φευγουμε για καππαδοκια...!!!!!!!!!

[παλτακης]

Ελα ρε μην αργητε αιντε λεμε 
  μπραβο Τασουλη και η δικια σου περιγραφη πολυ ωραια περιμενουμε





Δε με λες για την Σεχραζατ   σε πιο επεισοδιο θα πεις για να ξερω 

[Tassos (Chios)]

Ημέρα δεύτερη
Aksehir --> Goreme



6 το πρωί το μάτι γαρίδα. Στα ταξίδια δυσκολεύομαι να κοιμηθώ. Όσο λιγότερο κοιμάμαι τόσα περισσότερα βλέπω, μυρίζω, γεύομαι, αγγίζω. Τα χιλιόμετρα σήμερα σαφώς λιγότερα από χτες. Μόλις 360 μέχρι το Goreme. Και δεν θα ξεκινήσουμε και στις 12 όπως χτες. Το πρωινό όχι τίποτα σπουδαίο και μας έσωσε ο Φώτης με το Νες Καφέ γιατί το ξενοδοχείο είχε ξεμείνει. Με συνοπτικές διαδικασίες φορτωνόμαστε (όπλα, κράνη, εξαρτήσεις), βενζίνη και ξεκινάμε.



Μια στάση παιδιά, όχι παραπάνω. Η διαδρομή πολύ πιο εύκολη από τη χτεσινή. Λιγότερα έργα στους δρόμους, άρα οι 2 λωρίδες ανά κατεύθυνση μας επέτρεπαν ασφαλείς προσπεράσεις σε νταλίκες και φορτηγά. Ταχύτητα ταξιδιού περίπου στα 100χλμ/ώρα. Μπαίνοντας στην Konya είδαμε το απερίγραπτο. Σε ένα διαχωριστικό παρτέρι σε κεντρική λεωφόρο της πόλης έβοσκαν αμέριμνες 3-4 αγελάδες. Η πόλη φαίνονταν καθαρή και προσεγμένη. Όχι ότι είδαμε και πολλά πράγματα βέβαια. Κάμποσο τσιμέντο αλλά εντύπωση έκαναν τα πολύχρωμα – πολυόροφα τσιμεντένια κλουβιά. Αφήνοντας την Konya και ταξιδεύοντας πιο ανατολικά συνειδητοποίησα ότι 2 μέρες τώρα δεν με έχει περάσει κανένας από δεξιά. Ούτε καμιά δίτροχη ή τετράτροχη βολίδα πέρασε από τα αριστερά μου. Λες να μην έχουν κάγκουρες εδώ ή  ακόμα δεν τους έχουμε συναντήσει; Μετά από μια προσπέραση ο Σπύρος ξεχνιέται στην αριστερή λωρίδα. Εγώ πίσω του αλλά στη δεξιά. Τον πλησιάζει ένα μαύρο BMW, σχεδόν κολλάει από πίσω του αλλά δεν κορνάρει. Σίγουρα θέλει να προσπεράσει και κάνει μια προσπάθεια να χωθεί στα αριστερά του, μεταξύ Σπύρου και χαντακιού. Κάνει δεξιά ο Σπύρος περνάει ο BMWδάκιας. Γενικά κολλάνε πίσω σου για να σε προσπεράσουν αλλά προσπέραση από δεξιά ούτε γι αστείο. Όπως στην Ελλάδα ε;;;;

Μετά την Konya μας περίμενε μια ατέλειωτη ευθεία. Βουνό δεν έβλεπες ούτε στο πολύ βάθος. Γενικά δεν υπήρχε τίποτα. Ατέλειωτες εκτάσεις με σιτηρά. Βενζινάδικο; Ε δεν μπορεί κάπου θα βρεθεί ένα. Δεν αγχώθηκα μιας και με τις ταχύτητες που ταξιδεύαμε η αυτονομία του TA είχε εκσφενδονιστεί πάνω από τα 300χλμ ανά ντεπόζιτο. Στάση σε ένα βενζινάδικο σαν σε ταινία, με 2-3 έφηβους να χαζεύουν τις μηχανές. Νερά, αναψυκτικά και κέρασμα από τον Τούρκο με καραμέλες. Μερικές φωτογραφίες, ένα γερό τέντωμα και εμπρός για τα επόμενα 166 χλμ. Ωραία, σήμερα θα φτάσουμε νωρίς, σχεδόν μεσημέρι.





