Θα συμφωνήσω Μιχάλη μου μόνο στην γυφτιά. Τα μέρη που έχει η Ελλάδα αν ήταν πιο περιποιημένα και πιο οργανωμένα θα ήταν θεϊκά.
Ωραία η λίμνη Κόμο και τα χωριά της. Ωραίο το Κόμο αλλά σαν τα Ιωάννινα δεν είναι με τίποτα.
Μπήκαμε στο Λουγκάνο ωραίο και χλιδάτο φαινόταν από ψηλά αλλά δεν φτάνει σε ομορφιά ούτε στο αριστερό @ρχιδι του Αγίου Νικόλα της Κρήτης.
Θα θυμούνται οι συνταξιδιώτες μου το 2008 όταν πήγαμε με την βάρκα στις παραλίες του Ντουμπρόβνικ την καλύτερη παραλία τις Κροατίας και των Δαλματικών ακτών

Μας έδειξαν μια παραλία σαν το μικρό Καβούρι με δυο 2-3 βίλες από πάνω.
Σε πολλά κράτη της Ευρώπης το μόνο που βλέπεις είναι η οργάνωση, η ευσυνειδησία των πολιτών και η καθαριότητα. Κατά τα αλλά η ιστορία τους είναι από τον 12ο αιώνα μ.Χ. που αφορά τον Χριστιανισμό και τα βασανιστήρια.
Και δεν συζητάμε ότι όλα τα λεφτά στην Ελλάδα είναι ο ήλιος.
Εμ! Μα αυτό λέμε Αντρέα μου! Ό,τι με τέτοια ιστορία και παράδοση συν το φυσικό κάλλος τής χώρας θα 'πρεπε να είναι η πιο όμορφη χώρα τού κόσμου και επί πλέον να γ@μ@ει σε όλους τους τομείς.
Αντ' αυτού, κάνουμε ό,τι περνάει απ' το χέρι μας να την ασχημαίνουμε. Στο Κέμπριτζ βλέπεις κτίρια τού μεσαίωνα με το σήμα τών ιπποτών ακόμη στην πρόσοψη!!! Εδώ, στον όμορφο όπως λες, Α' Νικόλα τα έχουμε γκρεμίσει όλα και στην θέση τους έχουμε ρίξει τσιμέντο!

Και άχαρο, τρομάρα μας. Τετράγωνα κλουβιά. Το ίδιο συμβαίνει σε όλες τις πόλεις και χωριά. Τσιμέντο και αλουμίνιο!

Δεν έχουμε όμορφες πόλεις, όχι!

Στο μόνο μέρος που έχω πάει και έχουν σεβαστεί την αρχιτεκτονική είναι η Σαντορίνη. Ακόμη και τα σπιτάκια τών σκύλων είναι χτισμένα με γαλάζιο θόλο

Πώς συνέβη? Τους βγήκε τυχαία? Με νόμο? Δεν ξέρω!
Και να σκεφτείς, όπως μού έχει πει Έλληνας αρχιτέκτονας που σπούδασε, ζει και εργάζεται στην Ρώμη, ότι την παραδοσιακή αρχιτεκτονική μας (συγκεκριμένα για αυτήν τής Κρήτης συζητούσαμε) την διδάσκουν στα πανεπιστήμια ως υπόδειγμα φυσικής ψύξης-θέρμανσης και εργονομίας.
Υπάρχει και μια άλλη διάσταση στο θέμα που ίσως δεν έχει σκεφτεί: βγαίνοντας από την Αθήνα κάποιος, ο,τιδήποτε άλλο τού φαίνεται ωραίο. Τι ωραίο! Εκστατικό! Εμένα όχι! Εισπράττω την ασχήμια! Ή μάλλον, για να το πω πιο σωστά, εισπράττω
ΚΑΙ την άσχημη πλευρά εκτός από την καλή. Την αισθάνομαι, την καταλαβαίνω! Και τρελλαίνομαι! Γιατί αυτοί και όχι κι εμείς?
Πας στην λίμνη, και βασιλεύει η κακογουστιά, η πλαστική μπριτζόλα, mousaka (ο τόνος στο sa), tzatziki, τα καμάκια-σερβιτόροι. Σταματάς στον Σκαραμαγκά, στο πάρκινγκ, ξεφορτωμένα μπάζα παντού, την στιγμή που στην Βουλγαρία, Ρουμανία, Λιθουανία κλπ έχουν λουλούδια τα οποία περιποιούνται δημοτικοί υπάλληλοι!

Δρόμοι δεν υπάρχουν, υποδομές δεν υπάρχουν, δάση κάηκαν, σκουπίδια παντού, αν δεν ήταν από μόνο του το περιβάλλον ωραίο να αντιστέκεται, ασ' τα να πάνε! Για πόσο ακόμη θα μπορεί να αντιστέκεται με τους ρυθμούς που το καταστρέφουμε? Όχι για πολύ!
