1) Είπε κανείς να αφεθούν στη μοίρα τους? Το είπα εγώ και δεν το κατάλαβα? Αλλά εγώ κι εσύ, σίγουρα δεν μπορούμε να κάνουμε πολλά πράγματα (πέρα ίσως από το να πάμε στο συλαλλητήριο). Εδώ έρχεται ο κοινωνικός χαρακτήρας της ασφάλισης. Ας τους ασφαλίσει το κράτος, αντί να τρώει τα λεφτά. 'Η ακόμα καλύτερα, ας μας ασφαλίσει όλους τζάμπα, να μην πληρώνουμε. Εγώ όμως (εσύ, ό άλλος, ο χι, ο ψι) τι φταίω να πληρώνω υπέρογκα και να μην έχω ασφάλιση? Μου λες? Έχεις καμιά απάντηση σε αυτό, ή μονο θεωρίες?
2) Ο Μαγγίνας πήγε σπίτι του, κάτι είναι κι αυτό. Τόσοι και τόσοι άλλοι πότε θα πάνε? Περιμένεις να λυθεί ασφαλιστικό όταν στο ίδιο το ΙΚΑ δουλεύουν ανασφαλιστοι? Όλος ο επίσημος κρατικός μηχανισμός πρέπει να πάει σπίτι του. Ο Τσιτουρίδης παραιτήθηκε πριν κάμποσο καιρό για το σκάνδαλο των ομολόγων, και τώρα είναι ξανά στην κυβέρνηση. Το ίδιο θα γίνει και με τον Μαγγίνα. Στο μεταξύ, εγώ κι εσύ πληρώνουμε, πληρώνουμε , πληρώνουμε..."Καλοπερνάω", όπως λες στη Φινλανδία (το πραβλέπω), αλλά κάθε τέλος του μήνα στήνω ολόκληρο μαραθώνιο να πληρώσω τις υποχρεώσεις μου στην Ελλάδα.
3) Η πρότασή μου ήταν πολύ συγκεκριμένη από την αρχή. Αν δεν κατάλαβες ποια είναι την ξαναλέω: απελευθέρωση του ασφαλιστικού. Με τις τώρα συνθήκες, τα τωρινά δεδομένα, στη συγκεκριμένη χώρα αυτό βλέπω ως μόνη λύση. Αλλά με δικλείδες ασφαλείας που θα επιτηρούνται από το κράτος (ποιο κράτος δηλαδή, αλλά λέμε τώρα). Όπως πχ, ελεγχόμενες αυξήσεις, μέριμνα για άνεργους, διασφάλιση των ήδη δεδουλευμένων κλπ.
Υπό άλλες συνθήκες, σε μια σοσιαλιστική κοινωνία πχ, ίσως υπάρχει κι άλλη λύση. Δυστυχώς, προς το παρόν δεν είμαστε.
ΥΓ: Και για να μην παρεξηγηθώ, δεν είμαι κατά των εισφορών στο κράτος ανάλογα με τη δυνατότητα του καθενός, αλλά θέλω να βλέπω να πιάνουν τόπο, να γίνονται έργα. Να υπάρχουν δρόμοι, υποδομές, υγεία. Όχι να τα τρώει ο Μαββίνας και ο κάθε Μαββίνας.
