Το varaderaki ήταν η πρώτη μου μοτοσικλέτα μετά τα σκούτερ. 2002.
Πλαίσιο, ποιότητα, οδηγική συμπεριφορά ’ΨΟΓΟ.
Πρόκειται για ένα τρανσάλπ χωρίς ιπποδύναμη, τα 10 άλογα κάτι που βγάζει δεν αρκούν για πάνω από 100, παρόλο που είναι και δικύλινδρο.
Πρόκειται για ένα ποιοτικό παπί, με χώρους και κάλυψη από αέρα, που βγάζει και μια 400άρα χλμ. με ένα ρεζερβουάρ.
ΑΛΛΑ το άλλαξα μέσα σε 7 μήνες, καθώς δεν κάλυπτε σε περιαστικές διαδρομές, εάν ήθελες να έχεις λίγο γκάζι και όχι να πηγαίνεις με 90.
Σήμερα βλέπω ότι πολλοί κάνουν μαραθώνιους χιλιομέτρων ακόμη και με παπιά, λόγω βενζίνης.
Σαφέστατα όμως, πρόκειται για κατασταλαγμένους ανθρώπους που το κάνουν ξεκάθαρα για λόγους οικονομίας.
Συμπέρασμα : πάρτο αντί για σκουτεροπαπί, μη το παίρνεις εάν θέλεις κάτι παραπάνω.
ΥΓ. Και το CBF σέρνεται στα 125 κυβικά. Βασικά αυτά τα κυβικά είναι κατάρα για μοτοσικλέτα.
ΥΓ.2. Εάν πάρεις το παλιό μοντέλο, έχω ζελατίνα ψηλή της Κάπα.
