Ξεκινησαμε λοιπον κατα τις 8:30 το πρωι την Κυριακη 8 Αυγουστου για μια οριζοντια διασχιση της νοτιας Γαλλιας με τελικο προορισμο την περιοχη λιμνης Κομο στην Ιταλια οπου θα μεναμε αλλες δυο μερες. Εγω ειχα εκτιμησει τη διαδρομη για περιπου 550χμ συνολικα, 400 σε επαρχιακους δρομους στη Γαλλια και 150 σε autostrada στην Ιταλια. Μαλιστα σε κουβεντα που εγινε το βραδυ του Σαββατου, οι αλλοι μου ειπανε οτι μαλλον υπεκτιμω την αποσταση και οτι παω να κανω παρα πολλα χιλιομετρα σε δυσκολους δρομους σε μια μερα, αλλα το πλανο ειχε βγει απο καιρο και το ξενοδοχειο ειχε κλειστει στο υπεροχο Cernobbio πανω στη λιμνη Κομο.
Φευγουμε λοιπον το πρωι με κατευθυνση την Villeneuve de Berg στον Ν102 και κατοπιν τα Viviers και Donzere, φτανοντας στον τεραστιο ποταμο Ροδανο που διασχιζει τη νοτια Γαλλια απο την D107. Φανταστικη εξοχή και νοτοπια νοτιας Γαλλιας με τις μυρωδιες του πρωινου μας αποζημιωνουν για την ...early start. Ολες αυτες οι μικρες πολεις κατα μηκος του Ροδανου εχουνε ρωμαϊκη επιδραση και τεραστια ψηλα πλατανια, η δε διαδρομη κατα μηκος του Ροδανου μεχρι την Donzere ειναι απλα φανταστικη. Περναμε απενταντι απο την ομορφη παλια γεφυρα που πολλοι χαρτες δεν εχουν και συνεχιζουμε τον D541 προς το Grignan και κατοπιν την Nyons. Ειμαστε πια στην περιοχη Vaucluse και τωρα η Ρωμαϊκη επιρροη ειναι ακομη πιο προφανης, μετανοιωσα δε που δεν σταματησαμε να δουμε το ρωμαϊκο καστρο του Grignan που δεσποζε ολογυρα σε ολη την κοιλαδα. Πολλοι δρομοι εχουνε τεραστια πλατανια και απο τις δυο μεριες τα οποια ειναι λιγο γυρτα λογω της χρονιας επιδρασης του μιστραλ και τα τοπια θυμιζουν καποιους απο τους ξακουστους πινακες του Van Gogh που ζωγραφιστηκανε λιγο πιο νοτια στην Προβιγγια. Γενικα η περιοχη αυτη δεν χορταινεται οσες φορες και αν παει κανεις, με το Mont Ventoux, την Vaison la Romaine, την Carpentras και πιο νοτια τα ξακουστα χωρια Fontaine-de-Vaucluse, Gordes, Bonnieux κλπ. Γενικα, ...Vaucluse rulez
Πρωτη σταση στη Nyons που ειναι “κεντρο προϊοντων ελιας” στη νοτια Γαλλια και εχει ξακουστη υπαιθρια αγορα Ειχα παει εκει στο παρελθον μεσα στη βδομαδα αλλα η αγορα της Κυριακης ειναι απιστευτη σε θεαμα, μυρωδιες και χρωματα. Παιρνουμε φυσικους χυμους (πορτοκαλι/καροτο, φρουτα του δασους) και κρουασαν με αμυγδαλα και χαζευουμε το θεαμα. Κερασακι ο ηχος απο μια απιστευτη υπαιθρια τζαζ μπαντα που επαιζε με φανταστικο τροπο γνωστα κομματια των Miles Davis και Herbie Hancock (οσο ημουνα εκει ακουσα φανταστικες εκτελεσεις των Blue in Green και Cantaloupe Island μεταξυ αλλων). Γυρνωντας πισω στη μηχανη πιανω κουβεντα με κατι τυπους με R1 και Ζ750 που εχουν παρκαρει διπλα μας και κοιταζουν με περιεργεια το καραφορτωμενο VFR με τα απο ακρη σε ακρη “τελειωμενα” λαστιχα. Η κουβεντα γρηγορα παει σε “ρεησονια” λαστιχα που βγαζουν και χιλιομετρα καθως τα μηχανακια τους φορανε τα Michelin Pilot Power Pure τα οποια σκεφτομαι να φορεσω στο VFR στην Ελλαδα. Δυστυχως ομως πρεπει να φυγουμε καθως η σταση εχει φτασει την μια ωρα και ειμαστε ακομη μονο στην αρχη της μερας.
