Παντα ολες οι διαδρομες ειναι βατες Και οι ευκολες και οι δυσκολες! Kαι παντα ολες γινονται στον χρονο που εχω υπολογισει! Δεν χανομαι ποτε! Κάθε φορα!
Κάθε φορα που κοιταζω τον χαρτη φυσικα!! Γιατι στην πραξη….
Ανελαβα να σχεδιασω την διαδρομη εχοντας σαν οδηγο το βιβλιο του Στ. Ψημενου «Ανεξερευνητη Πελλοπονησος» Το σχεδιο περιλαμβανε την διασχιση των τριων μεγαλων βουνων της βορειας Πελλοπονησου:
Ζηριας, Χελμου, Παναχαικου και κατι ψιλα ενδιαμεσα αυτων Το βραδυ της πρωτης μερας θα διανυκτερευαμε στην Πατρα Την δευτερη μερα θα καναμε αντιθετα και κατά καποιον τροπο παραλληλα την διαδρομη
Η αυταπατη ότι θα γινονταν όλα όπως τα ειχα σχεδιασει εκανε «πουφ» και χαθηκε σαν σε συννεφακι από κομικ ηδη από το ανεβασμα της Ζηριας αμεσως μετα το Μπουζι (Κυληνη) Η οποια μας υποδεχτηκε με μπολικη πετρα λασπη από πηλο αλλα και απιστευτα ομορφα τοπια Τοπια που δεν γινεται να μην σταματας να τα θαυμασεις Ένα δυο χασιματα συνετειναν και αυτά στην ολη καθυστερηση
Το κατεβασμα και το πρωτο κομματι στο Χελμο ως την Ζαρουχλα εγινε χωρις ιδιαιτερες καθυστερησεις και με μονο παρατραγουδο μια ψιλοχυμα του Κωστα (gonzo) στην μαλακια παχια κολωδες λασπη της Ζηριας Ετσι για αποχαιρετισμο! Και γιατι μια σαβουρδα παντα την χρωσταει αυτό το παιδι σε κάθε μας εξορμηση!
Κατοπιν συνενοησης (κακης) στην Ζαρουχλα θα συναντουσαμε τον Γιωργο (XLGeorge) Ετσι κι αλλως η ωρα ειχε παει κιολας 12, το πλανο κατά διαολου οποτε αραξαμε εκει περιμενοντας τον και επι τη ευκαιρια μασουλησαμε και κατι σαντουιτς, κατι κεφτεδακια κλπ κλπ που ειχαμε μαζι μας
…Ο οποιος Γιωργος φυσικα μας περιμενε στα Καλαβρυτα!!
Ανεβηκαμε τον Χελμο και συναντηθηκαμε κοντα στο χιονοδρομικο Μερικα μετρα πιο περα χωθηκαμε πλεον και οι τεσσερις παρεα στον παρακειμενο χωματοδρομο για να οδηγησουμε σε μια εκπληκτικη διαδρομη σε ένα υπεροχο δασος στην καρδια του βουνου! Συντομα βρεθηκαμε στο Σουβαρδο Ένα πανεμορφο χωριο απ’ οπου κατά λαθος (τι πρωτοτυπο!) βρεθηκαμε να κατηφοριζουμε ασφαλτινα νοτια προς Βραχνι Αμεσως μετα το χωριο και εχοντας λιγο σχετικα χρονο μπροστα μας μεχρι να σκοτεινιασει αποφασισαμε να παρουμε τον πρωτο χωματοδρομο που χωνοταν στο βουνο Η απαντηση της κοπελας με το αγροτικο που συναντησαμε για το που καταληγει ο δρομος ηταν στην αρχη γενικη και αοριστη: «Στου διαολου την μανα»
Στη συνεχεια όμως ηταν πιο κατατοπιστικη Ετσι ενημερωθηκαμε ότι από κει που ημασταν μπορουσαμε ειτε να γυρισουμε χωματινα στο Βραχνι Ειτε να βγουμε χωματινα και παλι στα Καλαβρυτα Δελεαστικες και οι δυο προοπτικες και αποφασισαμε να τις δουμε και τις δυο Ετσι αφου παιξαμε» μεχρι το Βραχνι ξαναμπηκαμε στον ιδιο χωματοδρομο για να παμε «παιζοντας» μεχρι τα Καλαβρυτα
Από τα Καλαβρυτα συνεχισαμε και μετα από λιγη ασφαλτο πιασαμε παλι χωμα για Κερπινη και προς αναζητηση κρεβατιου για την νυχτα Το φως αρχισε σιγα σιγα να φευγει πινοντας καφε στην πλατεια του χωριου Ηταν σκοταδι πια όταν επιστρεψαμε στα Καλαβρυτα και αφου τακτοποιηθηκαμε σε ένα φτηνο ξενοδοχειο πηγαμε να βαλουμε φωτια στα πιρουνια Κατά τις αργαμιση ενας γλυκος υπνος μας πηρε στο τετρακλινο δωματιο μας υπο τους ηχους του ροχαλητου του Γιωργου!
Το εγερτηριο που δοκιμασα να τους κανω κατά τις 5:30 ειχε σαν μονο αποτελεσμα να εισπραξω κατι «ερωτικες» κουβεντες ανακατεμενες με μουγκριτα ομοια εξαγριωμενων ζωων οποτε παρατησα την ομηγηρη και βγηκα νυχτα ακομα στην πρωινη ομιχλη που τυλιγε τα ερημα σοκακια της πολης Για εκδικηση βεβαια αφησα το φως αναμενο οποτε όταν γυρισα από την βολτα μου κατά τις 7 εισεπραξα την δευτερη δοση των «ερωτολογων»
Μετα τον καφε και την μπουγατσα στο παρακειμενο του ξενοδοχειου μαγαζι ξεκινησαμε τυλιγμενοι στην ομιχλη σε μια πολη που μολις ξυπνουσε (Κυριακη γαρ) για άλλη μια φορα για Κερπινη και για την συνεχεια της διαδρομης
Η οποια διαδρομη είναι τοσο μαγευτικη ειδικα αυτή την εποχη που χορευουν τα χρωματα που είναι ματαιο να προσπαθησω να την περιγραψω!