Η πρώτη εικόνα από τις κοιλάδες της Καππαδοκίας μας έκοψε την ανάσα. Άλλο να τα βλέπεις σε φωτογραφίες και ντοκιμαντέρ και άλλο να είσαι εκεί. Τα μάτια είχα γουρλώσει, τα σαγόνια είχαν κρεμάσει, η κούραση και ζέστη είχαν δώσει τη θέση τους σε μια τεράστια λαχτάρα να τα γυρίσω όλα τώρα. Ψυχραιμία, πάμε να βρούμε το ξενοδοχείο πρώτα.



Οι συντεταγμένες από το booking.com μας έστειλαν αλλού γι αλλού αλλά ρωτώντας πας στην πόλη. Τακτοποίηση στα δωμάτια και βόλτα όσο έχει φως για χάζεμα. Ολόκληρη η πόλη είναι για χάζεμα. Σκαμμένοι βράχοι που μέσα τους φιλοξενούν σπιτικά ολάκερα ή καταστήματα ή δωμάτια ξενοδοχείων. Αρκετά είναι επισκέψιμα αλλά υπάρχουν και κάμποσα κλειστά. Είναι σπίτια κανονικά δεν είναι τουριστικό αξιοθέατο. Σε όλη την Καππαδοκία υπάρχουν πολλά τέτοια. Τα βλέπεις μόνο απέξω.



Το βράδυ έχουμε να δούμε περιστρεφόμενους Δερβίσηδες, χορευτικά συγκροτήματα και χορό της κοιλιάς. Δεν εντυπωσιάστηκα ιδιαίτερα μιας και ήταν κάτι πολύ τουριστικό.







Το εντυπωσιακό ήταν το πώς χόρευαν οι Τουρκάλες και οι Τούρκοι το τσιφτετέλι. Το σπάσιμο του γοφού μάλλον το έχουν στο αίμα τους.

Συνεχίζεται …

[Ταξιδευτής]

ή κουκούλα ήταν υπερβολή ή μήμπως όχι ? ? ?

[Tassos (Chios)]

ή κουκούλα ήταν υπερβολή ή μήμπως όχι ? ? ?

Την πρώτη μέρα εγώ την άντεξα για τα πρώτα 60 χλμ. Μετά περιορίστηκα σε ένα μαντήλι στο λαιμό για το φόβο καμιά σφίγγας. 3 την κράτησαν μέχρι το τέλος. Τρελή ζέστη δεν είχε πάντως μιας και το υψόμετρο ήταν γύρω στα 1.100 μέτρα.

[Hypersonic]

ή κουκούλα ήταν υπερβολή ή μήμπως όχι ? ? ?

Μπούργκα ειναι οχι κουκουλα   

Για να μπει στο κλιμα!!

[apnea_xaos]

ή κουκούλα ήταν υπερβολή ή μήμπως όχι ? ? ?

Μπούργκα ειναι οχι κουκουλα   

Για να μπει στο κλιμα!!

δεν ξερω για εσας παιδια αλλα εγω δεν την βγαζω απο το κεφαλι μου χειμωνα καλοκαιρι!
μπορει να ζεσταινεσαι λιγακι παραπανω αλλα ολος ο ιδρωτας μαζευεται εκει και δεν ποει στο κρανος.
ασε που με το ανεπαισθητο κουνημα του κρανους το σφουγγαρι του μπροστα αρχιζει σιγα σιγα να προκαλει ερεθισμου στο δερμα στο κουτελο.
ενω με την μπουργκα τιποτα απο ολα αυτα...!

[Ταξιδευτής]

δεν ξερω για εσας παιδια αλλα εγω δεν την βγαζω απο το κεφαλι μου χειμωνα καλοκαιρι!
μπορει να ζεσταινεσαι λιγακι παραπανω αλλα ολος ο ιδρωτας μαζευεται εκει και δεν ποει στο κρανος.
ασε που με το ανεπαισθητο κουνημα του κρανους το σφουγγαρι του μπροστα αρχιζει σιγα σιγα να προκαλει ερεθισμου στο δερμα στο κουτελο.
ενω με την μπουργκα τιποτα απο ολα αυτα...!

χμ !   

πώς θά σού φαινότανε ή ιδέα νά πάρεις ένα κράνος τής . . . προκοπής ? 

[apnea_xaos]

χμ !   

πώς θά σού φαινότανε ή ιδέα νά πάρεις ένα κράνος τής . . . προκοπής ? 

τωρα εχω το shoei xr1000, δεν ειναι καλο λες? 
ποιο μου προτεινεις??

