Εύβοια - Βύθουρη

[Stefanosh]

Σάββατο απόγευμα φρικαρισμένος σχετικά απο τους ρυθμούς της πόλης και απο το γεγονός οτι ακόμα θάλασσα δεν είχα "αγγίξει" αποφάσισα κάπως άτακτα να την κάνω... Η παρέα αποφάσισε να μην ακολουθήσει, κι έτσι προτίμησα να φύγω έστω και μόνος. Γενικός προορισμός ασαφής, κάπου στην Εύβοια, Κεντρική κατά προτίμηση, αλλά όχι στα σίγουρα... Μέχρι και όταν όδευα προς Αρτάκη, σκεφτόμουν ακόμα και την Νότια. Σταθερός τύπος, βεβαίως βεβαίως... Στην απόφαση με βοήθησε ο χρονικός περιορισμός, μιας και όταν έφτασα Αρτάκη, η ώρα ήταν ήδη 8, οπότε δεν με έπαιρνε. Η Χιλιαδού πλέον είναι τόσο μα τόσο κλασσική και καθόλου μα καθόλου φάση "ελεύθερο καμπινγκ" κι έτσι ρώτησα τον βενζινά πόσο απέχει η Γλυφάδα. Η απάντηση ήταν ενθαρρυντική κι έτσι τράβηξα τον δρόμο μου.
Φυσικά και δεν ήξερα οτι η Γλυφάδα βρίσκεται στα 450 μέτρα υψόμετρο και δεν έχει παραλία. Νόμιζα οτι ήταν σαν την Χιλιαδού. Χάρτη δεν είχα. Πανέξυπνη κίνηση. 
Ξεκίνησα να ακολουθώ τις πινακίδες για μια παραλία ονόματι Βύθουρη. Χύμα στο κύμα μιλάμε, και η ώρα 9 παρά. Χωματόδρομος για 4 περίπου χιλιόμετρα, αρκετά ζόρικος για την εμπειρία μου. Κατέβαινα, κατέβαινα, και σκοτείνιαζε, σκοτείνιαζε, και ακόμα ψηλά ήμουν για να υπάρχει παραλία. Αναμενόμενη η ψυχολογία τύπου "όπου να 'ναι θα μείνω εδώ και δεν θα με βρει ποτέ κανείς" ή λίγο καλύτερα "ας είναι να πάθει ότι πάθει η μηχανή, μόνο να μπορώ να πάρω τα πόδια μου να γυρίσω πίσω" 
Μετά απο αρκετή, υποκειμενικά πάντα, ώρα, έφτασα πάνω απο την παραλία, όπου και διέκρινα κάτι φώτα.  Χαρά που πήρα!
Τελικά η παραλία ήταν "τίγκα" στο ελεύθερο, με 15 περίπου αυτοκίνητα, και άλλες τόσες περίπου σκηνές... 
Εντάξει, δεν ήταν άσκημα. Είχα και παρέα, μια χαρά παιδιά.

And now the photos

Η θέα απο το διάσελο, προς την Δίρφυ (η οποία, με 1740μ υψόμετρο και Ιούνιο μήνα διατηρεί ακόμα το τελευταίο χιόνι...)
και προς τον Βόρειο Ευβοϊκό

[Stefanosh]

η παραλία

[Stefanosh]

η παραλία

[Stefanosh]

το χωριό Γλυφάδα

[Stefanosh]

Δορυφορικό πιάτο στο Δημοτικό Σχολείο παρακαλώ...

[DRAKE RAMORE]

Ωραίος Στέφανε

απλά χωρίς χάρτη και μόνος 

Άλλη φορά με παρέα...έντάξει;

[KostasC]

Ωραίος Στέφανε

απλά χωρίς χάρτη και μόνος 

Άλλη φορά με παρέα...έντάξει;

μόνος είναι τα καλά... βρε μανία αυτό το παιδί !!  λες και πάει στη Σαχάρα

[DRAKE RAMORE]

μόνος είναι τα καλά... βρε μανία αυτό το παιδί !!  λες και πάει στη Σαχάρα

Σιγά ...Ιντιάνα Τζόουνς...

πως το έκοψες απο την περιγραφή;...ήταν έτοιμος να μείνει στα βουνά μόνος;

Δεν ξέρουν όλοι να λύνουν μηχανές στο σκοτάδι ούτε να προσανατολίζονται με τ'άστρα....και ο πανικός σε τέτοιες περιπτώσεις είναι άσχημος σύμβουλος.

Δεν γνωρίζουν όλοι αυτά που ξέρεις εσύ Κώστα για τα ταξίδια, ή τις εντουροβόλτες.

Θαυμάζω αυτά που κάνεις στο εντούρο ,και ιδιαίτερα το ταξίδι που έκανες στην Τουρκία μόνος( δεν το έχω πει ποτέ αλλα σε αναζήτηση στο google για ταξίδι στην Τουρκία μου έβγαλε το δικό σου και απο τα link γνώρισα και αυτό το φόρουμ ), αλλά δεν είναι για όλους.Και όχι πριν την εξοικείωση με το αθλημα.

