Καλημέρα κι από μένα σε όλους/ες.
Με λένε Παναγιώτη, γέννημα θρέμμα Αθηναίος, χωρίς χωριό – χωρίς εξοχικό! Είμαι 40 χρονών, παντρεμένος εδώ και 3 χρόνια με μία υπέροχη κοπέλα, με την οποία ήμασταν μαζί και άλλα 6 πριν το αποφασίσουμε. Την ίδια χρονιά απέκτησα και την άλλη μου αγάπη, Transalp 600 μοντέλο 97’ και υπαίτια για το ότι βρίσκομαι εδώ σήμερα. Για την ακρίβεια βρίσκομαι εδώ από το 2009 και έχω περάσει ευχάριστα διαβάζοντάς σας γύρω στις 18-19 ώρες, απ’ότι βλέπω από τα στατιστικά μου, αλλά σήμερα αποφάσισα να μην είμαι τόσο antisocial. Μέσα από αυτό το forum βρήκα πολλές όμορφες ιδέες για την καλή μου, αλλά και πολλές λύσεις , όπως αυτή που πρόσφατα με οδήγησε σε ασφαλή διάγνωση και στη συνέχεια σε αντικατάσταση ανορθωτή. Και είναι σίγουρο πως χωρίς τη βοήθειά σας δεν θα τα είχα καταφέρει τόσο εύκολα!
Τέσπα, λίγα λόγια ακόμη για μένα και μετά θα σας πω και για τη δίτροχη αγάπη μου. Εργάζομαι ως υπεύθυνος συντήρησης δικτύου σε μεγάλο τηλεπικοινωνιακό πάροχο, ηλεκτρολόγος στα χαρτιά.. πολυμάστορας στην πραγματικότητα. Από υδραυλικά, βαψίματα, γυψοσανίδες, γενικά ‘’πιάνουν τα χέρια μου’’ σε ότι έχει να κάνει. Αυτό φυσικά με έχει βοηθήσει πολύ στη συντήρηση και της μοτό μου. Λάδια, μπουζί, φίλτρα, ηλεκτρολογικές καλωδιώσεις, μπαταρία και άλλα τέτοια.. δεν φτάνουν για να πάει η μηχανή μέχρι το συνεργείο. Επισκευάζονται στον ‘’χώρο’’ μου.. χαχαχα. Από χόμπι, κυρίως μουσική. Ακούω heavy-thrash-doom-death-black-gothic/metal. Με λίγα λόγια, ότι έχει παρονομαστή metal, είναι ευπρόσδεκτο. Κάτοχος δύο ηλεκτρικών κιθάρων, ενός μπάσου, και δύο sinth, παλεύω και κάποιες δικές μου συνθέσεις. Ασχολούμαι λίγο και με τα αθλητικά και γράφω περιοδικά (εβδομαδιαίως) κάποια άρθρα στο blog του playsport.gr. Επίσης σε καλλιτεχνικά διαλλείματα, ψιλοπαλεύω με το video editing και την επεξεργασία φωτογραφίας. Στο photoshop πάντως είμαι αρκετά καλός! Στα μείον μου, θα έβαζα σίγουρα, τα νεύρα μου. Είμαι αρκετά οξύθυμος, ευτυχώς όμως το αντισταθμίζω (όσο μπορώ) με το humor μου, το οποίο εκτείνεται σε όλο του το φάσμα.. από ειρωνικό και black, έως σεξιστικά ανέκδοτα για ξανθιές! Στο δρόμο πάντως αποφεύγω τους καυγάδες, αλλά και οι καυγάδες αποφεύγουν εμένα καθώς το 1.93μ - 110Kg του παρουσιαστικού μου, δεν εμπνέουν για εύκολη απεμπλοκή.
Η δίτροχη καλή μου, Transalp 600 μοντέλο 97’ όπως προείπα, αρχικά είχε το γνωστό μπορντοροδοκόκκινο χρώμα. Πλέον, εδώ και 4 μήνες αυτό δεν ισχύει, καθώς απέκτησε το αγαπημένο μου μαύρο ματ. Επίσης την ίδια μέρα απέκτησε και κάποιες carbon look λεπτομέρειες, με τη μέθοδο της υδατομεταφοράς. Αυτές είναι, α)η εσωτερική μάσκα γύρο από τα όργανα, β)τα πατάκια του συνεπιβάτη (τα τριγωνάκια δηλαδή, πάνω στα οποία είναι στερεωμένα τα μαρσπιέ) και γ) οι χειρολαβές του συνεπιβάτη. Ξέχασα να αναφέρω πως μέσα από τη ζελατίνα και πάνω στη μάσκα που carbonαρίστηκε, τοποθετήθηκε το γνωστό μακρόστενο οργανάκι που δείχνει ωρα/volt/θερμοκρασία, το οποίο και προστατεύθηκε από μία ιδιοκατασκευή (από ένα τάπερ που χειρούργησα.. χαχαχα) η οποία και αυτή έδεσε με το υπόλοιπο σύνολο με την ίδια μέθοδο. Κάποια στιγμή θα τραβήξω και θα σας ανεβάσω φωτογραφίες (και όποιος τυχών θελήσει, θα λάβει τις όποιες πληροφορίες για το τι και πως).
