Πραγματικά ήταν το κάτι άλλο. Αν και έχασα την αρχή (ένας κερατάς με είχε κλείσει και δεν μπορούσα να ξεπαρκάρω....) έμεινα μέχρι το τέλος και όχι μόνο. Ο Ηλίας σταμάτησε την παρουσίαση στις 12:45 και εγώ έφυγα στις 2:00 !!!! Με ένα πρόσχαρο τρόπο, με μια λάμψη στα μάτια με μια φωνή που έδειχνε ότι το ζούσε το ταξίδι του, ακόμα και μετά από τόσες παρουσιάσεις, καταλαβαίνετε για το τι ζήσαμε και εμείς μαζί του (νοερά!!!). Ακόμα και το χαμόγελο του που γινόταν μεγαλύτερο όταν άρχιζε να μιλάει για το επόμενο ταξίδι του έδειχνε ένα άνθρωπο που ήδη στο μυαλό του έχει φύγει για άλλες πολιτείες!!!
Είχα καιρό να νοιώσω έτσι (από τότε που είχα δει και ακούσει μια άλλη παρουσιάση από ένα άλλο μετρ του είδους , το Στέφανο Ψημένο) και το χαίρομαι!!!
Θα ήθελα να αποδώσω ένα σεβασμό και ένα μεγάλο μπράβο σε αυτούς τους ανθρώπους που μόνοι τους και με πενιχρά μέσα πραγματοποιούν τα όνειρα τους!!!
Ηλία να είσαι καλά καινα ταξιδεύεις και να συνεχίσεις να μας ταξιδεύεις!!! Καλά χιλιόμετρα!!
Υγ1 Αν και είχα διαβάσει το βιβλίο του χθες το αγόρασα μόνο και μόνο για να τον βοηθήσω στο νέο του ενγχείρημα. Πραγματικά το αξίζει και με το παραπάνω και πρέπει και εμείς να τον βοηθήσουμε με το παραπάνω....
Υγ2 Υπάρχει κάποιος που να θέλει να πάμε ένα μικρό ταξιδάκι μέχρι το Ιράν, ας πούμε;;;;