Το 1999 ο Ιan Coates στα 55 του ξεκίνησε από το σπίτι του στο αγγλικό Yorhshire για να πετάξει μέχρι την Νότια Αφρική και να φέρει ένα Land Rover για λογαριασμό φίλου του. Λόγω προβλημάτων με τις βίζες στην γνωστή αφρικανική γραφειοκρατία (που μόνο με την ελλληνική συγκρίνεται) το ταξίδι αυτό δεν έγινε ποτέ αλλά στάθηκε η αφορμή για ένα άλλο, πολύ μεγαλύτερο…
Σκέφτηκε να τηλεφωνήσει την γυναίκα του για να του στείλει την Africa Twin του ώστε να γυρίσει με αυτήν και πραγματικά έτσι έγινε. Μόνο που του πήρε …14 χρόνια. 6 ήπειρους και 70 χώρες αλλά και 250.000 χλμ για να βρει τον δρόμο για το σπίτι του! Σ’αυτό το διάστημα είδε την γυναίκα του 7 φορές, εκείνη ταξίδευε σε διάφορα μέρη για να τον συναντήσει (δεν πρέπει να ήταν και πολύ ερωτευμένοι…). Ο Ian ταξίδευε κυρίως εκτός δρόμου «πέφτοντας κάθε μέρα» ενώ όπως λέει ο ίδιος έχει παγιδευτεί κάτω από την Africa Twin του δύο φορές, έχει σπάσει τον καρπό του από πτώση στο Μεξικό, εγχειρίστηκε στην μέση μετά από πτώση στην Νέα Ζηλανδία και βρέθηκε χαμένος στο Σουδάν για δύο εβδομάδες μέσα σε αμμοθύελλα. Ο παπούς τώρα είναι 69 κι επειδή το λέει η ψυχή του θα ξεκινήσει πάλι σύντομα για μία …κοντινή βόλτα στον κόσμο (Καζακστάν, Μογγολία, Ρωσία και Κορέα) έτσι, για ξεμούδιασμα… Στην «προηγούμενη» ζωή του ήταν μηχανικός και αγρότης οπότε η φύση ήταν γι’αυτόν το σπίτι του. Κινήθηκε πολύ σε άγριες περιοχές, έτσι γλύτωσε πολλές γραφειοκρατικές διαδικασίες (και πολύ ξενέρωμα, θα συμπληρώναμε). Αλλωστε τις μισές φορές δεν ήξερε καν ότι πέρναγε σύνορα αφού κινούνταν εκτός δρόμου ακολουθώντας μονοπάτια. Με πολύ χιούμορ λέει ότι του πήρε τόσο καιρό για να γυρίσει τον κόσμο επειδή είχε πρωτόγονες μεθόδους προσανατολισμού: -«Ακολουθούσα τον ήλιο» είπε, «γι’αυτό χανόμουν συνέχεια. Αλλά έτσι συναντάς καλούς ανθρώπους. Απλά οδηγούσα. Εβλεπα ένα δρόμο ή ένα μονοπάτι και απλά το ακολουθούσα να δω πού θα με βγάλει. Δεν ήξερα πού ακριβώς πήγαινα. Πολλές φορές έκανα κύκλους, όπως στην Ισλανδία. Δεν με πείραζε δεν είχα άγχος να φτάσω κάπου. Οταν νύχτωνε άνοιγα την σκηνή μου. Συνήθως έτρωγα κονσέρβες με σαρδέλες και φασόλια. Βάζεις μερικές πέτρες, βρίσκεις ένα ξύλο ανάβεις φωτιά και τελικά μόνο αυτό χρειάζεσαι. Τον περισσότερο καιρό τον πέρασα μόνος…»
Δεν είναι ακριβώς αντικοινωνικός. Απλά έχει το δικό του σκεπτικό. «Κάποιοι μπαίνουν στο internet κάθε βράδυ και λένε σε όλους τι έχουν κάνει. Αν …κλάνουν ενημερώνουν τον κόσμο γι’αυτό. Εμένα δεν με νοιάζει. Εμεινα δύο μήνες στα βουνά χωρίς ηλεκτρικό. Το ίδιο στην Σιβηρία, πάλι για δύο μήνες στην ερημιά. Επειτα είναι και τ’άλλο. Ο κόσμος ενημερώνει τις κυβερνήσεις, νομίζουν ότι χρειάζομαι διάσωση! Αυτοί είναι στις πόλεις και κινδυνεύουν από χίλιους λόγους, εγώ από τι να σωθώ? Στην ερημιά δεν κινδυνεύεις από τίποτα, όλα είναι προβλέψιμα, σχεδόν τίποτα δεν μπορεί να πάει στραβά…»
Ποιό θεωρεί το πιο επικίνδυνο μέρος του κόσμου? «Νομίζω το Manchester! Στην ίδια ερώτηση στην Αμερική απάντησα το Los Angeles. Οταν επέμεναν νομίζοντας ότι κάνω χιούμορ απαντούσα Νέα Υόρκη, Miami. Μα, εκεί γίνονται φόνοι κάθε μέρα».
Στο Σουδάν κινδύνεψε από την αναγκαστική παραμονή του στην έρημο λόγω μίας μαινόμενης αμμοθύελλας διάρκειας δύο εβδομάδων. Το μονοπάτι που ακολουθούσε είχε θαφτεί τελείως και βρέθηκε μία μέρα μακρυά από τον θάνατο προτού τον βρει ένα φορτηγό. iancoates2«Στην Αιθιοπία με καταπλάκωσε η μηχανή για διόμισυ ώρες ενώ στο Cape York στην Αυστραλία για 3 ώρες. Εκεί το να πας έμοιαζε με enduro έτσι όπως είναι το έδαφος σαν ταλκ. Στο Μεξικό έσπασε καρπό και πλευρά από πτώση και χρειάστηκε να πάει στο νοσοκομείο όμως τον πέταξαν έξω μετά από 6 ώρες γιατί …ήταν γεμάτοι! «Ετσι, πήγα σε ένα ξενοδοχείο και δέθηκα μόνος μου. Πήγα σε ένα μαγαζί, πήρα αρκετή τροφή και παυσίπονα κι έμεινα ακίνητος για πολλές μέρες στο κρεββάτι. Υστερα από αυτό έπρεπε να πάω στο Μισσισιπή για να συναντήσω την γυναίκα μου. Ηταν χειμώνας και είχε πάγο. Εχετε οδηγήσει ποτέ σε ευθεία με διπλωμένο τιμόνι? Αργησα να πάω τρεις εβδομάδες. Για την γυναίκα μου ήταν φυσιολογικό κάτι τέτοιο…»
Η προηγούμενη ζωή του? «Δούλευα όλη μέρα, 7 μέρες την εβδομάδα χωρίς να σηκώνω κεφάλι. Ημουν βλάκας. Τώρα στα 70 μου όλοι νομίζουν ότι είμαι ο κύριος Σωστός. Ειδικά τα εγγόνια μου!» Πιστεύει ότι η ζωή του αυτά τα 14 τελευταία χρόνια θα μπορούσε να γίνει ταινία καθώς έχει 80 τρίωρες ταινίες από όλα τα μέρη του κόσμου. Ο ίδιος δεν τις έχει δει ποτέ…
Πηγή