Διαβάζοντας εδώ και εκεί περί της βλάβης, συλλέγω πληροφορίες και μαθαίνω.
Και επειδή η γνώση είναι δύναμη, πρέπει να μοιράζεται.
Πρώτον έχω αυτό :

η μαμά Honda στην βίβλο της λοιπόν ζητάει οι έλεγχοι να γίνονται με καλά φορτισμένη και σε καλή κατασταση μπαταρία. (αυτό δεν το έχω , οπότε μόλις αγοραστεί η μπαταρία θα μπορώ να μιλάω με περισσότερη σιγουριά) και αφού ζητάει μετρήσεις ωμομετρικά στα πηνία και στο καλώδιο (γραμμή) που συνδέει τον ανορθωτή με τον θετικό πόλο (εδώ τάση και αντίσταση) τελικά βγάζει το συμπέρασμα οτι αν ο ανορθωτής ΔΕΝ βγάζει (οχι παράγει) την μέγιστη τάση 14-15V στις 5000στρ/λ είναι βλαμένος.
Πάμε παρακάτω, στα πιό δύσκολα. Αυτό είναι ενα σχέδιο ενός τυχαίου συστήματος φόρτισης:

Κάτω έχει και περιγραφή για το κάθε τμήμα του συστήματος φόρτισης και στα διακεκομένο τετράγωνο δείχνει τον ανορθωτή με 5 επαφών.
Οπως βλέπουμε λοιπόν εχει μια κλασική διάταξη με ανόρθωση των τριών τάσεων που παράγονται απο τα πηνία και αποτελείται απο τις διόδους ισχύος D1...6.
Στην συνέχεια έχει τρία Θυρίστορ (Thyristor) τα Th1...3 .
Ολη η δουλειά γίνεται απο αυτά τα θυρίστορ.
Η μονάδα ελέγχου ισχύος , και την ονομάζω ισχύος (σημειώνεται με το R) , επειδή ελέγχει τάση ΚΑΙ ρεύμα , ελέγχει τα θυρίστορ αυτά τα οποία λειτουργούν σαν διακόπτες ισχύος.
Και σαν διακόπτες τι κάνουν? Βραχυκυκλώνουν στιγμιαία με την γείωση την τάση που παράγεται από τα πηνίαμε σκοπό να ελέγξει την τάση η να περιορίσει το ρεύμα.
Δεν γνωρίζω αν το κάνει και στα τρία πηνία ταυτόχρονα η αν κλείνουν πότε την μία κ πότε την άλλη επειδή στο διάγραμμα δείχνει ξεχωριστή γραμμή ελέγχου για κάθε θυρίστορ ξεχωριστά, στην πράξη όμως μπορεί αυτό και να μην ισχύει.
Ετσι ελέγχεται η ισχύς εξόδου του ανορθωτή και αυτός είναι και ο λόγος που τα πηνία και γενικά η καλωδίωσή τους τραβάνε ζόρι απο ρεύματα και θερμοκρασίες με αποτέλεσμα να είναι επιτακτικός ο συχνός έλεγχός τους, καθαρισμός επαφών και να μην περιμένουμε να μυρίσει λιωμένο πλαστικό.
Φανταστείτε δλδ να μείνει ενα θυρίστορ μόνιμα στην κατάσταση ανοικτό και να βραχυκλώνει μόνιμα ενα πηνίο .
Τράτζικ!

Στο παρακάτω σχέδιο δείχνω το βίσμα του δικού μου/μας ανορθωτή με τα χρώματα των καλωδίων γραμμένα στις επαφές, το R/W είναι η έξοδος πρός την μπαταρία και είναι το μοναδικό ανασφάλιστο καλώδιο που έχει τάση μόνιμα και το G (πράσινο) η γείωση.
Πάνω αριστερά δείχνω μια δίοδο για να σας εξηγήσω πώς μπορείτε να την μετρήσετε.