[Ταξιδευτής]

τωρα εχω το shoei xr1000, δεν ειναι καλο λες? 
ποιο μου προτεινεις??

καλό είναι φυσικά αλλά μάλλον δέν ταιριάζει το «κόψιμό» του με το κεφάλι σου
ψάχτηκα και γώ στο παρελθόν πάρα πολύ για κράνος πού να μού «κάθεται» σωστά και μετά από πολλές αποτυχημένες ( ακριβές ) αγορές κατέληξα στη γραμμή των Shumbert

[Παύλος]

εεεεεεεεεεεεε

 

[KKalantzis]

Άντε, πάμε παρακάτω, μας έχει φάει η αγωνία. Μπράβο σας είπα; Μπράβο και πάλι μπράβο σας. Πάντα τέτοια άξιοι ταξιδευτές !!!

[TASOS]

Αντε ρε Τασούλη, μας "γκάστρωσες"........


Εχουμε μείνει στη δεύτερη μέρα,,,,,μένουν άλλες 5........



ΥΓ. "Ταμάμ" είσαι με τα δερμάτινα........

[Tassos (Chios)]

Εντάξει παίδες ότι και να πείτε έχετε δίκιο. Το παράκανα αλλά να μην αφήνουμε και τη δουλειά πίσω ε;

Πάμε λοιπόν. Ημέρες 3η και 4η

Βόλτες με τις μηχανές στην ευρύτερη περιοχή και την Κυριακή πολύ νωρίς το πρωί βόλτα με το μπαλόνι. Όσοι δεν το έχετε κάνει σας το συνιστώ ανεπιφύλαχτα όποτε σας δοθεί η ευκαιρία. Φοβερή εμπειρία και ειδικά σε ένα μέρος όπως η Καππαδοκία

Ας τα πάρουμε όμως με τη σειρά.
Η δεύτερη μέρα Σάββατο είχε μια χαλαρή διαδρομή στα πέριξ.



Η περιοχή αριθμεί πάνω από 300 ορθόδοξες εκκλησίες χτισμένες μέσα στα βράχια. Σε κάποιες από αυτές βρίσκεις εξαιρετικές ζωγραφιές, κάποιες σε πολύ καλή κατάσταση. Αν εξαιρέσεις τα πρόσωπα και ειδικά τα μάτια που για προφανείς λόγους έχουν αλλοιωθεί. Αυτό που μου έκανε όμως εντύπωση δεν είναι η καταστροφή τους αλλά ο βανδαλισμός τους με χαραγμένα στιχάκια, ονόματα ημερομηνίες κτλ. Λες και είναι παγκάκια σε κάποιο πάρκο. Ημερομηνίες γραμμένες πάνω τους, καρδούλες και άλλα τέτοια. Μη βιαστείτε... Στα Ελληνικά παρακαλώ. Ρε γμτ δεν χρειάζεται να είσαι Χριστιανός για να εκτιμήσεις και να σεβαστείς ένα έργο τέχνης.



Πολύ εντυπωσιακές ήταν οι υπόγειες πόλεις στο Kaymakli. Η μια με 8 ορόφους και η άλλη με 4 κάτω από τη γη εεεεε



Εκεί έχασα και τα γυαλιά ηλίου (κλαψ κλαψ)

Η βόλτα έκλεισε με ένα γενναίο φαγοπότι. Κρίνετε από το μέγεθος του ψωμιού και θα καταλάβετε τι ακολούθησε



Για να χωνέψουμε κάναμε και μια μικρή εντουράδα ψάχνοντας ένα σημείο με ωραία θέα για φωτογραφίες





Την επόμενη ξύπνημα από τα άγρια χαράματα για βόλτα με το μπαλόνι. Περίπου 800 επισκέπτες καθημερινά χαζεύουν από ψηλά την περιοχή. Το κόστος είναι λίγο τσιμπημένο (120 ευρώ για μια ώρα πτήσης) αλλά όπως έγραψα και παραπάνω αξίζει το κάθε λεπτό.



Μετά το τέλος της πτήσης οι άνθρωποι χρειάστηκαν μια βοήθεια στο μάζεμα του μπαλονιού και φυσικά ο Παναγιώτης τους βοήθησε



Το κακό γι αυτόν είναι ότι βοήθησαν κι άλλοι μετά



Μετά τα μπαλόνια κι αφού ισιώσαμε τον Παναγιώτη ξεκινήσαμε για μια λίγο μεγαλύτερη βολτούλα από αυτή της προηγούμενης μέρας



Εντυπωσιακότατη η καταπράσινη χαράδρα στην Ihlara. Εντάξει, δεν είναι Βίκος (χι χι χι) αλλά είναι ένα πραγματικά πανέμορφο μέρος



Η μέρα έκλεισε με μια βόλτα μέχρι τα αμπέλια του Πασά.



