Πρόσφατα, στην επιστροφή απο το 5ο ΦΡ, πήρα για ένα μικρό test drive το μηχανάκι του Σταύρου του Ωκεανού , το νέο το GS800.
Πρώτη εντύπωση... πανάλαφρο...
δεύτερη εντύπωση... δυνατό...
τρίτη εντύπωση... αρκετά μαλακές αναρτήσεις.
Στην άσφαλτο, έχει μια τάση να γέρνει δύσκολα, ίσως λόγω και της φαγωμένης κορώνας στα ελαστικά του συγκεκριμένου μοντέλου.
Τη σούζα την έχει για πρωινό και τα φρένα είναι αρκετά ικανοποιητικά.
Στο χώμα τώρα, γιατί εκεί με ένοιαζε...
στο πρώτο χωμάτινο κομμάτι που μπήκα, με ξάφνιασε πόσο εύκολα προσαρμόστηκα. Το μηχανάκι είναι ωραίο παιχνίδι
και μικρά αλματάκια τα τρώει για πλάκα χωρίς να καταπονείται. Κατά την είσοδο μου στην άμμο της παραλίας, ένιωσε να την
ακούει, αλλά μάλλον επειδή είχε και μικρό φορτίο πίσω. Πρέπει να ήταν πάνω απο 80 πόντους ύψος η διαφορά απο άσφαλτο σε άμμο.
Στην άμμο... τέρμα γκάζι και πάει τέλεια. Αν είχα παραπάνω παραλία θα έφτανα μέχρι το dakar.
Βγαίνοντας μπήκα και λιγο στο νερο... μια χαρά ξελάσπωσε.
Στο επόμενο μονοπάτι, δεν είχα πολύ χώρο να κινηθώ γιατί εκτός απο τις φυτευτές που οκ...δε με απασχολούσαν και πολύ,
είχε και κλαδιά.Αλλα οι χούφτες κάνουν δουλειά. Ξέφυγα με ευκολία απο μια νερολακούβα σαν τον Μαραθώνα και αυτό χάρη στα μοναδικά φρένα που ακόμα και λερωμένα απο

έκαναν καλή δουλειά.
Γενικά σε προδιαθέτει για παιχνίδι και να του πιεις το αίμα. Ειδικά αν δεν είναι δικό σου

Ωραίο μηχανάκι να γυρίζεις τα βουνά...
Άν ήταν στα 8Κ θα αγαπούσαμε τη Μέρκελ