Oι D94 και D994 απο Nyons μεχρι Serres ειναι απο τους ωραιοτερους δρομους που εχω κανει απο πλευρας χαραξης και τοπιων και με την αφορμη οτι ειμαστε ψιλο-αργοπορημενοι, λυσσαω κυριολεκτικα
Σ’αυτο συμβαλουν και οι απειρες παρεες μηχανοβιων που συνανταμε, χαζο-κυνηγητα, προσπερασματα κλπ - μαρτυρια του οτι ο δρομος λεει πολυ. Απο εκει αποφευγουμε την Gap (θα περασω στο γυρισμο με το TA) και παμε στο φαντασμαγορικο Barrage de Serre-Poncon, κατι σαν τη λιμνη Πλαστηρα. Παρα πολλοι para-gliders πετανε απο μια διπλανη κορυφη, προσφεροντας ενα πολυ ομορφο θεαμα. Αποφευγουμε τον πειρασμο να καθησουμε για γευμα που θα μας καθυστερησει και θα μας νυσταξει, εχουμε ομως σαντουιτς και φρουτα μαζι μας τα οποια φυλαμε για αργοτερα στην Col de la Bonnette. O D900 ειναι επισης εξοχος και φτανουμε στη Jausiers απ’οπου πρεπει να ανεβουμε στο αλπικο περασμα.
Ειμαστε ηδη ψηλα στα 1200μ αλλα θα ανεβουμε σε λιγα χιλομετρα (κοντα στα 20 αν θυμαμαι καλα) στα 2800μ. Η θερμοκρασια δειχνει 22’C στην Jausiers (το VFR εχει εξαιρετικα ακριβη δεικτη εξωτερικης θερμοκρασιας) και πεφτει κατα 10 βαθμους στο ψηλοτερο σημειο! Η αναβαση απλα γιορτη, με απειρες μηχανες με Γαλλικα αλλα και Ιταλικα νουμερα καθως ειμαστε διπλα στην Ιταλια, αλλα επισης και πολλα αυτοκινητα. Οι πιο πολλες μηχανες ανεβαινουν “ξυνοντας” αλλα το αλπικο τοπιο ειναι απιστευτο και εμεις ανεβαινουμε αργουτσικα για να το απολαυσουμε, σταματωντας για φωτογραφιες. Στην κορυφη συνωστισμος, φωτογραφιες, κουβεντα, κλπ Γενικα, μια γιορτινη ατμοσφαιρα οπως αρμοζει στο ξακουστο αυτο περασμα
Αφου μενουμε για λιγο και μεις, κατεβαινουμε σε μια αλπικη λιμνη λιγο πιο κατω, τρωμε τα σαντουιτς και τα φρουτα που εχουμε μαζι μας (με την ευκαρια να πω οτι σαντουιτς με γαλλικη φρεσκια μπαγκετα και γαλλικο ζαμπον/τυρι απλα δεν παιζονται) και ξαπλωνουμε στο γρασιδι θαυμαζοντας. Λιγο αργοτερα φευγουμε με βαρια καρδια για να ξανακατεβουμε Jausiers. Να πω οτι ειδα μονο δυο Τρανσαλπ εκει πανω και καποια παλια Tenere, με τα περισσοτερα μηχανακια να ειναι roadsters και super sports, οπως συμβαινει αλλωστε στην Ευρωπη.