και μετά ένα πολύ χαλαρωτικό χαμάμ.

Γενικά η περιοχή του Goreme είναι μια τουριστικότατη περιοχή όχι όμως σε ενοχλητικό βαθμό. Οι άνθρωποι έχουν αξιοποιήσει στο μέγιστο βαθμό την φυσική ιδιαιτερότητα της περιοχής. Οι τιμές σε φαγητό και διαμονή οι μισές απ ότι στην Ελλάδα και η παροχή υπηρεσιών καθώς και η ευγένεια στο διπλάσιο. Εντάξει είχαμε και μια περίπτωση "Μια χόρτα Ξ", κάποιοι θα θυμάστε την ατάκα πριν από χρόνια σε Ελληνικό νησί, αλλά νομίζω ότι ήταν μεμονωμένη περίπτωση.

Η επόμενη μέρα είχε αναχώρηση για το Egirdir καθώς και μια πολύ ωραία τυχαία συνάντηση.

Συνεχίζεται ...

[Tassos (Chios)]

Έλα τώρα που πήρα φόρα...

Ημέρα 5η. Goreme --> Egirdir

Ωραία η Καππαδοκία, αλλά να πάμε και στις λίμνες ρε παιδιά. Δεν έχουν κλείσει και ξενοδοχείο, ας ξεκινήσουμε κάπως νωρίς σήμερα. 8 στις μηχανές. Κόντεψα να φάω ξύλο. Πριν τις 9:30 η ρόδες μας κυλούσαν και 465 χλμ μας περίμεναν να τα γνωρίσουμε. Τελικά έγινα 516 καθώς αλλάξαμε γραμμή πλεύσης και κάναμε τον κύκλο μια λίμνης



Μια τελευταία φωτογραφία και πάμε



Τη διαδρομή μέχρι την Konya την είχαμε κάνει και στο πήγαινε. Μια ατέλειωτη βαρετή ευθεία. Αφήνοντας την Konya και από την αρχή του ταξιδιού είδαμε τα πρώτα βουνά. Επιτέλους, να πρασινίσει λιγάκι το ματάκι μας. Ο δρόμος καλός μας επέτρεπε να κινούμαστε με 100-110 χλμ /ω έχοντας πάντα στο νου μας και τα μπλόκα που όμως στη συγκεκριμένη διαδρομή απουσίαζαν. Λίγο πριν το Beysehir, σε ένα άνοιγμα του δρόμου, στην αντίθετη κατεύθυνση δυο ΤΑ σταματημένα. Σαν γνωστές φάτσες να είναι τούτοι εδώ.



Μάνος και Κώστας είχαν ξεκινήσει από Χίο στις 3/7 και έκαναν την αντίθετη από μας διαδρομή μέχρι Καππαδοκία και μετά θα ανέβαιναν πιο βόρεια. Ήξερα ότι θα ήταν γενικά στη περιοχή αλλά δεν περίμενα ότι θα τους πετύχουμε κιόλας μιας και δεν είχαμε μιλήσει καθόλου μετά την αναχώρηση μας. Δεν θα μπορούσαμε άλλωστε μιας και τα κινητά τους έκαναν μπάνιο, απ΄ ότι μάθαμε.
Φανταστείτε την έκπληξη των υπολοίπων 5 που δεν είχαν ιδέα για τη διαδρομή των μοναχικών καβαλάρηδων.

Ωραία η διαδρομή γύρω από τη λίμνη αλλά δύσκολη. Ε, από κει θα πάμε. 50 χλμ παραπάνω αλλά γι αυτό δεν ήρθαμε;
Πράγματι, ωραία η διαδρομή και δύσκολη. Πολύ στενός δρόμος, ουκ ολίγες λακούβες. Οι προσπεράσεις δύσκολες αλλά λόγω της πολύ μικρής ταχύτητας των αυτοκινήτων γινόταν με ασφάλεια.