Θα πω μονο για τους Λαπαναγιους Ένα υπεροχο αρχοντικο χωριο «φαντασμα» με την εκπληκτικη του εκκλησια η οποια διολισθαινει προς τον γκρεμο (κυριολεκτικα!) Οι βραχοι απεναντι από το χωριο εντυπωσιακοι αλλα ακομα πιο εντυπωσιακο το μοναστηρι της Μακελαριας που βρισκεται στην κορφη ενός εξ αυτων!
Στο Λεοντιο υπιαμε τον δευτερο καφε της ημερας υπο τους ηχους πανυγηριωτικων ασματων επιλογης της Βουλγαρας γκαρσονας!
Μετα τους Πετσακους ειχαμε ηδη αρχισει να μπαινουμε στο Παναχαικο αλλα κατά την γνωμη μου ολη η αγρια ομορφια του ξεδιπλωνεται λιγο μετα το Λεοντιο
Πετρωδης χωματοδρομοι, αραιη βλαστηση εναλλασσομενη με πυκνες συσταδες ελατων και ψηλοτερα αλπικα λιβαδια Η τεραστια σαρα που περασαμε τυλιγμενοι στην ομιχλη προκαλουσε δεος όχι τοσο γιατι ημασταν ψηλα αλλα γιατι θα καναμε πολύ ωρα να φτασουμε κατω αν πεφταμε από κει!
Η θεα της Πατρας από ψηλα λιγο πριν το Πρασουδι ηταν βαλσαμο!
Και το Πρασουδι! Αχ αυτό το πρασουδι! Ονειρεμενο οροπεδιο! Παιδικη χαρα για τον μοτοσυκλετιστη! Το κερασακι στην τουρτα της διημερης αποδρασης μας!
Να πως το περιγραφει ο Στ. Ψημενος στο βιβλιο του «ανεξερευνητη Πελλοπονησος»: “…Είναι το Πρασουδι που το ονομα του πρεπει να βγαινει από τις λεξεις πρασινο και χνουδι! Προκειτε για ένα καταπρασινο μαλακο χαλι στα 1800 μ. υψομετρο, οπου η οδηγηση γινεται ένα απολαυστικο παιχνιδι, χωρις την αναγκη δρομων, και οι τουμπες διασκεδαση σαν βουτιες σε μαλακο κρεβατι!»
Βεβαια οι τουμπες στο Πρασουδι δεν είναι παντα διασκεδαση όπως σιγουρα θα διαπιστωσε ο φιλος με το ΒΜW 650 dakar τον οποιο μαζεψαν από κει πανω με το τζιπ και με σπασμενο -κατά πασα πιθανοτητα- ποδι! (ευχομαι να είναι καλα!)
Μετα το Πρασουδι πηραμε να κατηφοριζουμε αλλα όχι προς Πατρα όπως υπολογιζαμε αλλα αφου χασαμε μια διασταυρωση (σιγα μην δεν την χαναμε!) προς την βορεια ακτη της Πελοπονησου Περασαμε μεσα από το πραγματικα εντυπωσιακο αιολοικο παρκο και βγηκαμε κοντα στην Πιτιτσα και από κει πλεον ασφαλτινα μεσω παλαιας εθνικης φτασαμε στο Διακοπτο Οπου μετα από μια συντομη σταση για ανασυγκροτηση πηραμε την νεα εθνικη (ο Θεος να την κανει και νεα και εθνικη) για Αθηνα Οπου φτασαμε βραδυ πια κουρασμενοι αλλα όχι απλως γεματοι αλλα ξεχειλισμενοι από μοιρωδιες και χρωματα των βουνων!
Λιγο πριν την Στυμφαλια το κρυο το πρωι "δαγκωνε"
Ζηρια:
Αυτο που λεμε "ονειρεμενη διαδρομη"
Η χαρα των χρωματων και των αρωματων στον Χελμο!
Σουβαρδο Μπαινοντας στο ομορφο χωριο
Σε διαδρομες στο ορος Κλωκος
Ξημερωματα στα Καλαβρυτα
Μαγεια!...
...ειδικα η θεα των κορφων του Παναχαικου! Κατω απο τις οποιες θα καταληγαμε σε λιγες ωρες
Παλιος νερομυλος με φυσικο καμουφλαζ λιγο εξω απο την Πλατανιωτισα
Πλατανιωτισα: Μια εκκλησια μεσα στο δεντρο!!
Πηγαινοντας προς Πετσακους Ενα ζωντανο χωριο οπου ο χρονος κυλαει αργα!
Βρουμ βρουμ...
Κωστακηκηηηη!! Μην πας στα βαθεια...!!
Η μονη Μακελαριας
Διαδρομες που χαιρεσαι να οδηγας!
Το πανεμορφο αλλα εγκατελημενο χωριο Λαπαναγοι
Κριμα!!
Λιγο μετα το Λεοντιο Το νερο αναβλυζει αφθονο!
Βλεποντας την Πατρα απο ψηλα Η μερα ομως δεν τελειωσε εκει!
Το παναχαικο μας επιφυλασε κι αλλες ομορφες εκπληξεις!!
