Αστα, Σεραφείμ.
Αλλά και τί να πάρεις;
Αν σου πώ εγώ τι αστοχίες είχε το Yamaha XT660R (που το είχα πριν το Transalp 700 και επί τρία χρόνια), θα πάθεις πλάκα.
1) Εσβηνε ο κινητήρας, λόγω προβληματικού ψεκασμού. Αλλαξα το TPS, μειώθηκε το πρόβλημα αλλά δεν εξαλείφθηκε.
2) Θόλωσαν τα πλαστικά του στον 1 χρόνο, παρόλου που το είχα σε γκαράζ.
3) Στράβωσε το πλαϊνό στάντ. Παίρνω άλλο (το πληρώνω) και αναγκάζομαι να το ενισχύσω με ηλεκτροκόλληση για να μην ξαναστραβώσει.
4) Αλλαξα αλυσίδα στα 8.000 χλμ. γιατί η μαμίσια ήταν τόσο φτήνια που έκανε πολύ θόρυβο. Είχα διαβάσει σε forum ότι σε κάποιους είχε κοπεί ενώ και στο περιοδικό ΜΟΤΟ τους είχε κοπεί σε ταξίδι και την άλλαξα με DID (την πλήρωσα).
5) Σκούριασε ο πείρος της δαγκάνας του δισκόφρενου και αναγκάστηκα να το λύσω και να βάλω γράσο για να δουλεύει η γλίστρα. Απορώ, ρε παιδί μου, δεν είχανε βάλει γράσο εκεί για να δουλεύει σωστά η πλευστή δαγκάνα;
6) Δακρυζαν τα καλάμια από την αρχή. Δεν έχανε βέβαια πολύ λάδι αλλά τα καλάμια ήταν μονίμως πασαλειμένα με ένα λεπτό "φίλμ" λαδιού.
Δε λέω ότι δεν είχε και καλά το Χτάκι. Ηταν ευέλικτο, δυνατό και πολύ ικανό στο χώμα. Επίσης δε ζεσταινόταν στην πόλη και ήταν πολύ οικονομικό. Τέλος η αντιπροσωπεία του ήταν σωστή και ό, τι χρειαζόμουν υπήρχε.
Οπότε, θεωρώ ότι συγκριτικά με το ΧΤ το Transalp 700 είναι πολύ πιο προσεγμένο και ποιοτικό μηχανάκι. Απλά δεν έχει την κορυφαία ποιότητα κατασκευής που είχαν στο παρελθόν τα μηχανάκια της Honda κι αυτό είναι που με χαλάει.
Τελικά, ξέρεις πού καταλήγω; Οτι το μόνο μηχανάκι που ήταν πραγματικά προσεγμένο σε όλα του ήταν το Yamaha XV-250 Virago που είχα από το 1994 μέχρι το 2005 και το οποίο είχε τεράστια αντοχή στο χρόνο.
« Last Edit: Τρίτη 02 Δεκέμβριος 2008, 21:27:10 μμ by Αιγαιοπλόος »
Μια αστραπή είν' η ζωή και στ' άναμμα που κάνει, ό,τι προλάβει ο άνθρωπος, τα υπόλοιπα τα χάνει.