Γύρω στις 6 το απόγευμα είχαμε βρει και δωμάτια και ψαχνόμασταν για φαγητό. Στην πρώτη ταβέρνα δεν είχαν μπύρα, στη δεύτερη δεν είχαν Efes (είχαμε γίνει φανατικοί οπαδοί) και επιλέξαμε μια που είχε κάμποσο κόσμο. Δεν μπορούσαμε να το φανταστούμε αλλά τα σημάδια υπήρχαν. Δεν τα λάβαμε υπόψιν μας.



Η συμπαθητική καθόλα ψαροταβέρνα δεν ήταν μόνο αυτό. Επρόκειτο για μια ψαροταβέρνα κωλάδικο !!!!
Ναι, ναι καλά διαβάσατε. Με γυναίκες και τέτοια. Είχαμε μείνει άφωνοι. Το φαγητό μια χαρά αλλά ο κόσμος γι άλλα πήγαινε εκεί. Με μια προσεκτική ματιά στα γύρω τραπέζια ανακαλύψαμε τον αλγόριθμο λειτουργίας. Κάθε ποτό (μπύρα) που κερνούσε ο πελάτης την κοπελιά που ήταν μαζί του ο σερβιτόρος πέρναγε στο χέρι της ένα λαστιχάκι σαν κι αυτά που πιάνουν τα μαλλιά. Ήταν το μέτρημα για να βγάλουν άκρη στο τέλος της βραδιάς.

Κύριοι φυσικά εμείς, τελειώσαμε το φαγητό μας, αρνηθήκαμε να πληρώσουμε το ρακί που μας χρέωσαν και ήταν της δίπλα παρέας και πήγαμε να δούμε μπάλα που όμως δεν είχε. Το ρίξαμε λοιπόν στη μελέτη, τα παγωτά και τις μπύρες





Την επόμενη αναχώρηση για Pamukkale

Συνεχίζεται...

[louros]

...... μικρή εντουράδα ψάχνοντας ένα σημείο με ωραία θέα για φωτογραφίες



εντάξει , εντάξει Τάσε , το πιάσαμε το υπονοούμενο....

[Tassos (Chios)]

εντάξει , εντάξει Τάσε , το πιάσαμε το υπονοούμενο....

Είχε πολλά τέτοια παλούκια Λουρεμ, Δύσκολο να τα αποφύγεις... στις φωτογραφίες (φατσούλες)

[panisk]

Τάσο ακούς? Μας άφησες στη μέση του δρόμου για Παμούκαλε...

...Συνεχίζεται???

Πολύ ωραία ιδέα το ταξίδι σας. Μπράβο ρε παιδιά, Όμορφες εικόνες, ωραίες περιγραφές.

[tranten]

Τάσο ακούς? Μας άφησες στη μέση του δρόμου για Παμούκαλε...

...Συνεχίζεται???

Πολύ ωραία ιδέα το ταξίδι σας. Μπράβο ρε παιδιά, Όμορφες εικόνες, ωραίες περιγραφές.

ελα ρε Τασο κ ειμαστε στο περιμενε με τις μηχανες αναμενες....

[ntinos50]

τελικα ο πιο αδυνατος στην παρεα ειναι ο παναγιωτης ολοι οι αλλοι ειναι στυλακια

[apnea_xaos]

τα κιλα πανε αναλογα με τα κυβικα...

[Kostas P]

Χαιρετώ τους ταξιδιώτες της Ανατολής. Απρόσμενη και ευχάριστη συνάντηση. Εμείς γυρίσαμε Κυριακή φορτωμένοι με 8000 χλμ.
Πάντα τέτοια.

[apnea_xaos]

καλως ορισατε Κωστα!
Αντε περιμενουμε και τις δικες σας εντυπωσεις....
Γρηγορα...!!!

[panisk]

Μάγκες έχω μείνει στη μέση για Παμούκαλε! Θα το δούμε τι θα γίνει??? Μας ανοίξατε την όρεξη και μείναμε να γλύψουμε τα μουστάκια μας μετά το ...ορεκτικό!!!

[Tassos (Chios)]

Ούτε το γεφύρι της Άρτας να ήταν... Στο τέλος θα τα ξεχάσω και θα γράφω άλλα ντ άλλα
Η προτελευταία μέρα ξεκίνησε κάπως άσχημα. Ειδικά για μένα. Ξυπνώντας το πρωί είχα όλα τα συμπτώματα μιας ουρολοίμωξης. Με ένα ιστορικό άμμου στα νεφρά πριν καμιά δεκαριά χρόνια έντονους πόνους και αιματουρία πέρασαν από το μυαλό μου τα πάντα. Για να μην το κάνουμε όμως θρίλερ το πράμα τέλος καλό όλα καλά. Άμεση αντιμετώπιση με ΠΟΛΥ νερό και τελικά αυτό που είχα πάθει ήταν μια πολύ ωραία αφυδάτωση !!! Καλά τα δερμάτινα αλλά όχι για πολύ μεγάλες ζέστες.