Αρχικά βλέπουμε οτι σε κάθε κιτρινο καλώδιο αντιστοιχούν δύο δίοδοι, μια ορθά τοποθετημένη που ενώνεται με το (+) R/W που είναι και η τάση εξόδου πρός την μπαταρία, και μια ανάστροφα που δίνει την αρνητική τάση (-) που συνδέεται στην γείωση (G).
Για ευκολία έχω χρωματίσει με τα ίδια χρώματα τις ενδείξεις.
Είναι πολύ εύκολο να μετρήσουμε τις διόδους, αν πχ έχουμε ενα καμένο πηνίο κ υποψιαζόμαστε οτι την ευθύνη έχει ο ανορθωτής μπορούμε να τον ελέγξουμε ωστε αν φταίει αυτός να μην δημιουργήσει πρόβλημα και στο καινούργιο.
Την δίοδο την μετράμε με ενα πολύμετρο στην κλίμακα 20Κ , και για να είναι σωστή πρέπει :
α) τοποθετώντας τον κοκκινο ακροδέκτη του πολύμετρου στην ανοδό της και τον μαύρο στην κάθοδό της (σχέδιο πάνω αριστερά) να πάρουμε μια ένδειξη, δεν μας νοιάζει ποιά θα είναι αυτή η ένδειξη επειδή αυτό εξαρτάται απο το είδος της διόδου, πχ στον δικό μου ανορθωτή ανέβηκα μια κλίμακα στα 200Κ επειδή η αντίσταση που μετρησα ηταν 135ΚΩ. και ...
β) τοποθετώντας τους ακροδέκτες του πολύμετρου ανάποδα, δλδ μαυρο στην ανοδο και κόκκινο στην κάθοδο θα πρέπει να μην έχουμε ένδειξη.
Δλδ το πολύμετρο θα δείχνει αυτό , εναν ασσο στα αριστερά η αλλιώς το απειρο.

Με αλλα λόγια :
α) Ακουμπώντας τον κόκκινο ακροδέκτη του πολύμετρου σε ενα-ενα ακροδέκτη των κίτρινων καλωδίων των πηνίων και στην εξοδο (+) του ανορθωτή τον μαύρο ακροδέκτη θα έχουμε ενδείξεις που λογικά δεν πρέπει να διαφέρουν πολύ, αντε ενα + - 10%.
β) Ακουμπώντας τον μαυρο ακροδέκτη του πολύμετρου σε ενα ενα ακροδέκτη των κίτρινων καλωδίων των πηνίων και στην εξοδο (+) του ανορθωτή τον κόκκινο ακροδέκτη δεν θα έχουμε ενδείξεις.
και για την κάτω σειρά διόδων:
α) Ακουμπώντας τον κόκκινο ακροδέκτη του πολύμετρου σε ενα ενα ακροδέκτη των κίτρινων καλωδίων των πηνίων και στην εξοδο (-) του ανορθωτή τον μαύρο ακροδέκτη δεν θα έχουμε ενδείξεις.
β) Ακουμπώντας τον μαυρο ακροδέκτη του πολύμετρου σε ενα ενα ακροδέκτη των κίτρινων καλωδίων των πηνίων και στην εξοδο (-) του ανορθωτή τον κοκκινο ακροδέκτη θα έχουμε ενδείξεις που λογικά οπως πριν δεν πρέπει να διαφέρουν πολύ.
Tώρα γιατί τα γράφω όλα αυτά? Επειδή ευτυχώς η δυστυχώς στον δικό μου ανορθωτή οι δίοδοι βγαίνουν οκ, αλλά κατι παίζει με την ισχύ εξόδου του, ενώ δλδ κρατάει την τάση σταθερή δεν μπορεί να αντέξει το φορτίο που ζητάει το μηχανάκι , αρα ? ισως είναι βλαμένη η μονάδα ελέγχου, ισως κάποιο θυρίστορ λόγω βλάβης είναι πλέον μόνιμα ανοιχτό που σημαίνει οτι κάποια στιγμή θα πάω για πηνία , θα το ρισκάρατε να τον αφήσετε επάνω?