Οδηγώ μηχανή περίπου 15 χρόνια, και προχθές τα χρειάστηκα πάνω στο βουνό (και όλα αυτά επειδή απ' το πολύ παιχνίδι απομακρύνθηκα,χωρίς πολύ  βενζίνη, και βγήκα σε δασικό δρόμο αχαρτογράφητο με αποτέλεσμα να χαθώ....)τελικά γύρισα με ρεζέρβα αφού είχε ήδη νυχτώσει...δεν το ξανακάνω μόνος.Πραγματικά μου φυγε η μαγκιά όταν αναγκάστηκα να γυρίσω ρεζέρβα, και ήμουν ακόμα στο βουνό.

Αν αυτό με κάνει κότα ....ΟΚ το καλαμπόκι μου το προτιμώ καλοψημένο

Υ.Γ Σαχαρα θα πάω με τον Μέμο όταν βάλει χωμάτινα λάστιχα

[Stefanosh]

Γενικά πιστεύω οτι είναι καλύτερα με παρέα, αλλά οτι "χρειάζεται" και το χωρίς παρέα. Σαφέστατα θα προτιμούσα με παρέα γιατί είμαι λίγο κότα, αλλά απο το ολότελα καλύτερα έστω και μόνος. Απο την άλλη, ακριβώς επειδή θεωρώ οτι είμαι λίγο κότα, πάω και μόνος. Ανασφάλειες, σ'όλο τους το μεγαλείο. Αλλά απο την άλλη, είναι άλλη η ομορφιά όπως και να το κάνεις.
Αμφιθυμική κατάσταση!...

ήταν έτοιμος να μείνει στα βουνά μόνος;

Το έχω κάνει κι αυτό. Βέβαια, ήταν σε mild βουνό, στο Καλλίδρομο, αλλά ήταν και γ@μώ. Βόλτα νυχτιάτικα με φακό στο δάσος, άλλο πράμα...

Δεν ξέρουν όλοι να λύνουν μηχανές στο σκοτάδι

απο αυτό όντως δεν έχω ιδέα

ούτε να προσανατολίζονται με τ'άστρα....

αλλά αυτό το κομάτι νομίζω πως πάντα το είχα. Πάντα έχω στο μυαλό μου έναν χάρτη της Ελλάδας, ή της ειδικότερης περιοχής στην οποία βρίσκομαι. Σχετικά εύκολα μπορώ να τοποθετήσω τον εαυτό μου στον χάρτη (όταν δεν έχω χάρτη), να βρω τα σημεία του ορίζοντα ή να τοποθετηθώ σε σχέση με τους γύρω ορεινούς όγκους. Και εντάξει, δεν ήξερα οτι η Γλυφάδα είναι ημιορεινή, αλλά ήξερα που πέφτει η Χιλιαδού, η Λάμαρη και οι Στρώπονες, η Δίρφυς, η Χαλκίδα, η Αθήνα... (ειδικά την τελευταία δύσκολα την χάνεις!). Και ξέρω ποιος είναι ο πολικός αστέρας    :ψώνιο:
Και πάλι συμφωνώ οτι είναι ρίσκο το μόνος, οπωσδήποτε. Απλά κάποιες φορές παίρνω το ρίσκο, γνωρίζοντας οτι ρισκάρω. Όταν κάποια στιγμή έρθω αντιμέτωπος με το όριο (όταν την πατήσω...), ίσως στανιάρω και ηρεμήσω...

[memos]

Υ.Γ Σαχαρα θα πάω με τον Μέμο όταν βάλει χωμάτινα λάστιχα

Να το πάρω σαν πρόσκληση-πρόκληση κουνιάδε;;;

[DRAKE RAMORE]

Να το πάρω σαν πρόσκληση-πρόκληση κουνιάδε;;;

ΚΑΝΟΝΙΚΑΑΑΑΑ!!!!!!

Αν υπάρχει καλή παρέα...δεν ξέρω όμως αν θα αντέξουν οι μικρούλες....

μπατζανάκης....οχι κουνιάδος...εκτός αν θες να σου γνωρίσω την αδερφή μου...δεν ξέρω αν είσαι και παντρεμένος...

[memos]

ΚΑΝΟΝΙΚΑΑΑΑΑ!!!!!!

Αν υπάρχει καλή παρέα...δεν ξέρω όμως αν θα αντέξουν οι μικρούλες....

μπατζανάκης....οχι κουνιάδος...εκτός αν θες να σου γνωρίσω την αδερφή μου...δεν ξέρω αν είσαι και παντρεμένος...

 


(ακόμα γελάω) Σήμερα με το κουφή-τυφλή και το κουνιάδος-μπατζανάκης, έχω μπλέξει την βούρτσα με την ... σκούπα ... λες να έχω ακόμα νεύρα από το μεσημέρι;

Οι μικρές αντέχουν σίγουρα, εμείς αντέχουμε σίγουρα, πότε φεύγουμε;;;

Άστο μην απαντάς γιατί βγήκαμε 
Όταν έρθει η ώρα ...

