Επειδή εχει τύχη (?) και σε πρόσωπο της δικής μου οικογένειας, μπορώ να καταλάβω την αγωνία, την ελπίδα (?), την οργή, το θυμό, την απόγνωση, και όλα τα άλλα συναισθήματα που δυστυχώς αισθάνονται οι οικείοι του/της ασθενούς... Μπορώ να καταλάβω πως αισθάνεσαι...
Χρειάζεται να κάνεις κουράγιο και υπομονή, και να ελπίζεις για το καλύτερο, όσο δύσκολο κι αν είναι τώρα...
Για τη γιορτή δεν πειράζει. Ας είσαι εσύ καλά και κάθε μέρα μπορούμε να βρούμε ευκαιρία για γιορτή. Σε θέλουμε στην παρέα μας για αυτό που είσαι και όχι για το κέρασμα της γιορτή σου, ακόμα και τώρα με αυτά που περνάς. Ενα "διάλλειμα", μια μπύρα με τα φιλαράκια σου στο ΣΥΜΟΦΕ, ίσως να σου κάνει καλό. Εμείς θα είμαστε εκεί. Αν χρειαστείς οτιδήποτε, απλά να μας το πεις.
Περαστικά στη μητέρα σου.