Να λοιπόν το πρώτο μου Post για εκδρομή που έκανα με την μηχανή.
Αιτία για την εκδρομή: Η βαρεμάρα μου για το διάβασμα της εξεταστικής....
Αφορμή: Οι προτάσεις των παρατάξεων για καταλήψεις τις μέρες αυτές....
Και έχουμε και λέμε:
Τρίτη πρωί αραχτός στην καρέκλα διαβάζώ όλα τα νέα μηνύματα στο forum και γενικότερα χαζεύω, αδυνατώντας να διαβάσω ακόμα και για 10 λεπτά. Στα βιβλία μου πάντα δίπλα βρίσκεται το βιβλίο 'Ανεξερεύνητη Κρήτη', το οποίο μέρες τώρα με ξεσηκώνει για μια εκδρομή,είτε μόνός είτε με παρέα. Τις εξορμίσεις από τα Χανιά προς τις γύρω περιοχές τις έχω μάθει σχεδόν απ'έξω. Μία η ώρα το μεσημέρι λοιπόν αποφασίζω πως ήρθε η ώρα να σηκωθώ και να φύγω. Κοντινότερος προορισμός το Ακρωτήρι φυσικά. Καβαλάω λοιπόν όπως είναι την γιαγιά και έχω φύγει. Μοναδική παραφωνία στην όλη εξόρμηση είναι η έλλειψη φωτογραφιών για σας δείξω όλα οσα είδα. Την επόμενη φορά επιφυλάσσομαι ότι θα υπάρχει και φωτογραφικό υλικο. Σύμφωνα με το βιβλίο λοιπόν πρώτος στόχος είναι η Μονή Τζαγκαρόλων.
Ονομάστηκε έτσι από τους κτητορές του, τον Ιερεμία και Λαυρέντιο Τζαγκαρόλο.... Ο ναός του μοναστηριού είναι βυζαντινού ρυθμού αφιερωμένος στην Αγία Τριάδα και είναι αγιογραφημένος μόνο εν μέρει. Έχει εντυπωσιακή πρόσοψη, ψηλό καμπαναριό(χτισμένο στο 1864) και δύο παρεκκλήσια, το ένα αφιερώμενο στη Ζωοδόχο Πήγη και το άλλο στον Ιωάννη το Θεολόγο. Τα περισσότερα κελιά του μοναστηριού είναι κλειδωμένα και τα κτίρια γενικά έχουν ανάγκη από εκτεταμένη συντήρηση αλλά διατηρούν τη μεγαλοπρέπειά τους. Το γύρω τοπίο είναι επίσης πολύ όμορφο. Ένας πυκνός ελαιώνας(όπου μπορείτε άνετα να κατασκηνώσετε) περιβάλλει το μοναστήρι, ενώ ο δρόμος που φτάνει ως την είσοδό του στολίζεται με μία μακριά δεντροστοιχία από πανύψηλα κυπαρίσσια....
Φτάνοντας στο μοναστήρι πραγματικά το θέαμα σε ανταμίβει, ένας ήχος όμως μου χαλούσε την ηρεμία του χώρου. Σε μία αποθήκη δίπλα στο μοναστήρι κάποια μηχανή που λειτουργούσε δεν άφηνε όλες τις αισθήσεις να παρασυρθούν από την εικόνα του μοναστηριού. Παραβλέποντας την μικρή αυτή παραφωνία του χώρου αποφασίζω να μπώ μέσα στο μοναστήρι. Ο χώρος πραγματικά υπέροχος, σε ηρεμούσε, ένιωθες γαλήνιος εκείνη την ώρα. Κάποιες παραφωνίες συνέχιζαν και μέσα στο μοναστήρι, αλλά μαθαίνοντας να παίρνω τα θετικά από κάθε τι που κάνω, θεωρώ ότι ο χόρος είναι πραγματικά υπέροχος. Δυστυχώς δεν μίλησα με κάποιον μέσα στην μονή να μου ανοίξει και την εκκλησία να την δω, αλλά στην επόμενη επίσκεψη θα γίνει και αυτό, οπότε θα υπάρξει και το ανάλογο υλικό.
Έφυγα από τον χώρο με τις καλύτερες εντυπώσεις. Επόμενη στάση η μονή Γουβερνέτου
Η πινακίδα λίγα μέτρα πριν την μονή Τζαγκαρόλων μιλάει για 3 χμ, αλλά η απόσταση είναι στην πραγματικότητα 5 χμ. Η διαδρομή είναι διαφορετική με συνεχόμενες εναλλαγες χώματος και ασφάλτου, (λόγω των έργων που γίνονται τις μέρες αυτές νομίζω για ύδρευση?). Ένα μέρος της διαδρομής είναι μέσα από ένα φαράγγι το οποίο όμως έχει διαπλατυνθεί τεχνικά χωρίς λόγω κατά την γνώμη μου.(ίσως για να περνάνε τα πούλμαν) Η μονοτονία της πέτρας και του θάμνου σπάει όταν βλέπεις το πράσινο και τα δέντρα που υπάρχουν μέσα από τη μάντρα της μονής. Δεν μπήκα μέσα μια και έπρεπε να γυρίσω πίσω σιγά σιγά.
(είπαμε έχουμε και συνέλευση
).
Θα επιστρέψω σίγουρα και στις δύο μονές,με φωτογραφικό εξοπλισμό, και συνεχίσω και πιο βόρεια όπου περπατώντας ένα μονοπάτι θα επισκεφτώ την αρκουδοσπηλιά και την μονή του αγίου Ιωάννη(την παλαιότερη μονή της Κρήτης)
Αυτά για τώρα, συγνώμη άμα σας κούρασα, ήταν το πρώτο μου post για εκδρομή
.
Θα επανέλθω δριμύτερος σύντομα.
Χαιρετισμούς
Υ.Γ: το κείμενο στην παράθεση είναι αυτούσιο από το βιβλίο