Συνεχιζουμε σβελτα τον εξοχο D900 και καθως ειμαστε αργοπορημενοι ξαναλυσσαω, ξαπλωνοντας μια αριστερα μια δεξια στις ανοιχτες στροφες. Εκει γινεται και το “λαθος”: προσπερναω πανω στη στροφη ενα δικαβαλο Z750 με Ιταλικα νουμερα και το τυπος το παιρνει πατριωτικα. Με προσπερναει, τον ξαναπροσπερναω πηγαινοντας πια στα ορια και με την Christine να φωναζει απο πισω, με προσπερναει παλι αφου δεν θελω να ριψοκινδυνευω ετσι
αλλα θελοντας να του δειξω πως μπορει να παει ενα sports touring τον ακουλουθαω ροδα-ροδα για τα επομενα χιλιομετρα σε ενα απολαυστικο κυνηγητο. Σε καποια στιγμη βρισκομαστε στο ψηλοτερο σημειο, με θεα μια αλπικη λιμνη, σηματα “καλως ορισατε στην Ιταλια” και δεκαδες μηχανες παρκαρισμενες διπλα σε ενα μπαρ-παγωτατζηδικο-εστιατοριο με το κοσμο να θαυμαζει τη θεα. Τι διαολο εγινε και βρεθηκαμε εδω αντι για το Col de Vars στο δρομο προς τη Briancon? Ξεχαστηκαμε στο κυνηγι και την οδηγικη απολαυση και καπου δεν στριψαμε αριστερα, αυτο εγινε! Shit, τωρα ειμαστε για τα καλα αργοπορημενοι, δεν εχουμε ουτε χρονο για ενα gelato italiano
απλα σταματαμε 5 λεπτα να θαυμασουμε τη θεα και να κοιταξουμε το χαρτη και βουρ πισω στη Γαλλια παλι (περιττο να πω οτι απλα δεν υπαρχουν συνοριακα φυλακια).
Βρισκουμε το δρομο για το Col de Vars και το τοπιο ειναι πολυ ομορφο αλλα δεν εχουμε καιρο να το δουμε και περναμε γρηγορουτσικα. Εχω τωρα πια αρχισει να κουραζομαι μετα απο τοση οδηγηση ολη μερα μεχρι εδω σε δρομους με συνεχη στροφιλικια αλλα σφιγγω τα δοντια και συνεχιζω. Σταματαμε αλλα 10 λεπτα στη Vars για να πιουμε και νερο σε μια απο τις ελαχιστες δημοσιες βρυσες που βρηκα στις Αλπεις και περνωντας απο το Guillestre παιρνουμε τον N94 προς Briancon. ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ, γρηγορος ανοιχτος δρομος σε οροπεδιο, οι ταχυτητες αυξανονται και φτανουμε τελικα στη Briancon στις 6:30μμ. Ειμαι ψιλο-πτωμα εχοντας κανει 480 απολαυστικα αλλα δυσκολα χιλιομετρα απο το πρωι και αν μπορουσα θα εμενα εδω αλλα το προγραμμα ειναι σφιχτο και το ξενοδοχειο μας περιμενει στη λιμνη Κομο...Μια tarte au citron και ενα διπλο εσπρεσσο σε μια ωραια πλατεια κανουν το θαυμα τους και λιγο μετα τις 7 ειμαστε παλι φρεσκαρισμενοι και ready for more
Απο δω εχει μερικα στροφιλικα κατεβαινοντας το βουνο με πολλα τουνελ αλλα μετα αρχιζει η autostrada και το κυριοτερο, απο δω και περα εχω ξανακανει την διαδρομη αρκετες φορες.