Ας τα πάρουμε από την αρχή όμως..! Επεμβάσεις – βελτιώσεις – βλάβες:
Α) Αλλαγή αναρτήσεων μπρος - πίσω (αντικατάσταση με Hyperpro) και service μπουκάλας. Οι προηγούμενες ήταν απλά ‘’σούπα’’!
Β) Τοποθέτηση xenon. Για κανένα ουσιαστικό λόγο. Απλά επειδή μου άρεσαν. Είμαι ευχαριστημένος από την απόδοση και την ένταση, όχι όμως και από τη δέσμη. Προς το παρόν.. το κρατάω.
Γ) Αντικατάσταση λαμπτήρα θέσεως με έτερο που έχει πολλαπλά (καμιά 10αριά νομίζω) επίπεδα – πλακέ led, ο οποίος βγάζει ένα υπέροχο λευκό και έντονο χρώμα. Τον έχω ευχαριστηθεί όσο λίγα επάνω της, καθώς εκτός του ότι εναρμόνισα το φωτισμό της θέσεως με αυτόν της μεσαίας, επιπρόσθετος με απάλλαξε από την ψυχοφθόρα (για διάφορους λόγους, όπως επιβάρυνση του κυκλώματος, φθορά χρήσης κτλ) λειτουργία κατά την ημέρα της μεσαίας (xenon) σκάλας. Πλέον τα θέσεως αρκούν!
Δ) Διπλή κόρνα αυτοκινήτου! Ασφάλεια, αλλά και το απόλυτο συναίσθημα του να κορνάρεις δίπλα στην μποτιλιαρισμένη κυράτσα που σε έχει κλείσει στην Κηφισίας και που αγνοεί, μιλώντας στο κινητό, την ύπαρξή σου! Το ‘’γμπουαααααααπ’’ της κόρνας, με το ταυτόχρονο ‘’κλείσ’το το γαμ..νο’’ που ακούγεται μέσα από το κράνος, θεωρητικά αρκούν για να το σκεφτεί καλύτερα την επόμενη φορά. Ή τουλάχιστον για να αγοράσει ένα Bluetooth ή hands free.
Ε) Φίλτρο K&N για όλους τους γνωστούς λόγους.
Στ) Εξάτμιση ελευθέρας (με αποσπώμενο db killer). Είχα διαβάσει πολλά και διάφορα για το τι να περιμένω από αυτή τη ‘’βελτίωση’’. Θα πω μόνο το εξής: Πήγα και ήρθα στο σημείο της αγοράς – τοποθέτησης, με τον ίδιο τρόπο οδήγησης (όχι συντηρητικό) και από τον ίδιο δρόμο.. την Αττική οδό. Αποτέλεσμα: η μέρα με τη νύχτα!!! Προσωπικά ‘’τρελάθηκα’’ καθώς περίμενα να δω κάποια μικρή, ελάχιστη διαφορά και όχι αυτό που είδα. Το πώς άνοιγε η μηχανή, το για πότε γέμιζαν οι ταχύτητες.. ΑΛΛΟ ΠΡΑΓΜΑ! Και σε περίπτωση που γεννηθεί η απορία, όχι! Η μαμά εξάτμιση δεν είχε κανένα πρόβλημα. Απλά όταν έβαλα το φίλτρο, είχα σκοπό να βάλω και την εξάτμιση, απλά για να ‘’αναπνεύσει’’ λίγο καλύτερα η μηχανή. Αισθάνομαι ότι πήρα περισσότερα απ’ότι έλπιζα από αυτή τη κίνηση και γενικά, αν κάποιος με ρωτούσε, θα ήμουν θετικός. Η διαφορά πάντως, για να μη νομίζει κανείς ότι θα αλλάξει και μηχανή από κάτι τέτοιο, είναι αισθητή κυρίως ‘’ψηλά’’. Στις χαμηλές δεν αλλάζει τίποτε ιδιαίτερο.
Ζ) Σωληνάκια υψηλής. Τα προηγούμενα (μαμά), αν και μπαλόνιαζαν εύκολα το καλοκαίρι, κυρίως δε μέσα στη κίνηση της πόλης, δεν μπορώ να πω ότι δεν επαρκούσαν. Η αντικατάσταση έγινε κυρίως για λόγους πρόληψης (ε, νομίζω πως μετά από 15 χρόνια.. χρειαζόταν). Επίσης σταμάτησε το φαινόμενο του ‘’μπαλονιάσματος’’. Το φρενάρισμα παρέμεινε το ίδιο. Απλά παρέμεινε ΣΤΑΘΕΡΑ το ίδιο, όσες φορές και αν πατήθηκε η μανέτα. Δεν ελίναι μία αλλαγή που θα την έβαζα στα must, αλλά καλή θα ήταν.