[DRAKE RAMORE]

......

Παιδιά οκ...δεν ντρέπομαι να το παραδεχτώ...φοβάμαι.

Παρότι στους δύο τροχούς αρκετά χρόνια η σχέση μου με χώμα και βουνά είναι μηδαμινή.

Μου έτυχε ένα περιστατικό και είπα να το παραθέσω to make a point...δεν προσπαθώ να πείσω κανέναν...αν είχα την εμπειρία του Κώστα μπορεί να έλεγα τα ίδια...

Φοβήθηκα... και ήταν απλώς βενζίνη...ούτε βλάβη...ούτε πτώση με τραυματισμό... ...εκεί τι κάνεις;φωνάζεις οδική;

Εγώ ξανά μόνος σε βουνό και να μην ξέρει και κανένας άλλος που βρίσκομαι δεν ξαναπάω.Ούτε να λύνω στα σκοτάδια μπορώ,ούτε τα άστρα ξέρω να διαβάζω...κι αν χαλάσει και το gps την έκατσα.

...με παρέα πάω και σαχάρα

[Yianni]

Εγώ ξανά μόνος σε βουνό και να μην ξέρει και κανένας άλλος που βρίσκομαι δεν ξαναπάω.Ούτε να λύνω στα σκοτάδια μπορώ,ούτε τα άστρα ξέρω να διαβάζω...κι αν χαλάσει και το gps την έκατσα.

...με παρέα πάω και σαχάρα

Με αφορμή την αναφορά του Αποστόλη ανοίγω ένα νέο θέμα γιά να καταθέσουμε τις απόψεις μας.

[meredi]

Σάββατο απόγευμα φρικαρισμένος σχετικά απο τους ρυθμούς της πόλης και απο το γεγονός οτι ακόμα θάλασσα δεν είχα "αγγίξει" αποφάσισα κάπως άτακτα να την κάνω... Η παρέα αποφάσισε να μην ακολουθήσει, κι έτσι προτίμησα να φύγω έστω και μόνος. Γενικός προορισμός ασαφής, κάπου στην Εύβοια, Κεντρική κατά προτίμηση, αλλά όχι στα σίγουρα... Μέχρι και όταν όδευα προς Αρτάκη, σκεφτόμουν ακόμα και την Νότια. Σταθερός τύπος, βεβαίως βεβαίως... Στην απόφαση με βοήθησε ο χρονικός περιορισμός, μιας και όταν έφτασα Αρτάκη, η ώρα ήταν ήδη 8, οπότε δεν με έπαιρνε. Η Χιλιαδού πλέον είναι τόσο μα τόσο κλασσική και καθόλου μα καθόλου φάση "ελεύθερο καμπινγκ" κι έτσι ρώτησα τον βενζινά πόσο απέχει η Γλυφάδα. Η απάντηση ήταν ενθαρρυντική κι έτσι τράβηξα τον δρόμο μου.
Φυσικά και δεν ήξερα οτι η Γλυφάδα βρίσκεται στα 450 μέτρα υψόμετρο και δεν έχει παραλία. Νόμιζα οτι ήταν σαν την Χιλιαδού. Χάρτη δεν είχα. Πανέξυπνη κίνηση. 
Ξεκίνησα να ακολουθώ τις πινακίδες για μια παραλία ονόματι Βύθουρη. Χύμα στο κύμα μιλάμε, και η ώρα 9 παρά. Χωματόδρομος για 4 περίπου χιλιόμετρα, αρκετά ζόρικος για την εμπειρία μου. Κατέβαινα, κατέβαινα, και σκοτείνιαζε, σκοτείνιαζε, και ακόμα ψηλά ήμουν για να υπάρχει παραλία. Αναμενόμενη η ψυχολογία τύπου "όπου να 'ναι θα μείνω εδώ και δεν θα με βρει ποτέ κανείς" ή λίγο καλύτερα "ας είναι να πάθει ότι πάθει η μηχανή, μόνο να μπορώ να πάρω τα πόδια μου να γυρίσω πίσω" 
Μετά απο αρκετή, υποκειμενικά πάντα, ώρα, έφτασα πάνω απο την παραλία, όπου και διέκρινα κάτι φώτα.  Χαρά που πήρα!
Τελικά η παραλία ήταν "τίγκα" στο ελεύθερο, με 15 περίπου αυτοκίνητα, και άλλες τόσες περίπου σκηνές... 
Εντάξει, δεν ήταν άσκημα. Είχα και παρέα, μια χαρά παιδιά.

And now the photos

Η θέα απο το διάσελο, προς την Δίρφυ (η οποία, με 1740μ υψόμετρο και Ιούνιο μήνα διατηρεί ακόμα το τελευταίο χιόνι...)
και προς τον Βόρειο Ευβοϊκό

Παραλία Αγίου Δημητρίου


Παραλία Λιμιώνα


Παραλία Αρμυρίχι

Παραλία Βυθούρι



Παραλία Κάλαμος Ευβοίας