Μέχρι να ψαξει τα κιτάπια του ο Γιάννης λίγη ενημέρωση δεν βλάπτει ...
Ο Αρχαιολογικός Χώρος του Ναού της Αφαίας
Ο ναός της θεάς Αφαίας βρίσκεται στην κορυφή ενός πευκόφυτου λόφου με μαγευτική θέα, στη βορειοανατολική πλευρά του νησιού της Αίγινας. Υψώνεται σχεδόν ακέραιος και επιβλητικός με αναλογίες οι οποίες προσδίδουν ελαφρότητα και δωρική σοβαρότητα. Η Αφαία, κόρη του Δία και της Κούρμης, κατέφυγε στην Αίγινα, προκειμένου να ξεφύγει από το επίμονο κυνήγι του βασιλιά της Κρήτης, Μίνωα, που την είχε ερωτευτεί. Στο ιερό δάσος της Αρτέμιδος ζήτησε τη βοήθεια της θεάς ʼρτεμης, που την βοήθησε να εξαφανιστεί. Αργότερα οι κάτοικοι του νησιού στο σημείο αυτό έκτισαν ένα ναό. Αρχικά θεωρείτο ότι ήταν ιερό της Αθηνάς ή του Ηρακλέους. Ο προσδιορισμός της θεάς έγινε δυνατός, όταν κατά τις ανασκαφές βρέθηκε αφιέρωση του 6ου αιώνα, στην οποία υπήρχε το όνομα της (ʼφα). Ο χώρος του ιερού της Αφαίας παρουσιάζει ίχνη λατρείας ήδη από την ύστερη Μυκηναϊκή περίοδο (1300 π.Χ.). Το ιερό γνώριζε ιδιαίτερη άνθηση κατά την αρχαϊκή περίοδο, όπως και το νησί της Αίγινας που βρισκόταν στη μεγαλύτερη ναυτική του ακμή. Συστηματικές ανασκαφές στον αρχαιολογικό χώρο του ναού άρχισαν το 1901 και ανά διαστήματα συνεχίστηκαν έως το 1988.
Ο ναός που βλέπουμε σήμερα, αναγέρθηκε το 480 π.Χ. αμέσως μετά το τέλος της ναυμαχίας της Σαλαμίνας στη θέση ενός παλαιότερου ναού, ο οποίος καταστράφηκε από πυρκαγιά περίπου το 510 π.Χ. Ακριβώς δίπλα στα θεμέλια του ναού, σε μια τάφρο, βρίσκονται τα αναλήμματα του αρχαϊκού ναού. Όπως και ο προηγούμενος είχε κατασκευαστεί από τοπικό ασβεστόλιθο. Αργότερα όμως χρειάστηκε να χρησιμοποιηθεί επίχρυση επίστρωση, η οποία και τον κάλυψε.
Η γλυπτή διακόσμηση του κτιρίου είναι εξαιρετικής τέχνης. Στα αετώματα του δεσπόζει η μορφή της Αθηνάς, ενώ μορφές πολεμιστών την πλαισιώνουν από τα δεξιά και τα αριστερά. Στο ανατολικό αέτωμα απεικονίζεται πιθανώς η εκστρατεία του Ηρακλή στην Τροία, ενώ στο δυτικό η εκστρατεία του Αγαμέμνονα. Για την κατασκευή των αετωμάτων και των ακρωτηρίων του ναού χρησιμοποιήθηκε παριανό μάρμαρο. Όταν ολοκληρώθηκε η πρώτη φάση των ανασκαφών, διαπιστώθηκε ότι λίγο μετά την τρίτη οικοδομική φάση του ναού κάποιος κεραυνός κτύπησε το κέντρο του ανατολικού αετώματος. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να καταστραφούν ορισμένα από τα γλυπτά του μέρη. Κάποια από αυτά επανατοποθετήθηκαν ως είχαν. Για το ανατολικό αέτωμα κατασκευάστηκε εκ νέου μια δεύτερη σύνθεση. Ότι διασώθηκε από τη σύνθεση αυτή καθώς και ένα τμήμα των γλυπτών μερών του δυτικού αετώματος βρίσκονται έως σήμερα στην Γλυπτοθήκη του Μονάχου.
