Ηταν προγραμματισμενο το πρωινο ξυπνημα της προηγουμενης Κυριακης.8 το πρωι λοιπον και κατευθειαν περνω τον Μενελαο τηλεφωνο,και μετα απο τα απαραιτητα γλυκολογα(βρισιδια) τον ξυπναω,ετοιμαζομαι και 9 ειμαι σπιτι του.
Αφου ανταλλασουμε τις απαραιτητες καλημερες,κανουμε τις απαραιτητες ρυθμισεις στις μηχανες μας,γυρω στις 10:30 ξεκιναμε για μια βολτα που εγω δεν ειχα ξανα κανει.
Απο Λαμπρινη βγαινουμε στην Εθνικη προς Λαμια και στην εξοδο "Βαρυμπομπη"αποχαιρεταμε την εθνικη και κατευθυνομαστε ,απο επαρχιακους πλεον, προς Μαλακασα και συγκεκριμενα στην περιοχη Αγιος Μερκουριος.
Οσο πλησιαζαμε προς το βουνο τοσο πλυθεναν οι εντουραδες και ποδηλαταδες που συναντουσαμε,τοσο ανεβαινε και η δικη μου αδρεναλινη για το αγνωστο της πρωτης χωματινης βολτας.
Απο τον Αγιο Μερκουριο ακολουθησαμε τον δρομο προς τον αγωγο του νερου και για περιπου 40 χωματινα χιλιομετρα βρεθηκαμε στην ευρυτερη περιοχη του χωριου Αυλωνα.Εκει εγινε και η πρωτη σταση για ξεμουδιασμα γιατι την ειχα ακουσει στερεοφωνικα!!!!
Αφου ανταλλαξαμε εντυπωσει και πηρα και τις απαραιτητες συμβουλες για καλυτερο χειρισμο της μηχανης συνεχισαμε ακολουθοντας την καλοκαιρινη ειδικη του Ακροπολις(Αυλωνα) προς τα χωρια Σκουρτα - Κλειδι - Καλλιθεα.
Εδω ελαβα το βαπτισμα της λασπης.Στη πρωτη μεγαλη λασπολιμνη σταματαμε,περιμενω τον φιλο μου να περασει,για να δω τι θα κανει,μου λεει απο που ειναι καλυτερα να περασω και ξεκινω αλλα κανω τη Μ@Λ@ΚΙ@ και ανεβαζω τα ποδια μου "η δυναμη της συνηθειας βλεπεται" στους μασπιεδες.
Μετα καταλαβαινεται οτι χωρις να το καταλαβω βρεθηκα μεσα στα λασπονερα.Αφου το γελασαμε, γιατι ηταν θεαματικη και χωρις ζημιες η βουτια μου, συνεχισαμε προς την Καλλιθεα οπου και αραξαμε σε ενα συγγενη του φιλου μου,οπου για περιπου μιαμιση ωρα προσπαθουσα να το πεισω να επιστρεψουμε απο Εθνικη ενω εκεινος ψηνοταν να επιστρεψουμε απο την ιδια διαδρομη.
Τελικα βρηκαμε την χρυση τομη και ξεκινησαμε για την επιστροφη απο το χωριο Δαφνουλα προς Σκουρτα, με αλλα 10 περιπου χωματινα,και απο σκουρτα προς Μαγουλα οπου τελικα βγηκαμε Εθνικη Κορινθου - Αθηνων απ΄οπου και επιστρεψαμε.
Απολογισμος:
120 περιπου χωματινα χιλιομετρα που το καθενα ερεθιζε και ξεχωριση αισθηση μου.
Ενα γλυκο πιασιμο σχεδον σε ολο μου το κορμι που ευτυχως κρατα μεχρι και σημερα για να μου θυμιζει!!!
Σημερα που πηρα την μηχανη πλημενη ειδα οτι μπηκαν λασπονερα μεσα στο φαναρι!!!!!!
Μετα απο την κυριακατικη βολτα μπορω να πω οτι νιωθω τοσο ενθουσιασμενος οσο την πρωτη φορα που καβαλησα το Transalp μου.
Δεν μπορω να πω οτι ειμαι οικολογικα ευσυνειδητος αλλα καθε φορα που διασταυρωνοταν η διαδρομη μας με τον Ασωπο εβλεπα σε τι κατασταση εχει φτασει η μολυνση του ποταμου.
Αυτο μπορω να πω οτι ηταν και το μονο δυσαρεστο την μονοημερης εκδρομης.
Φωτο εν καιρο γιατι πρεπει να τις συρρκνωσω
