Θέλω ξανά παιδιά.... Αλλά αυτήν την φορά προς Νορβηγία μεριά. Ο Βασίλης (ο 4ος της παρέας) ισχυρίζεται ότι πρέπει να πάμε με CAMPER για ευνόητους λόγους πλέον...

Γιώργο συνέχισε τις περιγραφές... Τα βλέπω και θυμάμαι πως περάσαμε. Ξεφεύγω λίγο από την ρουτίνα πλέον της καθημερινότητας μου (αν και δεν την λές ακριβώς ρουτίνα αλλά τέλος πάντων...)...
Επίσης ξέχασες να αναφέρεις τους Ομηρικούς καυγάδες του Βασίλη με αυτόματα μηχανήματα διοδίων, καθώς νόμιζε ότι είναι μηχανήματα με φρουτάκια και έριχνε ακατάπαυστα κέρματα του Ευρώ στις σχισμές...
Αποτέλεσμα;;;;
Κολλάει η μπάρα διοδίων και ότι και αν έριχνες μέσα δεν έλεγαν να ανοίξουν. Ο διάλογος Βασίλη με υπάλληλο Γαλλικών διοδίων (ο οποίος μιλούσε μέσω του μηχανήματος) νομίζω είναι αξέχαστος!!!!!!! Με τον Βασίλη εξοργισμένο να έχει κάτσει μπροστά στο μικρόφωνο του μηχανήματος και να ουρλιάζει: "Do you speak English?

Do you speak Turkish?

Greek?

"....

Τελικά ο Γάλλος υπάλληλος διοδίων έπαιζε τον Κινέζο!!! και δεν δέχτηκε ποτέ να μας μιλήσει άλλη γλώσσα εκτός της μητρικής του... Δείγμα όχι και τόσο μεγάλου πολιτισμού όπως προαναφέραται κάποιοι...
Εντάξει...Εμένα προσωπικά δεν με πείραξε καθώς ήξερα την Γαλλική νοοτροπία σε αυτό το θέμα επειδή έχω ξαναεπισκεφθεί την χώρα και μου είχε ξανατύχει πολλάκις... Μπορώ να πώ ότι το διασκέδαζα κιόλας.
Και για να πώ κάτι σε σχέση με τον πολιτισμό... Πολιτισμός δεν είναι μόνο οι δρόμοι, οι γέφυρες και τα μνημεία, ίσως δεν είναι καθόλου αυτό. Πολιτισμός για μένα είναι να μπορείς να επικοινωνείς, να φιλοξενείς, να συζητάς, να είσαι ανοιχτόμυαλος, ανοιχτόκαρδος και όλα αυτά χωρίς προσωπικά οφέλη και σκοπιμότητες. Τότε θεωρώ κάποιον πολιτισμένο άνθρωπο και πολιτισμένη χώρα. Τώρα ότι "τυγχάνουν" και γεννήθηκαν σε μια χώρα που δεν είχε τόσους πολέμους ως αμυνόμενη, που δεν τους έχουν αφήσει πολλά κουσούρια οι λαοί που τους κατεκτήσαν, που, που, που..... δεν σημαίνει ότι αυτό συνάδει και με πολιτισμό...
Να σημειώσω πως ούτε δεξιός είμαι, ούτε έσω πλάγιος αριστερός, ούτε εθνικιστής, ούτε υπέρμαχος του Ελληνικού αθάνατου πνεύματος (το αντίθετο θα 'λεγα), ούτε τίποτα ταμπελοποιημένο. Απλά από αυτά τα λίγα ταξίδια που έχω κάνει στο εξωτερικό και έχω μιλήσει και δεί συμπεριφορές αυτό κατάλαβα περί πολιτισμού...Και είμαι συνέχεια με ανοιχτά μυαλά ώστε αν κάπου κάνω λάθος να αλλάξω γνώμη απευθείας για κάτι που πίστευα... Εξάλλου για αυτό υπάρχουμε, για να αλλάζουμε μέσα από τις εικόνες και τις σκέψεις της ζωής και αυτός είναι και ο λόγος που δεν μπορώ να βάλω ταμπέλες στην γνώμη μου.
Συγγνώμη για το άνοιγμα αυτής της συζήτησης εδώ πέρα...Ελπίζω να μην χαλάσει το ύφος της φωτογραφικής αφήγησης του Υπερηχητικού Γιώργου...