα από το κράνος μέχρι τ’ αυτιά, ε τότε πάρτη και καλά χιλιόμετρα.
ΥΓ Αν με ρωτούσατε πιο μηχανάκι θεωρώ διάδοχο του ΤΑ 600 ανάμεσα στο ΤΑ 700 και το ΚΤΜ θα σας έλεγα το ΚΤΜ.
Αν με ρωτούσατε τι άλλο κοίταξα πριν την αγοράσω θα σας πω ότι μόνο με GS 1200-800 μπορεί να συγκριθεί. Το μεν 1200 για μένα είναι υπερκοστολογημένο, με 19άρη τροχό και με ένα μπροστινό σύστημα (telelever) που θα σε περάσει από παντού αλλά σίγουρα όχι με την ίδια ταχύτητα, την προβλεψιμότητα και την απόλαυση. Το GS 800 είναι όμορφο και πραγματικό on-off αλλά υπολείπεται σε δύναμη, προστασία από αέρα και ποιότητα αναρτήσεων (άρα και στον παράγοντα fun στο χώμα). Θα ήταν η επιλογή μου αν δεν υπήρχε το ΚΤΜ.