5η διανυκτέρευση Praha – Frymburk
Το πρωί έκανα μια βόλτα στην πόλη αλλά σύντομα την άφησα για να πιάσω τα πράσινα τοπία της χώρας.
Αν και ήθελα η επόμενη διανυκτέρευση να με βρει στην Αυστρία, τα πράγματα δεν ήρθαν ακριβώς έτσι...
Αρχικά κατευθύνθηκα ανατολικά και βγήκα σε μια μκρή πόλη την Kutna Hora.
Η πόλη αυτή έχει πολύ όμορφα χαρακτηριστικά και ιδιαίτερη αρχιτεκτονική. Η ιστορία της ξεκινέι περίπου το 1100 από Γερμανούς οι οποίοι έστησαν ορυχεία ασημιού.
Μεγάλη ατραξιόν της πόλης είναι ο ναός της Αγίας Βαρβάρας.
Μετά από τις απαραίτητες φωτογραφίες άφησα πίσω μου τη Βόρεια Τσεχία και βγήκα νότια στην πόλη Cesky Krumlov, αφού περιπλανήθηκα στην επαρχία και στα χωριά χωρίς ιδιαίτερο πρόγραμμα και χωρίς καμιά πίεση χρόνου.
Κάπου εκεί είπα ότι εκτός από τους οφθαλμούς μου θα πρέπει να ταΐσω και το στομάχι και αυτή η απόφαση με έβγαλε στο μαγευτικό χωριό Frymburk.
Το χωριό αυτό βρίσκεται πάνω στις όχθες μιας λίμνης που συνδέεται με πολλούς ποταμούς. Γαλαζο-πράσινα τοπία, ποδηλατόδρομοι και ησυχία...
Έκανα μια σύντομη βόλτα (αν και αντιλήφθηκα, λίγο αργά, ότι ένα κομμάτι της βόλτας ήταν πάνω στον ποδηλατόδρομο...) και στη συνέχεια βγήκα στο κέντρο του χωριού για να βρω ένα εστιατόριο.
Κάπου εκεί η μηχανή έκανε κάποια μπερδέματα, αλλά έπεισα τον εαυτό μου ότι μάλλον έφταιγα εγώ και από την κούραση μου έφευγε το γκάζι!
Αφού έφαγα και χαλάρωσα μετά από καμιά ωρίτσα, είπα να δω τι γίνεται και με τη μηχανή μιας και το πρόγραμμα με ήθελε το βράδυ στην Αυστρία.
Δοκιμάζω μίζα, τίποτα. Ξανά δοκιμή τίποτα... Δεν ήθελε να πάρει μπρος.
Κουνάω λίγο τη μηχανή κι ακούω ότι έχω βενζίνη αλλά ίσως σε χαμηλή ποσότητα κι έτσι σκέφτηκα ότι μπορεί να είχε σκουπίδια μέσα.
Πρώτη σκέψη λοιπόν, να βάλω μερικά λίτρα βενζίνης. Αφήνω τη μηχανή και στα 500 μέτρα βρίσκω το βενζινάδικο του χωριού, όπου μου εξηγεί η υπάλληλος ότι μπορεί να βάλει βενζίνη σε κάνιστρο, αλλά δεν έχει κανένα.
Ψάχνω σε 2 σουπερ-μάρκετ και δε βρίσκω πουθενά κάνιστρο. Τελικά βρήκα ένα μεγάλο γυάλινο μπουκάλι από κρασί! Το αγοράζω και δυστυχώς αναγκάζομαι να το αδειάσω όλο... Αφού το ξέπλυνα βρήκα πάλι την υπάλληλο στο βενζινάδικο η οποία μόλις με είδε με το μπουκάλι στο χέρι, έντρομη αρνήθηκε να μου δώσει βενζίνη μιας και μπορεί να την έπινα! Να σημειώσω εδώ πως στη νότια Τσεχία μιλάνε κυρίως γερμανικά και σπάνια θα βρεις κάποιον να συνεννοηθείς στα αγγλικά, φαντάζεστε λοιπόν πως κάναμε διάλογο...
Αφού με εκνεύρισε αφάνταστα η υπάλληλος, της είπα ότι ΟΚ στο μπουκάλι δε βάζεις βενζίνη γιατί μπορεί να την πιω... στο κάνιστρο βάζεις... από εκεί ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΠΙΩ;;;;;
Απόλυτα αρνητική στο να με βοηθήσει αναγκάστηκα να αποχωρήσω. Επόμενο βήμα, να σπρώξω τη μηχανή από το εστιατόριο που την είχα αφήσει στο βενζινάδικο, περίπου 500 μέτρα ανηφορίτσα!
Στα πρώτα 50 μέτρα ένιωσα τη καρδιά μου να βαράει το στήθος σα να ήθελε να βγει απ'έξω. Μετά από καμιά 10αριά στάσεις, φτάνω στο βενζινάδικο όπου και βάζω 4-5 λίτρα.
Και πάλι όμως δεν ήθελε να πάρει. Αφού προσπάθησα μερικές φορές σκέφτηκα ότι η δουλειά ήταν στο μείγμα καυσίμου, άρα ή αέρας ή βενζίνη.
Μια πινακίδα απέναντι από το βενζινάδικο έγραφε auto-service, παίρνω τηλέφωνο και ρωτάω αν μιλάνε αγγλικά. Αρνητική η απάντησή τους και μου το κλείνουν.
Έπρεπε να πάρω τα πράγματα στα χέρια μου κι έτσι λύνω επί τόπου τα πλαστικά, σηκώνω ντεπόζιτο και ελέγχω το φίλτρο αέρος... Όλα καλά εκεί, άρα η δουλειά καταλήγει μάλλον στην αντλία.
Να σημειώσω ότι φίλτρο αέρος και μπουζί είχαν αλλαχτεί ελάχιστες μέρες πριν την αναχώρηση.