Πριν ξεκινήσουμε για Pamukkale μια βόλτα με τις μηχανές γύρω από τη λίμνη. Χαλαρά χωρίς κίνηση για καμιά ωρίτσα περίπου. Η διαδρομή που θα ακολουθούσαμε φαίνεται παρακάτω:



Κάτι παραπάνω από 200 χλμ μέχρι τον προορισμό βγήκαν ιδιαίτερα εύκολα με μια στάση. Μια στάση κάπου στο πουθενά που μας χάζευαν λίγο σαν εξωγήινους. 6 καφέδες ένα ή δύο αναψυκτικά και νερό μας κόστισαν 1,5 λίρες...και δεν ήθελαν να αφήσουμε παραπάνω. Εντάξει οι καφέδες ήταν περισσότερο σφηνάκια καφέ αλλά όπως και νά ΄ναι 0,75 ευρώ είναι πολύ λίγα.

Φεύγοντας από τις λίμνες και καθώς κατέβαινε το υψόμετρο η ζέστη είχε αρχίσει να γίνεται πολύ πιο έντονη. Καμιά σχέση με αυτό που νιώθαμε στην Καππαδοκία.

Στο Pamukkale φτάσαμε λίγο μετά τις 2 το μεσημέρι και μετά από μια γρήγορη βουτιά στην πισίνα του ξενοδοχείου πέσαμε με τα μούτρα σε ότι κεμπάπ είχε να προσφέρει η κουζίνα. Εξαιρετικής νοστιμιάς όλα.

Η βόλτα στα λευκά βράχια με τις βάθρες και τα τρεχούμενα νερά ξεκίνησε λίγο πριν τις 5 το απόγευμα. Η εικόνα που αντικρίζει ο επισκέπτης πραγματικά απίστευτη. Μια κατάλευκη πλαγιά που παντού τρέχουν νερά.



Στη είσοδο βγάζεις τα παπούτσια και τα παίρνεις στο χέρι ή στην κωλότσεπη ώστε να μην προκαλέσεις φθορές στα πετρώματα. Η ανάβαση διαρκεί κάτι παραπάνω από μισή ώρα με χαλαρούς ρυθμούς. Κάθε λίγο υπάρχουν βάθρες που επιτρέπουν στους επισκέπτες μια γρήγορη βουτιά.



Πολλές όμως από τις βάθρες είναι κλειστές για το κοινό προκειμένου να αποφευχθούν φθορές στα πετρώματα από την υπερχείλιση που δημιουργείται όταν κάποιος κολυμπήσει σ΄ αυτές.



Καθώς έπεφτε ο ήλιος οι εικόνες γίνονταν ολοένα και πιο μαγευτικές





Την επόμενη μέρα μετά από ένα γενναίο πρωινό πήραμε το δρόμο της επιστροφής για το Ayvalik. Το καραβάκι έφευγε στις 6 το απόγευμα.

Εύκολη και ξεκούραστη διαδρομή. Ήμασταν στο κέντρο του Ayvalik γύρω στις 3 το μεσημέρι



Ο Φώτης βρήκε τον ταμία στην τράπεζα που είχε κάνει συνάλλαγμα την πρώτη μέρα και του επέστρεψε τα 100 ευρώ που του χάλασε παραπάνω. Μιλάμε ο τύπος ΔΕΝ ΤΟ ΠΙΣΤΕΥΕ. Μια βδομάδα μετά να έρθει κάποιος και να σου επιστρέψει 100 ευρώ γιατί είχες κάνει λάθος το μέτρημα δεν είναι και λίγο. Για να ξέρετε δηλαδή τι φίλους έχω !!!

Κάπου εδώ το ταξίδι έλαβε τέλος. Μια φωτογραφία έξω από το τελωνείο στο Ayvalik



και γύρω στις 8 το απόγευμα επιστρέψαμε από εκεί που ξεκινήσαμε.

Όλοι γεμάτοι εικόνες, μυρωδιές και συναισθήματα που μόνο το ταξίδι με μια μοτοσικλέτα μπορεί να προσφέρει.

[panisk]

 

Μπράβο βρε παιδιά! Όλα τα λεφτά!!!