Η) Ζελατίνα ψηλή, καθώς λόγο του δικού μου ύψους, η προηγούμενη μου τα έσκαγε όλα στο στήθος – μούρη (λίγο πορνό ακούστηκε αυτό.. ε) και έτσι την αντικατέστησα. Πλέον ο αέρας έρχεται ψηλά, στο πάνω μέρος του κράνους και δεν ενοχλεί καθόλου.
Θ) Κάγκελα μπρος – πίσω, τα είχε από τον προηγούμενο ιδιοκτήτη. Τα πίσω τα έβγαλα γιατί μου την ‘’έσπαγαν’’ αισθητικά. Τα εμπρός, συνεπικουρούμενα από τη βαλίτσα, μού έσωσαν το πόδι σε μία πτώση στο Ψυχικό όταν μπλόκαρε ο τροχός πάνω σε ψιλοχαλικάκι. Αν ο μαλ..κας με το αυτοκίνητο, που είδα ξαφνικά στο 1 μέτρο και όντας υπό κλίση (έμπαινα από τον περιφερειακό στη κατηφόρα που βγάζει Κατεχάκη) δεν είχε ανέβει ανάποδα όλο τον δρόμο.. θα την είχα γλιτώσει. Τέσπα, νάρθηκας και πατερίτσες για μία εβδομάδα και πάλι φτηνά την είχα γλιτώσει. Κρίμα μόνο που πόναγα αρκετά και δεν μπορούσα να το πατήσω. Δεν μπόρεσα να τον ‘’ρωτήσω’’ κανά δυο πραγματάκια που ήθελα.
Υγ: Η βαλίτσα που συγκράτησε τη μηχανή και δεν την έφαγα ολόκληρη στο πόδι, είναι μία 46άρα SHAD, που ακριβώς επειδή με είχε προφυλάξει κατά τον ίδιο τρόπο (και στο ίδιο σημείο.. απίστευτο) και με την προηγούμενη αγάπη μου (ΑΧ 250), την κράτησα και την έβαλα στο Transalp, παροπλίζοντας μία Kappa που μου είχε αφήσει ο προηγούμενος. Shad.. σκυλί και φύλακας άγγελος!
Ι) Γρανάζια που έχουν φορεθεί στη μηχανή (μπροστά): 14άρι,15άρι,16άρι. Αυτή τη στιγμή και μετά από πολλές εναλλαγές, έχω καταλήξει και φέρω το 16. Όποιος ενδιαφέρεται, ρωτάει και του λέω την προσωπική μου άποψη και για τα άλλα δύο.
Κ) Ελαστικά. Πριν από δυόμιση χρόνια έβαλα τα Anakee. Καλό λάστιχο και μέχρι και που τα άλλαξα (πριν από δύο εβδομάδες) είχαν αρκετό πέλμα ακόμη, ήταν εμφανές όμως ότι είχαν ψιλοσκληρύνει. Δεν τελείωσαν αυτά.. αλλά τελείωσε ο χρόνος τους! Λοιπόν, πιστεύω ότι για όποιον διανύει καθημερινά μεγάλες αποστάσεις, είναι πολύ καλά! Για όποιον κάνει μικρές αποστάσεις και πόσο μάλλον για όσους δεν έχουν ένα βαρύ on off όπως το varadero ας πούμε, δεν κάνουν. Δεν προλαβαίνουν να ζεσταθούν και σε εμένα τουλάχιστον, μέχρι να φτάσω εκεί που ήθελα, στα 2/3 της διαδρομής πρόσεχα γιατί γλιστρούσαν ελαφρώς. Εν’όψη της νέας χειμερινής σεζόν τα άλλαξα, όπως είπα. Έβαλα τα Sirac, για τα οποία είχα διαβάσει ότι δεν γλιστρούν ούτε σε γυαλί. Ε λοιπόν δεν γλιστρούν ούτε σε βρεγμένο γυαλί. Το Transalpάκι μπαίνει τρένο! Ανοίγει σε ανηφόρα, φρενάρει σε κατηφόρα.. βεεεντούζα! Μια χαρά και αν υπάρχει ακόμη σε 2 χρόνια, αυτό θα ξαναβάλω. Φυσικά και το συστήνω ανεπιφύλακτα. Προσοχή: Δεν υπάρχει λαστιχάς που δεν θα σας σπρώξει προς τα Anakee. Μην μασήσετε!
Λ)Έβαλα και άλλα καλούδια,όπως διακόπτες στο καντράν, πρίζα στεγανή (βολεύει για να φορτίζεις ακόμη και τη μπαταρία από εκεί!!!) και διάφορα άλλα, που δεν τα θυμάμαι όμως όλα αυτή τη στιγμή. Δεν πειράζει, θα έχουμε να λέμε!
Αυτά φίλοι μου και ελπίζω να τα λέμε πιο συχνά στο εξής.
