Η κατάβαση έγινε πολύ προσεκτικά απολαμβάνοντας τη διαδρομή και τη θέα που απλωνόταν μπροστά μας.
Έτσι μετά από λίγο βρεθήκαμε στο Φραγκοκάστελο.
Εδώ ο Νίκος φαίνεται ταλαιπωρημένος.
Η ζέστη ήταν αφόρητη είχαμε πιεί σχεδόν τρία λίτρα νερό ο καθένας.
-Νίκος: Να κάτσουμε να πιούμε κανένα καφέ για καμιά ωρίτσα να ξεκουραστούμε.
-Ξενοφών: Πλάκα κάνεις? Δεν θα προλάβουμε γιατί ήδη έχουμε καθυστερήσει με το λάστιχο. Καφέ θα πιούμε στη Παλαιόχωρα.Ο Νίκος ακούγοντάς το απελπίστηκε.
-Νίκος: Μα δεν έχω πιεί καφέ από το πρωί.
-Ξενοφών: Ας έπινες.Και χωρίς καθυστέρηση καβαλήσαμε τα ΄΄μωρά΄΄ με κατεύθυνση τη χώρα Σφακίων.
Μετά από σχεδόν 15 χιλιόμετρα αντικρίσαμε τα Σφακιά.
Το βλέπετε απέναντι στο βουνό το δρόμο ζικ ζακ? Από αυτόν θα περάσουμε για να πάμε Αράδαινα.
Εδώ ο παραλιακός δρόμος των Σφακίων με τα μαγαζιά.
-Νίκος: Να το πιούμε εδώ το καφεδάκι?
-Ξενοφών: Στη Παλαιόχωρα.Μετά από 15 λεπτά ξεκινήσαμε για Αράδαινα και αρχίσαμε ξανά την ανάβαση.
Η φωτογραφία από το ζικ ζακ που σας έλεγα. Τα Σφακιά στο βάθος.
Φθάνοντας στο χωριό Αράδαινα περάσαμε από τη σιδερένια γέφυρα (δώρο του Βαρδινογιάννη) που ενώνει της δύο πλευρές του φαραγγιού.
Το Φαράγγι είναι πολύ απότομο και βαθύ γύρω στα 130μ βάθος. Από δώ κάνουν bungy jumping.
Αφού λοιπόν βγάλαμε τις φωτογραφίες θα γυρνούσαμε στα Σφακιά και από εκεί θα ανεβαίναμε βόρια του νομού Χανίων στο χωριό Βρύσες, θα βγαίναμε εθνική οδό με κατεύθυνση Χανιά και ξανά νότια προς Παλαιόχωρα περνώντας από Θέρισο, Ομαλό, Σούγια.
Γι’ αυτό έπρεπε να κινηθούμε με πιο γρήγορους ρυθμούς από τη χώρα Σφακίων πράγμα που το επέτρεπαν πλέον οι συνθήκες από τους δρόμους που θα περνούσαμε.
-Ξενοφών : Είσαι έτοιμος να φύγουμε?
-Νίκος: Δεν πάω πουθενά θα πιώ καφέ.
-Ξενοφών: Δεν θα προλάβουμε θα νυχτωθούμε.
-Νίκος: Καφεεεεεεεεεε.Τι να κάνω υποχώρησα και κάτσαμε για καφέ.
Ήξερα πλέον ότι το πρόγραμμα της πρώτης μέρας δεν μπορούσε να βγει με τίποτα οπότε χαλαρώσαμε και απολαύσαμε τα φραπεδάκια με θέα το φαράγγι.
