Η χθεσινή εκδρομή μας ήταν απόλυτα πετυχημένη στο δίπτυχο παρέα - πολιτιστικό σκέλος, καθότι όλο το σύμπαν συνομώτησε ώστε να επισκεφτούμε μια γνωστή ταβέρνα στην Δοϊράνη. Ευελπιστώ ότι θα επανορθώσουμε προσεχώς, οργανώνοντας εκτάκτως μια εκδρομή με θέμα "ταβέρνα=τρώω καλά"

Το ραντεβού μας στο γνωστό μέρος πραγματοποιήθηκε στην ώρα του.

Μετά από λίγη ώρα βρισκόμασταν στο Κιλκίς και εισήλθαμε στο σπήλαιο, όπου μας υποδέχθηκε ο υπεύθυνος αυτού κ. Βασίλης Μακρίδης - Σπηλαιολόγος και ξεκινήσαμε αμέσως την περιήγησή μας στον χώρο του σπηλαίου.

Η θερμοκρασία μέσα στο σπήλαιο είναι σταθερή όλο τον χρόνο στους 15-17 βαθμούς κελσίου και φημίζεται για τις θεραπευτικές ιδιότητες του, ειδικά σε παιδιά και σε παθήσεις που έχουν να κάνουν με το αναπνευστικό.
Μου έκανε εντύπωση το πόσο καλά έχουν φτιαχτεί οι διάδρομοι και ο φωτισμός του και γενικά με εξαίρεση κάποια στενά σημεία, γενικά η προσβασιμότητα είναι πολύ εύκολη για κάθε ηλικία.
Σε όλο το μήκος του, αποτυπώνονται εκατομμύρια χρόνων ιστορία και η φύση δημιουργεί την δική της φαντασία, θέλοντας να μας θυμίσει ότι η γη είναι το σπίτι μας και ότι ο ανθρώπινος χρόνος είναι μηδαμινός μπροστά στο μεγαλείο και τις αρχές της.



Στο τέλος της ξανάγησης, βγάλαμε και μία αναμνηστική φωτογραφία, την οποία θα αποστείλουμε και στον κ. Μακρίδη που την ζήτησε να την έχει.
Γενικά στον κ. Μακρίδη άρεσε αυτό που κάνουμε, του μιλήσαμε για τις δραστηριότητές μας σαν σύλλογος και πιστεύουμε ότι η καλή εντύπωση ήταν αμοιβαία στην σύντομη γνωριμία μας.

Ακολούθως ήπιαμε τον καφέ μας στο δημοτικό αναψυκτήριο στον λόφο του Αγ. Γεωργίου με θέα την πόλη του Κιλκίς και ανηφορίσαμε προς την Δοϊράνη, στην οποία η ταβέρνα που στοχεύσαμε ήταν fully crowded και ως εκ τούτου ακολουθήσαμε την συνοπτική διαδικασία της όποιας επιλογής, μιας και ο καιρός ήταν απειλητικός στο να βρέξει και οι καλές επιλογές μας έφερναν αρκετά χιλιόμετρα μακρύτερα.
Παρά όμως την δυσκολία στο φαγητό, το γριβάδι γριβάδι και ο καλύτερος γευσιγνώστης της παρέας μας επιμελήθηκε της παρουσίασης του κυρίως πιάτου.


Θεωρώ ότι το κέφι μας κάλυψε τις όποιες δυσκολίες που προανέφερα και θεωρώ ανεκτίμητο το γεγονός ότι βρισκόμαστε σαν παρέα και συνεκδράμουμε.
Εύχομαι να τα ξαναπούμε σύντομα και να γράψουμε χιλιόμετρα με καλύτερο καιρό και προπαντώς να έχουμε πάντοτε ζωγραφισμένο το χαμόγελο στα χείλη μας σε πείσμα των καιρών που μας θέλουν να είμαστε μίζεροι.
Σε αυτούς τους καιρούς, λέμε ΟΧΙ.
Να είστε καλά όλοι.