Ειχα την εντυπωση οτι εχουμε αλλα 200 χμ το πολυ αλλα οπως θα αποδειχτει αργοτερα ειναι 280. No big deal, το VFR παιζει εντος εδρας, χωρις καν οπαδους των αντιπαλων στο γηπεδο
Κατεβαινω τα στροφιλικια σβελτα προσπερνωντας τους παντες και τα παντα (παλιοτερα εκει με το Transalp ειχα προβλημα να προσπερασω γρηγορουτσικα λεωφορεια και διπλα φορτηγα) και μολις αρχιζει η autostrada ανεβαινουν οι ρυθμοι. Παω με 160-170χμω οσο εχει ανοιχτα στροφιλικια και με 170-190χμω οταν βγαινω απο την κοιλαδα της Aosta στις ευθειες. Οπως μου ειπε αργοτερα η Christine, ευτυχως ειχαμε το VFR και ...κατατακρεουργησαμε αυτα τα τελευταια 280χμ. Ενα Ducati Monster δοκιμασε να ακολουθησει με παρομοιες ταχυτητες μετα το Toρινο αλλα μαλλον ο οδηγος του εφαγε αρκετο ξυλο απο τον αερα και εγκατελειψε μετα απο κανενα τεταρτο. Μια τελευταια σταση για βενζινη εξω απο το Μιλανο και ειμαστε επιτελους στο Como/Cernobbio. Το παρακαναμε εχοντας κανει 750χμ σε μια μερα με τα 500 απ’αυτα σε στροφιλικια αλλα εχουμε ενα sense of achievement και ειδαμε τοσα πραγματα. Το ξενοδοχειο ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟ, 4 αστερων και με αναγεννησιακο στυλ, ειναι το κερασακι στην τουρτα
Αν και εχουμε κανει τοσα χιλιομετρα, παιρνουμε τη μηχανη και παμε στο κεντρο του Κομο για πιτσα στην παραλια κοντα στην κεντρικη πλατεια που εχει γευση ...αμβροσιας Και τελειωνουμε με απαιχτο gelato italiano σε μια κοντινη gelateria, ακουγοντας το γλυκο βουητο της πολης
Γυρνωντας στο ξενοδοχειο μετα τα μεσανυχτα, θαυμαζουμε τα φαντασμαγορικα φωτα γυρω απο τη λιμνη και εχουμε την πολυ γλυκεια αισθηση μιας γεματης μοτο-ταξιδιωτικης μερας. Με το που πεφτουμε στο βασιλικο κρεβατι με την τεραστια αναγεννησιακη τοιχογραφια απο πανω και τον αυτοκρατορικο καθρεφτη απεναντι, παραδινομαστε σχεδον αμεσως στις αγκαλες του Μορφεα...
Ειναι 8:30πμ και ειμαστε ετοιμοι για την αναχωρηση με "βοηθο" τον Νικολα (launch assistant)
τον οποιο κατεβασανε οι γονεις του απο τη Macon για το σ/κ. Η Christine φαινεται κοντοτερη του κανονικου της υψους, τρομαξα για μια στιγμη μηπως "μαζεψε" απο την ταλαιπωρια στο VFR
αλλα μετα θυμηθηκα οτι το εδαφος της αυλης ειναι αρκετα κατηφορικο για τα νερα
Ξεραμε οτι μας περιμενανε πολλα χιλιομετρα εκεινη τη μερα αλλα οχι και 750 απο τα οποια τουλαχιστο τα 500 σε στροφιλικια...
Η φοβερη αγορα της Nyons και το φοβερο jazz γκρουπακι που επαιζε κατω απο τον καυτο ηλιο.
VFGeorge takes it easy after drink and food
Η πανεμορφη τεχνητη λιμνη Barrage de Serre Poncon στην οποια ο κοσμος κανει μπανιο, θαλασσια σπορ κλπ.
Πανω στην περιφημη Col de la Bonette ακριβως στα 2802μ.
Η αλπικη λινμη στην οποια φαγαμε τα σαντουιτς. Υπαρχει ποταμακι που την γεμιζει απο τη μια μερια και συνεχιζει απο την αλλη. Beautiful!
Το φανταστικο ξενοδοχειο Grand Hotel di Como στο Cernobbio (οι φωτογραφιες φυσικα παρθηκαν το αλλο πρωι) το οποιο "αναστησε" τα κουρασμενα σαρκια μας
